Аннан бар дар тӯбо обод зад

عنان بر در طوبی آباد زد

зи ду чашми худ боғро об зад

ز دو چشم خود باغ را آب زد

Бабўсед хоки саропарда ро

ببوسید خاک سراپرده را

Ба лаб барниҳод оби афсурда ро

به لب برنهاد آب افسرده را

Яке аз муқӣмони он боргоҳ

یکی از مقیمان آن بارگاه

Фурӯ гуфт дар гӯши фағфури шоҳ

فرو گفت در گوش فغفور شاه

Аз он рафтани сом дар бӯстон

از آن رفتن سام در بوستان

Дигар қатли чӯбаки зану посбон

دگر قتل چوبک زن و پاسبان

Валикин бигуфт ин ки шаб то саҳар

ولیکن بگفت این که شب تا سحر

Бихӯрад аз наботи парии духт бар

بخورد از نبات پری‌دخت بر

Чу он гуфта бишунид фағфури чин

چو آن گفته بشنید فغفور چین

Барошуфт ва бар абрӯи афканди чин

برآشفت و بر ابرو افکند چین

Валикин ба яли роз пайдо накард

ولیکن به یل راز پیدا نکرد

Ба дили ғайри тадбирро ҷо накард

به دل غیر تدبیر را جا نکرد

Дилаш хӯн шуду чеҳрааш заъфарон

دلش خون شد و چهره‌اش زعفران

Бхўондш бар хештани сарварон

بخواندش بر خویشتن سروران

Бигуфто чаҳ созам ки ин марди гирд

بگفتا چه سازم که این مرد گرد

Наҳангӣаст бо разм ва бо дасти барад

نهنگی است با رزم و با دست برد

Сар жанд ҷодӯи зи тан давр кард

سر ژند جادو ز تن دور کرد

Мкўколро зинда дар гӯр кард

مکوکال را زنده در گور کرد

Ба нахҷӣри сари деви ҷодӯи рабӯд

به نخجیر سر دیو جادو ربود

Тилисмоти зарринаи дижи бргшўд

طلسمات زرینه‌دژ برگشود

Магари чораи созам ба ҳангом май

مگر چاره سازم به هنگام می

Ба биҳуши доруи бигиреми вай

به بیهوش دارو بگیریم وی

Ҳаме гуфт гирам ба нармаши магар

همی گفت گیرم به نرمش مگر

Занами гарданашро ба теғу табар

زنم گردنش را به تیغ و تبر

Бузургони лашкари ҳамаи ҳам нафас

بزرگان لشکر همه هم‌نفس

Бигуфтанд чора ҳаминасту бас

بگفتند چاره همین است و بس

Нигарад аз бадви нек бо ӯ сухан

نگرد از بد و نیک با او سخن

Нашуд соми огаҳ аз он анҷуман

نشد سام آگه از آن انجمن

Ҳамон шаби яке базм фармуд шоҳ

همان شب یکی بزم فرمود شاه

Нишастанд гардони заррини кулоҳ

نشستند گردان زرین کلاه

Май лаъл дар соғар андохтанд

می لعل در ساغر انداختند

Ба маҷлиси ҳамаи сар барафрохтанад

به مجلس همه سر برافراختند

Ба май масти гаштанди перу ҷавон

به می مست گشتند پیر و جوان

зи бода шудаи чеҳра чун заъфарон

ز باده شده چهره چون زعفران

Ҳама бода хӯрданд бурноу пер

همه باده خوردند برنا و پیر

Басии масту биҳши басии шергир

بسی مست و بیهش بسی شیرگیر

Шаҳаншоҳи ҷоми дамодам ба сом

شهنشاه جام دمادم به سام

Бпимўд аз шом то вақти бом

بپیمود از شام تا وقت بام

Чу шуд боми пас доруии ҳуш бар

چو شد بام پس داروی هوش بر

Фиканданд дар ҷоми ял бе хабар

فکندند در جام یل بی‌خبر

Парии духт аз он ҷомаҳо пора кард

پری‌دخت از آن جامه‌ها پاره کرد

Нтонсти макри падар чора кард

نتانست مکر پدر چاره کرد

Бузади даст ва бадаред ҷома ба зор

بزد دست و بدرید جامه به زار

Ба рухи барзада аз тпончаҳи ҳазор

به رخ برزده از طپانچه هزار

Ба фундуқи ду гулро харошида кард

به فندق دو گل را خراشیده کرد

Чу борон ба гули ашк пошида кард

چو باران به گل اشک پاشیده کرد

Ба гесуӣ чун сунбулаш чанг зад

به گیسوی چون سنبلش چنگ زد

Ҳаме бар сару синааш санг зад

همی بر سر و سینه‌اش سنگ زد

зи меҳри рухи ёри пурҷӯши гашт

ز مهر رخ یار پرجوش گشت

зи по андар афтод ва бе ҳуши гашт

ز پا اندر افتاد و بی‌هوش گشت

Чу шуд соми суст аз май хушгувор

چو شد سام سست از می خوشگوار

БиФтод аз пои он номдор

بیفتاد از پای آن نامدار