Ниҳодаи яке шамъ сӯзанда пеш
نهاده یکی شمع سوزنده پیش
Сарафканда чун шамъ дар пои хеш
سرافکنده چون شمع در پای خویش
Шаби тору умедаш аз рӯз на
شب تار و امیدش از روز نه
Биҷузи шамъи ҳеҷаш дили афрӯз на
بجز شمع هیچش دلافروز نه
Чу парвона май сӯхт дар пои шамъ
چو پروانه میسوخت در پای شمع
зи сўзндгии рафтаи ҳам пои шамъ
ز سوزندگی رفته همپای شمع
зи бас каз дили хаста оташ фурухт
ز بس کز دل خسته آتش فروخت
Бирав шамъ сӯзандаро дил бсухт
برو شمع سوزنده را دل بسوخت
Чгўим ки он лаҳза чун ме гирист
چگویم که آن لحظه چون میگریست
Ғамаш гуфт бо шамъ хӯн ме гирист
غمش گفت با شمع خون میگریست
Ки эй тобноки ахтари анҷуман
که ای تابناک اختر انجمن
Сарафрози гардани кашу теғи зан
سرافراز گردنکش و تیغزن
Тўӣии қоими аллилу шаби зиндаи дор
توئی قایماللیل و شبزندهدار
Гар имшаби бимирами ту шаби зиндаи дор
گر امشب بمیرم تو شب زندهدار
Чу аз по фитодам ту бар пой бош
چو از پا فتادم تو بر پای باش
Ба болини ман пой бар ҷой бош
به بالین من پای بر جای باش
зи сӯзи ҷигари ногузирам чу ту
ز سوز جگر ناگزیرم چو تو
Дамӣ гар насузам бимирам чу ту
دمی گر نسوزم بمیرم چو تو
Чу лолаи ҳамаи хӯни дил май хурӣ
چو لاله همه خون دل میخوری
Аз он рӯ чу сӯсани забон оварӣ
از آن رو چو سوسن زبان آوری
Фурӯзандаи срФрозндаҳ Эй
فروزنده سرفرازندهای
Дарозии валикини барозанда Эй
درازی ولیکن برازندهای
Чу аз оташати кори дил дар гирифт
چو از آتشت کار دل در گرفت
Дили оташини карт аз сар гирифт
دل آتشین کارت از سر گرفت
Ба оташи забонии мадаи сар ба бод
به آتش زبانی مده سر به باد
Ки кори ту бо ашки чашми аўФтод
که کار تو با اشک چشم اوفتاد
Шаби афрӯзи шаби зиндаи дорони тўӣӣ
شب افروز شب زندهداران توئی
Чароғи дилу нури ёрони тўӣӣ
چراغ دل و نور یاران توئی
Агар ришта ҷон бисӯзад туро
اگر رشته جان بسوزد ترا
Дили оташини брФрўзди туро
دل آتشین برفروزد ترا
Вагар сӯзи дили гўӣӣ аз нуктаи боз
وگر سوز دل گوئی از نکته باز
Саратро бибаранд дар дам ба коз
سرت را ببرند در دم به کاز
Ва ё оташат дар тан ва дил зананд
و یا آتشت در تن و دل زنند
Нишонанд бар нтъ ва гардан зананд
نشانند بر نطع و گردن زنند
Мазан дам ки вобастаи як дамӣ
مزن دم که وابسته یک دمی
Чу дар дами бимирӣ чаро хуррамӣ
چو در دم بمیری چرا خرمی
Ту он сарфарози сарафканда Эй
تو آن سرفراز سرافکندهای
Ки сар ёфтӣ ҳамчунон зинда Эй
که سر یافتی همچنان زندهای
Турои ҳукм бар ҷон парвона ҳаст
ترا حکم بر جان پروانه هست
Ки чандинати парвона дар хона ҳаст
که چندینت پروانه در خانه هست
Чу парвона дорӣ бигӯ равшанам
چو پروانه داری بگو روشنم
Ки дар бзмгаҳи мейри маҷлиси манам
که در بزمگه میر مجلس منم
Ба парвонаи нур аз ту гирад чароғ
به پروانه نور از تو گیرد چراغ
Вале ҳаст парвонаро аз ту доғ
ولی هست پروانه را از تو داغ
Чу заҳҳоки гаштӣ ба олами илм
چو ضحاک گشتی به عالم علم
Вале дами занӣ ҳар дам аз ҷоми ҷам
ولی دم زنی هر دم از جام جم
Дирафшони дирафш ар броФрохтӣ
درفشان درفش ار برافراختی
зи оташ чаро тоҷи сари сохтӣ
ز آتش چرا تاج سر ساختی
Ту заҳҳокӣу морат аз дӯш хост
تو ضحاکی و مارت از دوش خاست
Вале навишт аз чашмаи нӯши хост
ولی نوشت از چشمه نوش خواست
Мазан дам ки худ хӯни худ май хурӣ
مزن دم که خود خون خود میخوری
Макаши сар ки худ оби худ май барӣ
مکش سر که خود آب خود میبری
Ту кофурӣу анбарат чокар аст
تو کافوری و عنبرت چاکر است
Аҷаби ҷавҳарии котшст дар хур аст
عجب جوهری کآتشست در خور است
Зании дами з хилват нишинон шом
زنی دم ز خلوتنشینان شام
Ки бар рӯй саҷҷодаи дории мақом
که بر روی سجاده داری مقام
Ҳамаи базми пари гиряу сӯзи тест
همه بزم پر گریه و سوز تست
Пар аз оҳу дарди ҷигарсӯзи тест
پر از آه و درد جگرسوز تست
Риёзати кашии ҷоми нӯшин минуаш
ریاضتکشی جام نوشین منوش
Бараҳнаи тании далқ шамъӣ мапуаш
برهنه تنی دلق شمعی مپوش
Гар онӣ ки парвона ме хондат
گر آنی که پروانه میخواندت
Ки бар рӯй саҷҷодаи бншондт
که بر روی سجاده بنشاندت
Бирав гиряу сӯз бар худ мабанд
برو گریه و سوز بر خود مبند
Барони гиряу ашк гармат маханд
برآن گریه و اشک گرمت مخند
Гуҳат мефурушанд ва гуҳ ме харанд
گهت میفروشند و گه میخرند
Гуҳат мефурӯзанду гуҳ май кашанд
گهت میفروزند و گه میکشند
?герат сохтанд аз чаҳ рӯ сӯхтанд
گرت ساختند از چه رو سوختند
Ба сангат кашиданду бФрўхтнд
به سنگت کشیدند و بفروختند
Чаҳ мурғӣ ки беболгирӣ ҳаво
چه مرغی که بیبال گیری هوا
Валикин чу булбули надории наво
ولیکن چو بلبل نداری نوا
Агар пари барории парти бркннд
اگر پر برآری پرت برکنند
Вагар сари барории сарати бркннд
وگر سر برآری سرت برکنند
Ту он ба нишинӣ ки бархестӣ
تو آن به نشینی که برخاستی
Задӣ ростиро дам оростӣ
زدی راستی را دم آراستی
Магӯ сари парвонаро пеши кас
مگو سر پروانه را پیش کس
Ки парвонаи равшани ту хуонеу бас
که پروانه روشن تو خوانی و بس
Шаҳонро аз он муҳаррамӣ дар ҳарам
شهان را از آن محرمی در حرم
Ки шаби зиндаи дорӣу собити қадам
که شب زندهداری و ثابت قدم
Ниёзор зорати броўихтнд
نیازار زارت برآویختند
Ба кошона киштанд ва хӯн рехтанд
به کاشانه کشتند و خون ریختند
Ту ин риштаи гарм кӣ барда Эй
تو این رشته گرم کی بردهای
Ки бо риштаи умрӣ ба сари барда Эй
که با رشته عمری به سر بردهای
Валикини ту ҳам пои банд чу ман
ولیکن تو هم پای بند چو من
Ки грӣӣ ва бар гиряи хндӣ чу ман
که گرئی و بر گریه خندی چو من
Дар аз дида дар домани афшонда Эй
در از دیده در دامن افشاندهای
Вале поки домани куҷои монда Эй
ولی پاکدامن کجا ماندهای
Дарин буд каз гавҳари шамъи дон
درین بود کز گوهر شمع دان
Забона зад ин шамъ оташ фишон
زبانه زد این شمع آتشفشان
Чу зад шамъи ховари зи машриқи шуъоъ
چو زد شمع خاور ز مشرق شعاع
Шаби тираро карда гардуни видоъ
شب تیره را کرده گردون وداع
Ҳавои лофи сарчашма нур зад
هوا لاف سرچشمه نور زد
Замонаи дам аз гирд кофур зад
زمانه دم از گرد کافور زد
Даромад з дар ходимии ҳамчуи моҳ
درآمد ز در خادمی همچو ماه
Шитобони зи айвони фағфури шоҳ
شتابان ز ایوان فغفور شاه
Ки бархез ва манишин ва як дам мапоӣ
که برخیز و منشین و یک دم مپای
Савораи шӯ эй гирди фархундаи рой
سواره شو ای گرد فرخنده رای
Ки шаҳи азм нахҷӣр дорад кунун
که شه عزم نخجیر دارد کنون
Ба нузҳат занад хайма аз чини бурун
به نزهت زند خیمه از چین برون