Марвро ба раҳ бар кунун боздор
مرو را به ره بر کنون بازدار
Сухан бишинав аз сом ва аз рӯзгор
سخن بشنو از سام و از روزگار
Чу шуд соми баста ба банди гарон
چو شد سام بسته به بند گران
Призодаҳи зӣ ӯ шудӣ дар замон
پریزاده زی او شدی در زمان
Замон то замон лоба кардӣ ба сом
زمان تا زمان لابه کردی به سام
Ки комами баровари буруни шӯи зи дом
که کامم برآور برون شو ز دام
НпзрФтӣ аз ваии сухани ҳеҷ сом
نپذرفتی از وی سخن هیچ سام
Забонро ба дашном мекард ром
زبان را به دشنام میکرد رام
Ҳаме гуфт каз назд ман даври шӯ
همی گفت کز نزد من دور شو
Макун ҷон ба пеши ҳавас дар гарав
مکن جان به پیش هوس در گرو
Ҳамоно набинӣ бророми хеш
همانا نبینی برآرام خویش
Замонӣ наёбӣ зи ман коми хеш
زمانی نیابی ز من کام خویش
Чунин то ки шаш маи баромади барин
چنین تا که شش مه برآمد برین
Ба ҳар моҳ додяш посухи чунин
به هر ماه دادیش پاسخ چنین
Ту ин достонро дарин ҷо бидор
تو این داستان را درین جا بدار
Яке достон дигар гӯши дор
یکی داستان دگر گوش دار
Шабии шоҳи фағфури фаррухи нажод
شبی شاه فغفور فرخنژاد
Яке хоб дид ва бирафташ зи ёд
یکی خواب دید و برفتش ز یاد
Дами субҳ бар тан бапушед рахт
دم صبح بر تن بپوشید رخت
зи айвони баромад бар афрози тахт
ز ایوان برآمد بر افراز تخت
Ҳакямону донишваронро бихонад
حکیمان و دانشوران را بخواند
зи хоби гузашта суханҳо баранд
ز خواب گذشته سخنها براند
Ки хобӣ бидидам равонами бтФт
که خوابی بدیدم روانم بتفت
Чу бедори гаштами з ёдам бирафт
چو بیدار گشتم ز یادم برفت
Сазадгар бгўӣид хоҳам тамом
سزد گر بگوئید خواهم تمام
Каз андеша дар бар дилам нест дом
کز اندیشه در بر دلم نیست دام
Сар мؤбдон гуфт гуфт к-эии шаҳриёр
سر مؤبدان گفت گفت کای شهریار
Шинави хоби худро яке гӯши дор
شنو خواب خود را یکی گوش دار
Чунин дидӣ эй шоҳи шамшерзан
چنین دیدی ای شاه شمشیرزن
Ки михўораҳ будӣ миёни чаман
که میخواره بودی میان چمن
Саропардае бар сарати бад ба пой
سراپردهای بر سرت بد به پای
Маонро ҳама бар дарат буд ҷой
مهان را همه بر درت بود جای
Яке бод бархест дар дашти чин
یکی باد برخاست در دشت چین
Саропардаи ?утро бузад бар замин
سراپردهات را بزد بر زمین
Саворӣ падед омад аз ногаҳон
سواری پدید آمد از ناگهان
Ҳамеи хост бар танати срорди замон
همی خواست بر تنت سرآرد زمان
Сипоҳат бар ӯ бар камӣн сохтанд
سپاهت بر او بر کمین ساختند
Ҳамаи теғи кӣна барафрохтанад
همه تیغ کینه برافراختند
Бидон то бадви хираи созанди кор
بدان تا بدو خیره سازند کار
Ки ёр омадаш лашкарӣ бе шумор
که یار آمدش لشکری بیشمار
Сипоҳат ба ногуҳ ба ҳам бршкст
سپاهت به ناگه به هم برشکست
Ту рафтӣ сӯии разм чун пели маст
تو رفتی سوی رزم چون پیل مست
Савор диловар накард ҳеҷ бим
سوار دلاور نکرد هیچ بیم
Яке теғ зад бар ту гаштии ду ним
یکی تیغ زد بر تو گشتی دو نیم
Аз он бими бедори гаштии зи хоб
از آن بیم بیدار گشتی ز خواب
Фаромӯш шуд хобат аз ин шитоб
فراموش شد خوابت از این شتاب
Бирав кард фағфури чини офарин
برو کرد فغفور چین آفرین
Ҳамеи хости таъбир аз он пеши байн
همی خواست تعبیر از آن پیشبین
Бадв гуфт эй тоҷўри шаҳриёр
بدو گفت ای تاجور شهریار
Турои малик бар сом гирад қарор
ترا ملک بر سام گیرد قرار
Шавад соми ногуҳ ба ту чирдст
شود سام ناگه به تو چیردست
براردи зи шоҳят яксар шикаст
برآرد ز شاهیت یکسر شکست
Барошуфт азуи шаҳриёри баланд
برآشفت ازو شهریار بلند
Бибасташ бар пери саъдон ба банд
ببستش بر پیر سعدان به بند
Ирода чунин кард пас шаҳриёр
اراده چنین کرد پس شهریار
Ки мрсомро афканд дар ҳисор
که مرسام را افکند در حصار