Дӯшами хирад ба таъна бигуфт эй табоҳи кор

دوشم خرد به طعنه بگفت ای تباه کار

Некӯ шудӣ зи феъли бади хеши шармсор

نیکو شدی ز فعل بد خویش شرمسار

Бгдохт аз хиҷолатам аз бас ки ёд кард

بگداخت از خجالتم از بس که یاد کرد

Нои аҳлии ману нъму лутфи шаҳриёр

نا اهلی من و نعم و لطف شهریار

То субҳи дармиёни ман ва ӯ набард буд

تا صبح درمیان من و او نبرد بود

ӯ сарзаниш намӯд маро ва ман аътзор

او سرزنش نمود مرا و من اعتذار

Гуфтам ки ихтиёр ба дастам набӯд , гуфт

گفتم که اختیار به دستم نبود، گفت

Дар шаръ чун равост кунӣ нафии ихтиёр ?

در شرع چون رواست کنی نفی اختیار؟

Гуфтам ки бими қасди серум буд , гуфт рӯ

گفتم که بیم قصد سرم بود، گفت رو

Аз бими сар чкўнаҳ кунад зулаи мардикор

از بیم سر چکونه کند زله مردکار

Гуфтам ки сарнавишти азал буд , гуфт ҳон

گفتم که سرنوشت ازل بود، گفت هان

Гар узри ин буд , набӯд каси гуноҳкор

گر عذر این بود، نبود کس گناهکار

Гуфтам алоҷ нест қазои худоӣ ро

گفتم علاج نیست قضای خدای را

Гуфтои балӣ , валек тўӣии ҷои айбу ор

گفتا بلی، ولیک توئی جای عیب و عار

Охир ба лоба гуфтамаш эй ақли хурдаи байн

آخر به لابه گفتمش ای عقل خرده بین

Тадбир чист ? чун набӯдро аътзор ?

تدبیر چیست؟ چون نبود را اعتذار؟

Гуфто бигӯ муқассираму мӯътариф ба ҷурм

گفتا بگو مقصرم و معترف به جرم

Дармонда аз хиҷолату мҳбўту шармсор

درمانده از خجالت و مهبوت و شرمسار

Дорам гуноҳи пари хатар валек карда ам

دارم گناه پر خطر ولیک کرده ام

Тавба аз он гуноҳи ҳазорон ҳазор бод

توبه از آن گناه هزاران هزار باد

Ҳар рӯзи бандагони худогар ҳазор ҷурм

هر روز بندگان خدا گر هزار جرم

Варзанд , маҳв мешавад аз тавбаи он ҳазор

ورزند، محو می شود از توبه آن هزار

Шоҳон ба рӯзгор чу зиллӣ илоҳӣ анд

شاهان به روزگار چو ظلی الهی اند

Бояд кунанд пайравии лутфи кирдигор

باید کنند پیروی لطف کردگار

Донам бузургии гунаҳи хешро , вале

دانم بزرگی گنه خویش را، ولی

Нисбат ба афви шоҳ ҷаҳон нест дршмор

نسبت به عفو شاه جهان نیست درشمار

Доби шҳншҳони ҳама афвасту мағфират

داب شهنشهان همه عفو است و مغفرت

Варна , касе халос нагаштӣ ба рӯзгор

ورنه، کسی خلاص نگشتی به روزگار

Парвардаи анояти худро зи мкрмт

پرورده عنایت خود را ز مکرمت

Зини як гуноҳ афв кун эй шоҳи номдор

زین یک گناه عفو کن ای شاه نامدار

Гӯйанд чун зи об буд парвариш пазир

گویند چون ز آب بود پرورش پذیر

ӯро аз он фурӯи набарди оби хушгувор

او را از آن فرو نبرد آب خوشگوار

зи мкрмти раҷои аФндӣу мейр ро

ز مکرمت رجای افندی و میر را

Нисбат ба ин муқассири муҷрими қабули дор

نسبت به این مقصر مجرم قبول دار

То осмон ба партави хуршед равшан аст

تا آسمان به پرتو خورشید روشن است

То мечакад ба саҳни замини абри навбаҳор

تا می چکد به صحن زمین ابر نوبهار

Хзро ба нури мъдлтти боди мстнир

خضرا به نور معدلتت باد مستنیر

Ғброи зи абри мкрмтти боди сабзаи зор

غبرا ز ابر مکرمتت باد سبزه زار