Бишуд куштаи онҷои мкўколи дев
بشد کشته آنجا مکوکال دیو
Ки бади чину Мочӣн аз он пурғарив
که بد چین و ماچین از آن پرغریو
Ду сад дев карданд онҷои назар
دو صد دیو کردند آنجا نظر
Мкўколи диданд бар раҳи гузар
مکوکال دیدند بر ره گذر
Фитода дар онҷо ба хӯн ва ба хок
فتاده در آنجا به خون و به خاک
Тан ӯ зи ханҷар шудаи чоки чок
تن او ز خنجر شده چاکچاک
Аз он тарс дар лаҳза бигурехтанд
از آن ترس در لحظه بگریختند
Ба доми балои дрнёўихтнд
به دام بلا درنیاویختند
Бғлтиди соми он замон бар замин
بغلطید سام آن زمان بر زمین
Бинолед пеши ҷаҳони офарин
بنالید پیش جهان آفرین
Ки ?покаи худоё хдоӣӣ турост
که پاکا خدایا خدائی تراست
Бад-ӣни гӯнаи қудрат нмоӣӣ турост
بدین گونه قدرت نمائی تراست
Якеро ки дар ҳар ду кун аз дўӣӣ
یکی را که در هر دو کون از دوئی
Муназзаҳ тавон гуфт ӯро тўӣӣ
منزه توان گفت او را توئی
Тўӣии кирдигору тўӣии корсоз
توئی کردگار و توئی کارساز
Ба чин ва ба Мочӣни марои корсоз
به چین و به ماچین مرا کارساز
Турои зӯру фар ва тавону шаҳӣ
ترا زور و فر و توان و شهی
Вале ҳар касеро ки хоҳии диҳӣ
ولی هر کسی را که خواهی دهی
Сипос аз ту дорам Аё кирдигор
سپاس از تو دارم ایا کردگار
Ки кардем ӣнҷои ту Фирўзгор
که کردیم اینجا تو فیروزگار
Вагарнаи маро кӣ бадии Фрҳӣ
وگرنه مرا کی بدی فرهی
Ки созами ҷаҳонро зи девони тиҳӣ
که سازم جهان را ز دیوان تهی
Ту додӣ ба ман неруу зӯри даст
تو دادی به من نیرو و زور دست
Ки бар дев ҷодӯгар омад шикаст
که بر دیو جادوگر آمد شکست
зи пӯзиш чу бархест соми далер
ز پوزش چو برخاست سام دلیر
Бостодаҳ монанда нарада шер
باستاده ماننده نرده شیر
Чу саъдони бозоргон ӯ бидид
چو سعدان بازارگان او بدید
Аз он кӯҳи поя ба беруни давид
از آن کوهپایه به بیرون دوید
Ҳама рӯй саҳрои сару пой буд
همه روی صحرا سر و پای بود
Ҳамеи деви кушта ба ҳар ҷой буд
همی دیو کشته به هر جای بود
Куҷо дар дарозии басони минор
کجا در درازی بسان منار
БиФтодаҳ монанди бибридаи дор
بیفتاده مانند ببریده دار
зи саъдони яке наъра аз шавқ хост
ز سعدان یکی نعره از شوق خاست
Ки он кишт ҳо дид аз чапу рост
که آن کشتها دید از چپ و راست
Варо сом бинишонад наздики хеш
ورا سام بنشاند نزدیک خویش
Намӯдаш дар он лаҳзаи таъзими хеш
نمودش در آن لحظه تعظیم خویش
Бигуфташ тўӣии боби ман аз усӯл
بگفتش توئی باب من از اصول
Ба фарзандии хеши созами қабул
به فرزندی خویش سازم قبول
Бадв гуфт к-эии виси озодаи бахт
بدو گفت کای ویس آزاده بخت
Ба ту шоди бодои ҳамеи тоҷу тахт
به تو شاد بادا همی تاج و تخت
Ба ҳар ду ҷаҳони шодпўри манӣ
به هر دو جهان شادپور منی
Ба чашмони ман ҳамчуи нури манӣ
به چشمان من همچو نور منی
Равон сом гуфташ ки эй пери кор
روان سام گفتش که ای پیر کار
Кунун гӯям аҳволу тадбири кор
کنون گویم احوال و تدبیر کار
Бидон эй падари кандарин сарзамин
بدان ای پدر کاندرین سرزمین
Ба доми қазо мондаам ин чунин
به دام قضا ماندهام این چنین
Манам соми гирди Наримони нажод
منم سام گرد نریمان نژاد
Фитодаи бад-ӣни сарзамини ҳамчуи бод
فتاده بدین سرزمین همچو باد
Макун рози моро кунун ошкор
مکن راز ما را کنون آشکار
Ки то байнами оғозу анҷоми кор
که تا بینم آغاز و انجام کار
Ҳамон вис висон бихонӣ маро
همان ویس ویسان بخوانی مرا
Ҷузи ин ном номӣ нахонӣ маро
جز این نام نامی نخوانی مرا
Парӣ нӯш омад дар он дами далер
پرینوش آمد در آن دم دلیر
Бабўсед дасти яли шергир
ببوسید دست یل شیرگیر
зи соми Наримони басии узри хост
ز سام نریمان بسی عذر خواست
Парии нӯши гуфто каниз шумост
پرینوش گفتا کنیز شماست
Ту аз чанг ҷодӯам кардӣ раҳо
تو از چنگ جادوم کردی رها
Наҷотам бидодӣ зи нари аждаҳо
نجاتم بدادی ز نر اژدها
Ба подоши кори ту шарманда ам
به پاداش کار تو شرمندهام
Чунон дон ки то зиндаам банда ам
چنان دان که تا زندهام بندهام
Чу соми Наримони чунон меҳр дид
چو سام نریمان چنان مهر دید
Буриши пардаи рози худ брдрид
برش پرده راز خود بردرید
Бигуфт эй парии нӯши фаррухи лақаб
بگفت ای پری نوش فرخ لقب
Манам соми гирди Наримони насаб
منم سام گرد نریمان نسب
Вале рози моро макун ошкор
ولی راز ما را مکن آشکار
Бубинем то чист сомони кор
ببینیم تا چیست سامان کار
Парӣ нӯш гуфт эй сари анҷуман
پرینوش گفت ای سر انجمن
Кунам ҳар чаҳ гўӣии зи баҳри ту ман
کنم هر چه گوئی ز بهر تو من
Чу озод кардӣ маро аз бало
چو آزاد کردی مرا از بلا
Нахоҳам ҷуз аз никўӣии мари туро
نخواهم جز از نیکوئی مر ترا
Бигуфт ин замон чун ки бе ғами тўӣӣ
بگفت این زمان چون که بیغم توئی
Парии духтро духтар ъам тўӣӣ
پریدخت را دختر عم توئی
зи зобули манам бе навой фақир
ز زابل منم بی نوای فقیر
Ба доми каманди парии духти асир
به دام کمند پریدخت اسیر
Тўӣӣ дар миёни ин замони корсоз
توئی در میان این زمان کارساز
Ман бенаворо равони корсоз
من بینوا را روان کارساز
Ба посухаш гуфт эй ҷаҳони паҳлавон
به پاسخش گفت ای جهان پهلوان
Ҳар ончии ту гўӣӣ кунам ончунон
هر آنچه تو گوئی کنم آنچنان
Ба чашму сарой паҳлавон гузин
به چشم و سرای پهلوان گزین
Трооми парастори ҳ эй камтарин
تراام پرستارهای کمترین
Чу бишунид азин гӯнаи соми савор
چو بشنید ازین گونه سام سوار
Бирав офарин хон шуд аз кирдигор
برو آفرین خوان شد از کردگار
Бигуфт ин гузин духти хоқони барӣ
بگفت این گزین دخت خاقان بری
Ба ҳар ду сарои мари марои хоҳарӣ
به هر دو سرا مر مرا خواهری
Чу ин гуфта шуд сому бозоргон
چو این گفته شد سام و بازارگان
Парии нӯши хоқони чинии ҳамон
پرینوش خاقان چینی همان
Дар он шаби ҳама кор оростанд
در آن شب همه کار آراستند
Ҳамаи созҳоро бпиростнд
همه سازها را بپیراستند
Чу султони анҷуми баромади пагоҳ
چو سلطان انجم برآمد پگاه
зи моҳӣ мусаллам шудаш то ба моҳ
ز ماهی مسلم شدش تا به ماه
Табираи зан аз кӯҳаи жандаи пел
تبیره زن از کوهه ژنده پیل
Ба ғурраши даровардаи кӯси раҳил
به غرش درآورده کوس رحیل
Гирифтаи зи моам шутури сорибон
گرفته ز مام شتر ساربان
Фиканда ҷараси нола дар корвон
فکنده جرس ناله در کاروان
Ҳиўнони заррини ҷлоҷл чу кӯҳ
هیونان زرین جلاجل چو کوه
Бепай карда кӯҳу биёбони сутӯҳ
بی پی کرده کوه و بیابان ستوه
Парии нӯши маи пайкари симбр
پرینوش مهپیکر سیمبر
Чу хуршеди рухшанда дар маҳди зар
چو خورشید رخشنده در مهد زر
зи шеъри сияҳи баста бар гули ниқоб
ز شعر سیه بسته بر گل نقاب
зи мишкӣни шаби афканда дар моҳтоб
ز مشکین شب افکنده در ماهتاب
Шукри лаб чу гул дар шиква паранд
شکر لب چو گل در شکوه پرند
Шикаста ба ширини шукри нархи қанд
شکسته به شیرین شکر نرخ قند
Бути парниёни пӯш маҳмил нишин
بت پرنیان پوش محملنشین
Смнбри парии нӯши хоқони чин
سمنبر پرینوش خاقان چین
Нишаста ба заррини иморӣ чу моҳ
نشسته به زرین عماری چو ماه
Равон дар пеши соми заррини кулоҳ
روان در پیش سام زرین کلاه
Ба пўиаҳи даровардаи ҳомӯни навард
به پویه درآورده هامون نورد
Ба ки пайкар аз ки баровардаи гирд
به که پیکر از که برآورده گرد
Ба гирди имории тавофаши мудом
به گرد عماری طوافش مدام
Чу ҳоҷии абри гирди байт улҳаром
چو حاجی ابر گرد بیتالحرام
Чу дар зулфи шаб чин дарандохтанд
چو در زلف شب چین درانداختند
Илм бар дар чин барафроштанд
علم بر در چین برافراشتند
Ба як манзилӣ хайма зад корвон
به یک منزلی خیمه زد کاروان
Ҳамаи чин ба ҷӯш омад аз корвон
همه چین به جوش آمد از کاروان
Ҷаҳони дидаи он борсолори пер
جهان دیده آن بارسالار پیر
Фиристод сӯии шҳншаҳи бшир
فرستاد سوی شهنشه بشیر
Ки инак парии нӯш хоқон расед
که اینک پری نوش خاقان رسید
Чу гули бози сӯй гулистон расед
چو گل باز سوی گلستان رسید
Чу Юсуфи рухи машриқ аз гирди роҳ
چو یوسف رخ مشرق از گرد راه
Бурун омад аз чоҳи канъони пагоҳ
برون آمد از چاه کنعان پگاه
Шигарфон бурун омаданд аз ҳарам
شگرفان برون آمدند از حرم
Ба саҳро шабистон заданд аз ҳарам
به صحرا شبستان زدند از حرم
Ба айвони расонданди хуршед ро
به ایوان رساندند خورشید را
Нигин боз доданд ҷамшед ро
نگین باز دادند جمشید را
Дигар моҳи тобони ромд ба бурҷ
دگر ماه تابان رآمد به برج
Гиронмоя лўлў даромад ба дарҷ
گرانمایه لولو درآمد به درج