эй ба умеди висолати талхии ҳиҷрони лазиз

ای به امید وصالت تلخی هجران لذیذ

Оби теғат дар гулӯ чун қатраи ҳайвони лазиз

آب تیغت در گلو چون قطره حیوان لذیذ

Лиззати зебои холи рахт аз дил нарафт

لذت زیبایی خال رخت از دل نرفت

Ваа ки ҳиндӯи бачаи минӯ буд чандон лазиз

وه که هندو بچه مینو بود چندان لذیذ

Гоҳ мижгонат рибоед аз кафами дил , гоҳи хат

گاه مژگانت رباید از کفم دل، گاه خط

Дар гулистони рахти ҳам хор ва ҳам райҳони лазиз

در گلستان رخت هم خار و هم ریحان لذیذ

Ҷони ман аз давряти ҷонам ба лаб наздик шуд

جان من از دوریت جانم به لب نزدیک شد

Ҳӯшмандон ҷон напиндоранд бе ҷонони лазиз

هوشمندان جان نپندارند بی جانان لذیذ

Ёди хуршеди рахт бар дили намояди он чунон

یاد خورشید رخت بر دل نماید آن چنان

Бандаеро партави хур дар так зиндони лазиз

بنده ای را پرتو خور در تک زندان لذیذ

Хори хори ғунчаи пайкони мижгонат ба ҷон

خار خار غنچه پیکان مژگانت به جان

Чун табассумҳои гул бар булбули хўшхўони лазиз

چون تبسم‌های گل بر بلبل خوشخوان لذیذ

Холдо бар рӯй зебояш ба фирдавсам махон

خالدا بر روی زیبایش به فردوسم مخوان

Оташи дӯзахи марои садбор аз он бустони лазиз

آتش دوزخ مرا صدبار از آن بستان لذیذ