Азуи сом нирм бимонада шигифт

ازو سام نیرم بمانده شگفت

Пас онгаҳ чу зулфаш барошуфт ва гуфт

پس آنگه چو زلفش برآشفت و گفت

Ки эй оризати боғи насрин буд

که ای عارضت باغ نسرین بود

Ба рӯй ту равшани ҷаҳони байн буд

به روی تو روشن جهان‌بین بود

зи моҳи ту сад таъна бар муштарӣ

ز ماه تو صد طعنه بر مشتری

Надорад мисоли худ аз дилбарӣ

ندارد مثال خود از دلبری

Дилами нақши моҳи нават баста аст

دلم نقش ماه نوت بسته است

Ки пайваста дар меҳр пайваста аст

که پیوسته در مهر پیوسته است

Дар он тоқи фирӯзаи байнами гиреҳ

در آن طاق فیروزه بینم گره

Ки пайваста дорад камонро ба зиҳ

که پیوسته دارد کمان را به زه

Шавад шергир аз ду оҳӯии ту

شود شیرگیر از دو آهوی تو

Саги Кувайт эй ман саги кӯии ту

سگ کویت ای من سگ کوی تو

Чу дар тобам аз шамъи хилвати гуҳат

چو در تابم از شمع خلوت گهت

Азин пас манам хоки пои раҳат

ازین پس منم خاک پای رهت

Магари пеши рӯяти бимирам чу шамъ

مگر پیش رویت بمیرم چو شمع

Ки аз сӯзи дили ногузирам чу шамъ

که از سوز دل ناگزیرم چو شمع

Чу ашкам ба ҳар суди дуоне ки чаҳ

چو اشکم به هر سود دوانی که چه

Чу хӯни дил аз дидаи ронӣ ки чаҳ

چو خون دل از دیده رانی که چه

Бибин бозии дидаи бози ман

ببین بازی دیده باز من

Ки ҳар лаҳза пайдо кунад рози ман

که هر لحظه پیدا کند راز من

Ғами тести ғмхўори ғмхўоргон

غم تست غمخوار غمخوارگان

Бикун чораи кори бечорагон

بکن چاره کار بیچارگان

Ману хоки кӯии ту эй симбр

من و خاک کوی تو ای سیمبر

Ба бодами мада об рӯем мабар

به بادم مده آب رویم مبر

Такаббур макун ёр дарвеш бош

تکبر مکن یار درویش باش

Ҷароҳат машав марҳам риш бош

جراحت مشو مرهم ریش باش

Ба хӯбӣ касе чун ту мағрур нест

به خوبی کسی چون تو مغرور نیست

Агар давр бошӣ зи ман давр нест

اگر دور باشی ز من دور نیست

Дилами дилбару дилрабояши тўӣӣ

دلم دلبر و دلربایش توئی

Чаҳ дармон чаҳ дардами давояши тўӣӣ

چه درمان چه دردم دوایش توئی

Даво аз ки ҷӯям ки дардами зи тест

دوا از که جویم که دردم ز تست

Дили оташини оҳи сардами зи даст

دل آتشین آه سردم ز دست

Гирифтам ки хӯн бар ту кардам ҳалол

گرفتم که خون بر تو کردم حلال

Бикаш лек хӯнам макун поймол

بکش لیک خونم مکن پایمال

Гумони ман эй ҷони ман ҷони тест

گمان من ای جان من جان تست

Дилу ҷони ман садақаи ҷони тест

دل و جان من صدقه جان تست

Ба монанди зулф ар бабрии серум

به مانند زلف ار ببری سرم

з сар бигузарам аз сарат нагузарам

ز سر بگذرم از سرت نگذرم

Ғарибам вале аз ту набӯд ғариб

غریبم ولی از تو نبود غریب

Ки бахшеи зи анъоми хешами насиб

که بخشی ز انعام خویشم نصیب

Аз он рӯ наме печам аз сахти рӯ

از آن رو نمی‌پیچم از سخت‌رو

Ки сахтӣ кунад мардро сахти рӯ

که سختی کند مرد را سخت‌رو

Дамӣ бо ту гуфтам барорам зи дил

دمی با تو گفتم برآرم ز دل

зи хӯни дилами по фурӯ шуд ба гул

ز خون دلم پا فرو شد به گل

Дмс бо ки гӯям ки ҳамдами тўӣӣ

دمث با که گویم که همدم توئی

Ғамат бо ки гӯям ки муҳаррами тўӣӣ

غمت با که گویم که محرم توئی

Дилам дар ғами ишқу ғам дар дил аст

دلم در غم عشق و غم در دل است

Чу ғам ҳаст ва дил нест ин мушкил аст

چو غم هست و دل نیست این مشکل است

Ба зӯри аркшии вар ба зории кашӣ

به زور ارکشی ور به زاری کشی

Бикаш ё бикаш чун марои дили кашӣ

بکش یا بکش چون مرا دل‌کشی

Дилам зон зи меҳри ту дар оташ аст

دلم زان ز مهر تو در آتش است

Ки дар сӯхтани шамъи маҷлис хуш аст

که در سوختن شمع مجلس خوش است

Нагӯям ки моҳӣ ки моҳи сипеҳр

نگویم که ماهی که ماه سپهر

Бакоҳад зи меҳри ту фориғи зи меҳр

بکاهد ز مهر تو فارغ ز مهر

Нагӯям ки сарвӣ ки сарви равон

نگویم که سروی که سرو روان

Саропо танаст ва ту бинии равон

سراپا تن است و تو بینی روان

Гарми гўӣӣ аз чашми ман давр бош

گرم گوئی از چشم من دور باش

Занад дўрбош аз туами дўрбош

زند دورباش از توام دورباش

Дамӣ фитна бинишон чу бархестӣ

دمی فتنه بنشان چو برخاستی

Машав каҷ чу бар кори мо ростӣ

مشو کج چو بر کار ما راستی

Чу хоки ту гаштам ба бодами мада

چو خاک تو گشتم به بادم مده

Чу кардӣ ба ҳеҷам ба хоками мада

چو کردی به هیچم به خاکم مده

Марон чун ба як кӯча аз дар маро

مران چون به یک کوچه از در مرا

Мадор аз саги кӯчаи камтари маро

مدار از سگ کوچه کمتر مرا

Накардам рух аз хоки кӯии ту пок

نکردم رخ از خاک کوی تو پاک

Ки бо худ барам хоки Кувайт ба хок

که با خود برم خاک کویت به خاک

Бидон рух ки шоҳон Рахш ме ниҳанд

بدان رخ که شاهان رخش می‌نهند

Ки рух бар рух чун ту фаррух ниҳанд

که رخ بر رخ چون تو فرخ نهند

Ки чандон бисотат ба рухи густарам

که چندان بساطت به رخ گسترم

Ки ронанд шоҳони фарс бар серум

که رانند شاهان فرس بر سرم

зи меҳрати мабодои дили хастаи давр

ز مهرت مبادا دل خسته دور

Ки гирад чароғи ма аз меҳри нур

که گیرد چراغ مه از مهر نور

Дар он шоми шбгўни шикасти ормат

در آن شام شبگون شکست آرمت

Вагар даст ёбам ба дасти ормат

وگر دست یابم به دست آرمت