Яке санг зад он чунон бар сараш
یکی سنگ زد آنچنان بر سرش
Ки афтод аз зини зари пайкараш
که افتاد از زین زر پیکرش
Равон аз парии нӯш дар шуд замон
روان از پرینوش در شد زمان
Баромади зи ҷони сипоҳаши фиғон
برآمد ز جان سپاهش فغان
Сабк боргиҳо барангехтанд
سبک بارگیها برانگیختند
Абои диўзодаҳи дроўихтнд
ابا دیوزاده درآویختند
Ба як раҳ бар ӯ баргушоданд даст
به یک ره بر او برگشادند دست
Броўихт бо саракашони пели маст
برآویخت با سرکشان پیل مست
Вазин сӯии фаршоди прхошҷўӣ
وزین سوی فرشاد پرخاشجوی
Даровард бо лолаи рухи рӯ ба рӯй
درآورد با لالهرخ رو به روی
Парии духтро бе шимури баршумурд
پریدخت را بیشمر برشمرد
Вази он пас ба пайкори кини дастбурд
وز آن پس به پیکار کین دستبرد
Броўихт чун аҳриман бо парӣ
برآویخت چون اهرمن با پری
Қирон кард миррӣх бо муштарӣ
قران کرد مریخ با مشتری
Причҳраҳи гулгуни барангехти тунд
پریچهره گلگون برانگیخت تند
Нашуд ҳеҷ бо разм фаршод кунад
نشد هیچ با رزم فرشاد کند
Чунон теғ кин зад варо бар камар
چنان تیغ کین زد ورا بر کمر
Ки ду нимаи гашт ва даромад ба сар
که دو نیمه گشت و درآمد به سر
зи кӣнаи равони ҷон фаршод шуд
ز کینه روان جان فرشاد شد
Ба гардуни гарданда фарёд шуд
به گردون گردنده فریاد شد
Сипаҳро зи пайкори дили сайри гашт
سپه را ز پیکار دل سیر گشت
Чу душман ба солорашони чири гашт
چو دشمن به سالارشان چیر گشت
Ба пас дар парии духту фарҳанги гирд
به پس در پریدخت و فرهنگ گرد
Бирафтанд боз аз паии дастбурд
برفتند باز از پی دستبرد
Дили лашкар аз разму кӣнаи нижанд
دل لشکر از رزم و کینه نژند
зи баҳри ду солори дили мустаманд
ز بهر دو سالار دل مستمند
Гурезону гирён ба ҳар сӯи давон
گریزان و گریان به هر سو دوان
зи баҳри ду солори худ хўнФшон
ز بهر دو سالار خود خونفشان
Парии духту фарҳангу чандини савор
پریدخت و فرهنگ و چندین سوار
Расиданд бо теғи заҳри обдор
رسیدند با تیغ زهر آبدار
Гурезандагон сияҳ гашта бахт
گریزندگان سیه گشته بخت
Бимонаданд бечора зон кори сахт
بماندند بیچاره زان کار سخت
Ҳаме гуфт ҳар як ба дигари чунин
همی گفت هر یک به دیگر چنین
Ки моро магари бахт бад шуд қарин
که ما را مگر بخت بد شد قرین
Ясору ямини пеш ва пас душман аст
یسار و یمین پیش و پس دشمن است
Ҳавои пари зи доми далер афкан аст
هوا پر ز دام دلیر افکن است
Ба боло камандаст ва дар зери тир
به بالا کمند است و در زیر تیر
Ба ҳиллӣа наёбем роҳи гурез
به حلیه نیابیم راه گریز
На солор дорем ва на рои ҷанг
نه سالار داریم و نه رای جنگ
Надорем дар кӣнаи ҳиҷоу ҷанг
نداریم در کینه هیجا و جنگ
Ба кин чун далерон барафроштанд
به کین چون دلیران برافراشتند
Азишон яке зинда нагузоштанд
ازیشان یکی زنده نگذاشتند
Яке мард аз он лашкари номвар
یکی مرد از آن لشکر نامور
Бишуд то кунад шоҳро бохабар
بشد تا کند شاه را باخبر
Чу аз теғи кндоўрони ҷони бабрад
چو از تیغ کندآوران جان ببرد
зи баси бим аз асб афтоду мард
ز بس بیم از اسب افتاد و مرد
Дар он ҷанги он маҳваши гули изор
در آن جنگ آن مهوش گلعذار
Ба қлўш бишуд монеъ аз корзор
به قلوش بشد مانع از کارزار
Ки то мардии худ намояди тамом
که تا مردی خود نماید تمام
Ки ҳаст аз дилу ҷони талабкори сом
که هست از دل و جان طلبکار سام
Чу аз ҷангу кин дил бипардохтанд
چو از جنگ و کین دل بپرداختند
Ҳамеи пурсиш аз икдгр сохтанд
همی پرسش از یکدگر ساختند
Бирав қлўши гирд роз наҳуфт
برو قلوش گرد راز نهفت
Ҳар ончӣ ки бади сар ба сар бозгуфт
هر آنچه که بد سر به سر بازگفت
з қлўш бипурсед фарҳанги гирд
ز قلوش بپرسید فرهنگ گرد
Ки чун сом дар разми кини дасти барад
که چون سام در رزم کین دست برد
Далерон чу аз кин бипардохтанд
دلیران چو از کین بپرداختند
Дирафши ситезаи биндохтнд
درفش ستیزه بینداختند
Чаҳ сон рафт бо шоҳи чинии набард
چه سان رفت با شاه چینی نبرد
Ки ӯ ҳаст дар назд мардони мард
که او هست در نزد مردان مرد
Аз он пас з фарҳанг пурсед роз
از آن پس ز فرهنگ پرسید راز
Бигуфташ саросари ҳадиси дароз
بگفتش سراسر حدیث دراز
Париваш бипурсед аҳволи сом
پریوش بپرسید احوال سام
Вази он роҳати рӯҳу орому ком
وز آن راحت روح و آرام و کام
Бимонаданд он шаб дар он марғзор
بماندند آن شب در آن مرغزار
Дами субҳи бастанд бар пели бор
دم صبح بستند بر پیل بار
Сӯии лашкар сом карданд рӯй
سوی لشکر سام کردند روی
Ҳамаи ҳамчуи сарсар шудаи тизпўӣ
همه همچو صرصر شده تیزپوی
Ба раҳ дар кунун саракашонро бимон
به ره در کنون سرکشان را بمان
Сухан бишинав аз соми равшани равон
سخن بشنو از سام روشنروان