Паии гулгашт дар фасли баҳорӣ

پی گلگشت در فصل بهاری

Гузаштам бар канори марғзорӣ

گذشتم بر ‌کنار مرغزاری

Нигаҳ кардам ки мурғи гулистонӣ

نگه کردم که مرغ گلستانی

Наво санҷаст дар марсияи хуоне

نوا سنج است در مرثیه خوانی

Тзрў аз мади оҳаши сарв бар сар

تذرو از مد آهش سرو بر سر

Ба дили бими фироқаши кушта яксар

به دل بیم فراقش کشته یکسر

Кашида қамарӣ аз андӯҳи ҷонкоҳ

کشیده قمری از اندوه جانکاه

Забон дар анмои ашкўои илои аллоҳ

زبان در انما اشکوا الی الله

Ниҳодаи сар ба зонуи беди маҷнӯн

نهاده سر به زانو بید مجنون

Сухангӯи сӯсани андари ҳаҷви гардун

سخنگو سوسن اندر هجو گردون

Гули сӯрии гиребон чок карда

گل سوری گریبان چاک کرده

Парешони сабзаи рӯ дар хок карда

پریشان سبزه رو در خاک کرده

Гирифтаи оҳи хок аз ёди маҳтоб

گرفته آه خاک از یاد مهتاب

Кунад фарёду каф бар сар занад об

کند فریاد و کف بر سر زند آب

Чунон гаштааст наргиси масту маҳзун

چنان گشته است نرگس مست و محزون

Ту гӯйии гов чашмаш дода афюн

تو گویی گاو چشمش داده افیون

Бунафша дол гашта аз тазаллум

بنفشه دال گشته از تظلم

Забони лола лоласт аз такаллум

زبان لاله لال است از تکلم

Сухан мекунад аз бедоди тоъӯн

سخن می کند از بیداد طاعون

Ба нохуни хол рӯй осмони гаван

به ناخن خال روی آسمان گون

Яке аз сабзаи пӯшон дар гулистон

یکی از سبزه پوشان در گلستان

Бо посухтар забон шуд ҳамчуи мисатон

با پاسخ تر زبان شد همچو مستان

Ки баҳри илму дониш , кӯҳи ирфон

که بحر علم و دانش، کوه عرفان

Ба бурҷи зуҳду тақвои меҳри рахшон

به برج زهد و تقوی مهر رخشان

Сулолаи соҳиби алхлқи алъзим

سلاله صاحب الخلق العظیم

Эмоми Алъолами абдукарим

امام العالم عبدالکریم

зи чашм даҳр шуд хуршед вааш гум

ز چشم دهر شد خورشید وش گم

Аз он тар доманем аз ашки шабнам

از آن تر دامنیم از اشک شبنم

Ба зери хоки ганҷи осо чу паии барад

به زیر خاک گنج آسا چو پی برد

зи рашки арзи гардуни хӯн дил хӯрд

ز رشک ارض گردون خون دل خورد

Дът ё литнии канти тробо

دعت یا لیتنی کنت ترابا

Лаъли илои бъдолмўти обо

لعل الی بعدالموت آبا

Ба ҷинат ҷой кард он қутби комил

به جنت جای کرد آن قطب کامل

Бенот алнъш вааш гардиши аФозл

بنات النعش وش گردش افاضل

Банӣ то рихҳми рабии арраҳим

بنی تا ریخهم ربی الرحیم

КФокми холдои дории алнъим

کفاکم خالدا داری النعیم

Фиғон аз ҷаври ин хўнризи Фарҳод

فغان از جور این خونریز فرهاد

Сутуни бесутун ҳиммат афтод

ستون بیستون همت افتاد

Касе чун ӯ ба фани ҳақи парастӣ

کسی چون او به فن حق پرستی

Нагашта сабт дар девон ҳастӣ

نگشته ثبت در دیوان هستی

Калому зиҷу ҳикмат бо нуҷумаш

کلام و زیج و حکمت با نجومش

Бадии як қатра аз баҳри улӯмаш

بدی یک قطره از بحر علومش

Чунон огаҳи бад аз асрори танзил

چنان آگه بد از اسرار تنزیل

Ту гӯйии аўстодш буд ҷбрил

تو گویی اوستادش بود جبریل

зи мавҷи Фкртши гардуни ҳубобӣ

ز موج فکرتش گردون حبابی

зи илмаши лавҳи як ҳарфӣ аз китобӣ

ز علمش لوح یک حرفی از کتابی

Шудӣ насх ар дусад чун гулшани роз

شدی نسخ ار دوصد چون گلشن راز

Балои фикр ва таваққуф гуфтяш боз

بلا فکر و توقف گفتیش باز

Арз илмӣ набад дар дайри фонӣ

عرض علمی نبد در دیر فانی

Ки дар вай бошад ӯро ҳеҷ сонӣ

که در وی باشد او را هیچ ثانی

Аҷал то дом бар мардуми ниҳода

اجل تا دام بر مردم نهاده

Чунин мурғӣ ба домаш кӣ фитода

چنین مرغی به دامش کی فتاده

Сазадгар чархи азин мотами ситезад

سزد گر چرخ ازین ماتم ستیزد

Ду сад парвини зи меҳру моҳи резад

دو صد پروین ز مهر و ماه ریزد

зи баси боради зи чашми ахтарони хӯн

ز بس بارد ز چشم اختران خون

Ки гардад бе сутуни ин чархи гулгун

که گردد بی ستون این چرخ گلگون

Биёи холид ба шукр эзадӣ кӯш

بیا خالد به شکر ایزدی کوش

зи саҳбои таҳаммули ҷуръае нӯш

ز صهبای تحمل جرعه ای نوش

Либоси гиряро якбора кун шқ

لباس گریه را یکباره کن شق

Рӯонашро равон кун раҳмати ҳақ

روانش را روان کن رحمت حق

Намонад ҳечкас дар зери гардун

نماند هیچکس در زیر گردون

Агар шаҳгар гадо ,гар нек вагар дун

اگر شه گر گدا، گر نیک و گر دون