Сароянда аз соми нирми нажод

سراینده از سام نیرم‌نژاد

зи гуфтори деҳқон чунин кард ёд

ز گفتار دهقان چنین کرد یاد

Ки чу бозгардед аз дашти ҷанг

که چو بازگردید از دشت جنگ

зи шаб буд рӯй ҳавои қӣри ранг

ز شب بود روی هوا قیر رنگ

Биёмад чу хур бар саргоҳ шуд

بیامد چو خور بر سرگاه شد

Чу аз рози фағфур огоҳ шуд

چو از راز فغفور آگاه شد

Ки лашкари фиристодаи андари ниҳон

که لشکر فرستاده اندر نهان

Ки созад сияҳ бар парӣ вааш ҷаҳон

که سازد سیه بر پری‌وش جهان

Дилаши бади пурандӯҳ аз он доварӣ

دلش بد پراندوه از آن داوری

Ки қлўш равон шуд паии ёварӣ

که قلوش روان شد پی یاوری

Чу ӯ шуд ҷаҳонҷу даромад ба хоб

چو او شد جهانجو درآمد به خواب

Бтобидто рух намӯд офтоб

بتابیدتا رخ نمود آفتاب

Чу бинмуд хуршед аз чарх рӯй

چو بنمود خورشید از چرخ روی

Ба пел андар омад шаҳи кӣнаи ҷӯй

به پیل اندر آمد شه کینه‌جوی

Баромади ғўкўси заррина ноӣ

برآمد غوکوس زرینه‌نای

Сипоҳ андар омад дигар раҳи зи ҷой

سپاه اندر آمد دگر ره ز جای

Ту гуфтӣ замин низ кӯшиш гирифт

تو گفتی زمین نیز کوشش گرفت

зи наъли фарси айба пӯшиш гирифт

ز نعل فرس عیبه پوشش گرفت

Ба як дами ҳавои гашт пар карда хок

به یک دم هوا گشت پر کرده خاک

Баландӣ надонист боз аз муғок

بلندی ندانست باز از مغاک

Саворон ба майдон ниҳоданд рӯй

سواران به میدان نهادند روی

Барангехтанд бораи тизпўӣ

برانگیختند باره تیزپوی

Аз он рӯй бар хоб аз гирди сом

از آن روی بر خواب از گرد سام

Талаб кард созад набард аз ғулом

طلب کرد سازد نبرد از غلام

Расонданди сандӯқи ғайбаи буриш

رساندند صندوق غیبه برش

Ниҳон кард аз сози кини пайкараш

نهان کرد از ساز کین پیکرش

Ба чустӣ чу бод андар омад ба асб

به چستی چو باد اندر آمد به اسب

Сипаҳ ронад аз кин чу озргшсб

سپه راند از کین چو آذرگشسب

Аз он рӯи шаҳи чин рада баркашид

از آن رو شه چین رده برکشید

Аз он сӯи сипаҳ низ ханҷар кашид

از آن سو سپه نیز خنجر کشید

Ҷаҳони паҳлавон чун рада кард рост

جهان‌پهلوان چون رده کرد راست

Ба майдон даромад ҳам оварад хост

به میدان درآمد هم‌آورد خواست

Шаҳи чини барангехт аз қалби пел

شه چین برانگیخت از قلب پیل

Замини гашти ҷунбон ҳаво шуд чу нил

زمین گشت جنبان هوا شد چو نیل

Сӯии соми фархунда оҳанг кард

سوی سام فرخنده آهنگ کرد

Дили сарваронро басӣ танг кард

دل سروران را بسی تنگ کرد

Маони пеши рафтанд хоҳиш намой

مهان پیش رفتند خواهش نمای

Ки шоҳо макун сӯии пайкори рой

که شاها مکن سوی پیکار رای

Ндонӣ ки дар разм сом аждаҳост

ندانی که در رزم سام اژدهاست

Бар теғ ӯ ҷони басӣ бе баҳост

بر تیغ او جان بسی بی‌بهاست

Бимон то ки мо рои ҷанги оварем

بمان تا که ما رای جنگ آوریم

Ҷаҳонро бар ӯ тору танги оварем

جهان را بر او تار و تنگ آوریم

НпзрФт гуфт эй диловари сарон

نپذرفت گفت ای دلاور سران

Маро ҳаст андешаҳо бекарон

مرا هست اندیشه‌ها بیکران

Дам субҳ омад бар ман хабар

دم صبح آمد بر من خبر

Ки дар шаб шуданд лашкари номвар

که در شب شدند لشکر نامور

Абои саркашии кӯҳи оташ буд

ابا سرکشی کوه آتش بود

Ба кӣнаи варии номи қлўш буд

به کینه‌وری نام قلوش بود

Фиристодаи сом аз паии доварӣ

فرستاده سام از پی داوری

Ки созанди фарҳангро ёварӣ

که سازند فرهنگ را یاوری

Битарсам Фринўшу фаршоди гирд

بترسم فرینوش و فرشاد گرد

Бимонанд хираи гуҳи дастбурд

بمانند خیره گه دستبرد

зи пеш ва пас душмани кӣнаи ҷӯй

ز پیش و پس دشمن کینه‌جوی

Бароранд азишон з ногоҳ рӯй

برآرند ازیشان ز ناگاه روی

зи ногуҳи саронишони даройад ба зер

ز ناگه سرانشان درآید به زیر

Шаванд аз ҳамаи разму пайкори сайр

شوند از همه رزم و پیکار سیر

Бад-ӣни рзмгаҳи диўзодаҳи зи роҳ

بدین رزمگه دیوزاده ز راه

Чу ояд маро рӯз гардад сиёҳ

چو آید مرا روز گردد سیاه

Як имрӯзи худ ҷанг ҷӯям зи сом

یک امروز خود جنگ جویم ز سام

Буд каши гуҳи кини дрорм ба дом

بود کش گه کین درآرم به دام

Аз он пас зи кини дил ниҳода шавам

از آن پس ز کین دل نهاده شوم

Чу оташи сӯй диўзодаҳ шавам

چو آتش سوی دیوزاده شوم

Шавам аз камӣн гуҳ бирав кӣна туз

شوم از کمین‌گه برو کینه‌توز

Ба чашмаш кунам чун шаби тори рӯз

به چشمش کنم چون شب تار روز

Парии духтро чун дрорм ба даст

پری‌دخت را چون درآرم به دست

Кунам нӯши гетӣ ба комаши кбст

کنم نوش گیتی به کامش کَبَست

Бигуфт ину баргарди пели дмон

بگفت این و برگرد پیل دمان

Шитобон биёмад бар паҳлавон

شتابان بیامد بر پهلوان

зи баси хашм бо паҳлавони далер

ز بس خشم با پهلوان دلیر

Нагуфт ҳеҷ ва шуд размҷуи ҳамчуи шер

نگفت هیچ و شد رزمجو همچو شیر

Броўихти соми диловари бадавӣ

برآویخت سام دلاور بدوی

Хурӯшанда шуд шоҳ дияем ҷӯй

خروشنده شد شاه دیهیم جوی

Ба ҳар ҳарбае размро сохтанд

به هر حربه‌ای رزم را ساختند

Чунон чун ббоист пардохтанд

چنان چون ببایست پرداختند

Саранҷом шуд чирааш соми шер

سرانجام شد چیره‌اش سام شیر

Ҳамеи хости каш то дарорад ба зер

همی خواست کش تا درآرد به زیر

Хурӯшед дастур бо лашкарӣ

خروشید دستور با لشکری

Ки шаҳро кунад ин замони ёварӣ

که شه را کند این زمان یاوری

Чу гуфтор дастурашон шуд ба гӯш

چو گفتار دستورشان شد به گوش

Баромади зи лашкари саросари хурӯш

برآمد ز لشکر سراسر خروش

Сипоҳӣ биҷунбед аз ҷои хеш

سپاهی بجنبید از جای خویش

Ки андешаро дил аз он гашта риш

که اندیشه را دل از آن گشته ریش

Замин паст карданд аз наъли асб

زمین پست کردند از نعل اسب

Ҳаво шуд зи зубин чу озргшсб

هوا شد ز زوبین چو آذرگشسب

Ба як раҳи сӯии сом ял тохтанд

به یک ره سوی سام یل تاختند

Дирафши ситеза барафрохтанад

درفش ستیزه برافراختند

Бар ӯ ҳамаи гурз ва ханҷар заданд

بر او همه گرز و خنجر زدند

Ҳаворо ту гуфтӣ ки аз зар заданд

هوا را تو گفتی که از زر زدند

Ҷаҳонҷуи з ҳар сӯ ҳаме бингаред

جهانجو ز هر سو همی بنگرید

зи чанголи душман рҳоӣӣ надид

ز چنگال دشمن رهائی ندید

Ба ноком аз шоҳи бардошти даст

به ناکام از شاه برداشت دست

Вази он пас хурӯшед чун пели маст

وز آن پس خروشید چون پیل مست

Баровард аз кӣнаи гурзи гарон

برآورد از کینه گرز گران

Сабк ҳамла оварад бар сарварон

سبک حمله آورد بر سروران

Чу қлўод аз қлбгаҳ бингаред

چو قلواد از قلبگه بنگرید

Шуд аз ғами ду рухсорааш шнблид

شد از غم دو رخساره‌اش شنبلید

Хурӯшед к-эии лашкари ховарӣ

خروشید کای لشکر خاوری

Ниҳодед рухи сӯии кин оварӣ

نهادید رخ سوی کین‌آوری

Ки солоратон дар дам аждаҳост

که سالارتان در دم اژدهاست

Дарафтодаи ҷонаш ба баҳр фаност

درافتاده جانش به بحر فناست

Ммонид то душмани пари зкин

ممانید تا دشمن پر زکین

Дароради тани номдораши зи зин

درآرد تن نامدارش ز زین

Ки ӯро дрорнд аз бодпоӣ

که او را درآرند از بادپای

Шумо кӣ тавонед шуд бози ҷой

شما کی توانید شد باز جای

Бигуфт ину оҳихти теғ аз ниёам

بگفت این و آهیخت تیغ از نیام

Барангехти бора ба ёрии сом

برانگیخت باره به یاری سام

Пас онгаҳ ҳамаи лашкари ховарӣ

پس آنگه همه لشکر خاوری

Ниҳоданд рухи сӯии кин оварӣ

نهادند رخ سوی کین آوری

зи сами сутурону бонги сипоҳ

ز سم ستوران و بانگ سپاه

Замину замони гашт яксар сиёҳ

زمین و زمان گشت یکسر سیاه

Яке абри баст аз брхўду тарк

یکی ابر بست از برخود و ترک

Ту гуфтӣ баборед борони марг

تو گفتی ببارید باران مرگ

Ту гуфтӣ ки кини куҳани нав шуда аст

تو گفتی که کین کهن نو شده است

Ва ё боғи шодии пар аз ху шуда аст

و یا باغ شادی پر از خو شده است

Биҷустанд сому ялони разми сахт

بجستند سام و یلان رزم سخت

Бгшт аз далерони саргашта , бахт

بگشت از دلیران سرگشته، بخت

Сипоҳи шаҳаншоҳ бисёр буд

سپاه شهنشاه بسیار بود

Ҳамаи рухи ниҳода ба пайкор буд

همه رخ نهاده به پیکار بود

зи гардони ҷанги оварони сад ҳазор

ز گردان جنگ‌آوران صد هزار

Куҷо буд бо сом дар корзор

کجا بود با سام در کارزار

Азишон дар ва дашт шуд пари зи хӯн

ازیشان در و دشت شد پر ز خون

Яке нима аз тан даромад нигун

یکی نیمه از تن درآمد نگون

Дигар зон сўороФкнон ҳар ки монад

دگر زان سوارافکنان هر که ماند

зи кин рух битобед ва бора баранд

ز کین رخ بتابید و باره براند

Парокандаи гаштанд дар дашту кӯҳ

پراکنده گشتند در دشت و کوه

Чу қлўод дид он дилаш шуд сутӯҳ

چو قلواد دید آن دلش شد ستوه

Бузади асб ва омад ба наздики сом

بزد اسب و آمد به نزدیک سام

Бадв гуфт к-эии паҳлуи неки ном

بدو گفت کای پهلو نیک‌نام

Чаҳ пикорҷўӣӣ ки лашкар намонад

چه پیکارجوئی که لشکر نماند

зи чандон сипаҳи як диловар намонад

ز چندان سپه یک دلاور نماند

Набинӣ ки ҳомӯни пар аз душман аст

نبینی که هامون پر از دشمن است

Ба мо бахти бадро ҳаме шеван аст

به ما بخت بد را همی شیون است

Маро ва турогар ба даст оваранд

مرا و تو را گر به دست آورند

Ба фарҳангу қлўш шикаст оваранд

به فرهنگ و قلوش شکست آورند

Ҳамон ба ки аз разм тобем рӯй

همان به که از رزم تابیم روی

Баронем ки пайкари тизпўӣ

برانیم که‌پیکر تیزپوی

Магари кунҷи ғорӣ ба дасти оварем

مگر کنج غاری به دست آوریم

Чу афсунгарони риюу ранги оварем

چو افسونگران ریو و رنگ آوریم

Вагарнаи дамодам ки фағфури чин

وگرنه دمادم که فغفور چین

Расад ҳар думонро бигирад зи кин

رسد هر دومان را بگیرد ز کین

Ҷаҳони паҳлавон ҳар сўӣӣ бингаред

جهان پهلوان هر سوئی بنگرید

Ба пиромни саракашон кас надид

به پیرامن سرکشان کس ندید

Вале дид душмани фаровон ба пеш

ولی دید دشمن فراوان به پیش

зи андешаи дил дар буриши гашти риш

ز اندیشه دل در برش گشت ریش