Шаҳи чини зи ногуҳи броФрохти сар
شه چین ز ناگه برافراخت سر
Бар он лашкарон кард лухтии назар
بر آن لشکران کرد لختی نظر
зи ногуҳ дар зери олии илм
ز ناگه در زیر عالی علم
Ду тан дид бо фару ойини ҷам
دو تن دید با فر و آئین جم
Броростаҳи тан ба сози набард
برآراسته تن به ساز نبرد
Ду ҷангии диловари ду пурмояи мард
دو جنگی دلاور دو پرمایه مرد
Ба ҳамроҳёни лашкарии номдор
به همراهیان لشکری نامدار
Ҳамоно фузун буд аз даҳ ҳазор
همانا فزون بود از ده هزار
Расиданд чун назд он размгоҳ
رسیدند چون نزد آن رزمگاه
Сипаҳ шан даромад ба даври сипоҳ
سپهشان درآمد به دور سپاه
Чу аз соми ял огаҳӣ ёфтанд
چو از سام یل آگهی یافتند
Сабки сӯй пайкор бишитофтанд
سبک سوی پیکار بشتافتند
Яке брхрўшид аз он ду далер
یکی برخروشید از آن دو دلیر
Бидон сон ки ларзид дар бешаи шер
بدان سان که لرزید در بیشه شیر
Ҳаме гуфт қлўоди ҷангии манам
همی گفت قلواد جنگی منم
Гуҳи кӣнаи шери дирангии манам
گه کینه شیر درنگی منم
Дигар брхрўшид монанди абр
دگر برخروشید مانند ابر
з бонгаш бадаред коми ҳужабр
ز بانگش بدرید کام هژبر
Бигуфт арча даргоҳи кини саркашам
بگفت ارچه درگاه کین سرکشم
Камӣни бандаи соми ял , қлўшм
کمین بنده سام یل، قلوشم
зи фағфури ногуҳи баромади хурӯш
ز فغفور ناگه برآمد خروش
Дили соми ял андар омад ба ҷӯш
دل سام یل اندر آمد به جوش
Чу овози он номдорон шунид
چو آواز آن نامداران شنید
зи шодии Рахши ҳамчуи гули шнблид
ز شادی رخش همچو گل شنبلید
зи қлўод ва қлўш бишуд шодмон
ز قلواد و قلوش بشد شادمان
Басӣ кард шукри худои ҷаҳон
بسی کرد شکر خدای جهان
Чунин гуфт деҳқони фаррухи нажод
چنین گفت دهقان فرخنژاد
Ки чун диўзодаҳ ба ховар фитод
که چون دیوزاده به خاور فتاد
Мар ӯро яке уқда омад ба пеш
مر او را یکی عقده آمد به پیش
зи бахти бадаш нӯш шуд ҳамчуи неш
ز بخت بدش نوش شد همچو نیش
Ҳам аз кори он паҳлуи хеши ком
هم از کار آن پهلو خویش کام
Сухан гуфта хоҳад шудан бар тамом
سخن گفته خواهد شدن بر تمام
Чу фарҳанг шуд сӯии чин дар шитоб
چو فرهنگ شد سوی چین در شتاب
Чунин дид қлўоди як шаб ба хоб
چنین دید قلواد یک شب به خواب
Ки соми диловар ба дарёии ғам
که سام دلاور به دریای غم
Дарафтод бар вай ҷаҳон шуд дижам
درافتاد بر وی جهان شد دژم
Ҳама рӯй гетӣ чу шаб шуд сиёҳ
همه روی گیتی چو شب شد سیاه
Форуманд азуи паҳлавони сипоҳ
فروماند ازو پهلوان سپاه
Ба қлўоди гуфто ки дастам бигир
به قلواد گفتا که دستم بگیر
Ки ногуҳ шавам яксар аз ғами асир
که ناگه شوم یکسر از غم اسیر
Гирифташ сари дасти қлўоди род
گرفتش سر دست قلواد راد
зи баҳраши дароварди хандону шод
ز بحرش درآورد خندان و شاد
Чу бедор гардид он поки кеш
چو بیدار گردید آن پاک کیش
Ба қлўш сухан гуфт аз хоби хеш
به قلوش سخن گفت از خواب خویش
Чунин дод қлўши мар ӯро ҷавоб
چنین داد قلوش مر او را جواب
Ки ман дӯш дидам мари инро ба хоб
که من دوش دیدم مر این را به خواب
Ҳамоно ба бандаст фархундаи сом
همانا به بند است فرخنده سام
Ки бар вай ҷаҳон гашта бади қирФом
که بر وی جهان گشته بد قیرفام
Пас онгаҳ даҳ ва ду ҳазор аз ялон
پس آنگه ده و دو هزار از یلان
Абои грздорону найзаи варон
ابا گُرزداران و نیزهوران
зи хоўрзмини сӯй чин омаданд
ز خاورزمین سوی چین آمدند
Ба ҷусти яли пок дайн омаданд
به جست یل پاکدین آمدند
Чу огоҳи гаштанд аз он гирудор
چو آگاه گشتند از آن گیرودار
Кашиданд теғ аз паии корзор
کشیدند تیغ از پی کارزار
зи гардони баромади ғўи саракашон
ز گردان برآمد غو سرکشان
Куҷои теғ чун меғ шуд хўнФшон
کجا تیغ چون میغ شد خونفشان
зи хӯни лаъли гавани гашти дашти набард
ز خون لعل گون گشت دشت نبرد
Сияҳи гашти чашми замонаи зи гирд
سیه گشت چشم زمانه ز گرد
Далерони ховар чу шерони маст
دلیران خاور چو شیران مست
Ба таркони чинии баровардаи даст
به ترکان چینی برآورده دست
Саворони ҳама наъра бардоштанд
سواران همه نعره برداشتند
Ба ҷангии сарон дида багумоштанд
به جنگی سران دیده بگماشتند
Далерии з ҳар сӯи фитодаи нигун
دلیری ز هر سو فتاده نگون
Шиновар шудаи хаста дар баҳри хӯн
شناور شده خسته در بحر خون
Ба пеши андари он соми разми озмоӣ
به پیش اندر آن سام رزمآزمای
Ба дасти андараши гурзаи мғзсоӣ
به دست اندرش گُرزه مغزسای
Сӯии қалб , фағфури чини аўФтод
سوی قلب، فغفور چین اوفتاد
зи баси хашми озарми як сӯи ниҳод
ز بس خشم آزرم یک سو نهاد
Чу омад ба қалби он гӯи чирдст
چو آمد به قلب آن گو چیردست
Ҳамаи қлбгаҳро ба ҳам бршкст
همه قلبگه را به هم برشکست
Шикаст андар омад ба таркони чин
شکست اندر آمد به ترکان چین
Шаҳ чин битобед рухро зи кин
شه چین بتابید رخ را ز کین
Ҳамон гуҳи зи пел андар омад ба асб
همانگه ز پیل اندر آمد به اسب
Сӯии шаҳр чин шуд чу озргшсб
سوی شهر چین شد چو آذرگشسب
Сипоҳаш якояк даромад ба шаҳр
سپاهش یکایک درآمد به شهر
Дар шаҳри бастанди гардони даҳр
در شهر بستند گردان دهر
Вази он сӯи ҷаҳони паҳлавони сипоҳ
وز آن سو جهانپهلوان سپاه
Гузар кард як майл аз он размгоҳ
گذر کرد یک میل از آن رزمگاه
Биёмад бар марғзории фароз
بیامد بر مرغزاری فراز
Фурӯд омад аз бораи тизтоз
فرود آمد از باره تیزتاز
Ба сарчашмае лашкар оростанд
به سرچشمهای لشکر آراستند
Дирафши ҳумоюни бпиростнд
درفش همایون بپیراستند
Ба ма баркашиданд харгоҳ ро
به مه برکشیدند خرگاه را
Нишонданд бар тахти зари шоҳ ро
نشاندند بر تخت زر شاه را
зи қлўоду қлўш , ҷаҳони паҳлавон
ز قلواد و قلوش، جهانپهلوان
Басӣ шод гардиду равшани равон
بسی شاد گردید و روشن روان
Ба эшон ҳамаи роз худ бозгуфт
به ایشان همه راز خود بازگفت
Бимонаданд гардони азу дар шигифт
بماندند گردان ازو در شگفت
Бигуфт ончӣ дар марзи чини дида буд
بگفت آنچه در مرز چین دیده بود
Қмррх ки ӯро писандида буд
قمررخ که او را پسندیده بود
зи бандами мрони глрх озод кард
ز بندم مرآن گلرخ آزاد کرد
Парии духтро ҳам зи худ шод кард
پریدخت را هم ز خود شاد کرد
Дигар гуфт аз олами афрӯзи моҳ
دگر گفت از عالم افروز ماه
зи кори парии духту фағфури шоҳ
ز کار پریدخت و فغفور شاه
Расиданди зи саҳрои чин бе диранг
رسیدند ز صحرای چین بیدرنگ
зи пархоши таркони зарринаи чанг
ز پرخاش ترکان زرینه چنگ
Чгўими зи фағфури чин ва такаш
چگویم ز فغفور چین و تکش
Ки аз ман бишуд даргаи кини зиҳаш
که از من بشد درگه کین زهش
Муноҷот кардам ба парвардгор
مناجات کردم به پروردگار
Мадади хостами зўгаҳи корзор
مدد خواستم زوگه کارزار
Худованди рӯзии даҳ ғайби дон
خداوند روزی ده غیبدان
Ҷаҳонпарвар додгари меҳрбон
جهانپرور دادگر مهربان
Шуморо расонид наздам чу бод
شما را رسانید نزدم چو باد
Шикастем фағфури гўҳрнжод
شکستیم فغفور گوهرنژاد
Умедам ба додари бандаи навоз
امیدم به دادار بندهنواز
Ки байнами парии духти фағфури боз
که بینم پریدخت فغفور باز
Аз аҳволи он номвари паҳлавон
از احوال آن نامور پهلوان
Шигифтӣ бимонаданд перу ҷавон
شگفتی بماندند پیر و جوان
Гирифтанд бар паҳлавони офарин
گرفتند بر پهلوان آفرین
Ки бе ту мабодои кулоҳу нигин
که بی تو مبادا کلاه و نگین
Худованди дорандаи додгар
خداوند دارنده دادگر
Туро шод созад аз он симбр
تو را شاد سازد از آن سیمبر
зи васлаши шабу рӯз шодӣ кунӣ
ز وصلش شب و روز شادی کنی
Ба базмаши абои хеш родӣ кунӣ
به بزمش ابا خویش رادی کنی
Пас онгаҳ бузургони лашкари тамом
پس آنگه بزرگان لشکر تمام
Расиданд яксар ба побӯси сом
رسیدند یکسر به پابوس سام
Дигар аҳду паймонашон тоза шуд
دگر عهد و پیمانشان تازه شد
Ҳамаи хуррамии шан беандоза шуд
همه خرمیشان بیاندازه شد
Бигуфтанд к-эй паҳлавон гузин
بگفتند کای پهلوان گزین
Нигар диўзодаҳ наомад ба чин
نگر دیوزاده نیامد به چین
Биёмад ба ховар чу шери нижанд
بیامد به خاور چو شیر نژند
Раҳонед моро зи хами каманд
رهانید ما را ز خم کمند
Вази он пас ба чини раҳ сипар шуд чу бод
وز آن پس به چین رهسپر شد چو باد
Ки ояд бар паҳлуи поки зод
که آید بر پهلو پاکزاد
Чу ӯ рафт чанде баромади барин
چو او رفت چندی برآمد برین
Яке хоби дидеми мо саҳмгин
یکی خواب دیدیم ما سهمگین
зи ховар чу ронадем лашкар ба роҳ
ز خاور چو راندیم لشکر به راه
Раседем зии паҳлавони сипоҳ
رسیدیم زی پهلوان سپاه
зи фарҳанг зода набошад хабар
ز فرهنگ زاده نباشد خبر
Ндонем кӯро чаҳ омад ба сар
ندانیم کو را چه آمد به سر
Шуд аз диўзодаҳи ҷаҳони паҳлавон
شد از دیوزاده جهانپهلوان
Дижам рӯй ва дар ғами халидаи равон
دژم روی و در غم خلیده روان
зи баҳри парӣ духт нолиду зор
ز بهر پریدخت نالید و زار
Биёред аз дидаи хӯн дар канор
بیارید از دیده خون در کنار
Ҳаме гуфт бо ӯ надонам парӣ
همی گفت با او ندانم پری
Чаҳ хоҳад намӯд аз раҳи доварӣ
چه خواهد نمود از ره داوری
Кунун аз парӣ духт бишинав сухан
کنون از پریدخت بشنو سخن
Ҳамон аз парии зодаи симтн
همان از پریزاده سیمتن