Чу як нима бигузашт аз тираи шаб
چو یک نیمه بگذشت از تیره شب
Ба зиндон даромад бути хандаи лаб
به زندان درآمد بت خندهلب
Чу бодоми таркони чини ним маст
چو بادام ترکان چین نیم مست
Чу шамъи фурӯзандаи шамъӣ ба даст
چو شمع فروزنده شمعی به دست
Шуд он ҷилвагар чун хиромони тзрў
شد آن جلوهگر چون خرامان تذرو
Ғулом қадаш гашта озодаи сарв
غلام قدش گشته آزاده سرو
Диловез чун зулфи ънбрФшон
دلاویز چون زلف عنبرفشان
Шикаррез чун шаҳди шкрФшон
شکرریز چون شهد شکرفشان
Дили орой чун хулди анбари сиришт
دل آرای چون خلد عنبر سرشت
Хиромон чу товуси боғи биҳишт
خرامان چو طاووس باغ بهشت
Гиреҳ карда шоми сҳрпўш ро
گره کرده شام سحرپوش را
Ниҳон карда дар шаби биногваш ро
نهان کرده در شب بناگوش را
БроФкндаҳи машки сияҳ бар қамар
برافکنده مشک سیه بر قمر
Ба ширини лабии бардаи оби шукр
به شیرین لبی برده آب شکر
Гулаши боғи ҳасану таниши ҷони ҷон
گلش باغ حسن و تنش جان جان
Чу сарв равон гашта дар парниён
چو سرو روان گشته در پرنیان
Шукр дар лабу серума дар чашми маст
شکر در لب و سرمه در چشم مست
Қамар дар руху шӯр дар зулфи баст
قمر در رخ و شور در زلف بست
зи чавгони хами гесуяши бардаи гӯй
ز چوگان خم گیسویش برده گوی
зи гесуии мори сияҳи бардаи мӯӣ
ز گیسوی مار سیه برده موی
Баромад чу моҳ ва даромад чу бод
برآمد چو ماه و درآمد چو باد
Сано гуфт бар соми фаррухи нажод
ثنا گفت بر سام فرخنژاد
Ки то ҷовдони зиндагии бошиддат
که تا جاودان زندگی باشدت
Чу маи шаби фурӯзандагии бошиддат
چو مه شب فروزندگی باشدت
Чу хуршед бошӣ ҷаҳони гиру шод
چو خورشید باشی جهانگیر و شاد
Биёбӣ зи банди замонаи кушод
بیابی ز بند زمانه گشاد
Бигуфт ва биёмад чу моҳи равон
بگفت و بیامد چو ماه روان
Гирифташ дроғўши худ дар замон
گرفتش درآغوش خود در زمان
Ба гулбарги машки сияҳи бршкст
به گلبرگ مشک سیه برشکست
Бузади чангу бандаш ба ҳам бршкст
بزد چنگ و بندش به هم برشکست
Чу бандгаронаш сабк бар гирифт
چو بند گرانش سبک بر گرفت
Чу сарви рӯонаш ба бар даргирифт
چو سرو روانش به بر درگرفت
Равони баради берунаш аз қаъри чоҳ
روان برد بیرونش از قعر چاه
Ту гўӣии зи моҳии баромад ба моҳ
تو گوئی ز ماهی برآمد به ماه
Бипурсед к-эии сарви боғи равон
بپرسید کای سرو باغ روان
Фурӯғи ҷамолати чароғи равон
فروغ جمالت چراغ روان
Бигӯ ростии сарви озода Эй
بگو راستی سرو آزادهای
Вагар ҳурӣ аз одамии зода Эй
وگر حوری از آدمیزادهای
Агар моҳтобӣ бигӯ равшанам
اگر ماهتابی بگو روشنم
Ки тобии шаби тира аз равзанам
که تابی شب تیره از روزنم
Агар Хизр роҳӣ бигӯ ростам
اگر خضر راهی بگو راستم
Ки Хизри андарин чоҳ май хостам
که خضر اندرین چاه میخواستم
Маи меҳрбони сарви симини изор
مه مهربان سرو سیمینعذار
зи писта шукр кард бар яли нисор
ز پسته شکر کرد بر یل نثار
Ки эй қоматати сарви озодагон
که ای قامتت سرو آزادگان
Маи меҳрбони шоҳи шҳзодгон
مه مهربان شاه شهزادگان
Дар ин қалъаи шоҳ блндохтр аст
در این قلعه شاه بلنداختر است
Ки афзӯнтар аз ахтараш лашкар аст
که افزونتر از اخترش لشکر است
зи саҳмаши дарин чанбари сарнигӯн
ز سهمش درین چنبر سرنگون
Шавад гови гардуни зи чанбари бурун
شود گاو گردون ز چنبر برون
зи неруи камар бар кушояди зи кӯҳ
ز نیرو کمر بر گشاید ز کوه
Шавад кӯҳаш аз наъли мураккаби сутӯҳ
شود کوهش از نعل مرکب ستوه
з теғаш билразад дили офтоб
ز تیغش بلرزد دل آفتاب
Набошад чу ӯ дар ҷаҳони комёб
نباشد چو او در جهان کامیاب
Мар ӯро Суҳайли ҷаҳони сӯзи ном
مر او را سهیل جهان سوز نام
Ки зебади ду сад чун Суҳайлаши ғулом
که زیبد دو صد چون سهیلش غلام
зи шоҳон ба шавкат сетанд хароҷ
ز شاهان به شوکت ستاند خراج
Валикин фиристад ба фағфури боҷ
ولیکن فرستد به فغفور باج
Қмррхи манам духти номӣ ӯ
قمررخ منم دخت نامی او
Ба рухи мояи шодкомӣ ӯ
به رخ مایه شادکامی او
Дилам муддатӣ шуд ки сайд ту шуд
دلم مدتی شد که صید تو شد
Чу оҳӯи гирифтори қайд ту шуд
چو آهو گرفتار قید تو شد
Аз он рӯзи комади турои пои банд
از آن روز کامد ترا پایبند
Марои дил гирифтор шуд дар каманд
مرا دل گرفتار شد در کمند
Ту дар банд будӣ ва ман бандаи ?ут
تو در بند بودی و من بندهات
Тугар саркашии ман сарафкандаи ?ут
تو گر سرکشی من سرافکندهات
Турои банд бар пой ва бар дили маро
ترا بند بر پای و بر دل مرا
Тўӣии пой бар ҷон ва бар гули маро
توئی پای بر جان و بر گل مرا
Бигӯям ба болои балои туам
بگویم به بالا بلای توام
Ки саргаштау мубталои туам
که سرگشته و مبتلای توام
Туро ҳаст чун моҳи чини дилбарӣ
ترا هست چون ماه چین دلبری
Яқинам ки бо мот набӯд сиррӣ
یقینم که با مات نبود سری
Куҷои заррае офтобӣ шавад
کجا ذرهای آفتابی شود
Ва ё пари мурғӣ уқобӣ шавад
و یا پر مرغی عقابی شود
Валикин чу аз ту нтонм бурид
ولیکن چو از تو نتانم برید
Магар аз сабурӣ тавонам расед
مگر از صبوری توانم رسید
Гарм чун парӣ духт набӯд ҷамол
گرم چون پریدخت نبود جمال
Валикин ба мислам набошад мисол
ولیکن به مثلم نباشد مثال
Ҷамолам агар чун парӣ духт нест
جمالم اگر چون پریدخت نیست
Валикин ба мислами дигар духт нест
ولیکن به مثلم دگر دخت نیست
Чу бад кардаам гарчи бад карда ам
چو بد کردهام گرچه بد کردهام
Ки худро гирифтор худ карда ам
که خود را گرفتار خود کردهام
Чаҳ дармон ки дар дасти дармони ман
چه درمان که در دست درمان من
Тўӣии ҷон ва ҳам марҳами ҷони ман
توئی جان و هم مرهم جان من
Ту донам ки бо ман нёӣии басӣ
تو دانم که با من نیائی بسی
Куҷо чун парӣ духт набӯд касе
کجا چون پریدخت نبود کسی
Валикин чу май сӯзам эй дил фурӯз
ولیکن چو میسوزم ای دلفروز
Чаҳ бошад ки бо ман ббошии се рӯз
چه باشد که با من بباشی سه روز
Ки шуд шаҳ ба нахҷӣр бо баргу соз
که شد شه به نخجیر با برگ و ساز
Наёяд ба як ҳафта аз сайди боз
نیاید به یک هفته از صید باز
Ту хуш бош ва аз ҳеҷ каси ғами мадор
تو خوش باش و از هیچکس غم مدار
Ки гардад ба коми дилати рӯзгор
که گردد به کام دلت روزگار
Чу аз сайд боБам наёяд нижанд
چو از صید بابم نیاید نژند
Бигӯям ки бандӣ биҷуста зи банд
بگویم که بندی بجسته ز بند
Бигуфт ин ва биниҳод пешаши таом
بگفت این و بنهاد پیشش طعام
Пас онгаҳ ба гардиши дароварди ҷом
پس آنگه به گردش درآورد جام
Ба хилвати се рӯз ва се шаб дам заданд
به خلوت سه روز و سه شب دم زدند
Ду олам ба як ҷом мекам заданд
دو عالم به یک جام می کم زدند
Гуҳи ин зарра будӣ гуҳи он офтоб
گه این ذره بودی گه آن آفتاب
Гуҳи ин масти ишқу гуҳи он масти хоб
گه این مست عشق و گه آن مست خواب
Гуҳии моҳи соқӣу гуҳи нағмаи соз
گهی ماه ساقی و گه نغمهساز
Гуҳии шоҳи дилбанду гуҳи длнўоз
گهی شاه دلبند و گه دلنواز
Се рӯз ва се шаб будашон айшу ноз
سه روز و سه شب بودشان عیش و ناز
Чаҳорум ба рафтан гирифтанд соз
چهارم به رفتن گرفتند ساز
Пас онгаҳ ба соми он бути хуши хиром
پس آنگه به سام آن بت خوش خرام
Биоварад дастии силаҳи тамом
بیاورد دستی سلاح تمام
Дигар бодпоиӣ чу абри баҳор
دگر بادپایی چو ابر بهار
Саманди замини кӯби дрёгзор
سمند زمین کوب دریاگذار
Биёросташ тан ба олоти ҷанг
بیاراستش تن به آلات جنگ
Пас онгаҳ гирифташ дар оғӯши танг
پس آنگه گرفتش در آغوش تنگ
Ҳамоили ду дасташ дар оғӯш кард
حمایل دو دستش در آغوش کرد
зи лаъли лабаши шарбатӣ нӯш кард
ز لعل لبش شربتی نوش کرد