Тараннуми сароёни дастони навоз

ترنم سرایان دستان نواز

Чунин гуфтаанд ин ҳадиси дароз

چنین گفته‌اند این حدیث دراز

Ки он дам ки сарчашмаи офтоб

که آن دم که سرچشمه آفتاب

Фурушад ба зери замин дар чаҳ об

فروشد به زیر زمین در چه آب

Шаҳи занг бар зад сар аз роҳи шом

شه زنگ بر زد سر از راه شام

Дарафтодаши ин бози шарқӣ ба дом

درافتادش این باز شرقی به دام

Ба айвон даромад шаҳаншоҳи чин

به ایوان درآمد شهنشاه چین

Бар абрӯии парчини броФкндаҳи чин

بر ابروی پرچین برافکنده چین

Вазири ҷаҳондидаро пеш хонд

وزیر جهاندیده را پیش خواند

Бирав офарин карду пешаши нишонд

برو آفرین کرد و پیشش نشاند

Бифармуд то хилватӣ сохтанд

بفرمود تا خلوتی ساختند

зи бегона харгаҳ бипардохтанд

ز بیگانه خرگه بپرداختند

зи номаҳрами он кас ки дар пеш буд

ز نامحرم آن کس که در پیش بود

Брондндгар фии алмисли хеш буд

براندند گر فی‌المثل خویش بود

Ба дастур гуфт эй ҷаҳондидаи пер

به دستور گفت ای جهاندیده پیر

Марои ҳам падари ҳам гиромии вазир

مرا هم پدر هم گرامی‌وزیر

Ту дар ҳам сухан муҳаррамам бӯда Эй

تو در هم سخن محرمم بوده‌ای

Ба ҳар ҷойгаҳ ҳамдамам бӯда Эй

به هر جایگه همدمم بوده‌ای

Марои илтимосӣ кунун аз ту аст

مرا التماسی کنون از تو است

Агар гирем дар чунин вартаи даст

اگر گیریم در چنین ورطه دست

Наоне яке роз дорам зи ту

نهانی یکی راز دارم ز تو

Сухан меҳр карда сипорам ба ту

سخن مهر کرده سپارم به تو

Бигӯ бо ман акнӯн ту ар кори сом

بگو با من اکنون تو ار کار سام

Ки ӯро чигуна бисозем ром

که او را چگونه بسازیم رام

Ки соми Наримони гршосбист

که سام نریمان گرشاسبیست

Ки бар марг хешаш бияёд гирист

که بر مرگ خویشش بیاید گریست

Бибин даври гардун чҳо ме кунад

ببین دور گردون چها می‌کند

Ки ӯ қасди пайванд мо ме кунад

که او قصد پیوند ما می‌کند

Парии духти ман он ки номаш мабод

پری‌دخت من آن که نامش مباد

Ки ном маро дод яксар ба бод

که نام مرا داد یکسر به باد

Бпўшоди модар ба маргаши сиёҳ

بپوشاد مادر به مرگش سیاه

Мубиноади чашмаш дигар меҳру моҳ

مبیناد چشمش دگر مهر و ماه

Маро бар дил аз вай ҳазорон ғамаст

مرا بر دل از وی هزاران غمست

Дар айвонам аз сӯз ӯ мотамаст

در ایوانم از سوز او ماتمست

зи хунаши равони оби созам ба ҷӯй

ز خونش روان آب سازم به جوی

Чу ӯ рафт ман рустам аз гуфтугӯӣ

چو او رفت من رستم از گفتگوی

Бигӯ то чаҳ созами дармони дарин

بگو تا چه سازم درمان درین

Ки бадноми гаштам ба рӯй замин

که بدنام گشتم به روی زمین

Ба посух чунин гуфт дастури ин

به پاسخ چنین گفت دستور این

Мёмизи ту заҳр бо ангабин

میامیز تو زهر با انگبین

Агар ту зи ин дар ситоняши ҳуш

اگر تو ز این در ستانیش هوش

Даройади ҳамаи чину Мочӣн ба ҷӯш

درآید همه چین و ماچین به جوش

Турои сом , меҳмон ва дар интизор

ترا سام، مهمان و در انتظار

Чигуна кунӣ ноумедаши зи ёр

چگونه کنی ناامیدش ز یار

зи хӯни рехтани даст бояд кашид

ز خون ریختن دست باید کشید

Ки ореми найрангу рангии падед

که آریم نیرنگ و رنگی پدید

Бгўӣимгар боядат васли ёр

بگوئیم گر بایدت وصل یار

Ту як чанд ҳиҷрон кунӣ ихтиёр

تو یک چند هجران کنی اختیار

Агар майли пайванди дорӣ ба шоҳ

اگر میل پیوند داری به شاه

Турои барад бояд азин дар сипоҳ

ترا برد باید ازین در سپاه

зи Мочӣни сипаҳ бар ба дарёии гунг

ز ماچین سپه بر به دریای گنگ

Ба киштӣ ва лангар бирав бе диранг

به کشتی و لنگر برو بی‌درنگ

Чу аз тухми гршспи ном оварӣ

چو از تخم گرشسپ نام‌آوری

Нҳнколро сари зиён оварӣ

نهنکال را سر زیان آوری

Сипаҳро ба мардӣ ба дрёкшӣ

سپه را به مردی به دریاکشی

Хушӣ боядат баргузин нохушӣ

خوشی بایدت برگزین ناخوشی

Ба тангами зи дасти нҳнколи дев

به تنگم ز دست نهنکال دیو

Ту шояд ки аз ваии барории ғарив

تو شاید که از وی برآری غریو

Буд меҳри духтари сари аҳриман

بود مهر دختر سر اهرمن

Чу ореи сараши шӯи ту домоди ман

چو آری سرش شو تو داماد من

Чгўид ки ореи яқини дон ки мард

چگوید که آری یقین دان که مرد

Касе низ аз даст ӯ ҷони набард

کسی نیز از دست او جان نبرد

Ба ҳар соли нопоки деви лъин

به هر سال ناپاک دیو لعین

Харобӣ чаҳ созад ба Мочӣну чин

خرابی چه سازد به ماچین و چین

Расад бар сари халқи турони зӣонаш

رسد بر سر خلق توران زیانش

Буд оби дарёии чин то майонаш

بود آب دریای چین تا میانش

Агар ӯ биорад сари деви нар

اگر او بیارد سر دیو نر

Баҳонаи бҷўӣии зи паҳлу дигар

بهانه بجوئی ز پهلو دگر

Равони духтаратро бадви даҳ ба зеб

روان دخترت را بدو ده به زیب

Нгўӣӣ дигар чиз васозӣ фиреб

نگوئی دگر چیز و سازی فریب

Чу фағфур бишунид фарзонаи панд

چو فغفور بشنید فرزانه پند

Ба дилаш андар оварад ва зу шуд писанд

به دلش اندر آورد و زو شد پسند

Ба посух варо хонд баси офарин

به پاسخ ورا خواند بس آفرین

Бигуфто бирав зуди гӯйиши ҳамин

بگفتا برو زود گویش همین

Вазир аз бар шоҳи найранги ҷӯй

وزیر از بر شاه نیرنگ‌جوی

Биёмад бар паҳлуи ҷанги ҷӯй

بیامد بر پهلو جنگ‌جوی

Бигуфт эй сарфарози збиндгоаҳ

بگفت ای سرفراز زبیندگاه

Расонами паёмии зи фағфури шоҳ

رسانم پیامی ز فغفور شاه

Нахоҳем ҳаргиз ба рӯй ту гирд

نخواهیم هرگز به روی تو گرد

Валикини туро бояд ин чора кард

ولیکن ترا باید این چاره کرد

Маро душманӣ ҳаст болои даст

مرا دشمنی هست بالای دست

Ки ҳар соли моро азу ранҷ ҳаст

که هر سال ما را ازو رنج هست

Нҳнколи диўисти пари макру фан

نهنکال دیویست پر مکر و فن

зи дасташи забунтар буд аҳриман

ز دستش زبون‌تر بود اهرمن

Туоне агар чорасозӣ бадв

توانی اگر چاره سازی بدو

Раҳонем аз дасти он тираи рӯ

رهانیم از دست آن تیره‌رو

Агар аз таниши сари тусозӣ ҷудо

اگر از تنش سر تو سازی جدا

Тўӣии беҳтар аз ҷону домоди мо

توئی بهتر از جان و داماد ما

Гар ин размро сохтӣ чора Эй

گر این رزم را ساختی چاره‌ای

Ту ҷуфти парии духти маи пора Эй

تو جفت پری‌دخت مه‌پاره‌ای

Равони соми гуфто ба дастури пер

روان سام گفتا به دستور پیر

Ки эй марди донои равшани замир

که ای مرد دانای روشن‌ضمیر

Чу фағфурро рой бошад чунин

چو فغفور را رای باشد چنین

з девон кунам пок рӯй замин

ز دیوان کنم پاک روی زمین

Натарсам зи деву зи нари аждаҳо

نترسم ز دیو و ز نر اژدها

Ҷаҳонии наёбади зи чангами раҳо

جهانی نیابد ز چنگم رها

Валикини маро дар дил ояд чунин

ولیکن مرا در دل آید چنین

Ки бо ман кунад риюи фағфури чин

که با من کند ریو فغفور چین

Бадв гуфт дстўи равшани равон

بدو گفت دستو روشن روان

Ки паймон кунам бо ту эй паҳлавон

که پیمان کنم با تو ای پهلوان

Ки ореи нҳнколро зери даст

که آری نهنکال را زیر دست

Ба девони гуруҳи андари ореи шикаст

به دیوان گروه اندر آری شکست

Кунам чокарии бандагӣати мудом

کنم چاکری بندگیت مدام

Расонами дилатро зи дилбар ба ком

رسانم دلت را ز دلبر به کام

Ба Мочӣну чин комат ояд ба даст

به ماچین و چین کامت آید به دست

Чу гетии зи чанголи он дев раст

چو گیتی ز چنگال آن دیو رست

Диловари зи дастур чун ин сухан

دلاور ز دستور چون این سخن

Шунид ва писанд омадаш то ба бен

شنید و پسند آمدش تا به بن

Ба қлўод ва қлўш бифармуд гирд

به قلواد و قلوش بفرمود گرد

Ки лашкар бияёд сӯии ҷанги барад

که لشکر بیاید سوی جنگ برد

Далерони ховари ҳам андари замон

دلیران خاور هم اندر زمان

Ба ҷанги нҳнколи бастаи миён

به جنگ نهنکال بسته میان

Равон сом шуд сӯии фағфури шоҳ

روان سام شد سوی فغفور شاه

Мклли зи оҳани қабоу кулоҳ

مکلل ز آهن قبا و کلاه

Шаҳаншоҳи фағфур бар пой хост

شهنشاه فغفور بر پای خاست

Ба паҳлуи басӣ пурсиш оварад рост

به پهلو بسی پرسش آورد راست

Ки мўӣӣ нахоҳам зи мӯии ту кам

که موئی نخواهم ز موی تو کم

Валикини з деваст бар ман ситам

ولیکن ز دیو است بر من ستم

Чу ореи сари девро дар барам

چو آری سر دیو را در برم

Сипорам турои тоҷ бо духтарам

سپارم ترا تاج با دخترم

Бадв сом гуфт эй нажоди каён

بدو سام گفت ای نژاد کیان

Барои ту бастами камар бар миён

برای تو بستم کمر بر میان

Нҳнколро сар ба боди афканам

نهنکال را سر به باد افکنم

Бидон ҷодӯони корзори афканам

بدان جادوان کارزار افکنم

Бадв гуфт фағфури к-эии гирди кин

بدو گفت فغفور کای گرد کین

Сипаҳи садҳазор аз миён баргузин

سپه صدهزار از میان برگزین

Ҳамаи гирду гардани каши номдор

همه گرد و گردن‌کش نامدار

Ки бошанд дар разми девонати ёр

که باشند در رزم دیوانت یار

Ба шаҳ гуфт кӣ созами ин доварӣ

به شه گفت کی سازم این داوری

Марои баси ҳамин лашкари ховарӣ

مرا بس همین لشکر خاوری

Шаҳаш гуфт дорад нҳнколи дев

شهش گفت دارد نهنکال دیو

Сипаҳи садҳазорони пар аз рангу дев

سپه صدهزاران پر از رنگ و دیو

Ҳамаи деви ҷодӯии найранги соз

همه دیو جادوی نیرنگ‌ساز

Ту бо ин сипаҳ чун шӯии ҷанги соз

تو با این سپه چون شوی جنگ ساز

Нҳнкол , дарёии чин то майонаш

نهنکال، دریای چین تا میانش

Буд эй сипаҳдори равшани бадонаш

بود ای سپهدار روشن بدانش

Агар кӯҳи хора ба чангаш фитад

اگر کوه خاره به چنگش فتد

Чу моҳӣ ки дом наҳангаш фитад

چو ماهی که دام نهنگش فتد

зи мардону пелону кндоўрон

ز مردان و پیلان و کندآوران

Надорад касе тоб ӯ аз карон

ندارد کسی تاب او از کران

Ба ҷанги нҳнколи деви дмон

به جنگ نهنکال دیو دمان

Ба андаки сипаҳ чун шӯии бадгумон

به اندک سپه چون شوی بدگمان

Ту нахҷӣри пиндорӣ эй пурҳунар

تو نخجیر پنداری ای پرهنر

Надидӣ ту пархоши девони нар

ندیدی تو پرخاش دیوان نر

Бадв гуфт пас паҳлавии поки рой

بدو گفت پس پهلوی پاک رای

Ки эй шоҳ бо гуҳару фару ҷой

که ای شاه با گهر و فر و جای

Ту доне ки шерон ба ҷои камӣн

تو دانی که شیران به جای کمین

Нахоҳанд ёрӣ ба ҳангоми кин

نخواهند یاری به هنگام کین

Шунидӣ ки гршоспи гирди далер

شنیدی که گرشاسپ گرد دلیر

Биоварад чун зу ҳаросаш пазир

بیاورد چون زو هراسش پذیر

Ки ҳаргиз набӯдаст деви жён

که هرگز نبود است دیو ژیان

Ки то ӯ бибасташ ба банди гарон

که تا او ببستش به بند گران

Ба даргоҳи заҳҳоки ҷодӯи варо

به درگاه ضحاک جادو ورا

Бабраду бкрдш ба банди андро

ببرد و بکردش به بند اندرا

На аз пушти поки Наримони манам

نه از پشت پاک نریمان منم

Ҳамон аз далерӣ на мардуми занам

همان از دلیری نه مردم زنم

Бихандед фағфуру бнўохтш

بخندید فغفور و بنواختش

Ҳамаи созу ойини раҳи сохташ

همه ساز و آئین ره ساختش

Ба ҳамроҳ ӯ рафт шаҳи пас се рӯз

به همراه او رفت شه پس سه روز

Чаҳоруми ҳамон чу шаб омад ба рӯз

چهارم همان چو شب آمد به روز

Ба манзили пас онгаҳ ҷаҳони паҳлавон

به منزل پس آنگه جهان‌پهلوان

Бигуфто ба фағфури равшани равон

بگفتا به فغفور روشن روان

Казин бештар омадан рӯй нест

کزین بیشتر آمدن روی نیست

Сабк бозгард ва азин дар моиаст

سبک بازگرد و ازین در مایست

Ман ин ранҷро шодии ангорамаш

من این رنج را شادی انگارمش

Сари дев дар зери пои ормаш

سر دیو در زیر پا آرمش

Шаҳаншоҳ падрӯд кардаш ба меҳр

شهنشاه پدرود کردش به مهر

Ки ёрат буд кирдигори сипеҳр

که یارت بود کردگار سپهر

Навиштанд маншур бар ҳар шаҳӣ

نوشتند منشور بر هر شهی

Бдодндш аз кори соми огаҳӣ

بدادندش از کار سام آگهی

Ки то ҳар чаҳ бояд зи баргу зи соз

که تا هر چه باید ز برگ و ز ساز

Барандаш ба ҳар манзилии пешвоз

برندش به هر منزلی پیشواز

Ба киштӣ ва аз корсози ҷавон

به کشتی و از کارساز جوان

Бисозанд рои дили паҳлавон

بسازند رای دل پهلوان