Фалаки ҳалқае аз камари таркишат
فلک حلقهای از کمر ترکشت
Шаҳи саркаши чархи таркиши кишт
شه سرکش چرخ ترکش کشت
Чаҳ гўӣии зи роҳи дарози омадам
چه گوئی ز راه دراز آمدم
Бирав бози шӯ каз ту бози омадам
برو باز شو کز تو باز آمدم
Чаҳ номӣ ки номам бидодӣ ба нанг
چه نامی که نامم بدادی به ننگ
Марон бар забонам ки додӣ ба ҷанг
مران بر زبانم که دادی به جنگ
Қмррхи Рахшро қмррхи ниҳод
قمررخ رخش را قمررخ نهاد
Ки рух бар рух чун ту фаррухи ниҳод
که رخ بر رخ چون تو فرخ نهاد
Бирав бо нигорӣ ки дорӣ бисоз
برو با نگاری که داری بساز
Ба зорӣ бисӯз ва ба хорӣ бисоз
به زاری بسوز و به خواری بساز
Магӯ каз ту дил брншоид гирифт
مگو کز تو دل برنشاید گرفت
Ба як дили ду дилбар нишоед гирифт
به یک دل دو دلبر نشاید گرفت
Маро чун ту пистаи даҳон танг нест
مرا چون تو پسته دهان تنگ نیست
Ки ҳосили зи номи ту ҷуз нанг нест
که حاصل ز نام تو جز ننگ نیست
Бирав бозпаси гирду раҳи пеши гир
برو بازپس گرد و ره پیشگیر
Сари мо надории сари хеши гир
سر ما نداری سر خویش گیر
Касе марди српнҷи ?и ишқи тест
کسی مرد سرپنج? عشق تست
Ки ҳамчун ту қалб ояду нодуруст
که همچون تو قلب آید و نادرست
Ту гуё ки бо ишқ бозӣ кунӣ
تو گویا که با عشقبازی کنی
Ки бо ҳар касе ишқ бозӣ кунӣ
که با هر کسی عشقبازی کنی
Бирафтӣ ва нарад дағои бохтӣ
برفتی و نرد دغا باختی
Задӣ муҳраи лекини хатои бохтӣ
زدی مهره لیکن خطا باختی
Нигорӣ гирифтӣ ки дар хӯрд тест
نگاری گرفتی که در خورد تست
Ба майдони хӯбӣ ҳам оварад тест
به میدان خوبی همآورد تست
Кунун раҳм кардӣ ва бозомадӣ
کنون رحم کردی و بازآمدی
Ба бечорагии чора соз омадӣ
به بیچارگی چارهساز آمدی
Ману орзӯяти куҷо то куҷо
من و آرزویت کجا تا کجا
Ки ноед зи тарки хтоӣии хато
که ناید ز ترک ختائی خطا
Ту дар меҳр чун бинмти нотамом
تو در مهر چون بینمت ناتمام
Чигуна писандами турои субҳу шом
چگونه پسندم ترا صبح و شام
Гуҳии посбонам ба зории кашӣ
گهی پاسبانم به زاری کشی
Гуҳии боғбонам ба хории кашӣ
گهی باغبانم به خواری کشی
Чу роз аз дилӣ май кушодам чу ашк
چو راز از دلی میگشادم چو اشک
Ки азчшм мардум фитодам чу ашк
که ازچشم مردم فتادم چو اشک
Шудам дар ҳавои ту расвои даҳр
شدم در هوای تو رسوای دهر
Ба девонагии шаҳри гаштам ба шаҳр
به دیوانگی شهر گشتم به شهر
Агрчнд рӯзӣ фитодӣ ба банд
اگرچند روزی فتادی به بند
Валикин маӣ омадат дар каманд
ولیکن مهی آمدت در کمند
Ман хаста дар банди савдои ту
من خسته در بند سودای تو
Парешон чу ҷаъди самани сои ту
پریشان چو جعد سمن سای تو
На каси ҳамдамами ҷузи дами субҳдам
نه کس همدمم جز دم صبحدم
На каси ҳамзабонами бурун аз қалам
نه کس همزبانم برون از قلم
Ба меҳри ту зон сар барафроштам
به مهر تو زان سر برافراشتم
Ки сар чун қалам бар хатати доштам
که سر چون قلم بر خطت داشتم
Қалами ин замон аз ту сар хостаст
قلم این زمان از تو سر خواستست
Ки чу турраи каҷ бохтӣ ростаст
که چو طره کج باختی راستست
Дамат оташаст ва ту афсурда Эй
دمت آتش است و تو افسردهای
Вале дрнгирд ғалат карда Эй
ولی درنگیرد غلط کردهای
Мазан дам ки бо мо нае ҳам нафас
مزن دم که با ما نهای همنفس
Фусунами мадам зонка бо дасту бас
فسونم مدم زانکه با دست و بس
На Тифлам ки гўӣӣ ба як донаи нор
نه طفلم که گوئی به یک دانه نار
Ситонами азуи гавҳари шоҳвор
ستانم ازو گوهر شاهوار
Марогар ту гўӣӣ ки сарвӣ равост
مرا گر تو گوئی که سروی رواست
Валикин наёяд ба қади ту рост
ولیکن نیاید به قد تو راست
Шукр хоему талхи посухи ним
شکر خایم و تلخ پاسخ نیم
Саман бӯем аммо қамари рухи ним
سمن بویم اما قمر رخ نیم
Тўӣии онкӣ аз ту басӣ фитна хост
توئی آنکه از تو بسی فتنه خاست
Вар аз бандаи озод гардӣ равост
ور از بنده آزاد گردی رواست
Вагар зонка болой сар байнем
وگر زانکه بالای سر بینیم
Ба боми омадам то чу хур байнем
به بام آمدم تا چو خور بینیم
Манам абри гриндаҳи шаб то саҳар
منم ابر گرینده شب تا سحر
Буд абри гриндаҳи болои сар
بود ابر گرینده بالای سر