Раҳи тӯбои обод духтар гирифт
ره طوبی آباد دختر گرفت
Дил аз шоҳи нхҷиргаҳ бар гирифт
دل از شاه نخجیرگه بر گرفت
Баҳри лолаи зорӣ ки дар ме расед
بهر لالهزاری که در میرسید
зи дили буии хӯн ҷигар ме шунид
ز دل بوی خون جگر میشنید
Ба ҳар чашмаи сорӣ ки дармеи гузашт
به هر چشمهساری که درمیگذشت
Басои коби чашмаши з сар даргузашт
بسا کآب چشمش ز سر درگذشت
Ба ҳар кӯҳи кӯи кӯҳ пайкар баранд
به هر کوه کو کوهپیکر براند
Бар он кӯҳ аз дида гавҳар фишонд
بر آن کوه از دیده گوهر فشاند
Ҳар он лолаи кӯро варақ баргушод
هر آن لاله کو را ورق برگشاد
Бабўсед ва бар чашми хунини ниҳод
ببوسید و بر چشم خونین نهاد
Насимӣ каз он гулистон май вазид
نسیمی کز آن گلستان میوزید
Аз он мжди ? длстон ме расед
از آن مژد? دلستان میرسید
Чу мурғи сҳрхўони наво соз кард
چو مرغ سحرخوان نوا ساز کرد
Бар тӯбои обод парвоз кард
بر طوبی آباد پرواز کرد
Чмон шуд чу шохи санавбар ба боғ
چمان شد چو شاخ صنوبر به باغ
Равон шуд чу сарви хиромон ба боғ
روان شد چو سرو خرامان به باغ
Чу бўӣиди барги гулу ёсуман
چو بوئید برگ گل و یاسمن
Чу гул чок зад аз ҳавои перҳан
چو گل چاک زد از هوا پیرهن
Чунин то ба айвон духтар расед
چنین تا به ایوان دختر رسید
Чу булбул биноледу дами дркшид
چو بلبل بنالید و دم درکشید
Сари худ бимолид бар остон
سر خود بمالید بر آستان
Мадади хост аз ҳиммати расатон
مدد خواست از همت راستان
Барафканад бар боми торами каманд
برافکند بر بام طارم کمند
Баромад чу ма бар сипеҳри баланд
برآمد چو مه بر سپهر بلند
Навогари яке посбон дид маст
نواگر یکی پاسبان دید مست
Сарафканда дар пешу чӯбак ба даст
سرافکنده در پیش و چوبک به دست
Равони сом дар ҷуст ва поиш гирифт
روان سام در جست و پایش گرفت
Пас онгаҳ бузади даст ва нояш гирифт
پس آنگه بزد دست و نایش گرفت
Чунон сахти афшурди кӯ ҷон бидод
چنان سخت افشرد کو جان بداد
Ба зераш фиканд аз ҳавои ҳамчуи бод
به زیرش فکند از هوا همچو باد
Биёмад ба наздики пардаи сарой
بیامد به نزدیک پردهسرای
Шунид аз ҳарами бонги пардаи сарой
شنید از حرم بانگ پردهسرای
Ба айвони дроФкндаҳи мисатони хурӯш
به ایوان درافکنده مستان خروش
Баровардаи нӯшин лабони бонги нӯш
برآورده نوشین لبان بانگ نوش
Чу сом аз саропарда ово шунид
چو سام از سراپرده آوا شنید
Чу булбули наво ва фиғон баркашид
چو بلبل نوا و فغان برکشید
Бузади чангу чӯбак ба каф даргирифт
بزد چنگ و چوبک به کف درگرفت
Ба оҳанги булбул наво барграфт
به آهنگ بلبل نوا برگرفت
Биҷунбанд бар сози мутриби ҷарас
بجنباند بر ساز مطرب جرس
Бинолед чун мурғи андари қафас
بنالید چون مرغ اندر قفس
Чу бар чӯбаки посбон чанг зад
چو بر چوبک پاسبان چنگ زد
Басои таънаи кони лаҳза бар чанг зад
بسا طعنه کان لحظه بر چنگ زد
Ба оҳанги чӯбаки зани нағмаи соз
به آهنگ چوبکزن نغمهساز
Бузади ростии навбатӣ бар ҳиҷоз
بزد راستی نوبتی بر حجاز
Чу ӯ лҳҷи ? посбон барграфт
چو او لهج? پاسبان برگرفت
Хурӯси сҳрхўони фиғон бар гирифт
خروس سحرخوان فغان بر گرفت
Чу дар қасраши афканди сози хурӯш
چو در قصرش افکند ساز خروش
Тараннуми сарой саро шуд хамӯш
ترنمسرای سرا شد خموش
Дигарборасозӣ ба қонӯни бсохт
دگرباره سازی به قانون بساخت
Ҳамеи нолаи зораши афзӯни бсохт
همی ناله زارش افزون بساخت
Бузади чанг ва бар сози оғоз
بزد چنگ و بر ساز آغاز
Ба боми ҳисори ин ғазал соз кард
به بام حصار این غزل ساز کرد