Ба ёд омадаш ёри ширини сухан

به یاد آمدش یار شیرین سخن

Парии духти гул рӯй симини бадан

پری‌دخت گل‌روی سیمین بدن

зи боди сабои буи дилбар шунид

ز باد صبا بوی دلبر شنید

Дилаши сӯии гесуӣ дилбар кашид

دلش سوی گیسوی دلبر کشید

Чу афъӣ бипечед ва дар тоб шуд

چو افعی بپیچید و در تاب شد

зи чашмаши ҷаҳони ғарқ хуноб шуд

ز چشمش جهان غرق خوناب شد

Дар он дами сиришкаш гҳрриз шуд

در آن دم سرشکش گهرریز شد

Ки Баҳрайни чашмаш гҳрхиз шуд

که بحرین چشمش گهرخیز شد

зи хунобаи дили зи сар то ба пой

ز خونابه دل ز سر تا به پای

Бапушед бар чархи гулгуни қабоӣ

بپوشید بر چرخ گلگون قبای

Даруни баҳр чун бодили мустаманд

درون بحر چون بادل مستمند

Гуҳии мавҷи зан буду гуҳи мавҷи банд

گهی موج زن بود و گه موج بند

Сиришкаш чу гулгун ба дарё дуанд

سرشکش چو گلگون به دریا دواند

зи домани гуҳари сӯй дарё фишонд

ز دامن گهر سوی دریا فشاند

Ба хӯн ранг дод он дили дарднок

به خون رنگ داد آن دل دردناک

Адими рухи зарди кимхти хок

ادیم رخ زرد کیمخت خاک

Ба ҳар шуъла каз сӯз дил барфурӯхт

به هر شعله کز سوز دل برفروخت

Бузади оташии хирман ма бсухт

بزد آتشی خرمن مه بسوخت

Дилаш дар ғами ишқу ғам дар дилаш

دلش در غم عشق و غم در دلش

Ба оташ барофтода обу гулаш

به آتش برافتاده آب و گلش

Бурун рафт аз дасту афтодаи маст

برون رفت از دست و افتاده مست

Шудаи поиш аз кору ёраши зи даст

شده پایش از کار و یارش ز دست

Чунонаш расад банду асраши димоғ

چنانش رسد بند و عصرش دماغ

Фурӯмонда аз оҳи сардаши чароғ

فرومانده از آه سردش چراغ

зи баси хӯн ки аз чашми пар хӯн фишонд

ز بس خون که از چشم پر خون فشاند

Фурӯмонда бар ҷой ва сабраш намонад

فرومانده بر جای و صبرش نماند

Бурун омаду дили з ҷон барграфт

برون آمد و دل ز جان برگرفت

Змстии раҳи қаср дил барграфт

زمستی ره قصر دل برگرفت

Чу чашм батон гашта махмуру маст

چو چشم بتان گشته مخمور و مست

Камоне ба бозуу тирӣ ба даст

کمانی به بازو و تیری به دست

Бадви арсаи хоки танги омада

بدو عرصه خاک تنگ آمده

Дару кӯҳро по ба санги омада

در و کوه را پا به سنگ آمده

Сифедаи ҳамон дам ки рӯйиш бидид

سفیده همان دم که رویش بدید

Бихонад оят аз меҳр ва бар вай дамид

بخواند آیت از مهر و بر وی دمید

Чу оҳиста ӯ гомро барграфт

چو آهسته او گام را برگرفت

Сабки посбони навҳаро дар гирифт

سبک پاسبان نوحه را در گرفت

Ҷарас бонг мезад ки бош ин замон

جرس بانگ می‌زد که باش این زمان

Ки хомӯш гардад сабки посбон

که خاموش گردد سبک پاسبان

Чу боди сабо ҳмрҳш ме фитод

چو باد صبا همرهش می‌فتاد

з шукрона медод ҷонро ба бод

ز شکرانه می‌داد جان را به باد

Ҳар он мурғи кони дами наво соз кард

هر آن مرغ کان دم نوا ساز کرد

Бирав бонг мезад ки рӯи бози гирд

برو بانگ می‌زد که رو باز گرد

Саҳаргаҳ ки дами сардӣ Эй ме намӯд

سحرگه که دم‌سردی‌‌ای می‌نمود

Вале пеш ӯ сар ба сари бод буд

ولی پیش او سر به سر باد بود

Схнҳии сард аз саҳар ме шунид

سخنهی سرد از سحر می‌شنید

Нафасҳои гарм аз ҷигар ме кашид

نفسهای گرم از جگر می‌کشید

Забон дар даҳонҳои ҳарза дароӣ

زبان در دهان‌های هرزه‌درای

Наме гашти кӯтаҳи зи фархундаи рой

نمی‌گشت کوته ز فرخنده‌رای

Дуҳул чун фиғон бар фалак ме кашид

دهل چون فغان بر فلک می‌کشید

Нафири фалак аз фалак ме рамед

نفیر فلک از فلک می‌رمید

Аз овози кӯсаш наме буд бим

از آواز کوسش نمی‌بود بیم

Ки натавон задани табли зери гилӣм

که نتوان زدن طبل زیر گلیم

Фарс ронад то қасри дилдори хеш

فرس راند تا قصر دلدار خویش

Баровард оҳ аз дили зори хеш

برآورد آه از دل زار خویش

Даромад ба гирди ҳарам дар тавоф

درآمد به گرد حرم در طواف

Чу анқо ки гирад нишеман ба қоф

چو عنقا که گیرد نشیمن به قاف

Замонӣ ки дар он остон ҷилва кард

زمانی که در آن آستان جلوه کرد

Ҳмонгаҳ баровард оҳии зи дард

همانگه برآورد آهی ز درد

Ки ин лаҳза оё нигорам куҷост

که این لحظه آیا نگارم کجاست

Дарин бӯстон навбаҳорам куҷост

درین بوستان نوبهارم کجاست

Чаҳ манзили зи ёрам шараф ёфтаст

چه منزل ز یارم شرف یافتست

Чаҳ бурҷаст казу моҳ бартофтаст

چه برجست کزو ماه برتافتست

Сифедаи рух аз чодар шаб намӯд

سفیده رخ از چادر شب نمود

Ниқоби шаби тира аз ҳам гушӯд

نقاب شب تیره از هم گشود

Чаро он ма аз хоб сар барнадошт

چرا آن مه از خواب سر برنداشت

зи рухи чодари шаб чу ма барнадошт

ز رخ چادر شب چو مه برنداشت

Каманди афканам бар сари боми кох

کمند افکنم بر سر بام کاخ

Ки тангаст бар ман ҷаҳони фарох

که تنگست بر من جهان فراخ

Тавофии барин сабз гулшан кунам

طوافی برین سبز گلشن کنم

Бар айвони қасраш нишеман кунам

بر ایوان قصرش نشیمن کنم

з ҳар хирқае сар барорам дамӣ

ز هر خرقه‌ای سر برآرم دمی

Ба ҳар гӯшае боз дорам ғамӣ

به هر گوشه‌ای باز دارم غمی

Нуҳуми чашм бар саҳни бустони сарой

نهم چشم بر صحن بستان سرای

Кунам гӯш бар қавли дастони сарой

کنم گوش بر قول دستان سرای

Фурӯд омад аз пушти асби сиёҳ

فرود آمد از پشت اسب سیاه

Камандаш бияфканад бар пешгоҳ

کمندش بیفکند بر پیشگاه

Чу хуршед равшан даромад ба бом

چو خورشید روشن درآمد به بام

Ки равшан кунад ҳоли он маи мудом

که روشن کند حال آن مه مدام

Даромад ба ҷавлону пар боз кард

درآمد به جولان و پر باز کرد

Чу булбул ба ҳар гӯша овоз кард

چو بلبل به هر گوشه آواز کرد

Надонист кӯро нишеман куҷост

ندانست کو را نشیمن کجاست

Шабистони он рӯз равшан куҷост

شبستان آن روز روشن کجاست

Гумони баради кони дами магари посбон

گمان برد کان دم مگر پاسبان

Гарони сар буд аз шароби гарон

گران‌سر بود از شراب گران

зи хоби саҳари навбатиро ҷарас

ز خواب سحر نوبتی را جرس

Бурун рафта бошад зи чанги нафас

برون رفته باشد ز چنگ نفس

Дарин буд каз гӯшаи боргоҳ

درین بود کز گوشه بارگاه

Хаданги афканӣ аз сарони сипоҳ

خدنگ افکنی از سران سپاه

Бузади бонг бар сом ва аз ҷо биҷуст

بزد بانگ بر سام و از جا بجست

Ту гуфтӣ ки барқии з саҳро биҷуст

تو گفتی که برقی ز صحرا بجست

Чу тир аз кмингаҳи бргшўд

چو تیر از کمینگه برگشود

Бёзиди чангу камон дар рабӯд

بیازید چنگ و کمان در ربود

Хадангӣ равон кард бар соми шер

خدنگی روان کرد بر سام شیر

Бдздиди сари паҳлавони далер

بدزدید سر پهلوان دلیر

Чу бод аз срдўш ял даргузашт

چو باد از سردوش یل درگذشت

Сабки соми дӯдаши зи сари бргзшт

سبک سام دودش ز سر برگذشت

Равони бозгашт аз сари боми кох

روان بازگشت از سر بام کاخ

Чу мурғӣ ки парвоз гирад зи шох

چو مرغی که پرواز گیرد ز شاخ

Бузади чанг бар тоб дода каманд

بزد چنگ بر تاب داده کمند

з пастӣ даромад зи чархи баланд

ز پستی درآمد ز چرخ بلند

Ҳамон дам ки парвоз кард аз фароз

همان دم که پرواز کرد از فراز

Сӯии манзил хештан рафт боз

سوی منزل خویشتن رفت باز

Саҳар буду боди саҳар май вазид

سحر بود و باد سحر می‌وزید

Насими баҳор аз чаман ме расед

نسیم بهار از چمن می‌رسید

Сабо бар гулу ёсуман май гузашт

صبا بر گل و یاسمن می‌گذشت

Ва ё корвони хутан май гузашт

و یا کاروان ختن می‌گذشت

Ҳамаи сандалӣу авд бар бод дошт

همه صندلی و عود بر باد داشت

Хато мекунам машк тотор дошт

خطا می‌کنم مشک تاتار داشت

Чу соми он насим баҳорӣ шунид

چو سام آن نسیم بهاری شنید

зи боди сабои буи ёрӣ шунид

ز باد صبا بوی یاری شنید

Бузади оҳу оташи з дил барфурӯхт

بزد آه و آتش ز دل برفروخت

Дили бод аз оташ ӯ бсухт

دل باد از آتش او بسوخت

Раҳи боди мишкӣн ба мижгон бирафт

ره باد مشکین به مژگان برفت

Пас онгаҳ зи дониш фидо кард ва гуфт

پس آنگه ز دانش فدا کرد و گفت

Аё номвари пайк бепоу сар

ایا نامور پیک بی پا و سر

Ва ё дар ҷаҳони мурғ беболу пар

و یا در جهان مرغ بی بال و پر

Ҳаводори насрин бар навбаҳор

هوادار نسرین بر نوبهار

Имории каши корвони ттор

عماری کش کاروان تتار

Фрзўндаҳи шамъи ҷамъи чаман

فرزونده شمع جمع چمن

Гузоранда нақш рӯй саман

گذارنده نقش روی سمن

Фшонндаҳи сунбул аз рӯй роғ

فشاننده سنبل از روی راغ

Намоянда рӯй гулҳои боғ

نماینده روی گل‌های باغ

Муаттар кун турраи ёсуман

معطر کن طره یاسمن

зи болаши чаманро бхороФкн

ز بالش چمن را بخارافکن

Гушояндаи коми дили бастагон

گشاینده کام دل‌بستگان

Ншонндаҳи оташи хастагон

نشاننده آتش خستگان

Бишорати даҳ аҳли зиндони ишқ

بشارت ده اهل زندان عشق

Рисолати даҳ пои бандони ишқ

رسالت ده پای بندان عشق

Барандаи раҳи анҷоми гетии навард

برنده ره انجام گیتی‌نورد

Ҳавои шаби хезу офоқи гирд

هوای شب‌خیز و آفاق گرد

Бшири мубораки дами неки пай

بشیر مبارک دم نیک‌پی

Ибодати канти дардмандони ҳӣ

عبادت کنت دردمندان حی

Шмомаҳи фуруши баҳорони тўӣӣ

شمامه فروش بهاران توئی

Паёмовар дӯстдорони тўӣӣ

پیام‌آور دوستداران توئی

Расонандаи накҳати перҳан

رساننده نکهت پیرهن

зи Юсуф ба маҳбӯси байти алҳзн

ز یوسف به محبوس بیت‌الحزن

зи ту бод бар дасту сару чанор

ز تو باد بر دست و سر و چنار

Вале ғунчаро аз ту зар дар канор

ولی غنچه را از تو زر در کنار

Шақоӣқ кунад шақаро аз ту шқ

شقایق کند شقه را از تو شق

Дар оби афканди гули зи зарбати варақ

در آب افکند گل ز ضربت ورق

Дили лолаи хӯн аз сбкборист

دل لاله خون از سبکباریست

Бунафшаи парешон з бедорӣаст

بنفشه پریشان ز بیداریست

Тўӣии марҳами дардмандони дил

توئی مرهم دردمندان دل

Тўӣии муҳаррами мустамандони дил

توئی محرم مستمندان دل

Чу оташ буд моҳи харгоҳи ту

چو آتش بود ماه خرگاه تو

Вале об шуд хок дар гоҳи ту

ولی آب شد خاک در گاه تو

Кунӣ ҳар нафаси рои бустони сарой

کنی هر نفس رای بستان سرای

Зании чанг дар ноӣ дастони сарой

زنی چنگ در نای دستان سرای

Ба бустони барии обро мўкшон

به بستان بری آب را موکشان

Гуҳӣ дар сари оряши гисўкшон

گهی در سر آریش گیسوکشان

Чу фармони об аз ту гардад равон

چو فرمان آب از تو گردد روان

Шавад гар шавад дар рикобати давон

شود گر شود در رکابت دوان

Наҳй маҳмили абр бар пушти кӯҳ

نهی محمل ابر بر پشت کوه

Диҳии боғро аз шукуфаи шиква

دهی باغ را از شکوفه شکوه

Шӯии домани афшон ба бозори чин

شوی دامن افشان به بازار چین

Пар аз машк ва анбар кунӣ остин

پر از مشک و عنبر کنی آستین

Чу лоф аз ҳаводории гули занӣ

چو لاف از هواداری گل زنی

Чаро чанг дар зулфи сунбули занӣ

چرا چنگ در زلف سنبل زنی

зи лутф ту бошад ки пӯшади чаман

ز لطف تو باشد که پوشد چمن

зи ташти зар аз ту кунад перҳан

ز طشت زر از تو کند پیرهن

Бубахшӣ ба гулбуни зари ҷаъфарӣ

ببخشی به گلبن زر جعفری

зи наргиси диҳии шаш дирам бар сиррӣ

ز نرگس دهی شش درم بر سری

Азин боди табъӣ ки дар дасти тест

ازین باد طبعی که در دست تست

Дил ғунча мекард аз хандаи суст

دل غنچه می‌کرد از خنده سست

Хаттӣ мефиристӣ бар бӯстон

خطی می‌فرستی بر بوستان

Бар оби равони ҳамчуи оби равон

بر آب روان همچو آب روان

Магӯ кони мусалсал ба қомат чарост

مگو کان مسلسل به قامت چراست

Вале гарчи насх ибодат ҳавост

ولی گرچه نسخ عبادت هواست

Манам хокат эй боди мишкӣни нафас

منم خاکت ای باد مشکین نفس

Тўӣии ҳамдами субҳи хезону бас

توئی همدم صبح‌خیزان و بس

Мадаи обрӯии ман охир ба бод

مده آبروی من آخر به باد

Ки ҷон кардӣ аз хоки пои ту бод

که جان کردی از خاک پای تو باد

Чу фарроши айвони ёрами тўӣӣ

چو فراش ایوان یارم توئی

Замини рўби қасрнигорам тўӣӣ

زمین روب قصر نگارم توئی

Ту раҳи дории андари шабистон ӯ

تو ره داری اندر شبستان او

Кунӣ ҳар нафаси тўФи айвон ӯ

کنی هر نفس طوف ایوان او

Бикун охири ин ҳам барои дилам

بکن آخر این هم برای دلم

Аннан бозгардон ба ҷои дилам

عنان بازگردان به جای دلم

Замонӣ бидон хуррами айвони дарой

زمانی بدان خرم ایوان درآی

Ба даргоҳи он шоҳи кайвони дарой

به درگاه آن شاه کیوان درآی

Мёсоӣ дар роҳу дами дрмкш

میاسای در راه و دم درمکش

Ба ҳар бӯстони илми бармакаш

به هر بوستان علم برمکش

Фурӯди ой бар тарафи он боргоҳ

فرود آی بر طرف آن بارگاه

зи дарбони пардаи сарои бози хоҳ

ز دربان پرده‌سرا باز خواه

Ба гирди ҳарам тўФ мекун дамӣ

به گرد حرم طوف می‌کن دمی

Ки борат диҳад дар ҳарами муҳаррамӣ

که بارت دهد در حرم محرمی

Дар он дам ки бинии рухи ёри ман

در آن دم که بینی رخ یار من

Ба ёдовар он нолаи зори ман

به یاد آور آن ناله زار من

Валикин чу хоҳӣ шудани сӯй ӯ

ولیکن چو خواهی شدن سوی او

Марои боди пои гарм дар кӯй ӯ

مرا باد پا گرم در کوی او

Ба оҳистагии рӯ дар он боргоҳ

به آهستگی رو در آن بارگاه

Марв дар саропарда аз гирди роҳ

مرو در سراپرده از گرد راه

Мабодои бадви бод сардӣ расад

مبادا بدو باد سردی رسد

Ва ё аз ғубори ту гардӣ расад

و یا از غبار تو گردی رسد

Нахустин биафшон зи домани ғубор

نخستین بیفشان ز دامن غبار

Пас онгаҳ дрои ҳамчуи абри баҳор

پس آنگه درآ همچو ابر بهار

Чу онгоҳи роҳат буд дар ҳарам

چو آنگاه راهت بود در حرم

Бабўс остонроу дрнаҳи қадам

ببوس آستان را و درنه قدم

Ба бӯсаи рухи хокро нақши банд

به بوسه رخ خاک را نقش بند

Ки дар саҳни бустони тўӣии нақши банд

که در صحن بستان توئی نقش‌بند

Ба хлўтгҳш чу раседӣ фароз

به خلوتگهش چو رسیدی فراز

Ба зулфаш макун дасти аввали дароз

به زلفش مکن دست اول دراز

Сабк чун камар дар наме мапӣч

سبک چون کمر در میانش مپیچ

Ки дар даст ноед бад-ӣни гӯнаи ҳеҷ

که در دست ناید بدین‌گونه هیچ

Ба афъӣ ӯ муҳра бозӣ макун

به افعی او مهره بازی مکن

Ба ҳиндӯӣ ӯ трктозӣ макун

به هندوی او ترکتازی مکن

Мабодои чаман дар камандат кашад

مبادا چمن در کمندت کشد

Чу боди баҳорӣ ба бандат кашад

چو باد بهاری به بندت کشد

Ба оҳӯаши рӯбоҳ бозӣ макун

به آهوش روباه‌بازی مکن

Ба нахҷӣри дили чора созӣ макун

به نخجیر دل چاره‌سازی مکن

Биандеш аз он ҷодӯи длФриб

بیندیش از آن جادو دلفریب

Ки бирабоед аз ҷони ширини шикеб

که برباید از جان شیرین شکیب

Чу бо ӯ суханро наёбӣ маҷол

چو با او سخن را نیابی مجال

Нгўӣии ту зинҳори пешаши зи ҳол

نگوئی تو زنهار پیشش ز حال

Чу абрӯӣ ӯ бар зиҳи оради камон

چو ابروی او بر زه آرد کمان

Шавад аз хадангаши табоҳии ҷаҳон

شود از خدنگش تباهی جهان

Азу саркашидани зи нодонист

ازو سرکشیدن ز نادانیست

Ки омоҷ ӯ бас парешоне аст

که آماج او بس پریشانی است

Ту зинҳор бо ӯ ба ваҷҳе накӯй

تو زنهار با او به وجهی نکوی

Бигӯ қиссаи дарди ман мӯ ба мӯӣ

بگو قصه درد من مو به موی

Агар ғамза аш гуядат давр бош

اگر غمزه‌اش گویدت دور باش

Макун даврӣ аз вай ба як дўрбош

مکن دوری از وی به یک دورباش

зи хнҷркши ғамзааш ғами мадор

ز خنجرکش غمزه‌اش غم مدار

Равони ҷон ба ҷонон лаълаш сипор

روان جان به جانان لعلش سپار

Чу ҷодӯӣ зулфаш кашад деви кин

چو جادوی زلفش کشد دیو کین

Чу сармояи ҳндўонсти чин

چو سرمایه هندوانست چین

Ту зинҳор аз пеш ӯ рухи мтоб

تو زنهار از پیش او رخ متاب

Рух аз вай ба ҳар талхи посухи мтоб

رخ از وی به هر تلخ ‌پاسخ متاب

Вагар моҳи ман писта хандон кунад

وگر ماه من پسته خندان کند

зи танги шукри шукр арзон кунад

ز تنگ شکر شکر ارزان کند

Фусун ҳоаш бархон ки бипазирадат

فسون‌هاش برخوان که بپذیردت

Бирав дами дамии бӯ ки бргирдт

برو دم دمی بو که برگیردت

Бигӯ эй рахти боғи ризвони ҷон

بگو ای رخت باغ رضوان جان

Сари зулфи ту роғи айвони ҷон

سر زلف تو راغ ایوان جان

Гул аз арғавони ту дар хорхор

گل از ارغوان تو در خارخار

Пай ?наргаст ғамзааш дар хумор

پی نرگست غمزه‌اش در خمار

Баҳор аз ту боди хазони даври бод

بهار از تو باد خزان دور باد

Ду чашмами зи роҳи ту пари нури бод

دو چشمم ز راه تو پر نور باد

зи сӯзи миннати тоб дар дил мабод

ز سوز منت تاب در دل مباد

Аз ашки миннати пой дар гул мабод

از اشک منت پای در گل مباد

Мгироди зулфи ту шӯрида Эй

مگیراد زلف تو شوریده‌ای

Мубиноад рӯй ту ҳар дида Эй

مبیناد روی تو هر دیده‌ای

Магари дидае ин ҷафои дидаи ёр

مگر دیده‌ای این جفا دیده یار

Ки шӯрида ҷонасту ошуфтаи кор

که شوریده جانست و آشفته کار

Марои шӯр дар ҷони шидоӣист

مرا شور در جان شیدائیست

Туро дар сари зулфи сўдоӣист

ترا در سر زلف سودائیست

Марои ҷони шӯрида дар оташ аст

مرا جان شوریده در آتش است

Туро зулф шӯред ? саркаш аст

ترا زلف شورید? سرکش است

Марои бахти бедор ва дар айни хоб

مرا بخت بیدار و در عین خواب

Турои чашми махмуру масту хароб

ترا چشم مخمور و مست و خراب

Марои ин дили фитнаи ангези танг

مرا این دل فتنه‌انگیز تنگ

Турои ин даҳони шикаррези танг

ترا این دهان شکرریز تنگ

Машав гарм чун оҳи гармами зи тест

مشو گرم چون آه گرمم ز تست

Чаҳ дармон ки дармони дардами зи тест

چه درمان که درمان دردم ز تست

Дилам каз сари зулфати ошуфта буд

دلم کز سر زلفت آشفته بود

зи шӯри лабати тарк ҷон гуфта буд

ز شور لبت ترک جان گفته بود

Дар он зулфи мишкӣнаи бӯ май барам

در آن زلف مشکینه بو می‌برم

Вале аз каманди ту мӯ май барам

ولی از کمند تو مو می‌برم

Дарин кӣна аз банд бигушо дилам

درین کینه از بند بگشا دلم

Мазан оташи ғам дар обу гулам

مزن آتش غم در آب و گلم

Ман аркам шавам аз ҷамолат чаҳ кам

من ارکم شوم از جمالت چه کم

Вар аз ғами бимирами дилатро чаҳ ғам

ور از غم بمیرم دلت را چه غم

Ба бодаши даҳ он кас ки хок ту нест

به بادش ده آن کس که خاک تو نیست

Ба теғаши зани он кӯи ҳалок ту нест

به تیغش زن آن کو هلاک تو نیست

Дилам машкан охир ки дар дасти тест

دلم مشکن آخر که در دست تست

Ба теғаши зани он кӯи ҳалок ту нест

به تیغش زن آن کو هلاک تو نیست

Дилам машкан охир ки дар дасти тест

دلم مشکن آخر که در دست تست

Магӯ ҳоли он нақди қалбами зи тест

مگو حال آن نقد قلبم ز تست

Вагар ҷон кунам дар сари кори ту

وگر جان کنم در سر کار تو

Ба ҷони ту эй ман гирифтори ту

به جان تو ای من گرفتار تو

Ки аз шаҳриёрати ту дили брмгир

که از شهریارت تو دل برمگیر

Вазин хоксорати ту дили брмгир

وزین خاکسارت تو دل برمگیر

Ба ёдовари он ёри длхстаҳ ро

به یادآور آن یار دلخسته را

Гушояндаи рози дили баста ро

گشاینده راز دل بسته را

Чу оӣии сӯии равзаи поки ман

چو آئی سوی روضه پاک من

Макаши доман аз кибри брхоки ман

مکش دامن از کبر برخاک من

Биафшон ғубор аз сари турбатам

بیفشان غبار از سر تربتم

Нишонеи даҳ аз олами қрбтм

نشانی ده از عالم قربتم

Ки хорӣ ки май равед аз хоки ман

که خاری که می‌روید از خاک من

Бигӯед нишони дили поки ман

بگوید نشان دل پاک من

Бигирад чун хӯни дилами доманат

بگیرد چون خون دلم دامنت

Дроўизд аз атри пероҳанат

درآویزد از عطر پیراهنت

Муқӣмони ин гунбади тобнок

مقیمان این گنبد تابناک

з сабзӣ навиштанд бар лавҳи хок

ز سبزی نوشتند بر لوح خاک

Ки онҳо ки наққош ин пайкаранд

که آنها که نقاش این پیکراند

Шносндаҳи нақш ин дафтаранд

شناسنده نقش این دفتراند

Чу ҳарфи азал дар абад хонда анд

چو حرف ازل در ابد خوانده‌اند

Қалам бар сари коф ва навен ронда анд

قلم بر سر کاف و نون رانده‌اند

Дабирии казин таҳта ҳарфӣ бихонад

دبیری کزین تخته حرفی بخواند

Қаламро қалам кард ва ҳарфаш намонад

قلم را قلم کرد و حرفش نماند

Дам аз олам дил зананд аҳли дил

دم از عالم دل زنند اهل دل

На чун хоксорони ин обу гул

نه چون خاکساران این آب و گل

Қадам на дарин матбах дӯд хӯрд

قدم نه درین مطبخ دود خورد

Бизан пой бар косаи лоҷувард

بزن پای بر کاسه لاجورد

Рӯи он хирси таббох бар косаи зан

رو آن خرس طباخ بر کاسه زن

Ҳама косҳо хӯрд бар ҳам шикан

همه کاسها خورد بر هم شکن

Манеҳ чашм бар чашмаи карами хур

منه چشم بر چشمه کرم خور

Ки ноне наме арзади ин қурси зар

که نانی نمی‌ارزد این قرص زر