Ҳамеи хост то худ даройад ба ҷанг

همی‌خواست تا خود درآید به جنگ

Кунад рӯзи қлўодро тираи ранг

کند روز قلواد را تیره‌رنگ

Ки гардӣ шуд аз рӯй дашти ошкор

که گردی شد از روی دشت آشکار

Яке раҳи сипари марди хнҷргзор

یکی ره‌سپر مرد خنجرگذار

Бурун омад аз гирд монанди бод

برون آمد از گرد مانند باد

Бар Подшаҳ шуд замин бӯса дод

بر پادشه شد زمین بوسه داد

Ба каш дар яке нома будаш ниҳон

به کش در یکی نامه بودش نهان

Сабк дод бар дасти шоҳи ҷаҳон

سبک داد بر دست شاه جهان

Чунин буд дар вай ки эй шоҳи чин

چنین بود در وی که ای شاه چین

Фиристода аз шаҳри хлхи замин

فرستاده از شهر خلخ زمین

Бияёд шитобон ба даргоҳи ту

بیاید شتابان به درگاه تو

Ки акнӯн дигаргун бишуд роҳи ту

که اکنون دگرگون بشد راه تو

Париваши зи дарё бурун зад илм

پریوش ز دریا برون زد علم

Тғони шаҳ равон шуд ба роҳи адам

طغان‌شه روان شد به راه عدم

Марои дили зи баҳр писар шуд кабоб

مرا دل ز بهر پسر شد کباب

Шабу рӯз май боРом аз дидаи об

شب و روز می‌بارم از دیده آب

Парӣ духт бигирифт тоҷу нигин

پری‌دخت بگرفت تاج و نگین

Абои диўзодаҳ бурун шуд ба кин

ابا دیوزاده برون شد به کین

Чаҳ хуш гуфт доно ки духтар мабод

چه خوش گفت دانا که دختر مباد

Вагар боди фархунда ахтар мабод

وگر باد فرخنده اختر مباد

Аз он рух наҳафтум зи кини писар

از آن رخ نهفتم ز کین پسر

Ки ин кӣнаро тоза хоҳад падар

که این کینه را تازه خواهد پدر

Ту доне ки ӯ мари маро духт нест

تو دانی که او مر مرا دخت نیست

Ҳамон модар ӯ ба гетӣ парӣаст

همان مادر او به گیتی پریست

Сазад гар бишуд Марвро шаҳриёр

سزد گر بشد مرو را شهریار

Ки гаштами зи марги писари сӯгвор

که گشتم ز مرگ پسر سوگوار

Ҳамаи ҷангу асбоби ҷангии тғон

همه جنگ و اسباب جنگی طغان

Ба як раҳ падед оваред аз ниҳон

به یک ره پدید آورید از نهان

Се раҳи сӣ ҳазор аз далерони кин

سه ره سی‌هزار از دلیران کین

Гузин кард омад сӯии шаҳри чин

گزین کرد آمد سوی شهر چین

Шаҳи чини азу чун хабардор шуд

شه چین ازو چون خبردار شد

Бирав рӯзи равшани шаб тор шуд

برو روز روشن شب تار شد

зи марги писари рӯз ӯ шуд чу нил

ز مرگ پسر روز او شد چو نیل

Ҳамеи хости худро фикандани зи пел

همی خواست خود را فکندن ز پیل

Бадв гуфт дастури к-эии шаҳриёр

بدو گفت دستور کای شهریار

Макун бахти худро чунин сӯгвор

مکن بخت خود را چنین سوگوار

Мазан пои умеди худро ба санг

مزن پای امید خود را به سنگ

Макун рӯзи худро чунин тираи ранг

مکن روز خود را چنین تیره رنگ

Ки дар разм чун ту шӯии сӯгвор

که در رزم چون تو شوی سوگوار

Кунад хасми ту коми дил дар канор

کند خصم تو کام دل در کنار

Макун шодмони зини сухани сом ро

مکن شادمان زین سخن سام را

Ки бар фарқ гардун кашад ком ро

که بر فرق گردون کشد کام را

Миндози худро аз афрози пел

مینداز خود را از افراز پیل

Ки пари куштаи бинии замин чанд майл

که پر کشته بینی زمین چند میل

Чунин дод посух ба дастури шоҳ

چنین داد پاسخ به دستور شاه

Ки шуд аз парии духти рӯзами сиёҳ

که شد از پری دخت روزم سیاه

Чаҳ созам ки ӯро ба даст оварам

چه سازم که او را به دست آورم

Чигуна сари сом паст оварам

چگونه سر سام پست آورم

Бадв дод посухи хирадманди мард

بدو داد پاسخ خردمند مرد

Ки имрӯзи рух бар мтоб аз набард

که امروز رخ بر متاب از نبرد

Ғўтблу шодӣ чу бар ҷои ситод

غوطبل و شادی چو بر جا ستاد

Ҳам оварад май ҷусти қлўод ро

هم‌آورد می‌جست قلواد را

Ҳаме гуфт дар чини магар мард нест

همی گفت در چین مگر مرد نیست

Ва ё ҳамчуи ман кас даровард нест

و یا همچو من کس درآورد نیست

Барошуфт туғрули такаш зини сухан

برآشفت طغرل تکش زین سخن

Сабки сари броФрохт зон анҷуман

سبک سر برافراخت زان انجمن

Куҷо гуфт қлўодро дошт нанг

کجا گفت قلواد را داشت ننگ

зи биғораҳ ӯ дилаши гашти танг

ز بیغاره او دلش گشت تنگ

Шуд аз қлбгаҳ тозён пеши шоҳ

شد از قلبگه تازیان پیش شاه

Шаҳаншоҳро дид дар қалби гоҳ

شهنشاه را دید در قلب‌گاه

Биёмад бар шоҳи туғрули такаш

بیامد بر شاه طغرل تکش

Бостодаҳ ва даст карда ба каш

باستاده و دست کرده به کش

Ҳаме гуфт к-эии шоҳи пайкори ҷӯй

همی گفت کای شاه پیکار جوی

зи баҳр чаҳ кардӣ ба пайкор рӯй

ز بهر چه کردی به پیکار روی

зи лшкргаҳ ном бурдор сом

ز لشکرگه نام‌بردار سام

Бияёд яке мард гум бӯда ном

بیاید یکی مرد گم بوده نام

Битарсед азуи ин гшни анҷуман

بترسید ازو این گشن انجمن

Або ӯ нагардад касе разми зан

ابا او نگردد کسی رزم‌زن

Забонаш чу биғораҳи раҳ ҷуста аст

زبانش چو بیغاره ره جسته است

Ҳаме гуфт аз разми ман хаста аст

همی گفت از رزم من خسته است

Аз он рухи ниҳодами сӯии шаҳриёр

از آن رخ نهادم سوی شهریار

Ки кардам маниши размро хостор

که کردم منش رزم را خواستار

Иҷозат ҳаме хоҳам аз шоҳи чин

اجازت همی خواهم از شاه چین

Гушойам чу шерон бар ӯ бар камӣн

گشایم چو شیران بر او بر کمین

Ба иқболу Ямани ту эй шаҳриёр

به اقبال و یمن تو ای شهریار

Барорам ҳамин дами зи ҷонаши дамор

برآرم همین دم ز جانش دمار

Аз он пас баронам сӯии разми сом

از آن پس برانم سوی رزم سام

Бирав рӯз равшан кунам ҳамчуи шом

برو روز روشن کنم همچو شام

Сухани гӯи зи туғрул такаш кард ёд

سخن‌گو ز طغرل تکش کرد یاد

Ки ҳангоми кин буд оташи ниҳод

که هنگام کین بود آتش نهاد

Ба найзаи дил шер кардӣ кабоб

به نیزه دل شیر کردی کباب

Бар гурз ӯ пел кам дошт тоб

بر گرز او پیل کم داشت تاب

Хадангаш гузар кардӣ аз хораи санг

خدنگش گذر کردی از خاره سنگ

Фиканда зи ханҷари дамандаи наҳанг

فکنده ز خنجر دمنده نهنگ

Ҳамон ҳам сипаҳбади зи фағфур буд

همان هم سپهبد ز فغفور بود

Ба мардӣ ба ҳар ҷои маншур буд

به مردی به هر جای منشور بود

з худкомагӣ кард бар азми чин

ز خودکامگی کرد بر عزم چین

Пазируфти гуфтор ӯ шоҳи чин

پذیرفت گفتار او شاه چین

Бадв гуфт рӯ лек бедор бош

بدو گفت رو لیک بیدار باش

зи соми диловар хабардор бош

ز سام دلاور خبردار باش

Ки ӯ мард ҷангасту прхошхр

که او مرد جنگ است و پرخاشخر

Бадарад ба ханҷари дили шери нар

بدرد به خنجر دل شیر نر

з гршсб дорад нажоди он далер

ز گرشسب دارد نژاد آن دلیر

Уқоби диловари дарорад ба зер

عقاب دلاور درآرد به زیر

Чу бишунид туғрул такаш гуфт шоҳ

چو بشنید طغرل تکش گفت شاه

Ҳаме гуфт бодои ҳамли ҷуфти шоҳ

همی گفت بادا حمل جفت شاه

Мабодоаши лухтии зи гардуни нижанд

مباداش لختی ز گردون نژند

Ки бинад газанди шҳншаҳи писанд

که بیند گزند شهنشه پسند

Вази он пас ба зону задан кард рой

وز آن پس به زانو زدن کرد رای

Ки ин буд ойини турони худоӣ

که این بود آئین توران خدای

Ба зону даромад мрони номвар

به زانو درآمد مرآن نامور

Бар шаҳ аз он пас фурӯи баради сар

بر شه از آن پس فرو برد سر

Нишаст аз бар асби тозии нажод

نشست از بر اسب تازی نژاد

Сӯии разми қлўоди гӯи рӯи ниҳод

سوی رزم قلواد گو رو نهاد

Чу омад ба майдон саворӣ гирифт

چو آمد به میدان سواری گرفت

Ба қлўоди гӯ комкорӣ гирифт

به قلواد گو کامکاری گرفت

Ба гардани дирафши ҳунари брФрохт

به گردن درفش هنر برفراخت

Чапу рост чун бод мураккаб битохт

چپ و راست چون باد مرکب بتاخت

Вази он пас ба тиру камони дасти барад

وز آن پس به تیر و کمان دست برد

Барангехти асб аз паии дасти барад

برانگیخت اسب از پی دست برد

Ба наздик қлўод шуд чун шарор

به نزدیک قلواد شد چون شرار

Бадв гуфт к-эии ним мурдаи савор

بدو گفت کای نیم مرده سوار

Саронро фикандӣ ба гирдоби хӯн

سران را فکندی به گرداب خون

Ки ин дами саратро кунам сарнигӯн

که این دم سرت را کنم سرنگون

Бирав бар хурӯшед қлўоди гирд

برو بر خروشید قلواد گرد

Куҷо дошт пайкор ӯро ба хӯрд

کجا داشت پیکار او را به خورد

Чунин хасмро даргаи гиру дор

چنین خصم را درگه گیر و دار

Бибин ту ба ду дидаи эътибор

ببین تو به دو دیده اعتبار

Кигар хок бошад ба гоҳи набард

که گر خاک باشد به گاه نبرد

Даройад ба ду дидаи ?ути ҳамчуи гирд

درآید به دو دیده‌ات همچو گرد

Камонро ба зиҳ кард туғрули такаш

کمان را به زه کرد طغرل تکش

Бпиўсти ширии зи кин бар раҳаш

بپیوست شیری ز کین بر رهش

з неру кашид ва сабк баргушод

ز نیرو کشید و سبک برگشاد

Бурун шуд абри рони қлўоди род

برون شد ابر ران قلواد راد

Чунон зад ки гулбарг ӯ зард шуд

چنان زد که گلبرگ او زرد شد

зи пайки дилаши маскан дард шуд

ز پیک دلش مسکن درد شد

Чунон зад ки шуд арғавонаш паранд

چنان زد که شد ارغوانش پرند

Битобед аз кини Аннани саманд

بتابید از کین عنان سمند

Чу аз қлбгаҳ дид фархундаи сом

چو از قلبگه دید فرخنده سام

Барангехт ки пайкари бодгом

برانگیخت که پیکر بادگام