Сарояндаи номаи бостон

سراینده نامه باستان

зи фаршоди зин гӯна зад достон

ز فرشاد زین گونه زد داستان

Ки чун бо Фринўш дар назд шоҳ

که چون با فرینوش در نزد شاه

Бронднди лашкар чу сарсар ба роҳ

براندند لشکر چو صرصر به راه

зи озарми монданди якборагӣ

ز آزرم ماندند یکبارگی

Бронднд бар дашт ва ки борагӣ

براندند بر دشت و که بارگی

Фиристод фаршоди прхошхр

فرستاد فرشاد پرخاشخر

зи баҳри пажӯҳиши яке раҳи сипар

ز بهر پژوهش یکی ره‌سپر

Ки мари сомро зон накӯҳиш кунад

که مر سام را زان نکوهش کند

зи фарҳангу маҳваш пажӯҳиш кунад

ز فرهنگ و مهوش پژوهش کند

Равон шуд чу аз корвони номдор

روان شد چو از کاروان نامدار

Саҳаргаҳ биёмад бар чашма сор

سحرگه بیامد بر چشمه‌سار

Саропарда Эй дид бар дашти бор

سراپرده‌ای دید بر دشت بار

Фурӯзони зи баси гавҳари шоҳвор

فروزان ز بس گوهر شاهوار

Ба пиромнши лашкари пурҳунар

به پیرامنش لشکر پرهنر

Валикин ба ором биниҳода сар

ولیکن به آرام بنهاده سر

Замонии пажӯҳида бар ҷои ситод

زمانی پژوهیده بر جا ستاد

Пас онгаҳ биёмад ба монанди бод

پس آنگه بیامد به مانند باد

Ба назд Фринўш ва фаршод шуд

به نزد فرینوش و فرشاد شد

Бидон сон ки гуфтӣ магар бод шуд

بدان سان که گفتی مگر باد شد

Хурӯшед ва гуфт эй диловари сарон

خروشید و گفت ای دلاور سران

Пажӯҳиш басӣ кардам аз бркрон

پژوهش بسی کردم از برکران

Расидам бар чашмаи сории фароз

رسیدم بر چشمه‌ساری فراز

Бидидам яке хаймау асбу соз

بدیدم یکی خیمه و اسب و ساز

Ба пероҳани хаймаи як лашкарӣ

به پیراهن خیمه یک لشکری

Ба бар ҷумларо сози гндоўрӣ

به بر جمله را ساز گندآوری

Ҳамоно париваш ба хайма дар аст

همانا پریوش به خیمه در است

Ки пиромни хайма пурлашкар аст

که پیرامن خیمه پرلشکر است

Ҳамоно ки он лашкар хлх аст

همانا که آن لشکر خلخ است

Ки яксар сӯии шаҳри чинашон рух аст

که یکسر سوی شهر چینشان رخ است

Битозеду теғ аз миён баркашид

بتازید و تیغ از میان برکشید

зи ором якборагӣ саркашед

ز آرام یکبارگی سرکشید

Тилоия надорад ду дида ба роҳ

طلایه ندارد دو دیده به راه

Саросар ба хоб андаранд он сипоҳ

سراسر به خواب اندرند آن سپاه

Магари духти шаҳро ба даст оваред

مگر دخت شه را به دست آورید

Ба соми Наримон шикаст оваред

به سام نریمان شکست آورید

Далерон ба як раҳи ҷҳонднди бўр

دلیران به یک ره جهاندند بور

Расонданд бар чархи гардандаи шӯр

رساندند بر چرخ گردنده شور

Бидон гӯна дар роҳ фаршод шуд

بدان گونه در راه فرشاد شد

Ки зии домгаҳи мард сайёд шуд

که زی دامگه مرد صیاد شد

Яке баҳра аз тираи шаб чун бимонад

یکی بهره از تیره شب چون بماند

Фринўши худро ба эшон расонад

فرینوش خود را به ایشان رساند

Сипаҳ дид дар хобу дил бе ҳарос

سپه دید در خواب و دل بی‌هراس

На будаш тилоия на овои пос

نه بودش طلایه نه آوای پاس

Баровард теғ ва хурӯшед сахт

برآورد تیغ و خروشید سخت

Ки фағфури чини боди фирӯзбахт

که فغفور چین باد فیروزبخت

Сару ахтари соми бодонгўн

سر و اختر سام بادا نگون

Таниши аўФтодаҳ ба гирдоби хӯн

تنش اوفتاده به گرداب خون

зи як сӯ хурӯшед фаршоди гирд

ز یک سو خروشید فرشاد گرد

Аз он пас даромад паии дастбурд

از آن پس درآمد پی دستبرد

Сипоҳаши расиданд аз пай чу бод

سپاهش رسیدند از پی چو باد

Ҷаҳон шуд пар аз ранги бедод ва дод

جهان شد پر از رنگ بیداد و داد

Чу гардони бкрднд бар кини шитоб

چو گردان بکردند بر کین شتاب

Баровард сари диўзодаҳи зи хоб

برآورد سر دیوزاده ز خواب

Ҷаҳон дид пари марди пўлодпўш

جهان دید پر مرد پولادپوش

Ба гардуни расидаи з ҳар сӯи хурӯш

به گردون رسیده ز هر سو خروش

Саросема шуд диўзодаҳ азон

سراسیمه شد دیوزاده ازان

Ба назд парӣ духт шуд дар замон

به نزد پری‌دخت شد در زمان

Бирав бар хурӯшед к-эии моҳўш

برو بر خروشید کای ماهوش

Дамии сари баровари азин хоби хуш

دمی سر برآور ازین خواب خوش

Ки душмани ҳамин тохтан сохта аст

که دشمن همین تاختن ساخته است

зи баҳри шабихун сроФрохтаҳ аст

ز بهر شبیخون سرافراخته است

Ҳамаи дашти пари найза ва ханҷар аст

همه دشت پر نیزه و خنجر است

Карон то карони марди разм овар аст

کران تا کران مرد رزم‌آور است

Сабки хез ва биншин ба пушти саманд

سبک خیز و بنشین به پشت سمند

Мабодо ки ояд сарати зери банд

مبادا که آید سرت زیر بند

Парии духт аз хоб бар кард сар

پری‌دخت از خواب بر کرد سر

Ҷаҳон дид пари бонги тиру табар

جهان دید پر بانگ تیر و تبر

з ғам шуд гули сурх ӯ зрдФом

ز غم شد گل سرخ او زردفام

Басӣ ёд кард аз гиронмояи сом

بسی یاد کرد از گرانمایه سام

Бапушед созу баромад ба асб

بپوشید ساز و برآمد به اسب

Барангехт аз ҷо чу озргшсб

برانگیخت از جا چو آذرگشسب

Бгштнд бар гирди лашкар чу дӯд

بگشتند بر گرد لشکر چو دود

Барангехтанд онкӣ дар хоб буд

برانگیختند آنکه در خواب بود

Сипоҳ аз паии кини баромад ба бўр

سپاه از پی‌کین برآمد به بور

Баромад ба чархи барин бонги шӯр

برآمد به چرخ برین بانگ شور

Вази он арсаи гирудори сипоҳ

وز آن عرصه گیرودار سپاه

Ҳамон лаҳза қлўш биёмад зи роҳ

همان لحظه قلوش بیامد ز راه

Ба ёрии фарҳанг ва маҳваш расед

به یاری فرهنگ و مهوش رسید

Абои лашкари тунд ва саркаш расед

ابا لشکر تند و سرکش رسید

Шаби тору рхшидни теғи тез

شب تار و رخشیدن تیغ تیز

Саворон шуда бо аҷали ҳам ситез

سواران شده با اجل هم‌ستیز

Саросари ҷаҳон буд аз шаби сиёҳ

سراسر جهان بود از شب سیاه

Чу рӯзи қиёмати рухи пари гуноҳ

چو روز قیامت رخ پر گناه

Чу пӯлоди зангори хӯрдаи сипеҳр

چو پولاد زنگار خورده سپهر

намедид каси мардро ҳеҷ чеҳр

نمی‌دید کس مرد را هیچ چهر

Ту гуфтӣ ҳавои дом аҳрӣман аст

تو گفتی هوا دام اهریمن است

Ва ё осмон бо замин душман аст

و یا آسمان با زمین دشمن است

Чунон гарм шуд сарваронро ситез

چنان گرم شد سروران را ستیز

Ки ҷустанди шерони зи бешаи гурез

که جستند شیران ز بیشه گریز

Чунон гирд бар шуд ба чархи барин

چنان گرد بر شد به چرخ برین

Ки гуфтӣ яке шуд замону замин

که گفتی یکی شد زمان و زمین

Тани кушта бо хӯн ба дарёи шитофт

تن کشته با خون به دریا شتافت

зи тани ҷон ба сӯии сурайёи шитофт

ز تن جان به سوی ثریا شتافت

Ба дарёи чунон кушта анбӯҳ шуд

به دریا چنان کشته انبوه شد

Ки аз ҳавл ӯ дев насту шуд

که از هول او دیو نستوه شد

з хӯн шуд чунон баҳри чини лаъли ранг

ز خون شد چنان بحر چین لعل رنگ

Ки аз хӯн бапушед айбаи наҳанг

که از خون بپوشید عیبه نهنگ

Дмони диўзодаҳи зи ҳрсў чу абр

دمان دیوزاده ز هرسو چو ابر

БроФрохтаҳи болу ёли стбр

برافراخته بال و یال سطبر

Гуҳии разми ҷӯ буд бо чўбдст

گهی رزم‌جو بود با چوبدست

Гуҳ аз санги душман ҳаме кард паст

گه از سنگ دشمن همی کرد پست

Хурушон шудӣ чун дамандаи наҳанг

خروشان شدی چون دمنده نهنگ

Далерони кини шӯр будӣ ба чанг

دلیران کین شور بودی به چنگ

Задӣ бар саворони кин бар камӣн

زدی بر سواران کین بر کمین

Бидон сон ки шан дар рабӯдии зи зин

بدان سان که‌شان در ربودی ز زین

Ба як сӯи парии духт бо теғи тез

به یک سو پری‌دخت با تیغ تیز

ДроФкндаҳ бо сарварони растхез

درافکنده با سروران رستخیز

Хурӯши Фринўшу фаршоди гирд

خروش فرینوش و فرشاد گرد

БроФрохтаҳи сари паии дастбурд

برافراخته سر پی دستبرد

Ба даст андар оварда шамшери кин

به دست اندر آورده شمشیر کین

зи хӯн сурх кардаем замин

ز خون سرخ کرده‌ایم زمین

Чунон разм карданд то рӯз шуд

چنان رزم کردند تا روز شد

Ҷаҳони ҳамчу рӯй длФрўз шуд

جهان همچو روی دلفروز شد

Парии нӯш бар дашт кин бингаред

پری‌نوش بر دشت کین بنگرید

зи кушта дар ва дашт шуд нопадид

ز کشته در و دشت شد ناپدید

Сипоҳаши яке баҳра гум гашта буд

سپاهش یکی بهره گم گشته بود

зи кушта дару дашт чун пушта буд

ز کشته در و دشت چون پشته بود

Барошуфту наздик фаршод шуд

برآشفت و نزدیک فرشاد شد

Бадв гуфт душман ба мо шод шуд

بدو گفت دشمن به ما شاد شد

Нигаҳ кун шудаи дашти кини пари зи хӯн

نگه کن شده دشت کین پر ز خون

Буд лашкари мо ба хӯн дар нигун

بود لشکر ما به خون در نگون

Мароу турои гоҳ ҷанг омадаст

مرا و ترا گاه جنگ آمدست

Ки бар ҳар думон даҳр танг омадаст

که بر هر دومان دهر تنگ آمدست

Агар сар бипечем азин размгоҳ

اگر سر بپیچیم ازین رزمگاه

зи мо хӯни бирезади гиронмояи шоҳ

ز ما خون بریزد گرانمایه شاه

Ту шўзии парии духти маи рӯ ба ҷанг

تو شوزی پری‌دخت مه‌رو به جنگ

Ки бар аҳриман ман кунам рӯзи танг

که بر اهرمن من کنم روز تنگ

з гуфташ барафрӯхт фаршоди рӯ

ز گفتش برافروخت فرشاد رو

Ба сӯии парӣ духт шуд ҷангҷӯ

به سوی پری‌دخت شد جنگجو

Парии нӯши зии диўзодаҳ чу бод

پری‌نوش زی دیوزاده چو باد

Барангехт ки пайкари диўзод

برانگیخت که پیکر دیوزاد

Биёмад чу аз раҳ бар ӯ фароз

بیامد چو از ره بر او فراز

Бидидаш казу каси наёбади ҷавоз

بدیدش کزو کس نیابد جواز

Замон то замони рои широўрд

زمان تا زمان رای شیرآورد

Ялонро зи бора ба зер оварад

یلان را ز باره به زیر آورد

Бирав бар хурӯшед к-эии аҳриман

برو بر خروشید کای اهرمن

Биёи размҷуи шӯи замонӣ ба ман

بیا رزمجو شو زمانی به من

Ки солори ин лашкар акнӯн манам

که سالار این لشکر اکنون منم

Гуҳи разму кини ҳамчуи озари манам

گه رزم و کین همچو آذر منم

Парии нӯши хондаи марои шаҳриёр

پری‌نوش خوانده مرا شهریار

Чу гирад ба кафи бодаи хушгувор

چو گیرد به کف باده خوشگوار

Бирав диўзодаҳ яке бингаред

برو دیوزاده یکی بنگرید

Чу шери жёни наъра Эй баркашид

چو شیر ژیان نعره‌ای برکشید

Ту аз ман агар разм ҷўӣӣ равост

تو از من اگر رزم‌جوئی رواست

Аз он рӯ ки разми ту моро ҳавост

از آن رو که رزم تو ما را هواست

Парии нӯш бар кунад аз ҷои саманд

پری‌نوش بر کند از جا سمند

Биёмад барандохт бар ваии каманд

بیامد برانداخت بر وی کمند

зи шасташ чу шуд дар ҳавои хами хом

ز شصتش چو شد در هوا خم خام

Бдздиди сари диўзодаҳи зи дом

بدزدید سر دیوزاده ز دام

Чу хам камандаш бипечед сар

چو خم کمندش بپیچید سر

Паноҳед онгоҳ бар додгар

پناهید آنگاه بر دادگر