Аннани барзадаи сар ба саҳрои ниҳод

عنان برزده سر به صحرا نهاد

Сиришкаши равони рӯ ба дарёи ниҳод

سرشکش روان رو به دریا نهاد

зи дасти дилаши даст бар дил бимонад

ز دست دلش دست بر دل بماند

зи хӯни ҷигари пой дар гул бимонад

ز خون جگر پای در گل بماند

Чунон оташӣ аз ҷигар барфурӯхт

چنان آتشی از جگر برفروخت

Ки аз моҳ то бурҷ моҳӣ бсухт

که از ماه تا برج ماهی بسوخت

Ҳавои каллаи анбарин баста буд

هوا کله عنبرین بسته بود

Замона ба анфоси рӯи шаста буд

زمانه به انفاس رو شسته بود

Шаб аз абри хам бар хами афканди ҷаъд

شب از ابر خم بر خم افکند جعد

Шудаи кӯси гардун бар аз бонги раъд

شده کوس گردون‌بر از بانگ رعد

Ҳаво ҳар нафас гашта коФўрбиз

هوا هر نفس گشته کافوربیز

Замин ҳар тараф гашта коФўрхиз

زمین هر طرف گشته کافورخیز

Зада барқ бар барқи кҳсори теғ

زده برق بر برق کهسار تیغ

Равон гашта тӯфони обии зи меғ

روان گشته طوفان آبی ز میغ

Табираи занони раъд дар дмдмаҳ

تبیره زنان رعد در دمدمه

Дами афсурда тар гашта мардуми ҳама

دم افسرده‌تر گشته مردم همه

Зада боди баҳмани дам аз змҳрир

زده باد بهمن دم از زمهریر

Фурӯи рафтаи гетӣ ба дарёии қӣр

فرو رفته گیتی به دریای قیر

Ҷаҳони рафта аз барқу борон ба бод

جهان رفته از برق و باران به باد

Шабӣ зон сифати рӯзӣ кас мабод

شبی زان صفت روزی کس مباد

На роҳӣ ки онро буд манзилӣ

نه راهی که آن را بود منزلی

На баҳрӣ ки пайдо буд соҳилӣ

نه بحری که پیدا بود ساحلی

Ҳаме сом мерафт рӯ дар қафо

همی سام می‌رفت رو در قفا

зи дилбари ҷудои мондаи вази дили ҷудо

ز دلبر جدا مانده وز دل جدا

Дамаши бади зи сармои фусурдаи нафас

دمش بد ز سرما فسرده نفس

Чу хар дар дҷли бозмондаи фарс

چو خر در دجل بازمانده فرس

На рўӣӣ ки рӯй оварад сӯии ёр

نه روئی که روی آورد سوی یار

На роҳӣ ки берун равад аз диёр

نه راهی که بیرون رود از دیار

На сабрӣ ки баргардад аз ёри хеш

نه صبری که برگردد از یار خویش

На ҳушӣ ки гардад паии кори хеш

نه هوشی که گردد پی کار خویش

Равон карда дар чашмҳо чашм ҳо

روان کرده در چشم‌ها چشم‌ها

Валикин равон карда дар раҳи раҳо

ولیکن روان کرده در ره رها

Гуҳ аз дида заврақ фиканда дар об

گه از دیده زورق فکنده در آب

Гуҳ аз сина оташ задӣ дар саҳоб

گه از سینه آتش زدی در سحاب

Гуҳии бора дар равад ронадӣ зи хашм

گهی باره در رود راندی ز خشم

Гуҳӣ гуфтӣ ва хӯн фишондӣ зи чашм

گهی گفتی و خون فشاندی ز چشم

зи баси ғусса бо дарди дил буд ҷуфт

ز بس غصه با درد دل بود جفت

зи ғами ин нафас ибтидо кард ва гуфт

ز غم این نفس ابتدا کرد و گفت

Аё абри трдомни тираи дил

ایا ابر تردامن تیره دل

зи дасти туами пои фурушад ба гул

ز دست توام پا فروشد به گل

зи трдомнии оби худ рехтӣ

ز تردامنی آب خود ریختی

Вале оташ аз ҷонам ангехтӣ

ولی آتش از جانم انگیختی

Сабк бодбон баркашидӣ ба моҳ

سبک بادبان برکشیدی به ماه

Шудӣ ҳамчуи гесуии ёрами сиёҳ

شدی همچو گیسوی یارم سیاه

Чаро тира гарна ту бахти манӣ

چرا تیره گرنه تو بخت منی

Чаро сусту таррору трдомнӣ

چرا سست و طرار و تردامنی

Ба дар пардаи ?ути пардаи ман мдр

به در پرده‌ات پرده من مدر

Макун саркашӣ аз серуми даргузар

مکن سرکشی از سرم درگذر

Маро аз ту охир чаҳ ояд ба сар

مرا از تو آخر چه آید به سر

Ки май бинмти сахти сустӣ ва тар

که می بینمت سخت سستی و تر

Ба ҳар кӯии поӣӣ ба санг оядат

به هر کوی پائی به سنگ آیدت

Ки он сангдили меҳри ннмоидт

که آن سنگدل مهر ننمایدت

Сиришкат чаро роҳ дарё гирифт

سرشکت چرا راه دریا گرفت

Магари карт аз чарх боло гирифт

مگر کارت از چرخ بالا گرفت

Ту май грӣӣ ва барқ ме хандадат

تو می‌گرئی و برق می‌خنددت

Чаҳ грӣӣ ки каси гиряи нпснддт

چه گرئی که کس گریه نپسنددت

Туро бар ҳавои кор бар ҳам фитод

ترا بر هوا کار بر هم فتاد

Касе чун ту ё раб ҳавойӣ мабод

کسی چون تو یا رب هوائی مباد

зи борони дирами рехтӣ бар серум

ز باران درم ریختی بر سرم

Сияҳи рӯи чроӣӣ чу дории карам

سیه‌رو چرائی چو داری کرم

На баҳману дамро зи баҳмани занӣ

نه بهمن و دم را ز بهمن زنی

Чу золӣ ва бемеҳр ватар доманӣ

چو ذالی و بی‌مهر و تر دامنی

Гуҳ аз раъди дил дар хурӯш оядат

گه از رعد دل در خروش آیدت

Гуҳ аз рашки дарё ба ҷӯш оядат

گه از رشک دریا به جوش آیدت

Рӯй ҳамчуи Лукони сар дар ҳаво

روی همچو لوکان سر در هوا

Каф аз лаб фишонӣ бигӯ то куҷо

کف از لب فشانی بگو تا کجا

Гуҳии дами зи кофури безии занӣ

گهی دم ز کافور بیزی زنی

Гуҳии лофи сайлоби хезии занӣ

گهی لاف سیلاب‌خیزی زنی

Бад-ӣни сон ки киро гирифтӣ камар

بدین سان که که را گرفتی کمر

Ки андозӣ аз захми тираши сипар

که اندازی از زخم تیرش سپر

Нагӯям ки оби равонии куҷо

نگویم که آب روانی کجا

Агар зонка гӯям набошад раво

اگر زانکه گویم نباشد روا

Гар обии зи дарё бароварда анд

گر آبی ز دریا برآورده‌اند

зи дарёи туро бар сар оварда анд

ز دریا ترا بر سر آورده‌اند

Марои кини ҳамаи ком бар дил бимонад

مرا کین همه کام بر دل بماند

зи дасти туами пой дар гул бимонад

ز دست توام پای در گل بماند

Ту чун барқ ҷустӣ фитодӣ чаро

تو چون برق جستی فتادی چرا

Биҷустӣ ва бар бод додӣ чаро

بجستی و بر باد دادی چرا

Агар бар дилами раҳмат оре накӯаст

اگر بر دلم رحمت آری نکوست

Ки барқӣаст имшаб ки бар бом ӯст

که برقی است امشب که بر بام اوست

Макун тундӣ эй бод бо рӯй сард

مکن تندی ای باد با روی سرد

Фусурдаи даму кжрўи ҳарзаи гирд

فسرده دم و کژرو هرزه گرد

Бирав гарми дами сардӣ аз ҳад мабар

برو گرم دم‌سردی از حد مبر

Ба бодами мада аз серуми даргузар

به بادم مده از سرم درگذر

Ғамами ҳамдаму нола ҳамраҳ басаст

غمم همدم و ناله همره بسست

Дилами ҳамраҳу ғусса муҳаррам басаст

دلم همره و غصه محرم بسست

Сиришк ар чаҳ бозаш наронам зи чашм

سرشک ار چه بازش نرانم ز چشم

Баронам ки бозаш баронам зи чашм

برآنم که بازش برانم ز چشم

Вагар дмбдми қосидӣ боядат

وگر دمبدم قاصدی بایدت

Казу об бар рӯй кор оядат

کزو آب بر روی کار آیدت

Бибин коби чашмам чаҳ сон ме равад

ببین کآب چشمم چه سان می‌رود

Каз он оби об равон ме равад

کز آن آب آب روان می‌رود

Дилам чун бидон дили гусали бозмонд

دلم چون بدان دل گسل بازماند

Дили хастаро дил ба дили бозмонд

دل خسته را دل به دل بازماند

Валикини ҳамон ба ки дар пеш ӯст

ولیکن همان به که در پیش اوست

Ки ришаст ва ӯ марҳам риш ӯст

که ریش است و او مرهم ریش اوست

зи мо ъшқбозӣ набошад хато

ز ما عشقبازی نباشد خطا

Вази он трктозӣ набошад хато

وز آن ترکتازی نباشد خطا

Бад-ӣн гӯна мегуфт ва меронад асб

بدین گونه می‌گفت و می‌راند اسب

зи чашм ашк меронад ва мемонад асб

ز چشم اشک می‌راند و می‌ماند اسب

На каси ҳмдши ҷузи ғами ъшқбор

نه کس همدش جز غم عشقبار

На қлўод ва на қлўши ғмгсор

نه قلواد و نه قلوش غمگسار

Чу дар банд афтод сом гузин

چو در بند افتاد سام گزین

Бирафтанд ҳар ду ба ховари замин

برفتند هر دو به خاور زمین

Ки буданд он ҳар ду ошиқ ба сӯз

که بودند آن هر دو عاشق به سوز

Ба ховари расиданд бар длФрўз

به خاور رسیدند بر دلفروز

Яке мҳроФрўзро дил бидод

یکی مهرافروز را دل بداد

Яке шамса аз роҳи барадаш чу бод

یکی شمسه از راه بردش چو باد

Бирафтанд ҳар ду ба хоўрзмин

برفتند هر دو به خاورزمین

Ки то лашкари оранд яксар ба чин

که تا لشکر آرند یکسر به چین

Дар он шаби куҷои соми бедил ба роҳ

در آن شب کجا سام بیدل به راه

Ҳаме гуфт ва меронад то субҳи гоҳ

همی گفت و می‌راند تا صبح‌گاه

Чу мурғи сҳрхўон фиғон баркашид

چو مرغ سحرخوان فغان برکشید

Ҷаҳони муждаи субҳ содиқ шунид

جهان مژده صبح صادق شنید

Фалак , меғро қубба дар ҳам шикаст

فلک، میغ را قبه در هم شکست

Ҳаво аз дами бод ва борон биҷуст

هوا از دم باد و باران بجست

Дарида шуд ин пардаи нилгун

دریده شد این پرده نیلگون

Наҳуфта шудаш торами сарнигӯн

نهفته شدش طارم سرنگون

Чу он абри боранда маҳмил баранд

چو آن ابر بارنده محمل براند

Сиёҳӣ бар он сабз гулшан намонад

سیاهی بر آن سبز گلشن نماند

Биҷунбанд мурғи саҳари бол ро

بجنباند مرغ سحر بال را

Ба ҷунбиши дароварди халхол ро

به جنبش درآورد خلخال را

зи ногуҳ ба сарчашмае дар расед

ز ناگه به سرچشمه‌ای در رسید

Чарогоҳу мأўоӣ нахҷӣр дид

چراگاه و مأوای نخجیر دید

Фурӯд омаду асб дар беша ронад

فرود آمد و اسب در بیشه راند

Бар он чашма аз чашмҳо хӯн фишонд

بر آن چشمه از چشمها خون فشاند

Дилаши пеши ёру ғамаши пеши дил

دلش پیش یار و غمش پیش دل

Ғами дилбараши марҳами риши дил

غم دلبرش مرهم ریش دل

На дар дил ки аз ғами баради ҷон ба дар

نه در دل که از غم برد جان به در

На дар сар ки бардорад аз пои сар

نه در سر که بردارد از پای سر

Чарогар шудаи асб ки пайкараш

چرا گر شده اسب که پیکرش

Гузаштаи зи хӯни дили об аз сараш

گذشته ز خون دل آب از سرش