Тғони шоҳ чун бод бар шуд ба зин

طغان شاه چون باد بر شد به زین

Барангехти номи оваронро ба кин

برانگیخت نام‌آوران را به کین

Сабки диўзодаҳи камӣн рӯй кард

سبک دیوزاده کمین روی کرد

Ба хӯни ялони даштро ҷӯй кард

به خون یلان دشت را جوی کرد

Хурӯшанда гардид чун снҳрос

خروشنده گردید چون سنهراس

Азу шуд дили саракашони пурҳарос

ازو شد دل سرکشان پرهراس

Даромад миёни сипаҳи ҳамчуи шер

درآمد میان سپه همچو شیر

з ҳар сӯ бирав бар баборед тир

ز هر سو برو بر ببارید تیر

Раседӣ чу пайкон бар он номдор

رسیدی چو پیکان بر آن نامدار

Ту гуфтӣ ки бо даст дар кӯҳсор

تو گفتی که بادست در کوهسار

Тғони шоҳ чу аз вай бидид он набард

طغان شاه چو از وی بدید آن نبرد

Дилаши гашти пари дарду рухсораи зард

دلش گشت پر درد و رخساره زرد

Дар макру ҳиялатгарӣ боз кард

در مکر و حیلت‌گری باز کرد

Чунин чанги гуфторро соз кард

چنین چنگ گفتار را ساز کرد

Ки бояд ба нармии варои сохт ром

که باید به نرمی ورا ساخت رام

Вази он пас сарашро кашӣдан ба дом

وز آن پس سرش را کشیدن به دام

зи неру чу дорад сари саркашӣ

ز نیرو چو دارد سر سرکشی

Ббндимш аз доруии биҳшӣ

ببندیمش از داروی بیهشی

Ҳмонгаҳи сипаҳро зи кини боздошт

همانگه سپه را ز کین بازداشت

Вази он пас сар аз саракашони брФрошт

وز آن پس سر از سرکشان برفراشت

Чунин гуфт бо диўзодаҳи тғон

چنین گفت با دیوزاده طغان

Ки чун ту набошад касе аз гӯон

که چون تو نباشد کسی از گوان

Ҳамон ба ки бандӣ бар ман камар

همان به که بندی بر من کمر

Сипаҳи бади шӯй бар сарони сар ба сар

سپهبد شوی بر سران سر به سر

Туро шоҳи барбари зи брбрзмин

تو را شاه بربر ز بربرزمین

Фиристод аз баҳри фағфури чин

فرستاد از بهر فغفور چین

Куҷо ҳаст фағфури чини боби ман

کجا هست فغفور چین باب من

Взў ҳаст равшани ҷаҳони тоби ман

وزو هست روشن جهان تاب من

Чу ту саркашисозӣ эй номвар

چو تو سرکشی سازی ای نامور

Туро боз хоҳам равон аз падар

تو را باز خواهم روان از پدر

Чу бидиҳад туро ёбӣ аз ман бадӣ

چو بدهد تو را یابی از من بدی

Кунун шӯ ба ман ром агар бхрдӣ

کنون شو به من رام اگر بخردی

Вагар рои дорӣ ба даргоҳи шоҳ

وگر رای داری به درگاه شاه

Як имшаб ба хлхи бимони субҳгоҳ

یک امشب به خلخ بمان صبحگاه

Абои корвони раҳи сипари шӯ ба чин

ابا کاروان ره‌سپر شو به چین

Бабри ҳамраҳи хештани нозанин

ببر همره خویشتن نازنین

Чу бишунид азуи диўзодаҳи сухан

چو بشنید ازو دیوزاده سخن

Бадв гуфт к-эии марди шамшери зан

بدو گفت کای مرد شمشیر زن

Писанда набӯдӣ чу дар доварӣ

پسنده نبودی چو در داوری

Кунун рӯй кардӣ ба ҳалят гарӣ

کنون روی کردی به حلیت‌گری

Бидон то чу оем сӯии хони ту

بدان تا چو آیم سوی خان تو

Ба як дасти чӯбӣ ба айвони ту

به یک دست چوبی به ایوان تو

Ба биҳуш доруем оре ба дом

به بیهوش دارویم آری به دام

Вази он пас бихоҳӣ зи мҳрўии ком

وز آن پس بخواهی ز مهروی کام

Маро нест наздики хлхи гузар

مرا نیست نزدیک خلخ گذر

Аз эдар ба чин мешавам раҳи сипар

از ایدر به چین می‌شوم ره‌سپر

Яке мояи вар буд дар корвон

یکی مایه‌ور بود در کاروان

Ки ҳамеша буд аз муқорини навон

که همیشه بود از مقارن نوان

зи ногуҳ ба назд тғон боз шуд

ز ناگه به نزد طغان باز شد

Бадви зори бргФт ва ғаммоз шуд

بدو زار برگفت و غماز شد

Чунин гуфт кони моҳи симои каниз

چنین گفت کان ماه سیما کنیز

з барбар наомад абои ганҷу чиз

ز بربر نیامد ابا گنج و چیز

Ҳамоно ба дарёаш дарёфтанд

همانا به دریاش دریافتند

Чу сандӯқро қуфл бартофтанд

چو صندوق را قفل برتافتند

Ҳамоно туро дар ҷаҳон хоҳараст

همانا ترا در جهان خواهرست

Ду сад чун муқорини варо чокар аст

دو صد چون مقارن ورا چاکر است

Ма маҳвашонасту тӯтии калом

مه مهوشان است و طوطی کلام

Наҷуед зи шоҳон касе ғайри сом

نجوید ز شاهان کسی غیر سام

Азинаст ки пинҳон кунад ном ӯ

ازین است که پنهان کند نام او

Дигар ин ғуломаст мари сом ро

دگر این غلام است مر سام را

Аз он рух нтобад ба пайкору кин

از آن رخ نتابد به پیکار و کین

Ки мари лолаи рухро баради сӯии чин

که مر لاله رخ را برد سوی چین

Қазои диўзодаҳи зи давр ин шунид

قضا دیوزاده ز دور این شنید

Ҳмонгаҳ чу оташи зи ҷои ?бардамӣад

همانگه چو آتش ز جا بردمید

Шитобони давид аз бар ӯ дмон

شتابان دوید از بر او دمان

Надодаш ба як лаҳза ӯро амон

ندادش به یک لحظه او را امان

Бидон сони бузад бар сараши чўбдст

بدان سان بزد بر سرش چوبدست

Ки дар пои асби тғони гашти паст

که در پای اسب طغان گشت پست

Бишуд ҷонаш аз сарфи ин гуфтугӯ

بشد جانش از صرف این گفتگو

Ба ғаммоз гуфтан макун орзӯ

به غماز گفتن مکن آرزو

Тғон чун зи хоҳар хабардор шуд

طغان چون ز خواهر خبردار شد

Бирав рӯзи равшани шаб тор шуд

برو روز روشن شب تار شد

Ба дил гуфт агар печам аз разми сар

به دل گفت اگر پیچم از رزم سر

Ҳамоно зи ман рӯй тобади падар

همانا ز من روی تابد پدر

Шавам дар миёни шаҳон бе маниш

شوم در میان شهان بی‌منش

Серум паст гардад зи пиромнш

سرم پست گردد ز پیرامنش

Агар разм ҷӯям азин марди ню

اگر رزم جویم ازین مرد نیو

Мабодо ки аз ман براردи ғарив

مبادا که از من برآرد غریو

Дигарбораи чанги сухан соз кард

دگرباره چنگ سخن ساز کرد

Дар ҳуққау макрро боз кард

در حقه و مکر را باز کرد

Ки акнӯн бар афлок бар шуд серум

که اکنون بر افلاک بر شد سرم

Ки сомаст ҷӯяндаи хоҳарам

که سام است جوینده خواهرم

Ҳамон ба ки кохам гулистон кунӣ

همان به که کاخم گلستان کنی

Або ӯ гузар дар шабистон кунӣ

ابا او گذر در شبستان کنی

Дар айвон чу ӯ барфарозади илм

در ایوان چو او برفرازد علم

Азу шод гирданд аҳли ҳарам

ازو شاد گردند اهل حرم

Ба дидор ӯ шодмонӣ кунанд

به دیدار او شادمانی کنند

Аз он хуррамӣ зиндагонӣ кунанд

از آن خرمی زندگانی کنند

Чу як ҳафта монад дарин сарзамин

چو یک هفته ماند درین سرزمین

Ба ҳаштум шитобид зии марзи чин

به هشتم شتابید زی مرز چین

Азидр ба чингар шӯии раҳи сипар

ازیدر به چین گر شوی ره‌سپر

Ҳамоно зи ман хашм гирад падар

همانا ز من خشم گیرد پدر

Дигар он ки бошад серуми зери нанг

دگر آن که باشد سرم زیر ننگ

Ки дар шаҳр хлх насозад диранг

که در شهر خلخ نسازد درنگ

Сухани зин нишон гуфта беҳад бирав

سخن زین نشان گفته بی‌حد برو

Ҳамеи хости кӯро дарорад бирав

همی خواست کو را درآرد برو

зи ҳомӯни мар ӯро ба айвони барад

ز هامون مر او را به ایوان برد

Дарунаш ба теғи ҷафои бшкрд

درونش به تیغ جفا بشکرد

НпзрФти фарҳанги гуфтор ӯ

نپذرفت فرهنگ گفتار او

Сабк дод посухи сазовор ӯ

سبک داد پاسخ سزاوار او

Ки банавис як нома назд падар

که بنویس یک نامه نزد پدر

Бадв қайд кун рози ман сар ба сар

بدو قید کن راز من سر به سر

Ки ӯро ба дил дар басии бади шитоб

که او را به دل در بسی بد شتاب

Наомад ба хлх гузар кард об

نیامد به خلخ گذر کرد آب

Парии духти ҳамроҳ ӯ шуд равон

پری‌دخت همراه او شد روان

Сазад гар нагардад дили шаҳи навон

سزد گر نگردد دل شه نوان

На аз шоҳи тарсам на аз лашкараш

نه از شاه ترسم نه از لشکرش

Бад-ӣни чӯб бар ҳам занами кишвараш

بدین چوب بر هم زنم کشورش

Ту хоҳӣ ки аз фикри афсуну банд

تو خواهی که از فکر افسون و بند

Серумро дрорӣ ба хами каманд

سرم را درآری به خم کمند

Валикини ман аз ту ба ҳиялат гарӣ

ولیکن من از تو به حیلت‌گری

Басии бартарами даргаи доварӣ

بسی برترم درگه داوری

Тғон чун бидид он ки он номвар

طغان چون بدید آن که آن نامور

з гуфташ бипечед якбораи сар

ز گفتش بپیچید یکباره سر

Бидон ҷангҷуён хурӯшед боз

بدان جنگجویان خروشید باز

Ки гардид бо аҳримани разми соз

که گردید با اهرمن رزم‌ساز

Ҳамаи разми шерон камӣн оваред

همه رزم شیران کمین آورید

Сарашро зи кин бар замин оваред

سرش را ز کین بر زمین آورید

Сипаҳ чун шуниданд гуфтори шоҳ

سپه چون شنیدند گفتار شاه

Бронднди бораи сӯии кӣнаи хоҳ

براندند باره سوی کینه خواه

Дигар раҳи бадв андар овехтанд

دگر ره بدو اندر آویختند

Ҳамаи гурз ва ханҷар фурӯрихтанд

همه گرز و خنجر فروریختند

Бадишони дарафтоди фарҳанги боз

بدیشان درافتاد فرهنگ باز

Абои ҷангёни гашт ӯ разми соз

ابا جنگیان گشت او رزم ساز

Гирифтанд ногоҳаш андари миён

گرفتند ناگاهش اندر میان

Задандаш ба ҳар сӯ ба гурзи гарон

زدندش به هر سو به گرز گران

Парии духти маи рӯ чу огоҳ шуд

پری‌دخت مه‌رو چو آگاه شد

Мари он номварро ҳавохоҳ шуд

مر آن نامور را هواخواه شد

Ба дил гуфт агарчӣ тғон саркашаст

به دل گفت اگرچه طغان سرکشست

Вале диўзодаҳ ба кин оташ аст

ولی دیوزاده به کین آتش است

Тғони сӯй ӯгар шитобад ба ҷанг

طغان سوی او گر شتابد به جنگ

Сипаҳ ин кашад ӯ намояди диранг

سپه این کشد او نماید درنگ

Сипоҳаш дамодам расад ӯ зи шаҳр

سپاهش دمادم رسد او ز شهر

Наёбади зи кини ҳеҷ фарҳанги баҳр

نیابد ز کین هیچ فرهنگ بهر

зи фарҳанги мардӣ ба як сӯ шавад

ز فرهنگ مردی به یک سو شود

Ҳнрҳош дар разм оҳӯ шавад

هنرهاش در رزم آهو شود

Ба банди андари оранди ногуҳи сараш

به بند اندر آرند ناگه سرش

Ба хӯн ғарқа гардад бару пайкараш

به خون غرقه گردد بر و پیکرش

Тғон шоҳ гирад варои ногаҳон

طغان شاه گیرد ورا ناگهان

Бирезади сабки хунаши андари ниҳон

بریزد سبک خونش اندر نهان

Ҳамон ба ки пӯшами силаҳи набард

همان به که پوشم سلاح نبرد

Броим ба ки пайкари тези гирд

برآیم به که پیکر تیز گرد

Сӯии разму кини дил ниҳода шавам

سوی رزم و کین دل نهاده شوم

Магари ёр бо диўзодаҳ шавам

مگر یار با دیوزاده شوم

Раҳонам ман ӯро зи чанги тғон

رهانم من او را ز چنگ طغان

Далерони кинро бабрами равон

دلیران کین را ببرم روان

Вагар куштаи гирдам ба майдони кор

وگر کشته گردم به میدان کار

Сари соми нирм буд пойдор

سر سام نیرم بود پایدار

Ҳамеша дилаши шоду хуррам буд

همیشه دلش شاد و خرم بود

Ки чун ӯ ба гетӣ дигар кам буд

که چون او به گیتی دگر کم بود

Умедам ба додари дорандаи меҳр

امیدم به دادار دارنده مهر

Ки байнами рухи соми фархундаи чеҳр

که بینم رخ سام فرخنده چهر

Кунам ҷони ширини фидои сараш

کنم جان شیرین فدای سرش

Чу парвонаи ҷони бозами андари буриш

چو پروانه جان بازم اندر برش

Бигуфт ва накард ҳеҷ ҷо ӯ диранг

بگفت و نکرد هیچ‌جا او درنگ

Ба наздаш талаб кард асбоби ҷанг

به نزدش طلب کرد اسباب جنگ

Муқорин ба андарз бикшод лаб

مقارن به اندرز بگشاد لب

НпзрФти андарзаши он хуши лақаб

نپذرفت اندرزش آن خوش‌لقب

Чу бечора гардид сози набард

چو بیچاره گردید ساز نبرد

Биоварад баҳри париваш чу гирд

بیاورد بهر پریوش چو گرد

Парии духти пӯшеди асбоби ҷанг

پری‌دخت پوشید اسباب جنگ

Камар чун дил ошиқон кард танг

کمر چون دل عاشقان کرد تنگ