Даромад ба майдон чу шери жён
درآمد به میدان چو شیر ژیان
зи сами самандаши замини бади навон
ز سم سمندش زمین بد نوان
Ба туғрул такаш гуфт эй тираи рӯз
به طغرل تکش گفت ای تیرهروز
Кунун дили зи умедҳо брФрўз
کنون دل ز امیدها برفروز
Чунонат дрорми зи зини сутур
چنانت درآرم ز زین ستور
Ки гирён шавад бар ту моҳӣу мӯр
که گریان شود بر تو ماهی و مور
Намӯдӣ ба қлўоди гӯи дастбурд
نمودی به قلواد گو دستبرد
Кунун разми ҷўӣии абои соми гирд
کنون رزمجوئی ابا سام گرد
Бихандед туғрули такаш к-эии далер
بخندید طغرل تکش کای دلیر
Ҳамоно надидӣ ту чанголи шер
همانا ندیدی تو چنگال شیر
зи туғрули такаш нестии бохабар
ز طغرل تکش نیستی باخبر
Ки дар кин нтобад рух аз шери нар
که در کین نتابد رخ از شیر نر
Ба ханҷар биковад даруни сипеҳр
به خنجر بکاود درون سپهر
Ба теғаш билразад дили гови меҳр
به تیغش بلرزد دل گاو مهر
Амӯди гаронгар дарорад ба чанг
عمود گران گر درآرد به چنگ
Ба худ музей созад дамандаи наҳанг
به خود موزه سازد دمنده نهنگ
Чу гирад ба кафи найзаи ҷони рибо
چو گیرد به کف نیزه جان ربا
Сипеҳри равонро дароради зи по
سپهر روان را درآرد ز پا
Чу ӯ бргшоиди хами хом ро
چو او برگشاید خم خام را
Ҳам акнӯн ба банд оварад сом ро
هماکنون به بند آورد سام را
Бихандед азуи соми кшўргшоӣ
بخندید ازو سام کشورگشای
Бузади бонг бар бораи тезпоӣ
بزد بانگ بر باره تیزپای
Синон бар камарбанд ӯ кард банд
سنان بر کمربند او کرد بند
Бихандед туғрул ба пушти саманд
بخندید طغرل به پشت سمند
Дилаши гашт аз соми яли пари зи бим
دلش گشت از سام یل پر ز بیم
Бузади теғ ва шуд найзааш бар ду ним
بزد تیغ و شد نیزهاش بر دو نیم
Аз он пас барангехти асби набард
از آن پس برانگیخت اسب نبرد
Ба сӯии сипаҳдор оҳанг кард
به سوی سپهدار آهنگ کرد
Чу пайкор ӯ дид фархундаи сом
چو پیکار او دید فرخنده سام
Броҳихтши теғи тез аз ниёам
برآهیختش تیغ تیز از نیام
Ба туғрули такаш ҳамла оварад боз
به طغرل تکش حمله آورد باز
Броўихти туғрул дар он рзмсоз
برآویخت طغرل در آن رزمساز
Замонии бгштнд бо икдгр
زمانی بگشتند با یکدگر
Чу шери джогоаҳ чу пели нар
چو شیر دژآگاه چو پیل نر
Саранҷоми сом андар омад чу бод
سرانجام سام اندر آمد چو باد
Ба дасти андараши оби оташи ниҳод
به دست اندرش آب آتش نهاد
Бузад бар сари туғрули шеракин
بزد بر سر طغرل شیرکین
Бидон сон ки бшикофт то садри зин
بدان سان که بشکافت تا صدر زین
зи бораи дарафтод бо хоки хор
ز باره درافتاد با خاک خار
Бирав кард бора ба тундии гузор
برو کرد باره به تندی گذار
Барангехти маи лаъли сами хораи сом
برانگیخت مه لعل سم خاره سام
Ҷаҳони гашт аз гирд ӯ тизФом
جهان گشت از گرد او تیزفام
Замонии сару пои майдони бгшт
زمانی سر و پای میدان بگشت
Хурӯшаши зи ҷанг оварон даргузашт
خروشش ز جنگآوران درگذشت
Куҷои шоҳи чин аз талабкор буд
کجا شاه چین از طلبکار بود
Ки шаҳро бадви роҳи пайкор буд
که شه را بدو راه پیکار بود
Бадв дод аз шаҳи далерии паём
بدو داد از شه دلیری پیام
Ки имрӯз шуд рӯзи фархундаи сом
که امروز شد روز فرخنده سام
Чу фардои намояди рух аз чарх шед
چو فردا نماید رخ از چرخ شید
Даройади шаҳи чин ба пели сифед
درآید شه چین به پیل سفید
Фромш кунад коми айём ро
فرامش کند کام ایام را
Талабкор гардад ба кини сом ро
طلبکار گردد به کین سام را
Кунун бозтобони зи майдони Аннан
کنون بازتابان ز میدان عنان
Ки хуршед шуд дар пас ки ниҳон
که خورشید شد در پس که نهان
Аннани бози печиди фархундаи сом
عنان باز پیچید فرخنده سام
Ба лшкргаҳи хештани бози сом
به لشکرگه خویشتن باز سام
Ба парда саро шуд баромад ба тахт
به پردهسرا شد برآمد به تخت
Дилаш дар ғами ёр ва зу шодбхт
دلش در غم یار و زو شادبخت
Далерон саросар шуданд анҷуман
دلیران سراسر شدند انجمن
зи пайкори фағфурашони бади сухан
ز پیکار فغفورشان بد سخن
Вази он рӯи шаҳи чин ба харгоҳ шуд
وز آن رو شه چین به خرگاه شد
Рӯонаши зи андӯҳ кӯтоҳ шуд
روانش ز اندوه کوتاه شد
Ғамӣ дошт дар пеши дили ҳамчуи кӯҳ
غمی داشت در پیش دل همچو کوه
Дилаш буд дар пеши духтари сутӯҳ
دلش بود در پیش دختر ستوه
Ду солор будаш чу шери нижанд
دو سالار بودش چو شیر نژند
Ки буданд дар разму кини диўбнд
که بودند در رزم و کین دیوبند
Якеро парии нӯши яли ном буд
یکی را پرینوش یل نام بود
Дигар гирди фаршоди худком буд
دگر گرد فرشاد خودکام بود
Чунин гуфт фағфури к-эии саракашон
چنین گفت فغفور کای سرکشان
зи рӯз бад омад бар ман нишон
ز روز بد آمد بر من نشان
Парии духт бо диўзодаҳи магар
پری دخت با دیوزاده مگر
Фиканданд дар шаҳри хлхи гузар
فکندند در شهر خلخ گذر
Тғон сӯишон рафт пайкорҷӯ
طغان سویشان رفت پیکارجو
Чу шуд диўзодаҳ ба пайкор ӯ
چو شد دیوزاده به پیکار او
Қазоро тғон гашта аз ғами асир
قضا را طغان گشته از غم اسیر
Ҳамеи диўзодаҳ бар ӯ гашта чир
همی دیوزاده بر او گشته چیر
Парии духт аз он ҷой гашта равон
پریدخت از آن جای گشته روان
Ба даст андар оварда ганҷи гарон
به دست اندر آورده گنج گران
Ҳаме ояд инак зи хлх ба чин
همی آید اینک ز خلخ به چین
Ки бо сом ёрӣ кунад рӯзи кин
که با سام یاری کند روز کین
Шуморо бибояд шудан бо сипоҳ
شما را بباید شدن با سپاه
Наоне ҳам имшаби шитобон ба роҳ
نهانی هم امشب شتابان به راه
Бадишони зи ногуҳи камӣни сохтан
بدیشان ز ناگه کمین ساختن
зи пайкори кини тғони охтн
ز پیکار کین طغان آختن
Гузинед азин лашкари номдор
گزینید ازین لشکر نامدار
Далерони ҷанги озмудаи ҳазор
دلیران جنگآزموده هزار
Ки доранд эшон сипоҳи андакӣ
که دارند ایشان سپاه اندکی
Ҳамоно биҷӯянди кӣнаи яке
همانا بجویند کینه یکی
Ки яксар зи баҳри тғон дар ғаманд
که یکسر ز بهر طغان در غمند
Шабу рӯз бо дидаи прнмнд
شب و روز با دیده پرنمند
Парӣ нӯш гуфташ ки эй шаҳриёр
پرینوش گفتش که ای شهریار
Сазад гар кунӣ розро ошкор
سزد گر کنی راز را آشکار
Чаҳ кас бошад ин диўзодаҳ бигӯ
چه کس باشد این دیوزاده بگو
Ки бо ӯ тғон шоҳ шуд размҷу
که با او طغان شاه شد رزمجو
Бадви шоҳ чин гуфт к-эии хўишком
بدو شاه چین گفت کای خویشکام
Буд диўзодаҳи ғуломии зи сом
بود دیوزاده غلامی ز سام
Азуи сарварон рух барафрӯхтанд
ازو سروران رخ برافروختند
Хирадро сабки дидаи брдўхтнд
خرد را سبک دیده بردوختند
Бигуфтанд моро азу нест бок
بگفتند ما را ازو نیست باک
з ҷонаш барорем гирди ҳалок
ز جانش برآریم گرد هلاک
Надорем андеша дар дили зи сом
نداریم اندیشه در دل ز سام
Буд диўзодаҳи мар ӯро ғулом
بود دیوزاده مر او را غلام
Гузиданд аз ҷангёни даҳ ҳазор
گزیدند از جنگیان ده هزار
Бирафтанд тозон сӯии корзор
برفتند تازان سوی کارزار
Чунин гуфт ровӣ ки як ховарӣ
چنین گفت راوی که یک خاوری
Чу огоҳ гардид азин доварӣ
چو آگاه گردید ازین داوری
Битарсед зӣ сом омад чу бод
بترسید زی سام آمد چو باد
Забони дъогстрӣ бар кушод
زبان دعاگستری بر گشاد
Пас онгаҳ ҳама розҳои наҳуфт
پس آنگه همه رازهای نهفت
Ба фарзонаи сом сарафроз гуфт
به فرزانه سام سرافراز گفت
Ки фарҳанг бо глрхи симбр
که فرهنگ با گلرخ سیمبر
Расиданд инак Аё номвар
رسیدند اینک ایا نامور
Шудаи душман аз корашони бохабар
شده دشمن از کارشان باخبر
Будашон хаёли шабихун ба сар
بودشان خیال شبیخون به سر
Шаҳи чини ду паҳлуи зи турони сипоҳ
شه چین دو پهلو ز توران سپاه
Ба азми шабихун дар пеши роҳ
به عزم شبیخون در پیش راه
Фиристод бо ҷангёни даҳ ҳазор
فرستاد با جنگیان ده هزار
Ки дар шаб бароранд азишон дамор
که در شب برآرند ازیشان دمار
Чу сом аз парии духту фарҳанги гирд
چو سام از پریدخت و فرهنگ گرد
Хабардор гардид аз он дастбурд
خبردار گردید از آن دستبرد
Басӣ шод гардиду сари брФрохт
بسی شاد گردید و سر برفراخت
Паии разм ҷустан яке чораи сохт
پی رزم جستن یکی چاره ساخت
Ҳаме гуфт агар ман баронам сипоҳ
همی گفت اگر من برانم سپاه
Ба ёрии фарҳанг ба овардгоҳ
به یاری فرهنگ به آوردگاه
Шаҳи чин хабардор гардад азин
شه چین خبردار گردد ازین
Ҳамон гуҳи пай кин барояд ба зин
همانگه پی کین برآید به زین
Сипаҳ брншонд кунад тохтан
سپه برنشاند کند تاختن
Бияёд пас мо ба кини охтн
بیاید پس ما به کین آختن
з тавсан кунад сарваронро нигун
ز توسن کند سروران را نگون
Шавад лашкари мо ба ҷангаши забун
شود لشکر ما به جنگش زبون
Агар зонка эдар диранг оварам
اگر زانکه ایدر درنگ آورم
Срноми худ зер нанг оварам
سرنام خود زیر ننگ آورم
Фринўшу фаршоди пайкорҷӯӣ
فرینوش و فرشاد پیکارجوی
Дрорнди ногуҳ ба пайкор рӯй
درآرند ناگه به پیکار روی
Шабонгаҳ ба кини даст берун кунанд
شبانگه به کین دست بیرون کنند
Ба фарҳангу маи рӯ шабихун кунанд
به فرهنگ و مهرو شبیخون کنند
На лашкар бимонад на ховар на ганҷ
نه لشکر بماند نه خاور نه گنج
Биёбанд моно аз он ганҷи ранҷ
بیابند مانا از آن گنج رنج
Дилам дар шигифтаст азин доварӣ
دلم در شگفت است ازین داوری
Надонам чаҳ созами азин ёварӣ
ندانم چه سازم ازین یاوری
Бидон гуфтугӯи қлўши номдор
بدان گفتگو قلوش نامدار
Замин бӯса зад пеши соми савор
زمین بوسه زد پیش سام سوار
Ки ҳастам дарин ҷанги ман кӣнаи соз
که هستم درین جنگ من کینهساز
Ба лутфи худо ва ба фари ту боз
به لطف خدا و به فر تو باز
Парии нӯшу фаршодро аз такин
پرینوش و فرشاد را از تکین
Чу боди вази он андари орм ба кин
چو باد وزان اندر آرم به کین
Парии духту фарҳангро аз наҳуфт
پریدخت و فرهنگ را از نهفت
Биорам ба пеши ту ман бе шигифт
بیارم به پیش تو من بیشگفت
Бадви соми ял офарин кард ва гуфт
بدو سام یل آفرین کرد و گفت
Ки фирӯзяти бод ҳамвора ҷуфт
که فیروزیت باد همواره جفت
Кунун сози кини пӯши бршў ба зин
کنون ساز کین پوش برشو به زین
Сипаҳи соз ва рӯ кун сӯии разму кин
سپه ساز و رو کن سوی رزم و کین
Бапушед қлўши силеҳи набард
بپوشید قلوش سلیح نبرد
Нишаст аз бар бораи раҳи навард
نشست از بر باره رهنورد
Се раҳи се ҳазор аз далерон гузид
سه ره سه هزار از دلیران گزید
Ки ҳар як набарди ҳужабрии сзид
که هر یک نبرد هژبری سزید
Бадал дар яке фол фаррух гирифт
بدل در یکی فال فرخ گرفت
Шаби тираи раҳи сӯй хлх гирифт
شب تیره ره سوی خلخ گرفت
Вази он рӯй фарҳанг бо духти шоҳ
وز آن روی فرهنگ با دخت شاه
Ҳамон шери дили хормоиаҳи сипоҳ
همان شیر دل خارمایه سپاه
зи хлхи сӯии чин шудаи раҳи сипар
ز خلخ سوی چین شده ره سپر
Нбдшони зи роз наоне хабар
نبدشان ز راز نهانی خبر
Чу даҳ майлашон буд дар шаҳри чин
چو ده میلشان بود در شهر چین
Бидиданд хуррами яке сарзамин
بدیدند خرم یکی سرزمین
Пар аз сабзау ҷӯйу оби равон
پر از سبزه و جوی و آب روان
з ҳар сӯии оҳӯии мишкӣни чмон
ز هر سوی آهوی مشکین چمان
Хуш омад дар он ҷои фарҳанг ро
خوش آمد در آن جای فرهنگ را
Чрогаҳ чу дид оҳӯии ранг ро
چراگه چو دید آهوی رنگ را
Яке соябонро абр пой кард
یکی سایبان را ابر پای کرد
Парии духтро зери он ҷой кард
پریدخت را زیر آن جای کرد
Муқорин бар равад омад фурӯд
مقارن بر رود آمد فرود
Бар ӯ шитобид ҳар кас ки буд
بر او شتابید هر کس که بود
Сипаҳ бар лаб равад харгаҳ заданд
سپه بر لب رود خرگه زدند
Ҳамаандау ранҷро раҳ заданд
همه انده و رنج را ره زدند
Шаб омад ғунуданд мардони кор
شب آمد غنودند مردان کار
Дамӣ буд фарҳанги яли барқарор
دمی بود فرهنگ یل برقرار
Бирав ранҷ раҳ кард ногуҳи шитоб
برو رنج ره کرد ناگه شتاب
зи баси ранҷ чашмаш даромад ба хоб
ز بس رنج چشمش درآمد به خواب