Сароянда достон гузин

سراینده داستان گزین

Чунин достон зад зи фағфури чин

چنین داستان زد ز فغفور چین

Ки чун соми ялро ба найрангу ранг

که چون سام یل را به نیرنگ و رنگ

Равон кард бо сарварони сӯии ҷанг

روان کرد با سروران سوی جنگ

Даромад ба қасри париваши дижам

درآمد به قصر پریوش دژم

Бидидаш фурӯи рафта дар баҳри ғам

بدیدش فرو رفته در بحر غم

зи андешаҳо сар фиканда ба пеш

ز اندیشه‌ها سر فکنده به پیش

Ду чашмаши пари обу дил аз дарди риш

دو چشمش پر آب و دل از درد ریش

Дижам рӯй бинишаста аз баҳри сом

دژم روی بنشسته از بهر سام

Гули сурх ӯ яксараи зрдФом

گل سرخ او یکسره زردفام

Чу дидаш бад-ӣни гӯнаи солори чин

چو دیدش بدین‌گونه سالار چین

Бирав кард парчин ва дар шуд ба кин

بَرو کرد پرچین و در شد به کین

Забон аз паии сарзаниш боз кард

زبان از پی سرزنش باز کرد

Ҳама гуфта нохуш оғоз кард

همه گفته ناخوش آغاز کرد

Ҳамоно тўӣии нангу ори занон

همانا توئی ننگ و عار زنان

Ки гардӣдае ёр бо душманон

که گردیده‌ای یار با دشمنان

Бибастӣ ба хӯни бародари камар

ببستی به خون برادر کمر

Варои даври грдондӣ аз тахти зар

ورا دور گرداندی از تخت زر

Ҳамаи сози шоҳӣу ганҷи тғон

همه ساز شاهی و گنج طغان

Бидодӣ ба сому мари он сарварон

بدادی به سام و مر آن سروران

Чаҳ мояи марои сохтӣ хору зор

چه مایه مرا ساختی خوار و زار

Ки шуд соми чираи гуҳи корзор

که شد سام چیره گه کارزار

Чу моя шудам дар ҷаҳони хору паст

چو مایه شدم در جهان خار و پست

Ки мари диўзодаҳи бутамро шикаст

که مر دیوزاده بتم را شکست

Бигуфт ва биёмад чу озари буриш

بگفت و بیامد چو آذر برش

Бузади тозӣонаи басӣ бар сараш

بزد تازیانه بسی بر سرش

Барошуфт маи рӯ ва бикшод лаб

برآشفت مه‌رو و بگشاد لب

Бадв гуфт к-эии шоҳи волонсб

بدو گفت کای شاه والانصب

Чаро сом то буд дар шаҳри чин

چرا سام تا بود در شهر چین

Набӯдат ҷуз аз меҳри ман ҳам нишин

نبودت جز از مهر من هم‌نشین

Бирав боз кардӣ дар макру рию

برو باز کردی در مکر و ریو

Фиристодяш сӯии пайкори дев

فرستادیش سوی پیکار دیو

Чу ӯ шуд камӣни сари броФрохтӣ

چو او شد کمین سر برافراختی

Ба ман зини нишони доварии сохтӣ

به من زین نشان داوری ساختی

Ҳмонгаҳ ки ӯ чира гардад ба кин

همانگه که او چیره گردد به کین

Бияёд дигар раҳи сӯии шаҳри чин

بیاید دگر ره سوی شهر چین

Макун корӣ эй номвари шаҳриёр

مکن کاری ای نامور شهریار

Ки гардии пушаймони саранҷоми кор

که گردی پشیمان سرانجام کار

Барошуфт фағфуру оҳихти теғ

برآشفت فغفور و آهیخت تیغ

Ки хӯни резад аз моҳи рух бе дареғ

که خون ریزد از ماه رخ بی‌دریغ

Гирифташ сари дасти фағфури сахт

گرفتش سر دست فغفور سخت

Бадв гуфт к-эии шоҳи фирӯзбахт

بدو گفت کای شاه فیروزبخت

Замонӣ ба хӯни рехтан рух битоб

زمانی به خون ریختن رخ بتاب

зи дил давр кун рои кину шитоб

ز دل دور کن رای کین و شتاب

Чаҳ бояд бадви андар овихтан

چه باید بدو اندر آویختن

зи нозуки таниши хӯни фурӯи рехтан

ز نازک تنش خون فرو ریختن

зи сар давр кун кӣнау моҷаро

ز سر دور کن کینه و ماجرا

Равони мар ӯро ба роҳи хато

روان مر او را به راه خطا

Тмртошро шодмон кун азин

تمرتاش را شادمان کن ازین

Чу ӯ ком ҷӯяд ту шодӣ гузин

چو او کام جوید تو شادی گزین

Ки мари духтро шӯии зебад ба даҳр

که مر دخت را شوی زیبد به دهر

Ба ҷои бозмон эй шаҳаншоҳи қаҳр

به جای بازمان ای شهنشاه قهر

Буруни баради ханҷари зи чанголи шоҳ

برون برد خنجر ز چنگال شاه

Шуд аз қаср ва рӯ кард дар боргоҳ

شد از قصر و رو کرد در بارگاه

Баромад ба тахт ва талаб кард ҷом

برآمد به تخت و طلب کرد جام

Аз он пас гузин кард панҷсад ғулом

از آن پس گزین کرد پانصد غلام

Дигар сад канизаки ҳама чун парӣ

دگر صد کنیزک همه چون پری

Ҳама чун маи ҳафта дар дилбарӣ

همه چون مه هفته در دلبری

зи асбу сому кулоҳу камар

ز اسب و سام و کلاه و کمر

зи теғи сроФшону заррини сипар

ز تیغ سرافشان و زرین سپر

Азинҳои фаровон талаб кард шоҳ

ازینها فراوان طلب کرد شاه

Биоварад дастур дар боргоҳ

بیاورد دستور در بارگاه

Баромад ба тахт ва талаб кард ҷом

برآمد به تخت و طلب کرد جام

Вази он пас гузин кард аз ҳар кадом

وز آن پس گزین کرد از هر کدام

Бадв гуфт сӯии шабистони шитоб

بدو گفت سوی شبستان شتاب

зи озарми якборагӣ рух битоб

ز آزرم یکبارگی رخ بتاب

Парии духтро дар мҳФаҳи нишон

پری‌دخت را در محفه نشان

Гузин кун танӣ чанд аз саракашон

گزین کن تنی چند از سرکشان

Ғуломон ва ин хостаи сар ба сар

غلامان و این خواسته سر به سر

Бар он саракашони як ба як баршумур

بر آن سرکشان یک به یک برشمر

Равони созашони сӯии роҳи хто

روان سازشان سوی راه ختا

Бидон то шавад аспри моҷаро

بدان تا شود اسپری ماجرا

Пазируфти дастур аз боргоҳ

پذیرفت دستور از بارگاه

Даромад шитобон ба айвони гоҳ

درآمد شتابان به ایوان گاه

Варо дид зи андӯҳи пжмон шуда

ورا دید ز اندوه پژمان شده

Аз он оташи тези бирён шуда

از آن آتش تیز بریان شده

Заминро бабўсед ва лаб баргушод

زمین را ببوسید و لب برگشاد

Ҳама гуфт фағфур чин кард ёд

همه گفت فغفور چین کرد یاد

Париваши зи ғами хӯни з дида баранд

پریوش ز غم خون ز دیده براند

Май арғавонро ба гули брФшонд

می ارغوان را به گل برفشاند

Вази он пас ба андешаҳо гашти ҷуфт

وز آن پس به اندیشه‌ها گشت جفت

Даромад сӯии ҳўдҷ ва рух наҳуфт

درآمد سوی هودج و رخ نهفت

Бибастанд ҳўдҷ ба пушти ҳиўн

ببستند هودج به پشت هیون

Париваши ҳамеи рехт аз дидаи хӯн

پریوش همی ریخت از دیده خون

Ғуломон нишастанд бар бодпо

غلامان نشستند بر بادپا

зи чин рух ниҳоданд сӯии хто

ز چین رخ نهادند سوی ختا

Азин олами афрӯз огоҳ шуд

ازین عالم افروز آگاه شد

Бирав рӯзи андӯҳ кӯтоҳ шуд

برو روز اندوه کوتاه شد

зи шодии баромад ба абри баланд

ز شادی برآمد به ابر بلند

Равон шуд бар паҳлуи арҷманд

روان شد بر پهلو ارجمند

Бад-ӣн то бигӯед ба фархундаи сом

بدین تا بگوید به فرخنده سام

Ки шуд ёри ту бо қмртоши ром

که شد یار تو با قمرتاش رام