Агарчӣ дили насиб аз чашми шӯхати макр ва фан дорад

اگرچه دل نصیب از چشم شوخت مکر و فن دارد

Даҳону абрӯяти пайвастаи бории нақш ман дорад

دهان و ابرویت پیوسته باری نقش من دارد

Диламро оқибат аз шамъи рухсори ту равшан шуд

دلم را عاقبت از شمع رخسار تو روشن شد

Ки хатат ҳарчӣ дорад ҷумла бар ваҷҳ ҳасан дорад

که خطّت هرچه دارد جمله بر وجه حَسَن دارد

Шунидам бо даҳони ту зи танагӣ лоф зад писта

شنیدم با دهان تو ز تنگی لاف زد پسته

Бигӯ он беадабро то забонро дар даҳан дорад

بگو آن بی ادب را تا زبان را در دهن دارد

Чаҳ об рӯй аз ин беҳтари шаҳиди ишқро фардо

چه آب روی از این بهتر شهید عشق را فردا

Ки аз хоки сари кӯии ту гардӣ бар кафан дорад

که از خاک سر کوی تو گَردی بر کفن دارد

Хаёлиро куҷо бошад хаёли хоб , чун ҳар шаб

خیالی را کجا باشد خیال خواب، چون هر شب

зи савдои хату холати шарар дар перҳан дорад

ز سودای خط و خالت شرر در پیرهن دارد