Вази он ҷо ба ганҷина диж кард рӯй
وز آن جا به گنجینه دژ کرد روی
Бар оҳанги ҷодӯ шудаи ҷанги ҷӯй
بر آهنگ جادو شده جنگجوی
Сари шаҳриёрони кшўргшоӣ
سر شهریاران کشورگشای
Ки бади соми он гирди фархундаи рой
که بد سام آن گرد فرخنده رای
Хурӯшанда чун абр бар пушти кӯҳ
خروشنده چون ابر بر پشت کوه
Шудаи кӯҳ аз бим ӯ бар сутӯҳ
شده کوه از بیم او بر ستوه
Чу хуршеди дармонӣ аз сндрўс
چو خورشید درمانی از سندروس
Зада мавҷ бар гунбади обнӯс
زده موج بر گنبد آبنوس
Илмҳои заррини парчами сиёҳ
علمهای زرین پرچم سیاه
зи моҳӣ илм баркашида ба моҳ
ز ماهی علم برکشیده به ماه
Ҳамаи моҳи пайкари дирафшони дирафш
همه ماهپیکر درفشان درفش
Бадви шифтҳои ҳариру бунафш
بدو شفتهای حریر و بنفش
Ҷаҳони сӯзи таркони хнҷргзор
جهانسوز ترکان خنجرگذار
Гирифта ба кафи ханҷари зарнигор
گرفته به کف خنجر زرنگار
Ақиқии уқобони зарринаи чанг
عقیقی عقابان زرینه چنگ
Зада чанг дар чархи фирӯзаи ранг
زده چنگ در چرخ فیروزه رنگ
Ҳамеи сом чун назд қалъа расед
همی سام چون نزد قلعه رسید
Ҳамаи кӯҳи дарёӣ оташ бидид
همه کوه دریای آتش بدید
Ҷаҳонро бидид ӯ ба ҷӯши омада
جهان را بدید او به جوش آمده
зи тобиши фалак дар хурӯши омада
ز تابش فلک در خروش آمده
Шудаи шери гардуни зи шуълаи кабоб
شده شیر گردون ز شعله کباب
Ба ҷӯши омадаи чашмаи офтоб
به جوش آمده چشمه آفتاب
Чу соми Наримони чунон ҳол дид
چو سام نریمان چنان حال دید
Дами оташи афшони з дил баркашид
دم آتش افشان ز دل برکشید
Барошуфт бар мураккаби бодпоӣ
برآشفت بر مرکب بادپای
Чу дарёии оташи баромади зи ҷой
چو دریای آتش برآمد ز جای
Ҳамеи номи яздон фаровон бихонад
همی نام یزدان فراوان بخواند
Аннан бар заду дев саркаш баранд
عنان بر زد و دیو سرکش براند
Чу бигузашт оташи сари саракашон
چو بگذشت آتش سر سرکشان
Надид аз фурӯзандаи оташи нишон
ندید از فروزنده آتش نشان
Басӣ офарин кард бар кирдигор
بسی آفرین کرد بر کردگار
Пас онгаҳ бурун шуд ба сӯии ҳисор
پس آنگه برون شد به سوی حصار
зи ногуҳи баромади яке тираи гирд
ز ناگه برآمد یکی تیره گرد
Хурушон чу шеру ғаривон чу раъд
خروشان چو شیر و غریوان چو رعد
Аз он гирду дами барқ ҷустан гирифт
از آن گرد و دم برق جستن گرفت
Дили соми ял кӣ шукуфтан гирифт
دل سام یل کی شکفتن گرفت
Дар он гирди тира яке бингаред
در آن گرد تیره یکی بنگرید
Ба гирди андаруни сом нирм бидид
به گرد اندرون سام نیرم بدید
Ба дасташи сиёҳи аждҳоӣӣ чу мор
به دستش سیاه اژدهائی چو مار
Яке деви патёра монанди қор
یکی دیو پتیاره مانند قار
Ба қад чу шаби тираи рӯзони дароз
به قد چو شب تیرهروزان دراز
Бурун карда дандон чу неши гуроз
برون کرده دندان چو نیش گراز
Чу чашмаш ба сом Наримон фитод
چو چشمش به سام نریمان فتاد
Даромад ба соми Наримон чу бод
درآمد به سام نریمان چو باد
Чу пелӣ шуда бар палангии савор
چو پیلی شده بر پلنگی سوار
Буғурред монанди раъди баҳор
بغرید مانند رعد بهار
Битарсед бар хештани номдор
بترسید بر خویشتن نامدار
Буғурред монанди раъди баҳор
بغرید مانند رعد بهار
Худованди ҷони офаринро бихонад
خداوند جان آفرین را بخواند
Пас онгоҳи бўрши ҳаме пеш ронад
پس آنگاه بورش همی پیش راند
Камоне ки Гаршосб дар чанг дошт
کمانی که گرشاسب در چنگ داشت
Дар он лҳзи сом аз миёни брФрошт
در آن لحظ سام از میان برفراشت
Камонро бимолид ва бигирифт даст
کمان را بمالید و بگرفت دست
Хадангӣ баровард ва багушӯд шаст
خدنگی برآورد و بگشود شست
Чунон зад бар он пели пайкари паланг
چنان زد بر آن پیلپیکر پلنگ
Ки аз саҳми тираш фурӯ рафт хинг
که از سهم تیرش فرو رفت خنگ
Чу он жанд ҷодӯи чунон ҳол дид
چو آن ژند جادو چنان حال دید
Ҳамаи макру найранг помол дид
همه مکر و نیرنگ پامال دید
зи пешаши ду то кӯҳ пайкар биҷуст
ز پیشش دو تا کوهپیکر بجست
Ба кӯҳи кмркши дароварди даст
به کوه کمرکش درآورد دست
Баровард ки порае ҳамчуи бод
برآورد که پارهای همچو باد
Бияфканад бар соми фаррухи нажод
بیفکند بر سام فرخنژاد
Куҷо дид соми он чунон бар зи санг
کجا دید سام آنچنان بر ز سنگ
Биҷуст аз ткоўри басони паланг
بجست از تکاور بسان پلنگ
Ба ҳомӯн даромад фурӯд аз сутун
به هامون درآمد فرود از ستون
Баровард он абри борандаи хӯн
برآورد آن ابر بارنده خون
Бузад бар камаргоҳ жанд нижанд
بزد بر کمرگاه ژند نژند
Сару дасту дӯшаш ба саҳро фиканд
سر و دست و دوشش به صحرا فکند
Чу ночиз шуд ҷодӯии хираи сар
چو ناچیز شد جادوی خیره سر
Равон офарин кард бар додгар
روانآفرین کرد بر دادگر
Пас онгаҳ ба ганҷинаи дижи рӯи ниҳод
پس آنگه به گنجینه دژ رو نهاد
Ба тундӣу тезӣ ба монанди бод
به تندی و تیزی به مانند باد
Яке кӯҳ дид осмонаши камар
یکی کوه دید آسمانش کمر
Ба айвони кайвони баровардаи сар
به ایوان کیوان برآورده سر
Раҳи каҳкашонаши раҳи каҳкашон
ره کهکشانش ره کهکشان
Сараши сар ба сар бар сари каҳкашон
سرش سر به سر بر سر کهکشان
Бар он бурҷи кайвони яке кангарад
بر آن برج کیوان یکی کنگرد
Нуҳуми тоҷи чархиши яке панҷара
نهم تاج چرخش یکی پنجره
Фарози нуҳуми манзараши размгоҳ
فراز نهم منظرش رزمگاه
Ҳарими шашуми ғурфааш базмгоҳ
حریم ششم غرفهاش بزمگاه
Шаҳи торами чормши пардаи вор
شه طارم چارمش پردهوار
Изкдори баҳроми хнҷргзор
یزکدار بهرام خنجرگذار
Бар он қалъаи ҳамчуи нилии ҳисор
بر آن قلعه همچو نیلی حصار
Накардӣ ҳамеи мурғи фикрати гузор
نکردی همی مرغ فکرت گذار
Дарашро сипеҳри барин остон
درش را سپهر برین آستان
Ба бомаши Зуҳали камтарини посбон
به بامش زحل کمترین پاسبان
Фалаки нақшӣ аз тоқи айвон ӯ
فلک نقشی از طاق ایوان او
Тилоияи мау меҳри дарбон ӯ
طلایه مه و مهر دربان او
Марвро зи ёқӯти рухшанда дар
مرو را ز یاقوت رخشنده در
зи ёқӯти рухшандаи рухшанда тар
ز یاقوت رخشنده رخشندهتر
Ситода ба боми оташини пайкарӣ
ستاده به بام آتشینپیکری
Баровардаи алмоси гавани ханҷарӣ
برآورده الماسگون خنجری
Камӣн карда бар дар яке нараҳ шер
کمین کرده بر در یکی نرهشیر
зи болой ки рӯи ниҳода ба зер
ز بالای که رو نهاده به زیر
Чунон бар яли ширдили ҳамлаи барад
چنان بر یل شیردل حمله برد
Ки шери сипеҳр аз наҳифаш бамурд
که شیر سپهر از نهیبش بمرد
Баровард шамшер аз ҳуши дил
برآورد شمشیر از هوش دل
Сар ва шаш фурӯи кӯфт бар гӯши дил
سر و شش فرو کوفت بر گوش دل
Бидонаст соми яли он озарӣ
بدانست سام یل آن آذری
Тилисмаст ва макрасту ҷодӯгарӣ
طلسم است و مکر است و جادوگری
Яке наъра зад сом багушӯд даст
یکی نعره زد سام بگشود دست
Ба захми амӯдаш ба ҳам бршкст
به زخم عمودش به هم برشکست
Баромади зи айвони троқои троқ
برآمد ز ایوان طراقا طراق
Фурӯд омад он сӯрат аз пеши тоқ
فرود آمد آن صورت از پیش طاق
Ба ҳомӯни нигуни дрФтод аз фароз
به هامون نگون درفتاد از فراز
Ҳам андар замон шуд дар қалъаи боз
هم اندر زمان شد در قلعه باز
Чу соми он чунон қалъа дар боз дид
چو سام آن چنان قلعه در باز دید
Ба айвони кохаши илм бар кашид
به ایوان کاخش علم بر کشید
Ба бурҷаши баромад чу султони шарқ
به برجش برآمد چو سلطان شرق
Хур аз хиҷлаташ дар арақ гашта ғарқ
خور از خجلتش در عرق گشته غرق
Тафарруҷи кунони гирди он боргоҳ
تفرجکنان گرد آن بارگاه
Баромад чу бар чархи гардандаи моҳ
برآمد چو بر چرخ گردنده ماه
Сроӣӣ падед омад аз лоҷувард
سرائی پدید آمد از لاجورد
зи ёқӯти девору айвонаши зард
ز یاقوت دیوار و ایوانش زرد
Дар айвони дарахтии зи зари сохта
در ایوان درختی ز زر ساخته
Сар аз тоқи айвони броФрохтаҳ
سر از طاق ایوان برافراخته
Чу бтхонаҳи чини зи нақш ва нигор
چو بتخانه چین ز نقش و نگار
Равони бахшу дилкаш чу зулфин ёр
روانبخش و دلکش چو زلفین یار
Яке тахти фирӯза дар пеши гоҳ
یکی تخت فیروزه در پیشگاه
Парии пайкарии ҳамчуи тобандаи моҳ
پریپیکری همچو تابنده ماه
Ба гесуи фурӯи баста дар пои тахт
به گیسو فرو بسته در پای تخت
Бирав сояи афкандаи заррини дарахт
برو سایه افکنده زرین درخت
Маи ғайрату шамсаи ховарӣ
مه غیرت و شمسه خاوری
Бути рашки бтхонаҳи озарӣ
بت رشک بتخانه آذری
Мусалсали шабаш бар рухи рӯз буд
مسلسل شبش بر رخ روز بود
Мааши ғайрати олами афрӯз буд
مهش غیرت عالمافروز بود
Шукри шурӣ аз шаҳди шукри вшш
شکر شوری از شهد شکر وشش
Гуҳари об аз он лаъл чун оташаш
گهر آب از آن لعل چون آتشش
Шабаши ходими сунбули анбарин
شبش خادم سنبل عنبرین
Ма аз талъати хирманаши хӯшаи чин
مه از طلعت خرمنش خوشه چین
Чунин гуфт сомаш ки эй ҳури зод
چنین گفت سامش که ای حور زاد
Бигӯ кистӣ ваз ки дории нажод
بگو کیستی وز که داری نژاد
Бдинҷо ки оварадат эй симтн
بدینجا که آوردت ای سیمتن
Чаро пои бандӣ ба мишкӣни расан
چرا پایبندی به مشکین رسن
Бути шаккарини лаъли ширини забон
بت شکرین لعل شیرین زبان
Шукри ханда Эй кард ва гуфт эй ҷавон
شکر خندهای کرد و گفت ای جوان
Манам духти хоқони парии нӯши ном
منم دخت خاقان پرینوش نام
Дарафтода чун мурғи ваҳшӣ ба дом
درافتاده چون مرغ وحشی به دام
Ба шбгўни слосл ба банди андарам
به شبگون سلاسل به بند اندرم
Ба мишкӣни расан дар каманди андарам
به مشکین رسن در کمند اندرم
Маро жанд ҷодӯи камӣни бргшўд
مرا ژند جادو کمین برگشود
зи айвони хоқони чинами рабӯд
ز ایوان خاقان چینم ربود
Ба макру ҳиял дар камандам фиканд
به مکر و حیل در کمندم فکند
Ба ганҷинаи дижи пой бандам фиканд
به گنجینه دژ پای بندم فکند
Ту низ эй ба талъати фурӯзандаи моҳ
تو نیز ای به طلعت فروزنده ماه
Бигӯ чун фитодӣ бад-ӣни ҷойгоҳ
بگو چون فتادی بدین جایگاه
Ки ҷодӯи дарин қалъа дорад қарор
که جادو درین قلعه دارد قرار
Наёрад бирав мурғ кардани гузор
نیارد برو مرغ کردن گذار
Дарин қалъаи симурғи пурафканд
درین قلعه سیمرغ پرافکند
Сипардори гардуни сипари афканд
سپردار گردون سپر افکند
Бирав раҳм кун бар ҷавонии хеш
برو رحم کن بر جوانی خویش
Бибахшоӣ бар зиндагонии хеш
ببخشای بر زندگانی خویش
Мабодо ки он ҷодӯии нобакор
مبادا که آن جادوی نابکار
Бияёд зи ҷонати براردи дамор
بیاید ز جانت برآرد دمار
Бадв сом гуфт эй маи меҳрбон
بدو سام گفت ای مه مهربان
Шаби тираи ?ути моҳро соябон
شب تیرهات ماه را سایبان
Нигар то нгўӣии зи ҷодӯии маст
نگر تا نگوئی ز جادوی مست
Ки гетии зи саҳараш саросар бараст
که گیتی ز سحرش سراسر برست
Ба шамшер кин дод бстондмш
به شمشیر کین داد بستاندمش
Ба сӯии ҷаҳаннами Фрстодмш
به سوی جهنم فرستادمش
Махӯр ғам ки моро азу ғам набӯд
مخور غم که ما را ازو غم نبود
Ки шамшерам аз саҳар ӯ кам набӯд
که شمشیرم از سحر او کم نبود
Кунун эй парии чеҳраи сим бар
کنون ای پری چهره سیمبر
Бигӯ каз парии духти дории хабар
بگو کز پریدخت داری خبر
Парӣ нӯш гуфт эй бародар хамӯш
پرینوش گفت ای برادر خموش
Ки ҷонами баромади азин ғам ба ҷӯш
که جانم برآمد ازین غم به جوش
Ба чин ҳар думон чун ду хоҳар бадем
به چین هر دومان چون دو خواهر بدیم
Вале ҳар як аз як бародар бадем
ولی هر یک از یک برادر بدیم
Аз аввали гиронмояи хоқони чин
از اول گرانمایه خاقان چین
Ба зер нигин дошт хоўрзмин
به زیر نگین داشت خاورزمین
Азин дайри хокӣ чу маҳмил баранд
ازین دیر خاکی چو محمل براند
Ба фағфури чини мамлакати бозмонд
به فغفور چین مملکت بازماند
Чу зулфи парии духти тӯтии хиром
چو زلف پریدخت طوطیخرام
Дарозаст агар қисса гӯям тамом
دراز است اگر قصه گویم تمام
Касеро чу ман бахт ворун мабод
کسی را چو من بخت وارون مباد
Дили хаста дар варта хӯн мабод
دل خسته در ورطه خون مباد
Ту низ аз парии духти симини бадан
تو نیز از پری دخت سیمین بدن
Чу бегонае аз чаҳ ронии сухан
چو بیگانهای از چه رانی سخن
Равони соми аҳволи худ шарҳ дод
روان سام احوال خود شرح داد
Ки дар доми он духт чун аўФтод
که در دام آن دخت چون اوفتاد
Дигар гуфт к-эии сарви пистаи даҳан
دگر گفت کای سرو پسته دهن
Ҷамоли ту фоли ҳумоюни ман
جمال تو فال همایون من
Чу он тарки симин бар сангдил
چو آن ترک سیمینبر سنگدل
Чунон танг чашмаст ва ман тнгдл
چنان تنگ چشمست و من تنگدل
Бирав рози хеш аз чаҳ пайдо кунам
برو راز خویش از چه پیدا کنم
Взўи коми дил чун таманно кунам
وزو کام دل چون تمنا کنم
Бигуфт ину оҳии з дил барфурӯхт
بگفت این و آهی ز دل برفروخت
Бути лолаи рухро бирав дил бсухт
بت لالهرخ را برو دل بسوخت
Ба лўлўи ду рухсор мегаван бахаст
به لولو دو رخسار میگون بخست
Ту гўӣӣ ки аз чашмаш оташ биҷуст
تو گوئی که از چشمش آتش بجست
зи бодом , гулбаргро об дод
ز بادام، گلبرگ را آب داد
Ба фундуқ , сари зулфро тоб дод
به فندق، سر زلف را تاب داد
Пас онгаҳ шкрхои ширини сухан
پس آنگه شکرخای شیرین سخن
Шукри рехт аз шаҳди ширини шикан
شکر ریخت از شهد شیرین شکن
Сари дарҷ ёқӯт багушӯд ва гуфт
سر درج یاقوت بگشود و گفت
Ки машк тторӣ нишоед наҳуфт
که مشک تتاری نشاید نهفت
Чаҳ пӯшидаи дории зи ман моҷаро
چه پوشیده داری ز من ماجرا
Ки ин дардро аз ман ояд даво
که این درد را از من آید دوا
Агар даври гардун ба чинами барад
اگر دور گردون به چینم برد
Сӯии шоҳи турони заминами барад
سوی شاه توران زمینم برد
Ба дидори ъмм ба ҳомӯни расм
به دیدار عمم به هامون رسم
Парии духтро байнам ва ин бисми
پریدخت را بینم و این بسم
Расонами дилатро зи дилбар ба ком
رسانم دلت را ز دلبر به کام
Буруни ормати ҳамчуи оҳӯи зи дом
برون آرمت همچو آهو ز دام
Равони сом бар вай сано густаред
روان سام بر وی ثنا گسترید
Пас онгаҳ зи бандаш бурун оваред
پس آنگه ز بندش برون آورید
Замонии бгштнд бо як дигар
زمانی بگشتند با یکدگر
Расиданди ногуҳ ба кохӣ дигар
رسیدند ناگه به کاخی دگر
зи фирӯзаи диданди айвони чаҳор
ز فیروزه دیدند ایوان چهار
Дарави симгуни қуббаи зарнигор
درو سیمگون قبه زرنگار
Фиканда бирав курсӣ аз лаъли фом
فکنده برو کرسی از لعل فام
Ниҳода бирав лавҳӣ аз сими хом
نهاده برو لوحی از سیم خام
Дару банд ӯ сандали хом буд
در و بند او صندل خام بود
Нигориши ҳамаи нуқраи хом буд
نگارش همه نقره خام بود
Навишта бар он лавҳи симин ба зар
نوشته بر آن لوح سیمین به زر
Ки эй тоҷўри соми вологуҳар
که ای تاجور سام والاگهر
Ҳар он гуҳ ки оӣии бад-ӣни сарзамин
هر آن گه که آئی بدین سرزمین
Нигаҳ кун ба ҷамшед бо фару дайн
نگه کن به جمشید با فر و دین
Бидон эй сарафрози вологуҳар
بدان ای سرافراز والاگهر
Куҷои брФзўдии ту аз мо гуҳар
کجا برفزودی تو از ما گهر
Ба фармони ман буд деву парӣ
به فرمان من بود دیو و پری
Чунин ҳафт кишвари замини срсрӣ
چنین هفت کشور زمین سرسری
Шабу рӯзи ҷуз шод нагузоштам
شب و روز جز شاد نگذاشتم
з ҳар шодӣ эй баҳраи бардоштам
ز هر شادیای بهره برداشتم
Агар чаҳ бидам ганҷи шоҳии басӣ
اگر چه بدم گنج شاهی بسی
Бидон гӯна рафтам ки камтар касе
بدان گونه رفتم که کمتر کسی
Чунин омад ин гунбад бе диранг
چنین آمد این گنبد بیدرنگ
Нахустин диҳад шаҳди вонгаҳи шрнг
نخستین دهد شهد وانگه شرنگ
Нигар то набошӣ ба дами устувор
نگر تا نباشی به دم استوار
Ба ман бингар ва зу дили эмини мадор
به من بنگر و زو دل ایمن مدار
Чу ман подшоҳӣ дар олам набӯд
چو من پادشاهی در عالم نبود
Надида чу ман низ чархи кабӯд
ندیده چو من نیز چرخ کبود
Гӯ паҳлавон кард фирӯзбахт
گو پهلوان کرد فیروزبخت
Ки зебади сипеҳру маати тоҷу тахт
که زیبد سپهر و مهت تاج و تخت
Чу ганҷинаи дижро мусаххар кунӣ
چو گنجینهدژ را مسخر کنی
Тилисмӣ ба фарзонагӣ башиканӣ
طلسمی به فرزانگی بشکنی
Чу ин қуббаро сохтӣ ошён
چو این قبه را ساختی آشیان
Фурӯи шӯи бад-ӣни пояи нардбон
فرو شو بدین پایه نردبان
Ки то ганҷи ҷамшеди оре ба чанг
که تا گنج جمشید آری به چنگ
Барории сар аз чархи фирӯзаи ранг
برآری سر از چرخ فیروزه رنگ
Ту донеи ниёии ту ҷамшед буд
تو دانی نیای تو جمشید بود
Ки тоҷаши намӯдори хуршед буд
که تاجش نمودار خورشید بود
Бидон эй ҷаҳони паҳлуи сарфароз
بدان ای جهان پهلو سرفراز
Ки гардад ба дасти ту ин ганҷи боз
که گردد به دست تو این گنج باز
Чу бошад ба ганҷи миннати дастрас
چو باشد به گنج منت دسترس
Бибахшоӣ ва маҳрӯм магузор кас
ببخشای و محروم مگذار کس
Хурӣ ё хўрндш ба ҳар кас ки зист
خوری یا خورندش به هر کس که زیست
Ки чун надиҳӣу бунаии он аз ту нест
که چون ندهی و بنهی آن از تو نیست
Ҳамаи соли андари тавоно на Эй
همه سال اندر توانا نهای
Ки имрӯзи ӣнҷоу фардо на Эй
که امروز اینجا و فردا نهای
Чу дастат набошад ба чизеи расон
چو دستت نباشد به چیزی رسان
Чаҳ он ту бошад чаҳ он касон
چه آن تو باشد چه آن کسان
Бибахшоӣ худ ҳар чаҳ дорӣ ба зист
ببخشای خود هر چه داری به زیست
Ки донад ки фардо саранҷом чист
که داند که فردا سرانجام چیست
Паноҳат бидод офарини дору бас
پناهت بداد آفرین دار و بس
Ки аз ҳар бадӣ ҳаст фарёдрас
که از هر بدی هست فریادرس
Чу бархонӣ ин лавҳи симини тамом
چو برخوانی این لوح سیمین تمام
зи ҷамшеди бодати дуруду салом
ز جمشید بادت درود و سلام
Чу соми яли он лавҳ симин бихонад
چو سام یل آن لوح سیمین بخواند
Басӣ дар бидон лавҳ заррин фишонд
بسی دُر بدان لوح زرین فشاند
Равони сом чун чашмро кард боз
روان سام چون چشم را کرد باز
Ба зер замин дид роҳии дароз
به زیر زمین دید راهی دراز
зи мармар дар он пойҳо сохта
ز مرمر در آن پایها ساخته
Ҳамаи хишт заррин дарандохта
همه خشت زرین درانداخته
Фурӯ шуд дар он пояи фархундаи сом
فرو شد در آن پایه فرخنده سام
Нигаҳ кард як дам дар онҷои тамом
نگه کرد یک دم در آنجا تمام
Дарӣ дид олии зи санги рухом
دری دید عالی ز سنگ رخام
Бар он қуфли афканда аз сими хом
بر آن قفل افکنده از سیم خام
Бёзиди бозу ва бикшод даст
بیازید بازو و بگشاد دست
Дару қуфли заррин ба ҳам бршкст
در و قفل زرین به هم برشکست
Падед омад айвони заррини чаҳор
پدید آمد ایوان زرین چهار
Чу бтхонаҳи чин ба ранг ва нигор
چو بتخانه چین به رنگ و نگار
Чиҳил хами дарави пари зи лаълу гуҳар
چهل خم درو پر ز لعل و گهر
Ҳамаи дркшидаҳ ба занҷири зар
همه درکشیده به زنجیر زر
Бидон ҳар яке гавҳари шаби чароғ
بدان هر یکی گوهر شبچراغ
Дарахшнда ҳар як чу дар шаби чароғ
درخشنده هر یک چو در شب چراغ
Чу сом ончунон дид бо длнўоз
چو سام آنچنان دید با دلنواز
Бурун омад аз ганҷи он сарфароз
برون آمد از گنج آن سرفراز
Чу хуршеди тобони гардуни ркиб
چو خورشید تابان گردون رکیب
Ба болои баромад чун абр аз наҳиф
به بالا برآمد چون ابر از نهیب
Парии нӯшро бар ткоўри нишонд
پری نوش را بر تکاور نشاند
Ба фарқаш дару лаъл ва гавҳар фишонд
به فرقش در و لعل و گوهر فشاند
Шуд андари рикоби смнбр чу бод
شد اندر رکاب سمنبر چو باد
Пиёдаи сӯии корвони рӯи ниҳод
پیاده سوی کاروان رو نهاد
Парӣ вааш чу хуршеду гулгун чу абр
پریوش چو خورشید و گلگون چو ابر
Ҳамеи сом чун пели ғурони ҳужабр
همی سام چون پیل غران هژبر
Яке ҳамчуи ма аз сари кӯҳ сор
یکی همچو مه از سر کوهسار
Яке сояи монда аз меҳри ёр
یکی سایه مانده از مهر یار
Яке офтобӣ расед ба кӯҳ
یکی آفتابی رسید به کوه
Яке аз раҳе гашта аз ғами сутӯҳ
یکی از رهی گشته از غم ستوه
Яке субҳ аз боми сари барзада
یکی صبح از بام سر برزده
Яке субҳ то шом бар сар зада
یکی صبح تا شام بر سر زده
Яке чун парии ҷуста аз дасти дев
یکی چون پری جسته از دست دیو
Якеро чу девонаи ҷон дар ғарив
یکی را چو دیوانه جان در غریو
Чунин то расиданд дар қофила
چنین تا رسیدند در قافله
Илм баркашиданд бар марҳала
علم برکشیدند بر مرحله
Ҳамаи корвони гуҳар афшоданад
همه کاروان گهر افشاندند
Ба пои фарси шани зар афшоданад
به پای فرسشان زر افشاندند
Чу огаҳ шуд он пери солори боз
چو آگه شد آن پیر سالار باز
Ки сом омад аз ҷанги он сарфароз
که سام آمد از جنگ آن سرفراز
Ба хаймаи даровардашони пиркор
به خیمه درآوردشان پیرکار
Гуҳар кард бар соми нирми нисор
گهر کرد بر سام نیرم نثار
Бигуфт ин замони ҷой ором нест
بگفت این زمان جای آرام نیست
Марои ҷуз ба ганҷина джком нест
مرا جز به گنجینهدژ کام نیست
Сабки дрншинми азинҷо кунун
سبک درنشینم ازینجا کنون
Бидон диж рӯем ва ба пушти ҳиўн
بدان دژ رویم و به پشت هیون
Ба ҳомӯни кашеми он гиронмояи ганҷ
به هامون کشیم آن گرانمایه گنج
Фромш кунем он ҳамаи дарду ранҷ
فرامش کنیم آن همه درد و رنج
Пас онгоҳи соми Наримони барин
پس آنگاه سام نریمان برین
Баромад чу ма бар сипеҳри барин
برآمد چو مه بر سپهر برین
Ҳама барнишастанд кндоўрон
همه برنشستند کنداوران
Шитобанда бар пушт ки пайкарон
شتابنده بر پشت که پیکران
Ҳамон дами расиданд бар теғи кӯҳ
همان دم رسیدند بر تیغ کوه
Бгштнд аз он роҳи гардони сутӯҳ
بگشتند از آن راه گردان ستوه
Хурушон ба ганҷина диж шуданд
خروشان به گنجینه دژ شدند
Ба айвон жанд бдохтр шуданд
به ایوان ژند بداختر شدند
Ба ҳар гӯшаи ганҷии з зар ёфтанд
به هر گوشه گنجی ز زر یافتند
Ба ҳар ганҷи ганҷӣ дигар ёфтанд
به هر گنج گنجی دگر یافتند
Тафарруҷи кунони гирди он боргоҳ
تفرجکنان گرد آن بارگاه
Бгштнд бо соми гетии паноҳ
بگشتند با سام گیتیپناه
Пас онгаҳ ба ганҷ андарун тохтанд
پس آنگه به گنج اندرون تاختند
зи ёқӯту зар дар бипардохтанд
ز یاقوت و زر در بپرداختند
Чу соми он чунон ганҷ диж баргушод
چو سام آن چنان گنجدژ برگشاد
Ҷаҳон кард аз ганҷи ҷамшеди ёд
جهان کرد از گنج جمشید یاد
Ҳазор ва ду сад уштур аз симу зар
هزار و دو صد اشتر از سیم و زر
Ду сад астари брдъии пари гуҳар
دو صد استر بردعی پر گهر
Чу авду қиморӣ чу дебои чин
چو عود و قماری چو دیبای چین
Чу ёқӯти румон чу дар смин
چو یاقوت رمان چو در ثمین
Чу фирӯзи ?и сабзу машки хутан
چو فیروز? سبز و مشک ختن
Чу лаъли Бадахшони ақиқи Яман
چو لعل بدخشان عقیق یمن
Ба пушти сутурони дарёи гузор
به پشت ستوران دریا گذار
Ба ҳомӯн кашиданд аз он кӯҳсор
به هامون کشیدند از آن کوهسار
Илмҳои дебо барафроштанд
علمهای دیبا برافراشتند
Сӯии марзи чин роҳ бардоштанд
سوی مرز چین راه برداشتند
Гуруҳеи ҳиўнони албрзрон
گروهی هیونان البرزران
Шитобанда дар зери бори гарон
شتابنده در زیر بار گران
Аз онҷои илми сӯй саҳро заданд
از آنجا علم سوی صحرا زدند
Далерони ҳамаи сар ба боло заданд
دلیران همه سر به بالا زدند