зи дили ончунон оташӣ барфурӯхт

ز دل آنچنان آتشی برفروخت

Ки мари моҳёнро бирав дил бсухт

که مر ماهیان را برو دل بسوخت

Бигуфто ки як сол бошад ки ман

بگفتا که یک سال باشد که من

зи Эрони ҷудои гаштаму анҷуман

ز ایران جدا گشتم و انجمن

Ҷудо аз манӯчеҳри шоҳи ҷаҳон

جدا از منوچهر شاه جهان

Дар ӣнҷои гирифтори дарду ғамон

در اینجا گرفتار درد و غمان

Надонам шабу рӯзи сомони хеш

ندانم شب و روز سامان خویش

Давои дили риши бирёни хеш

دوای دل ریش بریان خویش

Гирифтори нафаси ҳавоу ҳавас

گرفتار نفس هوا و هوس

Накардем зи андӯҳи як лаҳзаи бас

نکردیم ز اندوه یک لحظه بس

Кунун ҷумлаи гардони Эрони замин

کنون جمله گردان ایران زمین

Ба мо орзӯманд ва мо худ ба чин

به ما آرزومند و ما خود به چین

Чу мелоду гшўоду шнгўии шер

چو میلاد و گشواد و شنگوی شیر

Чу Иваэед шоҳи он савори далер

چو اوزید شاه آن سوار دلیر

Дарин баҳри гирдоби хӯни мондаи дайр

درین بحر گرداب خون مانده دیر

Бимонадем саргаштау дастгир

بماندیم سرگشته و دستگیر

Ба ҳарҳол киштӣ баронед зуд

به هرحال کشتی برانید زود

Ки аз об оем буруни ҳамчуи дӯд

که از آب آیم برون همچو دود

Нмонми нҳнколу ёли варо

نمانم نهنکال و یال ورا

На он гурзу куполу бори варо

نه آن گرز و کوپال و بار ورا

Мабодои дарин рӯй дарёии об

مبادا درین روی دریای آب

Дигар раҳ даройанд пари печу тоб

دگر ره درآیند پر پیچ و تاب

Бронднди киштии ҳам андари шитоб

براندند کشتی هم اندر شتاب

Ба тундӣу тезӣ чу парони уқоб

به تندی و تیزی چو پران عقاب

Ба рӯзи дуюм чун ки шуд чоштгоҳ

به روز دویم چون که شد چاشتگاه

Фиғонии зи болои баромад ба моҳ

فغانی ز بالا برآمد به ماه

Яке наъра зад дидбони далер

یکی نعره زد دیدبان دلیر

Ки эй соми фаррухи паии шергир

که ای سام فرخ پی شیرگیر

Ба болои киштии бро то шигифт

به بالای کشتی برآ تا شگفت

Бибинӣ зи болу зи болоу кафат

ببینی ز بال و ز بالا و کفت

Яке дӯди байнами давону дмон

یکی دود بینم دوان و دمان

Ҳамеи печади он дӯди тираи равон

همی پیچد آن دود تیره روان

Чу кӯҳи гаронӣ дар он рӯй баҳр

چو کوه گرانی در آن روی بحر

Ҳаме ояд аз қаҳр монанди заҳр

همی آید از قهر مانند زهر

Надонам чаҳ чизаст эй номдор

ندانم چه چیز است ای نامدار

Аё паҳлавони соми яли ҳуши дор

ایا پهلوان سام یل هوش‌دار

Гумонам чунинаст ки дӯди гарон

گمانم چنین است که دود گران

Нҳнкол бошад ки ояд равон

نهنکال باشد که آید روان

Азу барҳазар бош эй номдор

ازو برحذر باش ای نامدار

Ки девӣ азимаст бо гиру дор

که دیوی عظیم است با گیر و دار

Агар нисбат аз ваии турои бдрсд

اگر نسبت از وی ترا بدرسد

Чаҳ бошад саранҷом бо неку бад

چه باشد سرانجام با نیک و بد

Чунин дод соми Наримони ҷавоб

چنین داد سام نریمان جواب

Чаҳ доред эй саракашони печу тоб

چه دارید ای سرکشان پیچ و تاب

Таваккул ба додару яздони мо

توکل به دادار و یزدان ما

Ки ҳаст ӯ ба қудрати нигаҳбони мо

که هست او به قدرت نگهبان ما

Марвро расад кирдигорӣу бас

مرو را رسد کردگاری و بس

Ҳам ӯро расад шаҳриёрӣу бас

هم او را رسد شهریاری و بس

Бигуфт ва мусаллаҳ бишуд соми гирд

بگفت و مسلح بشد سام گرد

Боситоди он шер бо дастбурд

باستاد آن شیر با دستبرد

Ки то кӣ даройади нҳнколи дев

که تا کی درآید نهنکال دیو

برارد ба рӯйиши фиғону ғарив

برآرد به رویش فغان و غریو

Ҳаме омад он дев монанди кӯҳ

همی آمد آن دیو مانند کوه

Абои ҳайбату дастгоҳу шиква

ابا هیبت و دستگاه و شکوه

Ду то шох ҳамчун чанорӣ ба сар

دو تا شاخ همچون چناری به سر

Ба ҳамроҳ будяш девони нар

به همراه بودیش دیوان نر

Азуи моҳён дар гурези омада

ازو ماهیان در گریز آمده

Абои ҳайбат ва бо ситези омада

ابا هیبت و با ستیز آمده

Чу ани кӯҳ наздик омад зи давр

چو ان کوه نزدیک آمد ز دور

Ту гуфтӣ ки бастади зи хуршеди нур

تو گفتی که بستد ز خورشید نور

Ҳаросид дилҳо зи осор ӯ

هراسید دل‌ها ز آثار او

Битарсед ҷонҳо зи дидор ӯ

بترسید جان‌ها ز دیدار او

Балои ҷаҳони бади нҳнколи дев

بلای جهان بد نهنکال دیو

Ки омад дмони пурхурӯшу ғарив

که آمد دمان پرخروش و غریو

Яке наъра зад деви сари пуршитоб

یکی نعره زد دیو سر پرشتاب

Ки ларзид бар хеши дарёии об

که لرزید بر خویش دریای آب

Пас аз наъра гуфт ӯ ки эй соми шер

پس از نعره گفت او که ای سام شیر

Нигаҳи дори пои худ акнӯн далер

نگه‌دار پای خود اکنون دلیر

Турои ман ба дасти табоҳии даҳум

ترا من به دست تباهی دهم

Дарин жарфи дарё ба моҳии даҳум

درین ژرف دریا به ماهی دهم

Манам шоҳи девон рӯй замин

منم شاه دیوان روی زمین

Набошад чун ман кас ба Мочӣну чин

نباشد چون من کس به ماچین و چین

Шавад пеши дастами тани кӯҳи паст

شود پیش دستم تن کوه پست

Туро нест бар пои ман зӯри даст

ترا نیست بر پای من زور دست

Чу қлўоди гуфтор ӯро шунид

چو قلواد گفتار او را شنید

Яке наъра бар дев нар баркашид

یکی نعره بر دیو نر برکشید

Ки эй деви бадгавҳари тираи кор

که ای دیو بدگوهر تیره کار

Турои бахти баргашт аз рӯзгор

ترا بخت برگشت از روزگار

Набошад турои Зуҳрае тираи ҷон

نباشد ترا زهره‌ای تیره جان

Ки то номи сововарӣ бар забон

که تا نام ساو آوری بر زبان

Ҳамоно ки ҳамчун ту девии ҳазор

همانا که همچون تو دیوی هزار

Бикуштаст мари сом дар корзор

بکشتست مر سام در کارزار

Чу бишунид дар лаҳзаи он деви нар

چو بشنید در لحظه آن دیو نر

Яке қаҳқаҳа баркашид аз ҷигар

یکی قهقهه برکشید از جگر

Ки чун ман касе нест аз девҳо

که چون من کسی نیست از دیوها

Ки ту кушта бошӣ ба ҷавру ҷафо

که تو کشته باشی به جور و جفا

Маро ном бошад нҳнколи дев

مرا نام باشد نهنکال دیو

Ҷаҳон шуд зи ман пурхурӯшу ғарив

جهان شد ز من پرخروش و غریو

Чу қлўоди гуфто ӯро шунид

چو قلواد گفتا او را شنید

Яке наърае аз ҷигар баркашид

یکی نعره‌ای از جگر برکشید