Азин сӯ чу аз кин бипардохт сом

ازین سو چو از کین بپرداخت سام

Ба шодӣ талаб кард ва нӯшед ҷом

به شادی طلب کرد و نوشید جام

Нишастанд наздаш ҳамаи сар ба сар

نشستند نزدش همه سر به سر

Ба ногуҳ ҷаҳонҷӯй афрохт сар

به ناگه جهانجوی افراخت سر

Яке ҷом аз соқии симтн

یکی جام از ساقی سیمتن

Гирифт ва чунин гуфт бо анҷуман

گرفت و چنین گفت با انجمن

Ки ин ҷом бар рӯй дилдори хеш

که این جام بر روی دلدار خویش

Казу ҳам буд гарми бозори хеш

کزو هم بود گرم بازار خویش

Агар ёд ӯ мебанушам равост

اگر یاد او می بنوشم رواست

Ки ӯ шоҳи хубони чину хтост

که او شاه خوبان چین و ختاست

Бигуфт ин ва пас пеш оварад ҷом

بگفت این و پس پیش آورد جام

Призод огаҳ шуд аз гуфт сом

پریزاد آگه شد از گفت سام

Агар чаҳ Рахшро намедид кас

اگر چه رخش را نمی‌دید کس

Валикини зи андӯҳ бар зад нафас

ولیکن ز اندوه بر زد نفس

БроФроз киштӣ даромад паст

برافراز کشتی درآمد پست

Бузади бол ва он ҷом майро шикаст

بزد بال و آن جام می را شکست

Ҷаҳони паҳлавон зон шуд андари шигифт

جهان پهلوان زان شد اندر شگفت

Сарангушти ҳайрат ба дандон гирифт

سرانگشت حیرت به دندان گرفت

Чу рафтанди гардон ба ороми ҷо

چو رفتند گردان به آرام جا

Ҳмонгаҳи ҷаҳонҷӯии кшўргшо

همانگه جهانجوی کشورگشا

з рӯй придхтш омад ба ёд

ز روی پریدختش آمد به یاد

Ду ҷадвал ба рух ҳар ду чашмаши кушод

دو جدول به رخ هر دو چشمش گشاد

Ҳамеи рехт аз дида дар хўшоб

همی ریخت از دیده در خوشاب

з ҳиҷрон намеомадаш бози хоб

ز هجران نمی‌آمدش باز خواب

Агар чаҳ ба чанги андари он ҷом дошт

اگر چه به چنگ اندر آن جام داشت

Валикини сурӯдии ғам анҷом дошт

ولیکن سرودی غم انجام داشت

Ҳаме гуфт к-эии биўФои рӯзгор

همی گفت کای بیوفا روزگار

Чунин чанд бошам зи ғами сӯгвор

چنین چند باشم ز غم سوگوار

Гуҳӣ бо Самангони пайкорҷӯӣ

گهی با سمنگان پیکارجوی

зи кини мари мар ӯро дрорӣ ба рӯй

ز کین مر مر او را درآری به روی

Гуҳии тирасозӣ ба ман рӯз ро

گهی تیره سازی به من روز را

Гуҳии чираи мари олами афрӯз ро

گهی چیره مر عالم‌افروز را

Давонем гуҳи сӯй пайкор жанд

دوانیم گه سوی پیکار ژند

Гуҳии сари дрорим дар зери банд

گهی سر درآریم در زیر بند

Гуҳӣ чира созем дар разму кин

گهی چیره سازیم در رزم و کین

Серуми барфарозӣ ба чархи барин

سرم برفرازی به چرخ برین

Ба некии дуюм чун задам фол ро

به نیکی دویم چون زدم فال را

Падед оваредӣ нҳнкол ро

پدید آوریدی نهنکال را

Дигар даври афкандӣ аз маҳвашам

دگر دور افکندی از مهوشم

з ҳиҷрон фикандӣ ба чархи оташам

ز هجران فکندی به چرخ آتشم

Азин пас рухи хеш пжмон макун

ازین پس رخ خویش پژمان مکن

Дигар қасди сом Наримон макун

دگر قصد سام نریمان مکن

Ки ҷонаш бар нозанин дилбар аст

که جانش بر نازنین دلبر است

Агар раҳмати оре маро дархураст

اگر رحمت آری مرا درخورست

Призод аз афроз чун ин шунид

پریزاد از افراز چون این شنید

Ҳмонгаҳи сурӯд ҳазин баркашид

همانگه سرود حزین برکشید

Ки бечораи соми Наримон ки ӯй

که بیچاره سام نریمان که اوی

Дамодам наад сӯии пайкор рӯй

دمادم نهد سوی پیکار روی

Бидон то парӣ духт гирад ба бар

بدان تا پری‌دخت گیرد به بر

Бипечад шаҳи чини зи пайкори сар

بپیچد شه چین ز پیکار سر

Гуҳӣ андар уфтад ба дарёии жарф

گهی اندر افتد به دریای ژرف

Намояди басии корҳои шигарф

نماید بسی کارهای شگرف

Ба ховари намояди мар ӯро парӣ

به خاور نماید مر او را پری

Ба заррина диж гардад аз ҷони барӣ

به زرینه دژ گردد از جان بری

Ба ҷони вари гуҳӣ сайр гардад ба сайр

به جان ور گهی سیر گردد به سیر

Шавад аз шаҳи чини гурезон ба дайр

شود از شه چین گریزان به دیر

Гуҳии барфарозади ялии бол ро

گهی برفرازد یلی بال را

Гуҳ ҷӯяд набарди нҳнкол ро

گه جوید نبرد نهنکال را

Бидон то диҳад шоҳи духтари бадв

بدان تا دهد شاه دختر بدو

Ҳамоно барошуфт ахтари бадв

همانا برآشفت اختر بدو

Казин пас ба гуфтори солори чин

کزین پس به گفتار سالار چین

Наад бо сипаҳи рухи сӯии разми кин

نهد با سپه رخ سوی رزم کین

Призод чун разму пархош ро

پریزاد چون رزم و پرخاش را

Парӣ духт хоҳад қмртош ро

پری‌دخت خواهد قمرتاش را

Шаҳи чини рухи оради сӯии моҷаро

شه چین رخ آرد سوی ماجرا

Расонади париваш ба шоҳи хто

رساند پریوش به شاه ختا

Буд то ба гетии бародари сипар

بود تا به گیتی برادر پسر

Чаро сом гирад мар ӯро ба бар

چرا سام گیرد مر او را به بر

Хабар бозгуем з роз наҳуфт

خبر بازگویم ز راز نهفت

Парӣ духт шуд бо қмртоши ҷуфт

پری‌دخت شد با قمرتاش جفت

Чу бишунид он гуфтҳо шер зуаш

چو بشنید آن گفتها شیر زوش

зи андӯҳ ва аз ғуссаи барзади хурӯш

ز اندوه و از غصه برزد خروش

Сар аз хоби бркрди андари замон

سر از خواب برکرد اندر زمان

Талаб кард фарҳанги равиши равон

طلب کرد فرهنگ روش روان

зи ҷои ҷуст ва омад бар паҳлавон

ز جا جست و آمد بر پهلوان

Рахш дид монанди ?и заъфарон

رخش دید مانند? زعفران

Дуо кард ва гуфт эй сипаҳдор зуаш

دعا کرد و گفت ای سپهدار زوش

Чаро барзадии ҳамчуи шерони хурӯш

چرا برزدی همچو شیران خروش

Гули сурхи ту аз чаҳ рӯи зарди гашт

گل سرخ تو از چه رو زرد گشت

Дами гармат аз баҳр ки сарди гашт

دم گرمت از بهر که سرد گشت

Бадв гуфт сом эй гӯи меҳрбон

بدو گفت سام ای گو مهربان

Дилам шуд зи кори шаҳи чини навон

دلم شد ز کار شه چین نوان

Намӯда ба ман роҳи пархош ро

نموده به من راه پرخاش را

Парӣ духт дода қмртош ро

پری‌دخت داده قمرتاش را

Або ӯ парии духт бар сохта

ابا او پری‌دخت بر ساخته

Бародари писарро сари афрохта

برادر پسر را سر افراخته

Ба ҳўдҷи парии духтро карда ҷо

به هودج پری‌دخت را کرده جا

Фиристода ӯро ба роҳи хато

فرستاده او را به راه خطا

Бадв диўзодаҳ гирифт офарин

بدو دیوزاده گرفت آفرین

Аз он пас бигуфт эй дилбар гузин

از آن پس بگفت ای دلبر گزین

Куҷо ҳаст даҳ рӯз аз мо ба шаҳр

کجا هست ده روز از ما به شهر

Ниҳодем рухи сӯии пайкору қаҳр

نهادیم رخ سوی پیکار و قهر

Чисон ӯ басӯи хто шуд чу бод

چسان او بسوی ختا شد چو باد

Наёрад хирадманд азин гуфта ёд

نیارد خردمند ازین گفته یاد

Чисони гашт ӯ бо қмртоши ҷуфт

چسان گشت او با قمرتاش جفت

Ба гетии дурӯғии чунин кас нагуфт

به گیتی دروغی چنین کس نگفت

Призодро сом дар пеш хонд

پریزاد را سام در پیش خواند

Ба нармии фаровон суханҳо баранд

به نرمی فراوان سخنها براند

Вази он пас бадв гуфт каз костӣ

وز آن پس بدو گفت کز کاستی

Мазан дам бигӯ сар ба сари ростӣ

مزن دم بگو سر به سر راستی

Барафрӯхт рухи он маи дилрабоӣ

برافروخت رخ آن مه دلربای

Бадв гуфт к-эии паҳлуи неки рой

بدو گفت کای پهلو نیک رای

Ба савганди лаби бргшоими яке

به سوگند لب برگشایم یکی

Пазирии мари он гуфтугӯи андакӣ

پذیری مر آن گفتگو اندکی

Ки аз чини парии пайкари дилрабо

که از چین پری‌پیکر دلربا

Пай ком шуд назд шоҳи хто

پی کام شد نزد شاه ختا

Бадв гуфт соми ин чаҳ савганд буд

بدو گفت سام این چه سوگند بود

Ба ман бар яке роз бояд гушӯд

به من بر یکی راز باید گشود

Парӣ гуфт огаҳи шӯ аз кори мо

پری گفت آگه شو از کار ما

Ба гетӣ буд шери додари мо

به گیتی بود شیر دادار ما

Ба он пайкари шер ки ӯем худост

به آن پیکر شیر که اویم خداست

Ки бо ту нагӯям сухани ғайри рост

که با تو نگویم سخن غیر راست

Бад омад ҷаҳони паҳлавонро басӣ

بد آمد جهان‌پهلوان را بسی

Бадв гуфт кандар ҷаҳон нокасе

بدو گفت کاندر جهان ناکسی

Ҷаҳони офаринро ситоиши намо

جهان آفرین را ستایش نما

Ки ӯ бар ду гетӣ буд раҳнамо

که او بر دو گیتی بود رهنما

Хдоӣӣ ки афлок бар пой кард

خدائی که افلاک بر پای کرد

Хирадро зи дилбари ҳаме ҷой кард

خرد را ز دلبر همی جای کرد

Ҳаме гуфт бо ӯ суханҳои гарм

همی گفت با او سخنهای گرم

намешуд дили он призоди нарм

نمی‌شد دل آن پریزاد نرم

Ба хоҳиш ҳаме гуфт комам барор

به خواهش همی گفت کامم برآر

Вази он пас бихонам сӯии кирдигор

وز آن پس بخوانم سوی کردگار

Дигар бораи соми диловари нажод

دگر باره سام دلاور نژاد

Лаби худ ба савганду паймони кушод

لب خود به سوگند و پیمان گشاد

Ки то брнёиди марои коми дил

که تا برنیاید مرا کام دل

Нагардӣ ту андари ҷаҳони роми дил

نگردی تو اندر جهان رام دل

Ба гоҳе ки моҳам ба даст оварам

به گاهی که ماهم به دست آورم

Сипоҳи адуро шикаст оварам

سپاه عدو را شکست آورم

Биёбӣ змни коми дили шодмон

بیابی زمن کام دل شادمان

Вагарнаи Бамонеи асири ғамон

وگرنه بمانی اسیر غمان

Бигуфту бадв низ нармӣ намӯд

بگفت و بدو نیز نرمی نمود

Призоди ҳам рой гармӣ намӯд

پریزاد هم رای گرمی نمود

Ки чандон амон хоҳам аз ту ба даҳр

که چندان امان خواهم از تو به دهر

Ки мари аҳриманро барам сари зи қаҳр

که مر اهرمن را برم سر ز قهر

Нишинаму ҷом паёпай хӯрем

نشینم و جام پیاپی خوریم

Ғами беҳудаи гӯй то кӣ хӯрем

غم بیهوده‌گوی تا کی خوریم

Чу бишунид аз паҳлавони ин сухан

چو بشنید از پهلوان این سخن

Нагунҷед аз завқ дар перҳан

نگنجید از ذوق در پیرهن

зи шодии ҳмонгаҳ ниҳон кард рӯ

ز شادی همانگه نهان کرد رو

Дижам буд соми ял аз гуфт ӯ

دژم بود سام یل از گفت او

Ба фарҳанг ял гуфт к-эии номвар

به فرهنگ یل گفت کای نامور

Ндонӣ чисон корам омад ба сар

ندانی چسان کارم آمد به سر

Нахуст ар ба сӯии хто рӯ кунам

نخست ار به سوی ختا رو کنم

Сари номи худ зер оҳӯ кунам

سر نام خود زیر آهو کنم

Ба биғораҳ гӯйанд гардани кашон

به بیغاره گویند گردن‌کشان

Ки шуд соми ял аз ҷаҳон бе нишон

که شد سام یل از جهان بی‌نشان

Битарседу бнҳФти рӯ аз ситез

بترسید و بنهفت رو از ستیز

зи пеш нҳнкол шуд дар гурез

ز پیش نهنکال شد در گریز

Агар барфарозами ялии бол ро

اگر برفرازم یلی بال را

Ки бандами ду дасти нҳнкол ро

که بندم دو دست نهنکال را

Придхтм аз чанг берун шавад

پریدختم از چنگ بیرون شود

Марои бахти фархунда ворун шавад

مرا بخت فرخنده وارون شود

Надонам барин бар чаҳ чора кунам

ندانم برین بر چه چاره کنم

Ҳамон ба ки аз кин канора кунам

همان به که از کین کناره کنم

Чу бод шитобон шавам бози ҷо

چو باد شتابان شوم باز جا

Нуҳум рӯй худро ба сӯии хто

نهم روی خود را به سوی ختا

Магари лолаи рухро ба чанг оварам

مگر لاله رخ را به چنگ آورم

Сари шоҳи чини зер санг оварам

سر شاه چین زیر سنگ آورم

Сабки диўзодаҳи забони кушод

سبک دیوزاده زبان گشاد

Бадв гуфт к-эии номбурдори род

بدو گفت کای نامبردار راد

Агар дрпзирӣ баронам зи ҷо

اگر درپذیری برانم ز جا

Аз эдар нуҳуми рух ба роҳи хто

از ایدر نهم رخ به راه ختا

Ҳамаи розҳоро пажӯҳиш кунам

همه رازها را پژوهش کنم

Тмртошро зон накӯҳиш кунам

تمرتاش را زان نکوهش کنم

Парии духтро низ боз оварам

پری‌دخت را نیز باز آورم

Сӯии меҳри сомаш ниёз оварам

سوی مهر سامش نیاز آورم

Азу шодмон шуд ҷаҳонҷӯии сом

ازو شادمان شد جهانجوی سام

Дилам гуфт бо эминии гашти ром

دلم گفت با ایمنی گشت رام

Бирав кат буд ёри фархундаи бахт

برو کت بود یار فرخنده بخت

Туро боди осони ҳамаи кори сахт

تو را باد آسان همه کار سخت

Яке раҳнамои гашти ҳамроҳ ӯ

یکی رهنما گشت همراه او

Ки бошад шабу рӯзи огоҳ ӯ

که باشد شب و روز آگاه او

Сабки заврақии ҷусти соми далер

سبک زورقی جست سام دلیر

Нишаст андрўи диўзодаҳ чу шер

نشست اندرو دیوزاده چو شیر