Аҷоиб нашоҳ эй зини доман кҳсор ме ояд

عجایب نشاه ای زین دامن کهسار می‌آید

Ту гӯйӣ бо насими субҳи буи ёр ме ояд

تو گویی با نسیم صبح بوی یار می‌آید

з хокаш ёфт таскини захмҳои синаи ришам

ز خاکش یافت تسکین زخم‌های سینه ریشم

Таъолии аллоҳи чисон аз машки ин кирдор ме ояд

تعالی الله چسان از مشک این کردار می‌آید

Нишоне аз ҳилоли иди васл дӯст ме бахшад

نشانی از هلال عید وصل دوست می‌بخشد

Ҳар он нақшии зи сами тавсан раҳвор ме ояд

هر آن نقشی ز سم توسن رهوار می‌آید

Надонам аз куҷо меояд аммо ин қадар донам

ندانم از کجا می‌آید اما این قدر دانم

Дамодами нФҳаҳҳоӣ талаба аттор ме ояд

دمادم نفحه‌هایی طلبه عطار می‌آید

Аломатҳои рӯзу шаб ба куллӣ аз миён бархест

علامت‌های روز و شب به کلی از میان برخاست

з бас нагусаста аз ҳам партав анвор ме ояд

ز بس نگسسته از هم پرتو انوار می‌آید

Агар на ҷои он сари ҳалқаи мишкӣн ғизолон аст

اگر نه جای آن سر حلقه مشکین غزالان است

Чаро зини хоки буии нофа тотор ме ояд

چرا زین خاک بوی نافه تاتار می‌آید

Балии ин ҷилваи гоҳи дилрабои олам ошӯбӣ аст

بلی این جلوه‌گاه دلربای عالم‌آشوبی است

Ки тасвири назираш бар хирад душвор ме ояд

که تصویر نظیرش بر خرد دشوار می‌آید

Бар ҳар соҳати дамии кони мояи ҷони ҷилва гар гардад

بر هر ساحت دمی کان مایه جان جلوه‌گر گردد

зи хокаш то ба маҳшари накҳат гулзор ме ояд

ز خاکش تا به محشر نکهت گلزار می‌آید

Нишоне аз кафи поиш ба ҳар манзил ки шуд пайдо

نشانی از کف پایش به هر منزل که شد پیدا

Аз он ҷои серумаи чашм аўлўолобсор ме ояд

از آن جا سرمه چشم اولوالابصار می‌آید

Ҳамаи озодаи сарвони бандаи болой ӯ гирданд

همه آزاده‌سروان بنده بالای او گردند

Хиромон чун ба азми ҷилва дар рафтор ме ояд

خرامان چون به عزم جلوه در رفتار می‌آید

Таҳи ин хоки чандон аз шаҳидони ғамаш пар шуд

ته این خاک چندان از شهیدان غمش پر شد

Ба ранги лолаҳо беруни дил аФгор ме ояд

به رنگ لاله‌ها بیرون دل‌افگار می‌آید

Нигини хотам ҷам шуд маро ҳар донаи сурхӣ

نگین خاتم جم شد مرا هر دانه سرخی

зи шавқи лаъл ӯ каз дида хўнбор ме ояд

ز شوق لعل او کز دیده خونبار می‌آید

Дило ҳушёр бош аз партави ҳасани азали конҷо

دلا هشیار باش از پرتو حسن ازل کآنجا

Таҷаллиҳо дамодам бар дил ҳушёр ме ояд

تجلی‌ها دمادم بر دل هشیار می‌آید

Ба бедорем доданд ончӣ дар хобаш наме дидам

به بیداریم دادند آنچه در خوابش نمی‌دیدم

Саодати байни маро каз давлат бедор ме ояд

سعادت بین مرا کز دولت بیدار می‌آید

Сухани сари баста то кӣ бо насими субҳдами холид

سخن سر بسته تا کی با نسیم صبحدم خالد

Шамеми хоки кӯии Аҳмад мухтор ме ояд

شمیم خاک کوی احمد مختار می‌آید

Амини лии маъаи аллоҳи муҳаррами асрори мо аўҳӣ

امین لی مع الله محرم اسرار ما اوحی

Зиҳии васфаш ки гӯйии бартар аз пиндор ме ояд

زهی وصفش که گویی برتر از پندار می‌آید

Шаҳи тахти лъмрки шаҳсавори арсаи лўлок

شه تخت لعمرک شهسوار عرصه لولاک

Муҷалладҳо санояши зи эзад додар ме ояд

مجلدها ثنایش ز ایزد دادار می‌آید

зи Ямани пои бӯсаши фаршро бар арш тафзил аст

ز یُمن پای‌بوسش فرش را بر عرش تفضیل است

Сауди наҳсро инкор дар ин кор ме ояд

سعود نحس را انکار در این کار می‌آید

зи айвони ҷалолаш бар суфӯфи зоирони қудс

ز ایوان جلالش بر صفوف زائران قدس

Садои даври шӯи давр аз дар ва девор ме ояд

صدای دور شو دور از در و دیوار می‌آید

Зиҳии айвон ки камтари бандагони остон ӯ

زهی ایوان که کمتر بندگان آستان او

зи шоҳаншоҳӣ рӯй заминаш ор ме ояд

ز شاهنشاهی روی زمینش عار می‌آید

зи зерини пояаш шаҳбози фикрат то фарози арш

ز زیرین پایه‌اش شهباز فکرت تا فراز عرش

Ба мақсади норасидаи хунаш аз минқор ме ояд

به مقصد نارسیده خونش از منقار می‌آید

Ҷунун давра дорад чарх аз савдои побӯсаш

جنون دوره دارد چرخ از سودای پابوسش

Азин маънии чунин дар гардиш даввор ме ояд

ازین معنی چنین در گردش دوار می‌آید

Агар зи аҳли ъинодам дар раҳаши хории хулд бар дил

اگر ز اهل عنادم در رهش خاری خلد بر دل

Куҷои гулчини зи хори гулшанаш озор ме ояд

کجا گلچین ز خار گلشنش آزار می‌آید

Маро то торӣ аз гесуии таррораш ба чанг уфтад

مرا تا تاری از گیسوی طرارش به چنگ افتد

Куҷои ҳаргизи сухан аз нофа тотор ме ояд

کجا هرگز سخن از نافه تاتار می‌آید

Зиҳии шоҳӣ ки ноед ғайри андари риштаи васфаш

زهی شاهی که ناید غیر اندر رشته وصفش

зи ганҷи арши аъзам ҳар дарӣ шҳўор ме ояд

ز گنج عرش اعظم هر دری شهوار می‌آید

Баради иктоииши сарриштаи ташбеҳро аз каф

برد یکتاییش سررشته تشبیه را از کف

Ба наъташ чун камоли ҳасан дар ашъор ме ояд

به نعتش چون کمال حسن در اشعار می‌آید

Санояш аз хирад дар тангноӣ имтиноъ афтод

ثنایش از خرد در تنگنای امتناع افتاد

Маози аллоҳи чисон аз ақли ин миқдор ме ояд

معاذ الله چسان از عقل این مقدار می‌آید

Буд аз офариниш , офариниши бодпимоиӣ

بود از آفرینش، آفرینش بادپیمایی

Ҳамин ҷони офарин аз ӯҳдаи ин кор ме ояд

همین جان‌آفرین از عهده این کار می‌آید

Ҷаҳонро ме тавон дар донаи хашхоши ҷо кардан

جهان را می‌توان در دانه خشخاش جا کردن

Вале мадҳаши куҷо дар ҳиз гуфтор ме ояд

ولی مدحش کجا در حیز گفتار می‌آید

Касе кови ҳардуи олам зу ба силк интизом омад

کسی کاو هردو عالم زو به سلک انتظام آمد

Чаҳ суд ар гӯямаш бар сарварон сардор ме ояд

چه سود ار گویمش بر سروران سردار می‌آید

Аз асрори дарунаши Ҷабраил огаҳ нахоҳад шуд

از اسرار درونش جبرئیل آگه نخواهد شد

зи баҳри шқи садрашгар дамии сад бор ме ояд

ز بهر شق صدرش گر دمی صد بار می‌آید

Дарин мавсими биёбон тай макун беҳудае ҳоҷӣ

درین موسم بیابان طی مکن بیهوده ای حاجی

Ки байти аллоҳ ба тўФи равза дилдор ме ояд

که بیت‌الله به طوف روضه دلدار می‌آید

Ба номи эзади карӣмӣ каз вуҷӯди Фоӣзи алҷўдш

به نام ایزد کریمی کز وجود فائض‌الجودش

Дар аз дарё , гуҳар аз хора , гул аз хор ме ояд

در از دریا، گهر از خاره، گل از خار می‌آید

Наёбӣ ғунчае лаб аз табассуми бози нокарда

نیابی غنچه‌ای لب از تبسم باز ناکرده

Агар аз ҳасани халқаши баҳс дар гулзор ме ояд

اگر از حسن خلقش بحث در گلزار می‌آید

Ба ҳасани алтФотш ме тавон растан дар он рӯзӣ

به حسن التفاتش می‌توان رستن در آن روزی

Ки аз гардани фарозони нолаҳои зор ме ояд

که از گردن‌فرازان ناله‌های زار می‌آید

Гуҳии ма нима мегардад аз аъҷори сарангушташ

گهی مه نیمه می‌گردد از اعجار سرانگشتش

Гуҳӣ бар ташнагон аз панҷ ӯ анҳор ме ояд

گهی بر تشنگان از پنج او انهار می‌آید

Сухан бо машки чин аз чини гесуяш хато бошад

سخن با مشک چین از چین گیسویش خطا باشد

Ки ин ҳар хастаро марҳами вазон озор ме ояд

که این هر خسته را مرهم وزان آزار می‌آید

На танҳо оҳӯии ваҳшӣ ба тасдиқаш забон бикшод

نه تنها آهوی وحشی به تصدیقش زبان بگشاد

зи санги хора бар эъҷоз ӯ иқрор ме ояд

ز سنگ خاره بر اعجاز او اقرار می‌آید

Ба андак муддатӣ рафт ва биёмад бози роҳӣ ро

به اندک مدتی رفت و بیامد باز راهی را

Ки бар пайки хирад паймуданаш душвор ме ояд

که بر پیک خرد پیمودنش دشوار می‌آید

Малоик то ба сидра саф кашида бар сари роҳаш

ملائک تا به سدره صف کشیده بر سر راهش

Бишорати гӯии коинки Сайид мухтор ме ояд

بشارت گوی کاینک سید مختار می‌آید

Агар бар муштарии хуршеди рӯйиши ҷилва гар гардад

اگر بر مشتری خورشید رویش جلوه‌گر گردد

Маи канъон ба нақди ҷони сӯй бозор ме ояд

مه کنعان به نقد جان سوی بازار می‌آید

зи ҳиҷраш чӯб менолид зор ва ту наме мерай

ز هجرش چوب می‌نالید زار و تو نمی‌میری

Агар мардӣ , турои зини зиндагонӣ ор ме ояд

اگر مردی، ترا زین زندگانی عار می‌آید

Гуҳӣ додааст нисбати қаду рухсораш ба сарву гул

گهی داده است نسبت قد و رخسارش به سرو و گل

Хиради шармандаи ин фикр ноҳамвор ме ояд

خرد شرمنده این فکر ناهموار می‌آید

Агар аз меҳри гӯйии пуртӯй аз нур ӯ бошад

اگر از مهر گویی پرتوی از نور او باشد

Вагар гули қатрае хуй зон гул рухсор ме ояд

وگر گل قطره‌ای خوی زان گل رخسار می‌آید

Буд як ҷазба аз ишқи вай ва як партав аз рӯйиш

بود یک جذبه از عشق وی و یک پرتو از رویش

Ниёз аз бедилону ноз аз дилдор ме ояд

نیاز از بیدلان و ناز از دلدار می‌آید

Азуи хезади таҷаллӣ аз дарахти водии эмин

ازو خیزد تجلی از درخت وادی ایمن

Взў бар таври Мӯсои толиб дидор ме ояд

وزو بر طور موسی طالب دیدار می‌آید

Азуи ҳилли ман мазид аз боязиди ташнаи лаби брхўост

ازو هل من مزید از بایزید تشنه لب برخواست

Взўи бонги аноолҳқ бар фароз дор ме ояд

وزو بانگ اناالحق بر فراز دار می‌آید

Буд ҳарфи муфиду мухтасар дар баҳси неруяш

بود حرف مفید و مختصر در بحث نیرویش

Бурун аз остинаши панҷа қаҳҳор ме ояд

برون از آستینش پنجه قهار می‌آید

зи ҷўдши абр агар бар хеш гиряд ҷой он дорад

ز جودش ابر اگر بر خویش گرید جای آن دارد

Кафшро сад ҳазорон ханда бар абҳор ме ояд

کفش را صد هزاران خنده بر ابحار می‌آید

Агар брчкди як қатра аз дарёии эҳсонаш

اگر برچکد یک قطره از دریای احسانش

Ба хушкӣ ҳар тарафи сад қулзуми з хор ме ояд

به خشکی هر طرف صد قلزم ز خار می‌آید

Дарин маънии ҳакими кӯрдили андар ғалат афтод

درین معنی حکیم کوردل اندر غلط افتاد

Васотат зуаст гуфт аз гунбад даввор ме ояд

وساطت زوست گفت از گنبد دوار می‌آید

зи сари синаи поки вай аз нас ?илам нашарҳ

ز سر سینه پاک وی از نص الم نشرح

Ҳамин донеу баси кони махзан асрор ме ояд

همین دانی و بس کان مخزن اسرار می‌آید

Гудозади анбиёро Зуҳраи андари мавқифи маҳшар

گدازد انبیا را زهره اندر موقف محشر

Агар на ҷилвагар дар арса изҳор ме ояд

اگر نه جلوه‌گر در عرصه اظهار می‌آید

Кунад номӯси Акбари фахрҳо аз ғошияи доряш

کند ناموس اکبر فخرها از غاشیه داریش

Балии зини нукта бар хайли малик солор ме ояд

بلی زین نکته بر خیل ملک سالار می‌آید

Сухан дар васф ӯ зини пояи бас болотараст аммо

سخن در وصف او زین پایه بس بالاتر است اما

Агар бартари рӯми нои аҳлро инкор ме ояд

اگر برتر روم نا اهل را انکار می‌آید

Ба базми қудсён чун нукта аз фазл башар ронанд

به بزم قدسیان چون نکته از فضل بشر رانند

Нахустин аз муҳоҷири вонгаҳ аз ансор ме ояд

نخستین از مهاجر وآنگه از انصار می‌آید

Ҷавонмардони гардуни ҷоҳи душмани сӯзи широФкн

جوانمردان گردون‌جاه دشمن‌سوز شیرافکن

Ки авсофи паямбар дар ҳама такрор ме ояд

که اوصاف پیمبر در همه تکرار می‌آید

зи ҷӯади хеши гӯи шармандаи шӯ эй ҳотами тоӣ

ز جود خویش گو شرمنده شو ای حاتم طایی

Каз он гардани фарозони баҳс аз эсор ме ояд

کز آن گردن فرازان بحث از ایثار می‌آید

На чун он меҳтари озодагон , сармояи имон

نه چون آن مهتر آزادگان، سرمایه ایمان

Ки дар ҳар манқибати сари дафтар Аброр ме ояд

که در هر منقبت سر دفتر ابرار می‌آید

Садиқи сарвару садиқи Акбари онкӣ дар шонаш

صدیق سرور و صدیق اکبر آنکه در شانش

Ба қуръони сонии аснини азҳмои фӣ алғор ме ояд

به قرآن ثانی اثنین اذهما فی الغار می‌آید

Малоики жандаи пӯш аз хирқа пашмина ӯйанд

ملائک ژنده‌پوش از خرقه پشمینه اویند

Навиди артзоиши зи эзад додар ме ояд

نوید ارتضایش ز ایزد دادار می‌آید

Ба коми мори пои бгзошт то зу дӯсти нозорд

به کام مار پا بگذاشت تا زو دوست نازارد

Ту ин ёрӣ напиндорӣ ки аз ҳар ёр ме ояд

تو این یاری نپنداری که از هر یار می‌آید

Магари кшўрстони тоҷи бахши хирқаи пшминӣ

مگر کشورستان تاج‌بخش خرقه پشمینی

Ки бо азмаши муқорини стўт қаҳҳор ме ояд

که با عزمش مقارن سطوت قهار می‌آید

Гурезад аз шиквааши деви дун чун пашшаи сарсар

گریزد از شکوهش دیو دون چون پشه صرصر

Биҷузи вай кӣ чунин кирдор аз диёр ме ояд

بجز وی کی چنین کردار از دیار می‌آید

зи илму ҳаламу адлу фазлу ирфону камолоташ

ز علم و حلم و عدل و فضل و عرفان و کمالاتش

Хиради саргаштатар аз гардиш паргор ме ояд

خرد سرگشته‌تر از گردش پرگار می‌آید

ФронгрФтаҳ дар ҳардуи сарои ҳардуи сар аз поиш

فرانگرفته در هردو سرا هردو سر از پایش

Чунин бошад касе каз бахт бархӯрдор ме ояд

چنین باشد کسی کز بخت برخوردار می‌آید

Биёу достони пӯри дастонро қалами даракаш

بیا و داستان پور دستان را قلم درکش

Ки баҳс аз гиру дори ҳайдар каррор ме ояд

که بحث از گیر و دار حیدر کرار می‌آید