Ин чаҳ хокаст казу роиҳа ҷон омад

این چه خاک است کزو رایحه جان آمد

Хасу хораш ба назари сунбул ва райҳон омад

خس و خارش به نظر سنبل و ریحان آمد

Ҳамчуи мурғӣ ки пас аз ҳиҷр ба гулзор расад

همچو مرغی که پس از هجر به گلزار رسد

Дилам аз шодӣ ӯ сахт ба афғон омад

دلم از شادی او سخت به افغان آمد

Шӯра хокӣаст казу сар назада шохи гиёҳ

شوره خاکی است کزو سر نزده شاخ گیاه

Накҳаташи рашки даҳ равза ризвон омад

نکهتش رشک ده روضه رضوان آمد

Хўондмши машки хато лек хато ме гӯям

خواندمش مشک خطا لیک خطا می گویم

Гуфт дили анбари Соро ва пушаймон омад

گفت دل عنبر سارا و پشیمان آمد

Ин ҳамон хоки казин пеши замонӣ ба қадим

این همان خاک کزین پیش زمانی به قدیم

То ба саҳари ним шабии манзил ҷонон омад

تا به سحر نیم شبی منزل جانان آمد

Он замони коҳўии мишкӣн шикор андозаш

آن زمان کآهوی مشکین شکار اندازش

Буд мадҳуш май хоб ҳаросон омад

بود مدهوش می خواب هراسان آمد

Нимаи хобаш асар нашоҳ ме, ме бахшед

نیمه خوابش اثر نشاه می، می بخشید

Чеҳрааш рашки даҳ шамъ шабистон омад

چهره اش رشک ده شمع شبستان آمد

Холиди он ъушрати ҷонбхш дар он шаб ки гузашт

خالد آن عشرت جانبخش در آن شب که گذشت

Ваа чаҳ хуш буд , вале зуд ба поён омад

وه چه خوش بود، ولی زود به پایان آمد