Аз пас ҳамди малики зулҷалол

از پس حمد ملک ذوالجلال

Баъди дуруди маи бурҷи камол

بعد درود مه برج کمال

Ба ки ба авсофи шаҳи додгар

به که به اوصاف شه دادگر

Хома кунам рашки даҳ нешикар

خامه کنم رشک ده نیشکر

Он шаҳи дарёи дили волои табор

آن شه دریا دل والا تبار

Довари додари сайри ҷами виқор

داور دادار سیر جم وقار

Кӯҳи шараф , кони сахоу ҳунар

کوه شرف، کان سخا و هنر

Ҳар ки шавад аз карамаши баҳраи вар

هر که شود از کرمش بهره ور

Рутбаи ъолиш бдонсон шавад

رتبه عالیش بدانسان شود

Тоҷи сараши сайқал кайвон шавад

تاج سرش صیقل کیوان شود

Куштани тан дар ӣам эҳсон ӯ

کشتن تن در یم احسان او

Хирад кунад муваҷҷаҳи тӯфон ӯ

خرد کند موجه طوفان او

Хасм хаҷал гашта шамшер ӯ

خصم خجل گشته شمشیر او

Чархи саросемаи тадбир ӯ

چرخ سراسیمه تدبیر او

Хости баради сар ба дар аз амр ӯ

خواست برد سر به در از امر او

Хӯрд ду силии зи кафи қаҳр ӯ

خورد دو سیلی ز کف قهر او

Инки бар ӯ чашмаи шамсу қамар

اینکه بر او چشمه شمس و قمر

Мондаи нишони бастаи зи ҷавзои камар

مانده نشان بسته ز جوزا کمر

Шоҳиди иқбол дар оғӯш ӯ

شاهد اقبال در آغوش او

Сад ҷам ва кӣ ғошия бар дӯш ӯ

صد جم و کی غاشیه بر دوش او

Оламу рағбати даҳ арбоби шаръ

عالم و رغبت ده ارباب شرع

Арз ва смоӣӣаст ба асл ва ба фаръ

ارض و سمائی است به اصل و به فرع

Гашти зи ҳамномӣ ӯ пеши азин

گشت ز همنامی او پیش ازین

Оташи намруд чу хулди барин

آتش نمرود چو خلد برین

То зада он меҳри адолати илм

تا زده آن مهر عدالت علم

Рахти буруни бардаи зи олами ?илам

رخت برون برده ز عالم الم

Боз ба гунҷишк диҳад дона ро

باز به گنجشک دهد دانه را

Шамъ насузад пари парвона ро

شمع نسوزد پر پروانه را

Алғрз аз ғояти амну амон

الغرض از غایت امن و امان

Доғ наад бар дили Нӯшервон

داغ نهد بر دل نوشیروان

Меҳдӣ агар гардад аз ин бохабар

مهدی اگر گردد از این باخبر

Иҳсбаҳи санаи хайри албшр

یحسبه سنه خیر البشر

Бонии ин баладаи ҷинати ниҳод

بانی این بلده جنت نهاد

Рашки даҳ равзаи зоти алъмод

رشک ده روضه ذات العماد

Бас ки фараҳ медиҳад он гулистон

بس که فرح می دهد آن گلستان

Ҳофизи Ширози балоғати нишон

حافظ شیراز بلاغت نشان

Бинад агар як нафасаши ҷои хеш

بیند اگر یک نفسش جای خویش

Насх кунад наъти мусаллои хеш

نسخ کند نعت مصلای خویش

Кард хиради хатми сухан инчунин

کرد خرد ختم سخن اینچنین

Анки фӣҳо лмни алхолдин

انک فیها لمن الخالدین