Сари бодбон чун шуд андари ҳаво

سر بادبان چون شد اندر هوا

Равони гашти заврақ ба роҳи хто

روان گشت زورق به راه ختا

Дарин гуфтугӯҳо шаб андар расед

درین گفتگوها شب اندر رسید

Ду лашкар дар он ҷойгаҳ орамид

دو لشکر در آن جایگه آرمید

зи киштии ҳама лангар андохтанд

ز کشتی همه لنگر انداختند

з ҳар дар ҳикоят ҳаме хостанд

ز هر در حکایت همی خواستند

Ниҳоданд асли суханро бар он

نهادند اصل سخن را بر آن

Ки дар шаб гурезанд кндоўрон

که در شب گریزند کندآوران

Бигуфтанд тадбир инасту бас

بگفتند تدبیر این است و بس

Агар кас наёяд шуморо зпс

اگر کس نیاید شما را زپس

Бигуфтанд андари дил шаб рӯем

بگفتند اندر دل شب رویم

Ки девем мо сар ба сар шаб рӯем

که دیویم ما سر به سر شب رویم

Чу як пос аз тира шаб даргузашт

چو یک پاس از تیره شب درگذشت

Шаби оҳанг бар чархи гардони бгшт

شب آهنگ بر چرخ گردان بگشت

Аз он лашкари деви ббди даҳ ҳазор

از آن لشکر دیو ببد ده‌هزار

Накарданд андари дили шаби қарор

نکردند اندر دل شب قرار

Чу панҷоҳ киштии бад аз омадан

چو پنجاه کشتی بد از آمدن

Куҷо даҳ бимонаданд аз он анҷуман

کجا ده بماندند از آن انجمن

Бронднди киштӣ чу боди баҳор

براندند کشتی چو باد بهار

Азишон ҳамаи бихбри номдор

ازیشان همه بیخبر نامدار

Чу аз шарфаи боми нилии ҳисор

چو از شرفه بام نیلی حصار

Падед омад ани хишти заррин нигор

پدید آمد ان خشت زرین‌نگار

Чу қлўш чу қлўоди ду паҳлавон

چو قلوش چو قلواد دو پهلوان

Расиданди он дам бар паҳлавон

رسیدند آن دم بر پهلوان

Ки аз лашкари деви як тан намонад

که از لشکر دیو یک تن نماند

Ки накбат бар эшон фалаки брншонд

که نکبت بر ایشان فلک برنشاند

Ҳазимат гирифтанд девони нар

هزیمت گرفتند دیوان نر

Касе нест зи эшон дарин баҳр ва бар

کسی نیست ز ایشان درین بحر و بر

Чу бишунид соми Наримони нажод

چو بشنید سام نریمان‌نژاد

Равони саҷда шукр кардаш чу бод

روان سجده شکر کردش چو باد

Ситоиш басӣ кард бар кирдигор

ستایش بسی کرد بر کردگار

Ки эй офаринандаи мӯру мор

که ای آفریننده مور و مار

Биҷузи ту касеам худованд нест

بجز تو کسی‌ام خداوند نیست

Касе кин надонад хирадманд нест

کسی کین نداند خردمند نیست

Марои даҳ тўоноӣӣу Фрҳӣ

مرا ده توانائی و فرهی

Ки ҳастӣ худованд , ман чун раҳе

که هستی خداوند، من چون رهی

Сар аз саҷдаи шукри бардошти боз

سر از سجده شکر برداشت باز

Бузади наъраи он гирди грднФроз

بزد نعره آن گرد گردنفراز

Ки эй паҳлавонони ҷанги оварон

که ای پهلوانان جنگ آوران

Бидонед яксар зи перу ҷавон

بدانید یکسر ز پیر و جوان

Ҳамин дами нҳнкол дар ме расад

همین دم نهنکال در می‌رسد

Абои гурзу гўполу девони зи раҳ

ابا گرز و گوپال و دیوان ز ره

Бубинем то гардиши рӯзгор

ببینیم تا گردش روزگار

Чаҳ орад ба мо бар азин тираи кор

چه آرد به ما بر ازین تیره‌کار

Дили андар худованд бандеду бас

دل اندر خداوند بندید و بس

Ки ҷуз ӯ надорем фарёдрас

که جز او نداریم فریادرس

Бигуфту таваккул ба додар кард

بگفت و توکل به دادار کرد

Баровард аз дили ҳамеи оҳи сард

برآورد از دل همی آه سرد

Ки оё парии духт моҳам куҷост

که آیا پری‌دخت ماهم کجاست

Надонам дарин баҳр роҳам куҷост

ندانم درین بحر راهم کجاست