Бигуфт ин ва бар кард аз ҷои саманд

بگفت این و بر کرد از جا سمند

Ба бозу дар оварад печони каманд

به بازو در آورد پیچان کمند

Чу шери жёни аждҳоӣӣ ба чанг

چو شیر ژیان اژدهائی به چنگ

Шхоўон замин кард оҳанги ҷанг

شخاوان زمین کرد آهنگ جنگ

Барошуфт соми яли номдор

برآشفت سام یل نامدار

зи бахти бади ошуфта аз рӯзгор

ز بخت بد آشفته از روزگار

Чунин дод посух ки эй арҷманд

چنین داد پاسخ که ای ارجمند

Ба дастон чаҳсозӣ ба ҳалқаи каманд

به دستان چه سازی به حلقه کمند

Марои худ на бас буд андӯҳи хеш

مرا خود نه بس بود اندوه خویش

Ки омад зи андӯҳи ин кӯҳи пеш

که آمد ز اندوه این کوه پیش

Маро бо ту эй яли сар ҷанг нест

مرا با تو ای یل سر جنگ نیست

Ҳазимати з дил додагон нанг нест

هزیمت ز دل‌دادگان ننگ نیست

Дигар раҳи баромади парии духти шер

دگر ره برآمد پری‌دخت شیر

Яке ҳамла кардаш ба гирди далер

یکی حمله کردش به گرد دلیر

Ки биғораҳи чандин чаҳ ронии сухан

که بیغاره چندین چه رانی سخن

Сари хештани гир ва тундӣ макун

سر خویشتن گیر و تندی مکن

Набинӣ парии духти дигар ба хоб

نبینی پری‌دخت دیگر به خواب

Нишони паии ?ут шоҳ ҷӯяд дар об

نشان پی‌ات شاه جوید در آب

Бабандам ду дастати дарин размгоҳ

ببندم دو دستت درین رزمگاه

Барам то ба наздики фағфури шоҳ

برم تا به نزدیک فغفور شاه

Бигуфт арнаҳи баҳри парии духт буд

بگفت ارنه بهر پری‌دخت بود

Ҷаҳони худ зи фағфури пурдухт буд

جهان خود ز فغفور پردخت بود

Парӣ духт гуфташ ки аз гирд , лоф

پری‌دخت گفتش که از گرد، لاف

Чаҳ хезат надидӣ маро дар масоф

چه خیزت ندیدی مرا در مصاف

Ба майдони мардӣ на марди манӣ

به میدان مردی نه مرد منی

Гуҳи ҷанг кӣ ҳам набарди манӣ

گه جنگ کی هم‌نبرد منی

Чу ман пои мардии занам дар рикоб

چو من پای مردی زنم در رکاب

Чу ту сад сипоҳӣ надоранд тоб

چو تو صد سپاهی ندارند تاب

Яли ширдили паҳлуи шергир

یل شیردل پهلو شیرگیر

Худованди куполу соми далер

خداوند کوپال و سام دلیر

Буғурред монандаи пели маст

بغرید ماننده پیل مست

Бипечед бар хеш ва аз ҷои ҷуст

بپیچید بر خویش و از جای جست

Чунин баркашид асбро танги танг

چنین برکشید اسب را تنگ‌تنگ

Ки дар ҷунбиш омад зи фарсанг , санг

که در جنبش آمد ز فرسنگ، سنگ

Ба ки кӯби саркаши дароварди пой

به که‌کوب سرکش درآورد پای

Бароварду бркрди бораи зи ҷой

برآورد و برکرد باره ز جای

Ба ҳам дрФтоднд чун пели маст

به هم درفتادند چون پیل مست

Яке теғу дигари камандӣ ба даст

یکی تیغ و دیگر کمندی به دست

зи сами сутурони ҳомӯни навард

ز سم ستوران هامون نورد

Пар аз гирд шуд гунбади лоҷувард

پر از گرد شد گنبد لاجورد

Сари теғ бар авҷ гардун расед

سر تیغ بر اوج گردون رسید

Хуии бодпоён ба Ҷайҳун расед

خوی بادپایان به جیحون رسید

Гиреҳ карда моҳу гиреҳи мӯи каманд

گره کرده ماه و گره مو کمند

Бияфканад ва оварад ялро ба банд

بیفکند و آورد یل را به بند

Бузади бонг бар абраши бодпоӣ

بزد بانگ بر ابرش بادپای

Магари ҳамчу коҳиш рибоед зи ҷой

مگر همچو کاهش رباید ز جای

Наҷунбед соми ял аз пушти зин

نجنبید سام یل از پشت زین

зи боди сабк сар наҷунбед зин

ز باد سبک‌سر نجنبید زین

Бадаши паҳлавонро ба чанги андарун

بدش پهلوان را به چنگ اندرون

Яке обгуни абри ризндаҳи хӯн

یکی آبگون ابر ریزنده خون

Барангехт аз ҷои ткоўри саманд

برانگیخت از جا تکاور سمند

Бузади теғ ва бибаред печони каманд

بزد تیغ و ببرید پیچان کمند

зи гуфтор ӯ соми бади бадгумон

ز گفتار او سام بد بدگمان

Газандаш накард ва бидодаш амон

گزندش نکرد و بدادش امان

Парии духт май хости кӯро ба қайд

پری‌دخت می‌خواست کو را به قید

Дароради бибандад чу оҳӯ ба сайд

درآرد ببندد چو آهو به صید

Яке теғ бар бозуӣ сом зад

یکی تیغ بر بازوی سام زد

Яли паҳлавони теғ ма кард рӯ

یل پهلوان تیغ مه کرد رو

Кашид аз миёни теғи ҷавшани гузор

کشید از میان تیغ جوشن گذار

Даромад сӯии дилбари гиру дор

درآمد سوی دلبر گیر و دار

Парии духти дилбар чу ханҷар бидид

پری‌دخت دلبر چو خنجر بدید

Киёнии сипарро ба сар баркашид

کیانی سپر را به سر برکشید

Чунон бар сипар зад ки аз зарби даст

چنان بر سپر زد که از ضرب دست

Ки то қабзаи теғи дарҳами шикаст

که تا قبضه تیغ درهم شکست

Чу шуд зори кори яли номдор

چو شد زار کار یل نامدار

Барошуфт аз бахт ва аз рӯзгор

برآشفت از بخت و از روزگار

з мижгон баборед хуноб ва гуфт

ز مژگان ببارید خوناب و گفت

Ки эй поки маъбуд беёру ҷуфт

که ای پاک معبود بی یار و جفت

МроФтодгонро тўӣии дастгир

مرافتادگان را توئی دستگیر

Чу афтод корами марои дастгир

چو افتاد کارم مرا دستگیر

Вагар зонка умрам ба поён расед

وگر زانکه عمرم به پایان رسید

Чу дил шуд кунун навбат ҷон расад

چو دل شد کنون نوبت جان رسد

зи мурдани марои нанг ва биғораҳ нест

ز مردن مرا ننگ و بیغاره نیست

Ки перу ҷавонро ҷузин чора нест

که پیر و جوان را جزین چاره نیست

Валикини муродам ҳаминасту бас

ولیکن مرادم همین است و بس

Ки дар пеш ёрам барояд нафас

که در پیش یارم برآید نفس

Бигуфт ину оҳ ҳазин баркашид

بگفت این و آه حزین برکشید

Дамӣ аз дил нозанин баркашид

دمی از دل نازنین برکشید

Ки акнӯн шудам гарм аз бахти сард

که اکنون شدم گرم از بخت سرد

Ки теғам шикаста шуд андари набард

که تیغم شکسته شد اندر نبرد

зи ҳомӯни барангехти ҳомӯни навард

ز هامون برانگیخت هامون نورد

Ниҳон кард гардуни гардони зи гирд

نهان کرد گردون گردان ز گرد

БроФрохти ёлу бёзиди чанг

برافراخت یال و بیازید چنگ

Камарбанд дилбанд бигирифт танг

کمربند دلبند بگرفت تنگ

Чу боди вазон дар рабӯдаши зи зин

چو باد وزان در ربودش ز زین

Ба неру баровард ва зад бар замин

به نیرو برآورد و زد بر زمین

Ба кирдори барқ аз ткоўр биҷуст

به کردار برق از تکاور بجست

Сарашро зи тан хост бибаред паст

سرش را ز تن خواست ببرید پست

Яли мҳрпрўр чу ханҷар гирифт

یل مهرپرور چو خنجر گرفت

Парии духти мғФри зи сар бар гирифт

پری‌دخت مغفر ز سر بر گرفت

Ту гуфтӣ баромад фурӯзанда шед

تو گفتی برآمد فروزنده شید

Шаби қиргўни гашти рӯзи сифед

شب قیرگون گشت روز سفید

Бихандед ва гуфт эй яли поки дайн

بخندید و گفت ای یل پاک دین

Манам ёри ту духти фағфури чин

منم یار تو دخت فغفور چین

Ту кин бо парии духт мавзун кунӣ

تو کین با پری دخت موزون کنی

Надонам ки бо дигарон чун кунӣ

ندانم که با دیگران چون کنی

Чу сом аз парии духти моҳ ин шунид

چو سام از پری‌دخت ماه این شنید

Хурӯшеду оҳии з дил баркашид

خروشید و آهی ز دل برکشید

Ҳама дару доғаш фаромӯш шуд

همه در و داغش فراموش شد

БиФтоди брхок ва биҳуш шуд

بیفتاد برخاک و بیهوش شد

Парии духт бар вай фиғон барграфт

پری‌دخت بر وی فغان برگرفت

Ту гуфтӣ ба афғон ҷаҳон барграфт

تو گفتی به افغان جهان برگرفت

Фурӯрихт аз дидаи сайлоби зард

فروریخت از دیده سیلاب زرد

зи хӯн , рух бишуст аз ғубори набард

ز خون، رخ بشست از غبار نبرد

Барангехт аз оташи синаи об

برانگیخت از آتش سینه آب

з наргис баборед бар гули гулоб

ز نرگس ببارید بر گل گلاب

Равони сом аз ашки Пошиданаш

روان سام از اشک پاشیدنش

зи фундуқи гулистон харошиданаш

ز فندق گلستان خراشیدنش

Замонӣ шуд аз хок сар барграфт

زمانی شد از خاک سر برگرفت

Сеӣ сарвро танг дар бар гирифт

سهی سرو را تنگ در بر گرفت

Кашиданд ҷаъди самани сои ҳам

کشیدند جعد سمن سای هم

Фитоданд чун турра бар пои ҳам

فتادند چون طره بر پای هم

Чу аз пой бӯсӣ бипардохтанд

چو از پای بوسی بپرداختند

зи соиди миёнро камар сохтанд

ز ساعد میان را کمر ساختند

зи ширини ақиқӣу мишкӣни каманд

ز شیرین عقیقی و مشکین‌کمند

Гирифтанд дод аз дили мустаманд

گرفتند داد از دل مستمند

Басӣ бо ҳам аз ғусса гуфтанд роз

بسی با هم از غصه گفتند راز

Басӣ бо ҳам аз лола карданд ноз

بسی با هم از لاله کردند ناز

Хуши он дам ки ёрӣ ба ёрӣ расад

خوش آن دم که یاری به یاری رسد

Умедӣ ба умедворӣ расад

امیدی به امیدواری رسد

Чаҳ хуштар азин дар сарои сипеҳр

چه خوش‌تر ازین در سرای سپهر

Кигирӣ дар оғӯши ёрӣ ба меҳр

که گیری در آغوش یاری به مهر

Хушо рӯзи фархундаи он рӯзгор

خوشا روز فرخنده آن روزگار

Ки ёбанд коми дил аз ҳам ду ёр

که یابند کام دل از هم دو یار