Замонаи надодаши замонии диранг
زمانه ندادش زمانی درنگ
Шуд он рӯзи Ҳушанг ва он фарҳанг
شد آن روز هوشنگ و آن فرهنگ
Напайваст хоҳад ҷаҳон бо ту меҳр
نپیوست خواهد جهان با تو مهر
На низ ошкорои намоядати чеҳр
نه نیز آشکارا نمایدت چهر
Писари бади мар ӯро яке ҳӯшманд
پسر بد مر او را یکی هوشمند
Гиронмояи тҳмўрси деви банд
گرانمایه طهمورث دیو بند
Биёмад ба тахти падар бар нишаст
بیامد به تخت پدر بر نشست
Ба шоҳии камар бар миёни брббст
به شاهی کمر بر میان برببست
Ҳамаи мӯбадонро злшкр бихонад
همه موبدان را زلشکر بخواند
Ба хӯбӣ чаҳ моя суханҳо баранд
به خوبی چه مایه سخنها براند
Чунин гуфт комрўзи тахту кулоҳ
چنین گفت کامروز تخت و کلاه
Марои зебади он тоҷу ойину гоҳ
مرا زیبد آن تاج و آئین و گاه
Ҷаҳон аз бадӣҳо башуем ба рой
جهان از بدیها بشویم به رای
Пас онгаҳ дирангӣ кунам кард пой
پس آنگه درنگی کنم کرد پای
Заҳри ҷой кӯтаҳ кунам дасти дев
زهر جای کوته کنم دست دیو
Ки ман буд хоҳам ҷаҳонро хдиў
که من بود خواهم جهان را خدیو
Ҳар он чиз кандар ҷаҳони сӯдманд
هر آن چیز کاندر جهان سودمند
Кунам ошкорои гушойами зи банд
کنم آشکارا گشایم ز بند
Пас аз пушти мяшу барраи пашму мӯӣ
پس از پشت میش و بره پشم و موی
Бурид ва ба риштан ниҳоданд рӯй
برید و به رشتن نهادند روی
Ба кӯшиш азу кард пӯшиш ба ҷой
به کوشش ازو کرد پوشش به جای
Ба густурдании бади ҳам ӯ раҳнамоӣ
به گستردنی بد هم او رهنمای
зи пӯяндагон ҳар чаҳ бади пеши рӯ
ز پویندگان هر چه بد پیش رو
Хӯриш кардашон сабзау коҳу ҷӯ
خورش کردشان سبزه و کاه و جو
Рамандаи дадонро ҳама бингаред
رمنده ددان را همه بنگرید
Сияҳи гӯшу юз аз миёни баргузед
سیهگوش و یوز از میان برگزید
Ба чора биоварадаш аз дашту кӯҳ
به چاره بیاوردش از دشت و کوه
Ба танг омаданд зонка бад зон гуруҳ
به تنگ آمدند زانکه بد زان گروه
зи мурғони ҳамаи онкии бади неки соз
ز مرغان همه آنکه بد نیک ساز
Чу боз ва чу шоҳини гардани фароз
چو باز و چو شاهین گردن فراز
Биёмухту омухтан шан гирифт
بیاموخت و آموختنشان گرفت
Ҷаҳонӣ азу монад андари шигифт
جهانی ازو ماند اندر شگفت
Бифармудашон то навозанд гарм
بفرمودشان تا نوازند گرم
Нхўонндшони ҷуз ба овози нарм
نخوانندشان جز به آواز نرم
Чу ин карда шуд мокиёну хурӯс
چو این کرده شد ماکیان و خروس
Куҷои брхрўшнди гуҳи захми кӯс
کجا برخروشند گه زخم کوس
Ба чора ба наздик мардум кашид
به چاره به نزدیک مردم کشید
Наҳуфтаи ҳама сӯдмандӣ гузид
نهفته همه سودمندی گزید
Чунин гуфт кинро ниёйиш кунед
چنین گفت کین را نیایش کنید
Ҷаҳони офаринро ситоиш кунед
جهان آفرین را ستایش کنید
Ки ӯ додмон бар дадони дастгоҳ
که او دادمان بر ددان دستگاه
Ситоиши мар ӯро ки бинмуд роҳ
ستایش مر او را که بنمود راه
Мар ӯро яке поки дастур буд
مر او را یکی پاک دستور بود
Ки райши зи кирдори бади давр буд
که رایش ز کردار بد دور بود
Гузида ба ҳар ҷойу шидоспи ном
گزیده به هر جای و شیداسپ نام
Назд ҷуз ба некӣ ба ҳар ҷои гом
نزد جز به نیکی به هر جای گام
Ҳамаи рӯзи бастаи з хӯрдан ду лаб
همه روز بسته ز خوردن دو لب
Ба пеши ҷаҳондор бар пои шаб
به پیش جهاندار بر پای شب
Чунон бар дил ҳар касе буд дӯст
چنان بر دل هر کسی بود دوست
Намози шабу рӯза ойин ӯст
نماز شب و روزه آئین اوست
Сари мояи бади ахтари шоҳ ро
سر مایه بد اختر شاه را
Дар банди бади ҷои бадхоҳ ро
در بند بد جای بدخواه را
Ҳамаи роҳ некӣ намӯдӣ ба шоҳ
همه راه نیکی نمودی به شاه
Ҳамаи ростии хостии пойгоҳ
همه راستی خواستی پایگاه
Чунон шоҳи полудаи гашт аз бадӣ
چنان شاه پالوده گشت از بدی
Ки тобед азуи фараи эзадӣ
که تابید ازو فره ایزدی
Ҳамон аҳриманро ба афсун бибаст
همان اهرمن را به افسون ببست
Чу бар тундрав борагӣ барнишаст
چو بر تندرو بارگی برنشست
Замон то замон зинаш барсохтӣ
زمان تا زمان زینش برساختی
Ҳамеи гирди гейтяши бртохтӣ
همی گرد گیتیش برتاختی
Чу девон бидиданд кирдори ӯй
چو دیوان بدیدند کردار اوی
Кашиданд гардани зи гуфтори ӯй
کشیدند گردن ز گفتار اوی
Шуданд анҷумани дев бисёр мар
شدند انجمن دیو بسیار مر
Ки пурдухт монанди азуи гоҳи фар
که پردخت مانند ازو گاه فر
Чу тҳмўрс огаҳ шуд аз корашон
چو طهمورث آگه شد از کارشان
Барошуфт ва бишикаст бозорашон
برآشفت و بشکست بازارشان
Ба азми ҷаҳондори басташи миён
به عزم جهاندار بستش میان
Ба гардан баровард гурзи гарон
به گردن برآورد گرز گران
Ҳамаи найзаи дорону афсуни гарон
همه نیزهداران و افسونگران
Бирафтанд ҷодӯи сипоҳии гарон
برفتند جادو سپاهی گران
Дамандаи сияҳи девашони пеши рӯ
دمنده سیه دیوشان پیش رو
Ҳаме ба осмон баркашиданд ғў
همی به آسمان برکشیدند غو
Ҷаҳондори тҳмўрси поки дайн
جهاندار طهمورث پاک دین
Биёмад камарбаста бар разму кин
بیامد کمربسته بر رزم و کین
Якояк биёрост бо деви ҷанг
یکایک بیاراست با دیو جنگ
Набад ҷангашонро фаровони диранг
نبد جنگشان را فراوان درنگ
Азишон ду баҳра ба афсун бибаст
ازیشان دو بهره به افسون ببست
Дигарашон ба гурз гарон кард паст
دگرشان به گرز گران کرد پست
Кашидандашон куштау бастаи хор
کشیدندشان کشته و بسته خوار
Ба ҷон хостанд аз замон зинҳор
به جان خواستند از زمان زینهار
Ки моро макаш то яке нўҳнр
که ما را مکش تا یکی نوهنر
Биомузӣ аз мокит ояд ба бар
بیاموزی از ماکت آید به بر
Яке номвар додашон зинҳор
یکی نامور دادشان زینهار
Бидон то наоне кунанд ошкор
بدان تا نهانی کنند آشکار
Чу озодашон шуд сар аз банд ӯ
چو آزادشان شد سر از بند او
Биҷустанд ночори пайванд ӯ
بجستند ناچار پیوند او
Навиштан ба хусрав биёмухтанд
نوشتن به خسرو بیاموختند
Дилашро ба дониши биФрўхтнд
دلش را به دانش بیفروختند
набишта ҳамоно ки наздики сӣ
نبشته همانا که نزدیک سی
Чаҳ рӯмӣ чаҳ тозӣ ва чаҳ порсӣ
چه رومی چه تازی و چه پارسی
Чаҳ суғдӣ чаҳ чинӣ ва чаҳ паҳлавӣ
چه سغدی چه چینی و چه پهلوی
Нигорандаи он куҷо бишинавӣ
نگارنده آن کجا بشنوی
Ҷаҳони дори сӣ соли азин бештар
جهاندار سیسال ازین بیشتر
Чигуна падед оваредӣ ҳунар
چگونه پدید آوریدی هنر
Бирафт ӯ ва сар шуд бирав рӯзгор
برفت او و سر شد برو روزگار
Ҳамаи ранҷ ӯ монад азуи ёдгор
همه رنج او ماند ازو یادگار
Ҷаҳонро мпрўр чаҳ хоҳии дуруд
جهان را مپرور چه خواهی درود
Чу май бдрўии прўридн чаҳ суд
چو میبدروی پروریدن چه سود
Барории якеро ба чархи баланд
برآری یکی را به چرخ بلند
Биоряш ногуҳ ба хоки нижанд
بیاریش ناگه به خاک نژند
Гиронмояи ҷамшеди фарзанди ӯй
گرانمایه جمشید فرزند اوی
Камари басту икдли пар аз панди ӯй
کمر بست و یکدل پُر از پند اوی
Баромад барон тахти фаррухи падар
برآمد بران تخت فرخ پدر
Ба расми каён бар сараши тоҷи зар
به رسم کیان بر سرش تاج زر