Нишаст аз бар бораи бодпоӣ
نشست از بر باره بادپای
Ба дасти андараши найзаи ҷони рубой
به دست اندرش نیزه جانربای
Ба сӯии тғон шоҳ шуд разми ҷӯй
به سوی طغان شاه شد رزمجوی
Даровард бо ӯ зкини рӯ ба рӯй
درآورد با او زکین رو به روی
Сар аз баҳри пайкор чун брФрохт
سر از بهر پیکار چون برفراخت
Тғони шоҳи ҳамон лаҳза ӯро шинохт
طغان شاه همان لحظه او را شناخت
Бирав брхрўшиди к-эии шӯхи чашм
برو برخروشید کای شوخ چشم
Чаро рӯ наҳодӣ сӯии кину хашм
چرا رو نهادی سوی کین و خشم
Марои бозгуи рози худ сар ба сар
مرا بازگو راز خود سر به سر
Чигуна фитодӣ ба сандӯқ дар
چگونه فتادی به صندوق در
Напушед маҳваши азуи роз ро
نپوشید مهوش ازو راز را
Фрўхўонди оғозу анҷом ро
فروخواند آغاز و انجام را
зи афсуни намоу зи фархундаи сом
ز افسون نما و ز فرخنده سام
Ҳам аз банди шоҳаншаҳи хеши ком
هم از بند شاهنشه خویشکام
Ҳамон растани сом аз зери банд
همان رستن سام از زیر بند
Ҳамон аз парии зоду афсуну банд
همان از پریزاد و افسون و بند
Сари ҳуққаи розро баргушод
سر حقه راز را برگشاد
зи сандӯқи дигар сухан кард ёд
ز صندوق دیگر سخن کرد یاد
Тғони шаҳ чу бишунид гуфтор ӯ
طغان شه چو بشنید گفتار او
Накард ҳеҷ оҳанги пайкор ӯ
نکرد هیچ آهنگ پیکار او
Бадв гуфт азин ғам ба дил дар мадор
بدو گفت ازین غم به دل در مدار
занда равонро макун шармсор
ز انده روان را مکن شرمسار
Биё то гузари сӯй хлх кунем
بیا تا گذر سوی خلخ کنیم
зи гуфторҳо рӯз фаррух кунем
ز گفتارها روز فرخ کنیم
Чунин посухаш дод глрхи бадв
چنین پاسخش داد گلرخ بدو
Ки ҳаргиз надорам чунин орзӯ
که هرگز ندارم چنین آرزو
зи моаму зи бобу бародар чаҳ ғам
ز مام و ز باب و برادر چه غم
Ки соми Наримон буд ҳамдамам
که سام نریمان بود همدمم
Ҳамоно нигарадам ба гуфт ту ром
همانا نگردم به گفت تو رام
Сазад гар битобӣ зи кӣнаи лагом
سزد گر بتابی ز کینه لگام
Ба нафрини тғон шоҳ бикшод лаб
به نفرین طغان شاه بگشاد لب
Ҳаме гуфт рӯзи ту бодо чу шаб
همی گفت روز تو بادا چو شب
Ҳамаи номи мо аз ту шуд зери нанг
همه نام ما از تو شد زیر ننگ
Ба ту рӯзи бодои шаби қиррнг
به تو روز بادا شب قیررنگ
Бигуфт ин ва бо найзаи ҷони рибо
بگفت این و با نیزه جانربا
Сӯии разми он моҳўш кард ро
سوی رزم آن ماهوش کرد را
Чаҳ хуш гуфт дастури шаҳ бо маон
چه خوش گفت دستور شه با مهان
Ки духтари мабодо ба гирди ҷаҳон
که دختر مبادا به گرد جهان
Шаҳиро ки дар пардаи духтар буд
شهی را که در پرده دختر بود
Ҳамоно ки он шаҳи бдохтр буд
همانا که آن شه بداختر بود
Ҳам акнӯн кунам рӯзи ту қиррнг
هماکنون کنم روز تو قیررنگ
Нмонм кисозӣ ба гетии диранг
نمانم که سازی به گیتی درنگ
Парӣ рух бипечед аз кини Аннан
پریرخ بپیچید از کین عنان
Даромад абои найзаи ҷони ситон
درآمد ابا نیزه جانستان
Ба якдигарон андар овехтанд
به یکدیگران اندر آویختند
зи баси хӯн ба ҳомӯн фурӯ рехтанд
ز بس خون به هامون فرو ریختند
Муқорин чу пайкор эшон бидид
مقارن چو پیکار ایشان بدید
Битарсед ва шуд чеҳрааш шнблид
بترسید و شد چهرهاش شنبلید
Бигуфто парии духт бо шаҳриёр
بگفتا پریدخت با شهریار
Ҳамоно нтобад гуҳи корзор
همانا نتابد گه کارزار
Тғон пойдораст ва мрдоФкн аст
طغان پایدار است و مردافکن است
Ба мардонагии шаҳр бар ҳам зан аст
به مردانگی شهر بر هم زن است
Париваш ба размаш шавад сусти рой
پریوش به رزمش شود سسترای
Мабодо фитад нахли қадаши зи пой
مبادا فتد نخل قدش ز پای
зи андешаҳо чун рҳоӣӣ наёфт
ز اندیشهها چون رهائی نیافت
Чу сарсари сӯии деви зодаи шитофт
چو صرصر سوی دیو زاده شتافت
Варо дид ҳамчун дамандаи наҳанг
ورا دید همچون دمنده نهنگ
Рух дашт карда зи хӯни лаъли ранг
رخ دشت کرده ز خون لعل رنگ
Пиёдаи ҳаме ҷуст бирасон шер
پیاده همی جست برسان شیر
Саронро з пайкор мекард сайр
سران را ز پیکار میکرد سیر
Ҳаме зад ба ҷанги оварони чўбдст
همی زد به جنگآوران چوبدست
Саронро з афроз мекард паст
سران را ز افراز میکرد پست
зи вай бар далерони ҷаҳон танг шуд
ز وی بر دلیران جهان تنگ شد
Муқорин ба наздик фарҳанг шуд
مقارن به نزدیک فرهنگ شد
Варо кард огоҳ аз моҳ рӯй
ورا کرد آگاه از ماهروی
Ки биниҳод сӯии тғони шоҳ рӯй
که بنهاد سوی طغان شاه روی
Камарбаста бо шоҳи прхошҷўст
کمربسته با شاه پرخاشجوست
Ҳамоно ки размаш на бар орзӯаст
همانا که رزمش نه بر آرزوست
Тғоншоаҳ дар разми неки ахтрист
طغانشاه در رزم نیکاختریست
Бавижа ки пайкорҷӯ духтарӣаст
بویژه که پیکارجو دختریست
Куҷои моҳўшро буд тоб ӯ
کجا ماهوش را بود تاب او
Ту дории гуҳи разми поёб ӯ
تو داری گه رزم پایاب او
Ба ёрӣ ӯ раҳи сипари шӯ ба ҷой
به یاری او رهسپر شو به جای
Ки ӯро набошад бар шоҳи пой
که او را نباشد بر شاه پای
Муқорин чу ӯро хабар дод азин
مقارن چو او را خبر داد ازین
БроФрохти рух номдор гузин
برافراخت رخ نامدار گزین
Хурушону ҷӯшон чу шери нижанд
خروشان و جوشان چو شیر نژند
Сӯй шоҳ шуд номдори баланд
سوی شاه شد نامدار بلند
Чу омад бар шоҳи разми озмоӣ
چو آمد بر شاه رزمآزمای
Варо дид чун кӯҳ бар бодпоӣ
ورا دید چون کوه بر بادپای
Парии духтро борагӣ карда паст
پریدخت را بارگی کرده پست
Баровардаи шамшеру бигушодаи даст
برآورده شمشیر و بگشاده دست
Фитода ба поини маҳваши саманд
فتاده به پائین مهوش سمند
Рухи моҳ симоаш гашта нижанд
رخ ماهسیماش گشته نژند
Тғоншоаҳи бораи барангехта
طغانشاه باره برانگیخته
Паии хӯн ӯ теғи оҳихтаҳ
پی خون او تیغ آهیخته
Ҳамеи хост каз ваии бабради равон
همی خواست کز وی ببرد روان
Парии духт аз бахти бади бади навон
پریدخت از بخت بد بد نوان
Ки фарҳанг омад бидон ҷойгоҳ
که فرهنگ آمد بدان جایگاه
Чу тундари яке наъра Эй зад ба шоҳ
چو تندر یکی نعرهای زد به شاه
Бадв гуфт к-эии бдгҳри шаҳриёр
بدو گفت کای بدگهر شهریار
Расидам ба ҷо бар яке пойдор
رسیدم به جا بر یکی پایدار
Ба чашм тғон шуд ҷаҳони қиррнг
به چشم طغان شد جهان قیررنگ
Дигар раҳи сӯй номвар шуд ба ҷанг
دگر ره سوی نامور شد به جنگ
Ндонӣ ки рӯ ба чу шери жён
ندانی که روبه چو شیر ژیان
Бибинад гурезади зи чангаши тавон
ببیند گریزد ز چنگش توان
Кунунат намоями яке теғи тез
کنونت نمایم یکی تیغ تیز
Ки аз зарби теғами шӯии резаи рез
که از ضرب تیغم شوی ریزه ریز
Надонист каз гардиши рӯзгор
ندانست کز گردش روزگار
Чаҳ чиз оядаш бегумон дар канор
چه چیز آیدش بیگمان در کنار
Бигуфт ва чу оташ даромад зи ҷо
بگفت و چو آتش درآمد ز جا
Барангехт ки пайкари бодпо
برانگیخت که پیکر بادپا
Бузад бар сараши оташи обгун
بزد بر سرش آتش آبگون
Ҳамеи хости кӯро дароради нигун
همی خواست کو را درآرد نگون
зи теғаши бдздиди фарҳанги сар
ز تیغش بدزدید فرهنگ سر
Вази он пас хурӯшед чун шери нар
وز آن پس خروشید چون شیر نر
Бидон сони бузад бар сараши чўбдст
بدان سان بزد بر سرش چوبدست
Ки бо бора бо хок гардид паст
که با باره با خاک گردید پست
Равон чун битобед рух аз тғон
روان چون بتابید رخ از طغان
Баровард бар сӯии лашкари фиғон
برآورد بر سوی لشکر فغان
Ки яксар з пайкор тобед рӯй
که یکسر ز پیکار تابید روی
Мсозиди пайкору разми орзӯӣ
مسازید پیکار و رزم آرزوی
Ки бошад парии духти худ шоҳатон
که باشد پریدخت خود شاهتان
Намояд ба неки ахтарии роҳатон
نماید به نیکاختری راهتان
Париваши шуморо кунунаст шоҳ
پریوش شما را کنون است شاه
Набояд ки гардид азин никхўоаҳ
نباید که گردید ازین نیکخواه
Тғони шаҳ чу бар хок афканда шуд
طغان شه چو بر خاک افکنده شد
Сипоҳаш ба як раҳ пароканда шуд
سپاهش به یک ره پراکنده شد
Парии духту фарҳанг бо ёварон
پریدخت و فرهنگ با یاوران
Ба хлх ниҳоданд рӯ дар замон
به خلخ نهادند رو در زمان
Биёмад ба ҷой бародар нишаст
بیامد به جای برادر نشست
Бузургон нишастанд болои даст
بزرگان نشستند بالای دست
Маонро зи кори худ огоҳ кард
مهان را ز کار خود آگاه کرد
Якеро зи хуишони худ шоҳ кард
یکی را ز خویشان خود شاه کرد
Се раҳи се ҳазор аз далерони кин
سه ره سه هزار از دلیران کین
Казин кард коед сӯии шаҳри чин
کزین کرد کاید سوی شهر چین
Бубахшед бар саракашони сар ба сар
ببخشید بر سرکشان سر به سر
зи зару з ҳар гӯна дару гуҳар
ز زر و ز هر گونه در و گهر
Ҳамаи сози шоҳӣ ки буд аз тғон
همه ساز شاهی که بود از طغان
Ҳамаи ганҷи ҳоӣӣ ки буд аз ниҳон
همه گنجهائی که بود از نهان
Саросар ба пушт ҳиўн кард бор
سراسر به پشت هیون کرد بار
Бидон сон ки боист орост кор
بدان سان که بایست آراست کار
Худ андари иморӣ ниҳон кард рӯй
خود اندر عماری نهان کرد روی
Ба сар шуд сӯии шаҳри чини роҳи ҷӯй
به سر شد سوی شهر چین راهجوی
Муқорин ки марди ҷаҳони дида буд
مقارن که مرد جهاندیده بود
Хирадманду бедору санҷида буд
خردمند و بیدار و سنجیده بود
Ҳаме ронад дар пеши бора чу бод
همی راند در پیش باره چو باد
Дилаши гашт аз банди фархундаи шод
دلش گشت از بند فرخنده شاد
Ҳамон диўзодаҳ ба пеши сиёҳ
همان دیوزاده به پیش سیاه
Пиёдаи супурдии шабу рӯзи роҳ
پیاده سپردی شب و روز راه
Чу шуд доварии тғони аспр
چو شد داوری طغان اسپری
Сухан бозгуем зи сому парӣ
سخن بازگویم ز سام و پری