Ба меъмори ғамати нави сохтам вайронаи худ ро

به معمار غمت نو ساختم ویرانه خود را

Ба ёдат каъба кардам оқибати бтхонаҳи худ ро

به یادت کعبه کردم عاقبت بتخانه خود را

Фурӯи монданди атиббои ҷаҳон аз чораам охир

فرو ماندند اطبای جهان از چاره‌ام آخر

Ба дардӣ ёфтам дармон , дили девонаи худ ро

به دردی یافتم درمان، دل دیوانه خود را

зи савдояти чунон бади номи гаштам дар ҳамаи олам

ز سودایت چنان بد نام گشتم در همه عالم

Ба гӯш худ шунидам ҳар тарафи афсонаи худ ро

به گوش خود شنیدم هر طرف افسانه خود را

Ба гирди шамъи рӯяти бас ки гаштам мондам аз парвоз

به گرد شمع رویت بس که گشتم ماندم از پرواز

Сарати гирдам чаҳ зебои сӯхтии парвонаи худ ро

سرت گردم چه زیبا سوختی پروانه خود را

Адиби ман ҷлис ман шавад дар ҳалқаи риндон

ادیب من جلیس من شود در حلقه رندان

Ба гӯшашгар расонами нолаи мастонаи худ ро

به گوشش گر رسانم ناله مستانه خود را

Дар иқлӣми муҳаббат аз харобиҳост маъмурӣ

در اقلیم محبت از خرابی‌هاست معموری

Ба сайли ашк бояд кунад асоси хонаи худ ро

به سیل اشک باید کند اساس خانه خود را

Саропои неъматам бо ин ҳамаи дармондагии холид

سراپا نعمتم با این همه درماندگی خالد

намедонам чаҳ сони орм ба ҷои шукронаи худ ро

نمی‌دانم چه سان آرم به جا شکرانه خود را