Ба ойину расми Фаридуну ҷам
به آئین و رسم فریدون و جم
Ба айвони фағфури барзади илм
به ایوان فغفور برزد علم
Яке боргаҳ дид сар бар сипеҳр
یکی بارگه دید سر بر سپهر
Дарахшнда аз равшании ҳамчуи меҳр
درخشنده از روشنی همچو مهر
Саропарда баркашида ба моҳ
سراپرده برکشیده به ماه
Зада тахти фағфур дар пеши гоҳ
زده تخت فغفور در پیشگاه
Ситодаи шаҳи хлхии тоҷи вар
ستاده شه خُلخی تاجور
Яке тираи раҳ аз буриши давртар
یکی تیره ره از برش دورتر
Чу ҷиполу қайсари дусади банда аш
چو جیپال و قیصر دوصد بندهاش
Ба ҳар ҷои зи ҳайрати сарафканда аш
به هر جا ز حیرت سرافکندهاش
Ҷаҳони ҷӯии шоҳони кшўргшоӣ
جهان جوی شاهان کشورگشای
Ба расми ғуломони ситода ба пой
به رسم غلامان ستاده به پای
Длорои таркон бо дўрбош
دلارای ترکان با دورباش
Зада бар фалаки наъраи дўрбош
زده بر فلک نعره دورباش
Сарои ғуломон маҷлис фурӯз
سرای غلامان مجلس فروز
Яке ъўдсоз ва яке ъўдсўз
یکی عودساز و یکی عودسوز
Тараннуми сароёни тараннуми сарой
ترنم سرایان ترنم سرای
Хурушони суроҳе ба пардаи сарой
خروشان صراحی به پردهسرای
Ду равияи ғуломони заррини кулоҳ
دو رویه غلامان زرینکلاه
Зада саф ба гирд дар боргоҳ
زده صف به گرد در بارگاه
Гиреҳи гири мӯёни насрини бадан
گره گیر مویان نسرین بدن
зи мӯи баста бар сарви симини расан
ز مو بسته بر سرو سیمین رسن
Шукри лаби шигарфони ширин чу қанд
شکر لب شگرفان شیرین چو قند
Пароганда бар ма шигарфӣ паранд
پراگنده بر مه شگرفی پرند
Равон карда май дар булӯрӣнаи ҷом
روان کرده می در بلورینه جام
Ба гардиши баровардаи соғари мудом
به گردش برآورده ساغر مدام
Нишаста шаҳи шарқ бар тахти оҷ
نشسته شه شرق بر تخت عاج
зи ёқӯти рухшандаи барқи тоҷ
ز یاقوت رخشنده برق تاج
Бисотӣ фиканда зи дебои чин
بساطی فکنده ز دیبای چین
Мурассаъ ба ёқӯт ва дар смин
مرصع به یاقوت و در ثمین
Даромад чу сом аз дар боргоҳ
درآمد چو سام از در بارگاه
зи гавҳар ба сар барниҳода кулоҳ
ز گوهر به سر برنهاده کلاه
Ҳамаи фару фарҳангу фарзонагӣ
همه فر و فرهنگ و فرزانگی
Намӯдори мардӣу мардонагӣ
نمودار مردی و مردانگی
Ба хизмат , замини ҳафт ҷо бӯса дод
به خدمت، زمین هفت جا بوسه داد
Сано гуфт ва онгаҳ забон баргушод
ثنا گفت و آنگه زبان برگشاد
Ки шоҳои парастори бодати ҷаҳон
که شاها پرستار بادت جهان
Сарафкандаи пешат киону маон
سرافکنده پیشت کهان و مهان
зи меҳри ту равшани дили офтоб
ز مهر تو روشن دل آفتاب
Баланд аз ту шоҳони гардуни ҷаноб
بلند از تو شاهان گردون جناب
Чу хуршед , теғати ҷаҳонгири бод
چو خورشید، تیغت جهانگیر باد
Сари душманони ту дар зери бод
سر دشمنان تو در زیر باد
Пас онгаҳ барафшонад бар шаҳриёр
پس آنگه برافشاند بر شهریار
Тибқҳои гавҳар ба расми нисор
طبقهای گوهر به رسم نثار
зи лаъли Бадахшони дурахшони гуҳар
ز لعل بدخشان درخشان گهر
зи ёқӯту фирӯзау симу зар
ز یاقوت و فیروزه و سیم و زر
Басӣ пешкаш кард бар пешгоҳ
بسی پیشکش کرد بر پیشگاه
Дар он хираи гаштанди шоҳу сипоҳ
در آن خیره گشتند شاه و سپاه
Пас он пели тани пеши шаҳи рӯи ниҳод
پس آن پیلتن پیش شه رو نهاد
Сабки шоҳ фаррух бирав даст дод
سبک شاه فرخ برو دست داد
Бабўсед дасти вайу пои тахт
ببوسید دست وی و پای تخت
Бипурсед пас шоҳи фирӯзи бахт
بپرسید پس شاه فیروز بخت
зи саъдон ки баргӯӣ ин аз куҷост
ز سعدان که برگوی این از کجاست
Ки сарвии чунин ростии брнхост
که سروی چنین راستی برنخاست
Заминро бабўсед саъдони пер
زمین را ببوسید سعدان پیر
Сано гуфт бар шоҳи равшани замир
ثنا گفت بر شاه روشن ضمیر
Ки шоҳи ҷаҳон дар паноҳи ту бод
که شاه جهان در پناه تو باد
Замин , тахту гардун , кулоҳи ту бод
زمین، تخت و گردون، کلاه تو باد
Қамар , аксӣ аз шамъи хлўтгҳт
قمر، عکسی از شمع خلوتگهت
Фалаки нақшӣ аз домани харгаҳат
فلک نقشی از دامن خرگهت
Бидон эй ҷаҳони гири кшўргшоӣ
بدان ای جهان گیر کشورگشای
Падар бар падари шоҳу фархундаи рой
پدر بر پدر شاه و فرخندهرای
Ки чун даври гетӣ ба чинам дуанд
که چون دور گیتی به چینم دواند
Ба ақсои зобул бародарам монад
به اقصای زابل برادرم ماند
Кунун муддатӣ шуд казин хокдон
کنون مدتی شد کزین خاکدان
Бурун рафт ва аз вай бимонадӣ ҷавон
برون رفت و از وی بماندی جوان
Чу бартарафи зобули гузари аўФтод
چو برطرف زابل گذر اوفتاد
Ҷавонро сафари ихтиёри аўФтод
جوان را سفر اختیار اوفتاد
Ба азми замини бӯси ин боргоҳ
به عزم زمین بوس این بارگاه
Камари баст ва оварад рухи сӯии шоҳ
کمر بست و آورد رخ سوی شاه
Пас онгаҳ чу сӯсани забони бргшўд
پس آنگه چو سوسن زبان برگشود
Бигуфт ончии сом ӯ ба раҳ карда буд
بگفت آنچه سام او به ره کرده بود
зи ҳоли парии нӯши симини изор
ز حال پرینوش سیمین عذار
з жанду тилисмоти ганҷин ҳисор
ز ژند و طلسمات گنجین حصار
зи разми мкўколу девони нар
ز رزم مکوکال و دیوان نر
Бигуфташ саросари писар бо падар
بگفتش سراسر پسر با پدر
Далерӣу гирдяшро вонамӯд
دلیری و گردیش را وانمود
зи размаш ҳар ончӣ ба раҳ карда буд
ز رزمش هر آنچه به ره کرده بود
Чу бишунид фағфури бнўохтш
چو بشنید فغفور بنواختش
Сар аз тоқи айвони броФрохтш
سر از طاق ایوان برافراختش
Равони сом аз бодаи шавқи маст
روان سام از باده شوق مست
Дар он базми фағфур чун ма нишаст
در آن بزم فغفور چون مه نشست
Шаҳаш ҷом медод ва бинишонад пеш
شهش جام میداد و بنشاند پیش
Бифармуд ташрифаш аз хоси хеш
بفرمود تشریفش از خاص خویش
Киёнии кулоҳаш ба сар бар ниҳод
کیانی کلاهش به سر بر نهاد
Ба маншуру ганҷаши басӣ ваъда дод
به منشور و گنجش بسی وعده داد
Пас онгаҳ чу ҷам ҷом бардоштанд
پس آنگه چو جم جام برداشتند
зи заррини қадаҳ ком бардоштанд
ز زرین قدح کام برداشتند
Нўосози мисатон наво барграфт
نواساز مستان نوا برگرفت
Бузади чангу барбат ба бар даргирифт
بزد چنگ و بربط به بر درگرفت
Ғуломони ширини лаби бодаи нӯш
غلامان شیرینلب باده نوش
Ба парда саро дарфиканда хурӯш
به پرده سرا درفکنده خروش
Маи соқӣ аз лаъли хуршеди фом
مه ساقی از لعل خورشید فام
Чу хуршед дар гардиш оварда ҷом
چو خورشید در گردش آورده جام
Шудаи тӯда дар нақли донҳои сим
شده توده در نقل دانهای سیم
Ба ҷои шукр , лаъл ва дар ятем
به جای شکر، لعل و دُر یتیم
Зада таънаи шакарлабон бар шукр
زده طعنه شکرلبان بر شکر
Зада дасти маи пайкарон дар камар
زده دست مه پیکران در کمر
Асар кард дар сому фағфур , май
اثر کرد در سام و فغفور، می
Баровардаи гулнорашон ҳар ду хуй
برآورده گلنارشان هر دو خوی
Шикархандаи таркони оташи изор
شکرخنده ترکان آتش عذار
Гирифта ба кафи миҷмари зарнигор
گرفته به کف مجمر زرنگار
Ба сар бар шудаи дӯди дили авд ро
به سر بر شده دود دل عود را
Зада авди сад таънаи Довӯд ро
زده عود صد طعنه داوود را
Шароби ақиқӣу бонги сурӯд
شراب عقیقی و بانگ سرود
Лаби лаъли соқӣ ва овоӣ равад
لب لعل ساقی و آوای رود
зи ҷони ҳарифони рабӯдаи қарор
ز جان حریفان ربوده قرار
зи дасти надимони буруни бардаи кор
ز دست ندیمان برون برده کار
Бутоне каз оташ надиданд дӯд
بتانی کز آتش ندیدند دود
зи гесу бар оташ фиканданд авд
ز گیسو بر آتش فکندند عود
з ҳар гӯшаи сарвии хиромон шуда
ز هر گوشه سروی خرامان شده
з ҳар бурҷи моҳии дроФшон шуда
ز هر برج ماهی درافشان شده
Ба ҳар ҳоҷатии сари фурӯи бардаи маст
به هر حاجتی سر فرو برده مست
Ба яғмои дилҳо баровардаи даст
به یغمای دلها برآورده دست
Ба ҳар гӯшаи тарки хтоӣии нажод
به هر گوشه ترک ختائی نژاد
Фиканда ба чини зулфи зангии ниҳод
فکنده به چین زلف زنگی نهاد
Маи оташини чеҳраи соғар ба даст
مه آتشین چهره ساغر به دست
Бути анбарин турраи миҷмар ба даст
بت عنبرین طره مجمر به دست
Сабки рӯҳи таркони нозуки миён
سبک روح ترکان نازک میان
Шудаи саргарон аз шароби гарон
شده سرگران از شراب گران
Батон маст ва дар соғари овехта
بتان مست و در ساغر آویخته
Қадаҳи рафта аз даст ва май рехта
قدح رفته از دست و می ریخته
Ҳамеи соқии афтодаи масту хароб
همی ساقی افتاده مست و خراب
Буруни рафта аз чанги мутриби рубоб
برون رفته از چنگ مطرب رباب
Ҳамаи ним хӯрдаи фитодаи кабоб
همه نیم خورده فتاده کباب
Шудаи наргисони ҳамаи масти хоб
شده نرگسان همه مست خواب
Май аз чанги ширин лабон карда нӯш
می از چنگ شیرین لبان کرده نوش
Ба чанги тараннум саро дода гӯш
به چنگ ترنم سرا داده گوش
Чу сом Наримон бишуд маст май
چو سام نریمان بشد مست می
Камарбаста дар пеши фағфур кӣ
کمربسته در پیش فغفور کی
Чу наргиси сарафкандаи масту хароб
چو نرگس سرافکنده مست و خراب
Шудаи наргиси ҷодӯяши масти хоб
شده نرگس جادویش مست خواب
Май дўсткомӣ ба каф барниҳод
می دوستکامی به کف برنهاد
Ба нӯшед вонгаҳи замин бӯса дод
به نوشید وانگه زمین بوسه داد
Сано гуфт ба фағфур ва барпоӣ хост
ثنا گفت به فغفور و برپای خاست
Равон шуд чу сарви хромндаҳи рост
روان شد چو سرو خرامنده راست
Бурун омад аз қасри фағфури шоҳ
برون آمد از قصر فغفور شاه
Ки то рӯ наад сӯии оромгоҳ
که تا رو نهد سوی آرامگاه