Аз он сӯи ҷаҳони паҳлуи арҷманд
از آن سو جهان پهلو ارجمند
Халидаи равон буд дар зери банд
خلیده روان بود در زیر بند
Сараш сайр шуд аз ҷавонии хеш
سرش سیر شد از جوانی خویش
Мубарро шуд аз зиндагонии хеш
مبرا شد از زندگانی خویش
Ғамин буд аз гардиши рӯзгор
غمین بود از گردش روزگار
Барошуфт аз меҳнати ошуфтаи кор
برآشفت از محنت آشفته کار
Бинолед бар дарди пинҳони хеш
بنالید بر درد پنهان خویش
Бшўрид бар чашми гирёни хеш
بشورید بر چشم گریان خویش
Чу шамъи шабистон шудаи пои банд
چو شمع شبستان شده پای بند
Чу парвона аз сӯзиши худ нижанд
چو پروانه از سوزش خود نژند
На ҷузи дарди ҷонсӯз , худ муҳаррамаш
نه جز درد جانسوز، خود محرمش
На ҷузи оҳи дилгир , каси ҳамдамаш
نه جز آه دلگیر، کس همدمش
Дар он банд аз он рӯй ӯ буд шод
در آن بند از آن روی او بود شاد
Ки меомадаш зулфи дилбар ба ёд
که میآمدش زلف دلبر به یاد
зи баси оташи синаи тоби сӯз
ز بس آتش سینه تاب سوز
Дар он шаб куҷо дошт пурвои рӯз
در آن شب کجا داشت پروای روز
Шаби тира чун рӯй зангии сиёҳ
شب تیره چون روی زنگی سیاه
зи моҳии сияҳи гашт то авҷи моҳ
ز ماهی سیه گشت تا اوج ماه
Бурӣдаи зи субҳи ҷаҳони тоби меҳр
بریده ز صبح جهانتاب مهر
зи дӯди ҷаҳаннам сияҳ карда чеҳр
ز دود جهنم سیه کرده چهر
На шаби зангии одамии хор буд
نه شب زنگی آدمیخوار بود
Ва ё ҳиндӯии диўкрдор буд
و یا هندوی دیوکردار بود
Фиғонро фурӯи бардаи қандили даҳр
فغان را فرو برده قندیل دهر
Фурӯмондаи гардуни гардони зи сар
فرومانده گردون گردان ز سر
Ҷаҳон қиргўн гашта то қирвон
جهان قیرگون گشته تا قیروان
Баровардаи шаби дӯд аз дудмон
برآورده شب دود از دودمان
Ту гуфтӣ ниҳодаст ханҷари зи каф
تو گفتی نهادست خنجر ز کف
Ба ҳар гӯшае зангӣ эй бастаи саф
به هر گوشهای زنگیای بسته صف
Шаби тира чун рӯз бе ҳосилон
شب تیره چون روز بیحاصلان
Бирав сард чун оҳи оташи дилон
برو سرد چون آه آتش دلان
Уқобин шарқии фурӯи бардаи сар
عقابین شرقی فرو برده سر
Уқобони ғарбии баровардаи пар
عقابان غربی برآورده پر
Рамидаи бузи кӯҳӣ аз теғи кӯҳ
رمیده بز کوهی از تیغ کوه
Шудаи гови гардуни зи ҳайбати сутӯҳ
شده گاو گردون ز هیبت ستوه
Маи муштарии андарин осиёб
مه مشتری اندرین آسیاب
Равон гашта харчангу моҳӣ дар об
روان گشته خرچنگ و ماهی در آب
Ба зевари фурӯи рафтаи гардуни пер
به زیور فرو رفته گردون پیر
Фитодаи нигун дар хами баҳри қӣр
فتاده نگون در خم بحر قیر
Сурайё чаҳ ақдии з дар хўшоб
ثریا چه عقدی ز در خوشاب
Баровардаи ғаввоси гардуни зи об
برآورده غواص گردون ز آب
Сипеҳр аз таҳайюри сарафкандаи пеш
سپهر از تحیر سرافکنده پیش
Фурӯмонда чун қутб бар ҷои хеш
فرومانده چون قطب بر جای خویش
Ситораи фурӯи бардаи дандон ба шаб
ستاره فرو برده دندان به شب
зи хӯни шафақи осмони шастаи лаб
ز خون شفق آسمان شسته لب
Сифеда ниҳон карда рух дар ниқоб
سفیده نهان کرده رخ در نقاب
з ҳар сӯ ниҳон карда тири шаҳоб
ز هر سو نهان کرده تیر شهاب
Ҷаҳонро ба сар бар шудаи дӯди дил
جهان را به سر بر شده دود دل
Фурӯи рафтаи пои кавокиб ба гул
فرو رفته پای کواکب به گل
Заминро баровардаи чатри сиёҳ
زمین را برآورده چتر سیاه
зи моҳӣ шудаи қиргўн то ба моҳ
ز ماهی شده قیرگون تا به ماه
Хурӯс сҳрхўон фурӯбаста дам
خروس سحرخوان فروبسته دم
Изки дор шаб баркашида илм
یزکدار شب برکشیده علم
Паранд сифедаш шудаи тортор
پرند سفیدش شده تارتار
Замонаи чароғӣ ба минқори қор
زمانه چراغی به منقار قار
Чароғи фалакро фурӯи бардаи нур
چراغ فلک را فرو برده نور
Фалаки рӯзро аз ҷаҳон карда давр
فلک روز را از جهان کرده دور
На ҷунбидаи мурғи саҳар чун ҷарас
نه جنبیده مرغ سحر چون جرس
На субҳ аз сиёсат кашида нафас
نه صبح از سیاست کشیده نفس
Табираи зани афтода дар пои пел
تبیره زن افتاده در پای پیل
Замона шудаи ғарқи дарёии нил
زمانه شده غرق دریای نیل
Ба дасти дуҳули зани фурӯи рафтаи хор
به دست دهل زن فرو رفته خار
зи дасти кавокиби буруни рафтаи кор
ز دست کواکب برون رفته کار
Дарафтодаи чӯбаки зан аз пеши тоқ
درافتاده چوبکزن از پیش طاق
Шаби тира аз рӯзи ҷустаи фироқ
شب تیره از روز جسته فراق
Дар он тирагии соми фаррухи нажод
در آن تیرگی سام فرخ نژاد
зи субҳ фурӯзанда мекард ёд
ز صبح فروزنده میکرد یاد
Басо дар ки он шаб ба мижгони бсФт
بسا دُر که آن شب به مژگان بسفت
Басои кони шаб аз оташ дил бигуфт
بسا کان شب از آتش دل بگفت
Ки бо ман макун зулм эй шаби басӣ
که با من مکن ظلم ای شب بسی
Ки набӯд ба рӯзи ман имшаб касе
که نبود به روز من امشب کسی
Ман имшаби магари баста дар оҳанам
من امشب مگر بسته در آهنم
Ва ё дар камӣни гоҳи аҳрӣманам
و یا در کمینگاه اهریمنم
Сифеда надорад магари меҳри кас
سفیده ندارد مگر مهر کس
Казин сон фурӯбаста дарҳами нафас
کزین سان فروبسته درهم نفس
Магари дев , малик сулаймон гирифт
مگر دیو، ملک سلیمان گرفت
Ва ё тирагӣ , об ҳайвон гирифт
و یا تیرگی، آب حیوان گرفت
Агар пои сайёра бишкаста анд
اگر پای سیاره بشکستهاند
Дами субҳи хезон чаро баста анд
دم صبح خیزان چرا بستهاند
Шбо беш азинм чу шамъами мсўз
شبا بیش ازینم چو شمعم مسوز
Чароғами зи шамъи фалак бар фурӯз
چراغم ز شمع فلک بر فروز
Агар имшабами рӯзи рӯзӣ буд
اگر امشبم روز روزی بود
Ҳам аз моии ?и длФрўзӣ буд
هم از مای? دلفروزی بود
Чаҳ будӣ гарми бахт ёвар шудӣ
چه بودی گرم بخت یاور شدی
Ва ё сабрами имшаб муяссар шудӣ
و یا صبرم امشب میسر شدی
Гарми умри ширинӣ эй шаби мё
گرم عمر شیرینی ای شب میا
Варами ҷонӣ эй рӯзи равшани дро
ورم جانی ای روز روشن درآ
Нўосози шаб гӯ биҷунбон ҷарас
نواساز شبگو بجنبان جرس
Хурӯси сҳрхўони баровари нафас
خروس سحرخوان برآور نفس
Табираи зани навбатӣ гар бамурд
تبیره زن نوبتی گر بمرد
Хурӯсони пардаи сароро ки барад
خروسان پردهسرا را که برد
Аз он барнаме ояд овои мурғ
از آن برنمیآید آوای مُرغ
Ки бастанд чун ман магар ноӣ мурғ
که بستند چون من مگر نای مرغ
Чароғи дилами мурдаи ман мурдаи дил
چراغ دلم مرده من مرده دل
Шабами хӯни дили хӯрдаи ман хўндл
شبم خون دلخورده من خوندل
Чаро эй саҳар дам фурӯбаста Эй
چرا ای سحر دم فروبستهای
Дами субҳ дар коми бишкаста Эй
دم صبح در کام بشکستهای
Шабаст охири ин ё балои сиёҳ
شب است آخر این یا بلای سیاه
Ки бар мурғ ва моҳӣ фурӯбаста роҳ
که بر مرغ و ماهی فروبسته راه
Туро эй шаби тираи имшаб чаҳ буд
ترا ای شب تیره امشب چه بود
Ки гардуни бароварда аз дӯдаи дӯд
که گردون برآورده از دوده دود
Азин рӯи сиёҳии туро нанг нест
ازین رو سیاهی ترا ننگ نیست
Бурун аз сиёҳии магар ранг нест
برون از سیاهی مگر رنگ نیست
Бирав ин сияҳи корӣ аз ҳад мабар
برو این سیه کاری از حد مبر
Ки ҳам оқибат бар ту хандад саҳар
که هم عاقبت بر تو خندد سحر
Марои имшаб эй шаби ту дилсӯз бош
مرا امشب ای شب تو دلسوز باش
Дарин тирагии хони ман рӯз бош
درین تیرگی خان من روز باش
Чу шамъам бикаш ё шабами брФрўз
چو شمعم بکش یا شبم برفروز
Чу авдами басо ё чу авдам бисӯз
چو عودم بسا یا چو عودم بسوز
Ҷаҳонӣ агар тираи рӯзӣ чу ман
جهانی اگر تیرهروزی چو من
Мабодат шаби тираи рӯзӣ чу ман
مبادت شب تیرهروزی چو من
Ба марг ки кардӣ сияҳи ҷома ро
به مرگ که کردی سیه جامه را
Ки чун хома кардӣ сияҳи нома ро
که چون خامه کردی سیه نامه را
Биханд эй саҳаргаҳи надории ғамӣ
بخند ای سحرگه نداری غمی
Бро аз дами оташи афшони дамӣ
برآ از دم آتش افشان دمی
Чунин хондаанд соҳибони виқор
چنین خواندهاند صاحبان وقار
Ки соми андари он шаб ба парвардгор
که سام اندر آن شب به پروردگار
Бинолед ва нолидани дарднок
بنالید و نالیدن دردناک
Ки Эй офаринанд ?и ҷони пок
که ای آفرینند? جان پاک
Тўӣии воқифи ошкору ниҳон
توئی واقف آشکار و نهان
Ба фари ту равшани дили мқблон
به فر تو روشن دل مقبلان
Сазовори ҳамдӣ ба ҳар анҷуман
سزاوار حمدی به هر انجمن
з хон ту манъами ҳамаи марду зан
ز خوان تو منعم همه مرد و زن
Хиради оҷиз аз пои ?и шани ту
خرد عاجز از پای? شان تو
Забони қосир аз васфи эҳсони ту
زبان قاصر از وصف احسان تو
Ба ҳар ду сарои дастгирии ту бас
به هر دو سرا دستگیری تو بس
Наёрем ҷузи ту паноҳӣ ба кас
نیاریم جز تو پناهی به کس
Ҳамаи кори душвор осон кунӣ
همه کار دشوار آسان کنی
Вале олимиро дигаргун кунӣ
ولی عالمی را دگرگون کنی
Ҳаме хоҳам эй довари раҳнамӯн
همی خواهم ای داور رهنمون
БФри ту зин варта оем бурун
بفر تو زین ورطه آیم برون
Дарин шуд ки омад нҷотши падед
درین شد که آمد نجاتش پدید
з зулмат шуд оби ҳётши падед
ز ظلمت شد آب حیاتش پدید