Ба мшкоби об чун машк зад бар қалам

به مشکاب آب چون مشک زد بر قلم

Зад аз шом бар субҳи содиқи рақам

زد از شام بر صبح صادق رقم

Раёҳини фуруши гулистони роз

ریاحین فروش گلستان راز

Дар бӯстон сухан кард боз

در بوستان سخن کرد باز

Ба номи худованди лайл ва наҳор

به نام خداوند لیل و نهار

Ки аз хора хор оварад гули зи хор

که از خاره خار آورد گل ز خار

Карими хтобхши рӯзии расон

کریم خطابخش روزی رسان

Паноҳи касону кас бе касон

پناه کسان و کس بی‌کسان

зи ҳафт атласи чархи зангори кор

ز هفت اطلس چرخ زنگار کار

Баровардаи ин байзаи зарнигор

برآورده این بیضه زرنگار

Ба ҳукмаши гуҳари ҷой дар кон гирифт

به حکمش گهر جای در کان گرفت

Тани инс аз оташ ҷон гирифт

تن انس از آتش جان گرفت

Бидон эй маи бурҷи неки ахтарӣ

بدان ای مه برج نیک‌اختری

Сипеҳрати ҳаводору маи муштарӣ

سپهرت هوادار و مه مشتری

Агарчӣ з хуршед шуд зарраи тоб

اگرچه ز خورشید شد ذره‌تاب

Валикин нишоед шавад офтоб

ولیکن نشاید شود آفتاب

Макаши теғ ва гармӣ макун ҳамчуи меҳр

مکش تیغ و گرمی مکن همچو مهر

Ки бар хоки роҳи аўФтӣ чун сипеҳр

که بر خاک راه اوفتی چون سپهر

Кунун чун ба даст омадат гавҳарӣ

کنون چون به دست آمدت گوهری

Шӯии баҳр агар бо шиддати лангарӣ

شوی بحر اگر با شدت لنگری

Зании таъну ҷўӣии зи мо бартарӣ

زنی طعن و جوئی ز ما برتری

Набошад чунин корҳо срсрӣ

نباشد چنین کارها سرسری

Ҳар он кӯи зи дарёи براردи садаф

هر آن کو ز دریا برآرد صدف

Ба лангари макри гавҳари орад ба каф

به لنگر مکر گوهر آرد به کف

Ту дар чин ба чашми ҳақорати мубин

تو در چین به چشم حقارت مبین

Ки дар нофи оҳӯ буд машки чин

که در ناف آهو بود مشک چین

Барин аблақи ин шаҳсавори аҷал

برین ابلق این شهسوار اجل

зи моҳӣ ба як дам расад дар вҳл

ز ماهی به یک دم رسد در وحل

Гуҳии булбул аз боғ бар ме хӯрд

گهی بلبل از باغ بر می‌خورد

Ки солӣ ба бӯяш ба сар май барад

که سالی به بویش به سر می‌برد

Туро дар саропардагар ахтрист

ترا در سراپرده گر اختریست

Ки ин бандаро камтарин духтарӣаст

که این بنده را کمترین دختریست

Агар бо вай аз мҳргўӣии сухан

اگر با وی از مهرگوئی سخن

Нагӯям ки солу маӣ сабр кун

نگویم که سال و مهی صبر کن

Агар зонка бошад сазовори ту

اگر زانکه باشد سزاوار تو

Ту шаҳ бошӣ ва ӯ парастори ту

تو شه باشی و او پرستار تو

Вале ҳастам аз хизмати умедвор

ولی هستم از خدمت امیدوار

Ки оре ба маҳдаш ба чини устувор

که آری به مهدش به چین استوار

Чу дар об , лўлў ва дар дида , нур

چو در آب، لولو و در دیده، نور

Чу дар арш , хуршед ва дар равза , ҳур

چو در عرش، خورشید و در روضه، حور

Ба заррина маҳдаш фиристӣ ба чин

به زرینه مهدش فرستی به چین

Сараши барфарозӣ ба ойини дайн

سرش برفرازی به آئین دین

Бад-ӣни бурҷи бозаши расонӣ чу моҳ

بدین برج بازش رسانی چو ماه

Ки бозаш ба як маи расонам ба шоҳ

که بازش به یک مه رسانم به شاه

Чу муҳлат диҳад шоҳи тартиби кор

چو مهلت دهد شاه ترتیب کار

Бисозам ба сад рибу ранг ва нигор

بسازم به صد ریب و رنگ و نگار

Ту фарзандӣу тоҷ ва тахтам турост

تو فرزندی و تاج و تختم تراست

Ки ҷуз бо ту пайванд кардан хатост

که جز با تو پیوند کردن خطاست

Турои номи пурсидам аз саракашон

ترا نام پرسیدم از سرکشان

Бидоданд аз виси висони нишон

بدادند از ویس ویسان نشان

Буд саъдро ин бародари писар

بود سعد را این برادر پسر

з чинаш нажодаст чунин сар ба сар

ز چینش نژادست چنین سر به سر

Ту чун карда будӣ ниҳони ном ро

تو چون کرده بودی نهان نام را

Чу донист фағфури мари сом ро

چو دانست فغفور مر سام را

Кунун чун ки соми Наримони тўӣӣ

کنون چون که سام نریمان توئی

Миёни ман ва ту набошад тўӣӣ

میان من و تو نباشد توئی

Чу домоди ман соми нирм буд

چو داماد من سام نیرم بود

Марои ҳукм бар ҷумлаи олам буд

مرا حکم بر جمله عالم بود

Маро то баромади азин духти ном

مرا تا برآمد ازین دخت نام

зи яздони ҷуз инам набӯдаст ком

ز یزدان جز اینم نبودست کام

Ки гардии худ аз насли ҷмшидшоаҳ

که گردی خود از نسل جمشیدشاه

Бар айвони ман барфарозади кулоҳ

بر ایوان من برفرازد کلاه

зи ҷамшеди шоҳи сиёмаки нажод

ز جمشید شاه سیامک نژاد

Ба рӯяти азин рӯй бошем шод

به رویت ازین روی باشیم شاد

Ту махдумӣ ва мо парастори ту

تو مخدومی و ما پرستار تو

Ту матлӯбӣу моҳи талабкори ту

تو مطلوبی و ماه طلبکار تو

Валикин набошад ки ҳамчун ту шоҳ

ولیکن نباشد که همچون تو شاه

Кунӣ хонаи шаҳриёрони сиёҳ

کنی خانه شهریاران سیاه

Фалак то буруҷи блндохтрӣ

فلک تا بروج بلنداختری

Маро дода бар сарварони сарварӣ

مرا داده بر سروران سروری

Ба яғмои набардам касеро ба кин

به یغما نبردم کسی را به کین

Нахоҳам ки бадноми гирдами азин

نخواهم که بدنام گردم ازین

Нишоед ялоне ки дайн парваранд

نشاید یلانی که دین‌پرورند

Ки шҳзодгонро ба яғмо баранд

که شهزادگان را به یغما برند

Придхтми он лаҳза маймун набӯд

پریدختم آن لحظه میمون نبود

Ки як лаҳза аз парда берун набӯд

که یک لحظه از پرده بیرون نبود

Худ инсофи даҳ бози кин чун буд

خود انصاف ده باز کین چون بود

Куҷои духтар аз пардаи берун буд

کجا دختر از پرده بیرون بود

Касеро ки духтар буд дар ҳарам

کسی را که دختر بود در حرم

Буд рӯзу шаби ғарқи дарёии ғам

بود روز و شب غرق دریای غم

Ҳаким аз ҳамин номи духтари набард

حکیم از همین نام دختر نبرد

Ки нангаш бузургаст ва андеша хӯрд

که ننگش بزرگست و اندیشه خورد

Чаҳ фарзанди хуоне чу девонагон

چه فرزند خوانی چو دیوانگان

Ки ӯ ёр гардад ба бегонагон

که او یار گردد به بیگانگان

Чаҳ гӯйанд шоҳон ки фағфури чин

چه گویند شاهان که فغفور چین

зи бурҷаши ббрднд дар смин

ز برجش ببردند در ثمین

Сазадгар бирезади зи гулбуни гулӣ

سزد گر بریزد ز گلبن گلی

Ки хандон шавад пеш ҳар булбулӣ

که خندان شود پیش هر بلبلی

Бузургон дигар ном ӯ чун баранд

بزرگان دگر نام او چون برند

Ки ушшоқаш аз парда берун баранд

که عشاقش از پرده بیرون برند

Касеро пас парда духтар мабод

کسی را پس پرده دختر مباد

Вагар низ бошад бдохтр мабод

وگر نیز باشد بداختر مباد

Чу духтар бияёд бикаш дар замон

چو دختر بیاید بکش در زمان

Ки то новирди нанг бар дудмон

که تا ناورد ننگ بر دودمان

Валикин чу ин лаҳзаи кори аўФтод

ولیکن چو این لحظه کار اوفتاد

Хар аз раҳ бурун рафту бори аўФтод

خر از ره برون رفت و بار اوفتاد

Биё то ба ҳам бигузаронем рӯз

بیا تا به هم بگذرانیم روز

Ба ъушрат ба поёни расонеми рӯз

به عشرت به پایان رسانیم روز

Дрои сӯии чин чун дарахшндаи меҳр

درآ سوی چین چون درخشنده مهر

Ки гардад ба коми ту даври сипеҳр

که گردد به کام تو دور سپهر

Гузоранда номаи фаррухи дабир

گذارنده نامه فرخ دبیر

Чу фориғ шуд аз нақши чинии ҳарир

چو فارغ شد از نقش چینی حریر

Бабўсед ва то кард ва бар сари ниҳод

ببوسید و تا کرد و بر سر نهاد

Пас онгаҳ ба дастур фағфур дод

پس آنگه به دستور فغفور داد

Вазир қаламзан биёросташ

وزیر قلمزن بیاراستش

Ба меҳри ҳумоюни бпиростш

به مهر همایون بپیراستش

Чу сӯсани забоновариро бихонад

چو سوسن زبان‌آوری را بخواند

Ки дар базми шаҳ дар тавонад фишонд

که در بزم شه در تواند فشاند

Туро гуфт ин номаи тӯҳфаи сон

تو را گفت این نامه تحفه‌سان

Ба наздики соми Наримони расон

به نزدیک سام نریمان رسان

Расонандаи номаи дили гушой

رساننده نامه دل‌گشای

Бишуд то бар соми фархундаи рой

بشد تا بر سام فرخنده‌رای

Навишта бурун оваред аз ниҳон

نوشته برون آورید از نهان

Бидодаш бидон паҳлавони ҷаҳон

بدادش بدان پهلوان جهان

Дабир омаду нома бар сом хонд

دبیر آمد و نامه بر سام خواند

Чу бишунид мари сом ҳайрон монад

چو بشنید مر سام حیران ماند

Бидонаст кони ҷумла макрасту фан

بدانست کان جمله مکر است و فن

Аз он рӯ ки мардӣ наёяд зи зан

از آن‌رو که مردی نیاید ز زن

Чароғ арча равшан кунад хона ро

چراغ ارچه روشن کند خانه را

Барафрӯзад айвону кошона ро

برافروزد ایوان و کاشانه را

Чу дар домани андоздти ахгарӣ

چو در دامن اندازدت اخگری

Бимонад зи ҷисми ту хокистарӣ

بماند ز جسم تو خاکستری

з қлўод пурсед тадбири кор

ز قلواد پرسید تدبیر کار

Ки некӯ нигаҳ кун ба тадбири кор

که نیکو نگه کن به تدبیر کار

Чу дар домани андоздти ахгарӣ

چو در دامن اندازدت اخگری

Ки доранд бо мо забон оварӣ

که دارند با ما زبان‌آوری

Ба посух чунин гуфт донои роз

به پاسخ چنین گفت دانای راز

Ки эй бар ҳамаи саракашони сарфароз

که ای بر همه سرکشان سرفراز

зи дониши ту дар малики маънии сиррӣ

ز دانش تو در ملک معنی سری

зи донишварони ҷумлаи болотрӣ

ز دانشوران جمله بالاتری

Надонам ки ин чархи знгоргўн

ندانم که این چرخ زنگارگون

Дигар то чаҳ оради зи пардаи бурун

دگر تا چه آرد ز پرده برون

Маро бар диласт аз фалаки борҳо

مرا بر دلست از فلک بارها

Ки бисёр кардаст ин корҳо

که بسیار کردست این کارها

На дар ҳар садаф қатра гардад гуҳар

نه در هر صدف قطره گردد گهر

На аз ҳар дарахтӣ тавон хӯрд бар

نه از هر درختی توان خورد بر

Агар аждаҳои тӯҳфа ганҷат диҳад

اگر اژدها تحفه گنجت دهد

Макун такя бар вай ки ранҷат диҳад

مکن تکیه بر وی که رنجت دهد

Агар ростии хоҳӣ аз чин хатост

اگر راستی خواهی از چین خطاست

Мухолиф нагардад ба ҳар пардаи рост

مخالف نگردد به هر پرده راست

зи гуфтори фағфури чин сар битоб

ز گفتار فغفور چین سر بتاب

Таваққуъи мадор аз хато бар савоб

توقع مدار از خطا بر صواب

Чу бишунид мари соми фархундаи рой

چو بشنید مر سام فرخنده رای

Ба афсӯс гуфт ин на ақласту рой

به افسوس گفت این نه عقلست و رای

Ту эй моҳи охири нпндоштӣ

تو ای ماه آخر نپنداشتی

Ки аз ҷанги беҳтар буд оштӣ

که از جنگ بهتر بود آشتی

Назар кун ту бар шамъ маҷлис фурӯз

نظر کن تو بر شمع مجلس فروز

Ки механдад аз хуши дилӣ то ба рӯз

که می‌خندد از خوش دلی تا به روز

Чу ӯ душмани хеш дар бар гирифт

چو او دشمن خویش در بر گرفت

Ба як дам задани кор аз сар гирифт

به یک دم زدن کار از سر گرفت

Ба маҷлис аз он ҷанг бар сари фарохат

به مجلس از آن جنگ بر سر فراخت

Ки бо захмҳои мухолифи бсохт

که با زخم‌های مخالف بساخت

Дам аз меҳр зад субҳи равшани гуҳар

دم از مهر زد صبح روشن گهر

Аз он ёфт бар малики олами зафар

از آن یافت بر ملک عالم ظفر

Чу ёқӯт май ҷом қӯтаст хез

چو یاقوت می جام قوت است خیز

Май лаъл бар ҷоми ёқӯти рез

می لعل بر جام یاقوت ریز

Бидиҳ бода то чанд азин гуфтугӯӣ

بده باده تا چند ازین گفتگوی

Бгдони қадаҳ чанд азин ҷустуҷӯӣ

بگدان قدح چند ازین جستجوی

Биё то дамии тўФ бустон кунем

بیا تا دمی طوف بستان کنیم

Чу май ханда бар мепрессатон кунем

چو می خنده بر می‌پرستان کنیم

Чу дунё надорад вафо бо касе

چو دنیا ندارد وفا با کسی

Фитад меҳр ӯ ҳар замон бо хасӣ

فتد مهر او هر زمان با خسی

Хунаки онкии зини мояи дасташ тиҳӣ аст

خنک آنکه زین مایه دستش تهی است

Ки дар малики маънии гдоӣӣ шаҳӣ аст

که در ملک معنی گدائی شهی است

Бихоҳ аз майу гул магар дод хеш

بخواه از می و گل مگر داد خویش

Ки бемай намеоядам ёди хеш

که بی می نمی‌آیدم یاد خویش

Биханд эй лаби ғунча дар бӯстон

بخند ای لب غنچه در بوستان

Ки бошад басии холӣ аз дӯстон

که باشد بسی خالی از دوستان

Биё эй тараби сози созандагон

بیا ای طرب ساز سازندگان

Ки то ҷон бибозанд бозандагон

که تا جان ببازند بازندگان

Бизан чанг дар пардаи сози дил

بزن چنگ در پرده ساز دل

Ки аз парда берун шавад рози дил

که از پرده بیرون شود راز دل

Ба пардаи сарои блбло май саро

به پرده سرا بلبلا می‌سرا

Ки парда сароён шуданд аз саро

که پرده‌سرایان شدند از سرا

Қадаҳи гӯ ба маҷлиси дроФкни хурӯш

قدح گو به مجلس درافکن خروش

Ки рафтанди мисатон май каши зи ҳуш

که رفتند مستان می‌کش ز هوش

Барор эй ҷараси нола дар корвон

برآر ای جرس ناله در کاروان

Ки маҳмили бурун май баради сорибон

که محمل برون می‌برد ساربان

Хурушони шӯ эй табл бар пушти фил

خروشان شو ای طبل بر پشت فیل

Ки бархест овози кӯс аз раҳил

که برخاست آواز کوس از رحیل