Бирафтанд борӣ чу Кебек аз дарра
برفتند باری چو کبک از دره
Заданд аз ҳарами хайма бар панҷара
زدند از حرم خیمه بر پنجره
Бидиданд базмӣ чу хулди барин
بدیدند بزمی چو خلد برین
Пар аз моҳи рӯйони Мочӣну чин
پر از ماهرویان ماچین و چین
Хурӯшандаи бади сом чун пели маст
خروشنده بد سام چون پیل مست
Буруни рафта аз дасту соғар ба даст
برون رفته از دست و ساغر به دست
Пари машк бар арғавони рехта
پر مشک بر ارغوان ریخته
Ба мўӣии ду сад зангии овехта
به موئی دو صد زنگی آویخته
Ба гирди гул аз сунбулаши силсила
به گرد گل از سنبلش سلسله
Зада ҳалқа бар муштарии сунбула
زده حلقه بر مشتری سنبله
Каллаи каҷи ниҳодаи кёмўрсӣ
کله کج نهاده کیامورثی
Миёни танги баста чу тҳмўрсӣ
میان تنگ بسته چو طهمورثی
Ду абрӯии мишкӣнаш аз дилбарӣ
دو ابروی مشکینش از دلبری
Кашида камон бар мау муштарӣ
کشیده کمان بر مه و مشتری
Қазоро дар он базм чун рӯзи қадар
قضا را در آن بزم چون روز قدر
Намоёни рухи сом чун моҳи бадар
نمایان رخ سام چون ماه بدر
Парии духт чун соми ялро бидид
پریدخت چون سام یل را بدید
Чу лолаи дили хаста дар хӯн кашид
چو لاله دل خسته در خون کشید
Рахш дид ва аз дил дар оташ фитод
رخش دید و از دل در آتش فتاد
Чу шамъ аз ғамаши сар дар оташи ниҳод
چو شمع از غمش سر در آتش نهاد
зи боғи Рахши барг хайрӣ бараст
ز باغ رخش برگ خیری برست
Ба хӯни ҷигари даст аз ҷон бишуст
به خون جگر دست از جان بشست
Сеӣ сурӯш аз ғам чу чанбар бимонад
سهی سروش از غم چو چنبر بماند
Чу сарви сеӣ даст бар сар бимонад
چو سرو سهی دست بر سر بماند
Ба хайрӣ бадал кард гулнор ро
به خیری بدل کرد گلنار را
Ба хӯни дрншониди хунхор ро
به خون درنشانید خونخوار را
Ду барги гулаши гашти зрнихи пӯш
دو برگ گلش گشت زرنیخ پوش
Ду чашмаши дукони ҷавоҳири фуруш
دو چشمش دکان جواهر فروش
Ба лўлў харошид унноб ро
به لولو خراشید عناب را
Ба фундуқ тарошед маҳтоб ро
به فندق تراشید مهتاب را
Парии нӯшро гуфт эй пурфиреб
پرینوش را گفت ای پرفریب
Чаҳ кардӣ ки барадии зи ҷонами шикеб
چه کردی که بردی ز جانم شکیب
Ба як дам бар оташ наҳодӣ маро
به یک دم بر آتش نهادی مرا
Ба афсӯс бар бод додӣ маро
به افسوس بر باد دادی مرا
Дамам додӣ ва дар дамами сӯхтӣ
دمم دادی و در دمم سوختی
Зғм дар дилам оташ афрӯхтӣ
زغم در دلم آتش افروختی
Раҳе пеш омад ки пойонаш нест
رهی پیش آمد که پایانش نیست
Фитодам ба корӣ ки сомонаш нест
فتادم به کاری که سامانش نیست
Бад-ӣни ғами туам раҳбарӣ карда Эй
بدین غم توام رهبری کردهای
зи ҷонами дарин раҳ барӣ карда Эй
ز جانم درین ره بری کردهای
Валикин чаҳ дармон ки худ карда ам
ولیکن چه درمان که خود کردهام
зи ҷонами дарин раҳ барӣ карда Эй
ز جانم درین ره بری کردهای
Валикин чаҳ дармон ки худ карда ам
ولیکن چه درمان که خود کردهام
Хато кардаму нек бад карда ам
خطا کردم و نیک بد کردهام
Шудам сайди широФкнии шергир
شدم صید شیرافکنی شیرگیر
Ки аз сайд шерон надорад гзир
که از صید شیران ندارد گزیر
Ҳамон дам ки чун ма ба боми омадам
همان دم که چون مه به بام آمدم
Ту гуфтӣ чу моҳӣ ба доми омадам
تو گفتی چو ماهی به دام آمدم
Чу маи брФкндми зи анбари каманд
چو مه برفکندم ز عنبر کمند
Чаҳ афтод ки афтодами андари каманд
چه افتاد که افتادم اندر کمند
Надорам бурун аз ту фарёдрас
ندارم برون از تو فریادرس
Кунунам дарин вартаи фарёдрас
کنونم درین ورطه فریادرس
Бифармо ки кӯй ҳабибам куҷост
بفرما که کوی حبیبم کجاست
Ки бемори гаштам табибам куҷост
که بیمار گشتم طبیبم کجاست
Парӣ нӯш гуфт эй маи ҳўрзод
پرینوش گفت ای مه حورزاد
зи меҳри рахти чашми бади даври бод
ز مهر رخت چشم بد دور باد
Бути моҳи рўӣӣ ки дилдори тест
بت ماهروئی که دلدار تست
Махӯр ғам ки ӯ ҳам гирифтори тест
مخور غم که او هم گرفتار تست
Манеҳ дард бар дил ки дардат мабод
منه درد بر دل که دردت مباد
Ҷигари гармӣ аз оҳ сардат мабод
جگر گرمی از آه سردت مباد
Кигар мурғ бошад ба доми ормаш
که گر مرغ باشد به دام آرمش
Вагар субҳ бошад ба шоми ормаш
وگر صبح باشد به شام آرمش
Ки ӯро ҷузи андешаи ?ут пеша нест
که او را جز اندیشهات پیشه نیست
Дили нозуки ту худ аз шиша нест
دل نازک تو خود از شیشه نیست
Чу мишкӣни слосл парешон мабош
چو مشکین سلاسل پریشان مباش
Чу меҳр аз ҷигари оташ афшон мабош
چو مهر از جگر آتش افشان مباش
Кунун бода дар ком мо рехтаст
کنون باده در کام ما ریختست
Ки бар ҷони мо гирди ғами бихтст
که بر جان ما گرد غم بیختست
Биё то ба мешод дорем дил
بیا تا به می شاد داریم دل
зи банди ғам озод дорем дил
ز بند غم آزاد داریم دل
Май талх дар ҷон ширин наҳем
می تلخ در جان شیرین نهیم
Ба талхӣ чаро ҷони ширини диҳем
به تلخی چرا جان شیرین دهیم
Хуш омад сеӣ сарви озод ро
خوش آمد سهی سرو آزاد را
Нигор хутани шамъи нўшод ро
نگار ختن شمع نوشاد را
зи гули оризони ҷоми гулгуни бхўост
ز گل عارضان جام گلگون بخواست
з май хӯни зи чашмони пурхӯни бхўост
ز می خون ز چشمان پرخون بخواست
Саман бар батон дар ме омехтанд
سمن بر بتان در می آمیختند
Май ноби андар қадаҳ рехтанд
می ناب اندر قدح ریختند
Парии пайкарон маҷлис оростанд
پری پیکران مجلس آراستند
Тарабро фузуданд ва ғам костанд
طرب را فزودند و غم کاستند
Чу бинишаст шамъи зумурради лаган
چو بنشست شمع زمرد لگن
Бапушед чеҳраи арӯси хутан
بپوشید چهره عروس ختن
Яли муштарӣ рӯй хуршеди рой
یل مشتری روی خورشید رای
Сари саракашони соми гетии гушой
سر سرکشان سام گیتی گشای
Қади тӯбои осои зи ғам хам зада
قد طوبیآسا ز غم خم زده
зи дӯду дами оташ ба олам зада
ز دود و دم آتش به عالم زده
зи савдои ҷонон ба ҷӯши омада
ز سودای جانان به جوش آمده
зи афғони дил дар хурӯши омада
ز افغان دل در خروش آمده