эй дил аз ботини он фирқа ки соҳиби қадманд

ای دل از باطن آن فرقه که صاحب قدمند

Ҳимматии хоҳ ки ин тайифаи аҳли карманд

همّتی خواه که این طایفه اهل کرمند

Обрӯии абад аз ашк надомат баталаб

آبروی ابد از اشک ندامت بطلب

Ки шҳоннди касоне ки надими ндмнд

که شهانند کسانی که ندیم ندمند

Бо ғамати ёрии ҷону дилам имрӯзӣ нест

با غمت یاری جان و دلم امروزی نیست

Ба таманнои ту умрии сет ки эшон ба ҳманд

به تمنّای تو عمری ست که ایشان به همند

Ба ҳавои даҳани танги ту асҳоби вуҷӯд

به هوای دهن تنگ تو اصحاب وجود

Солконнд ки сар гашта роҳ адаманд

سالکانند که سر گشتهٔ راه عدمند

эй хаёлӣ чаҳ ғам аз ранҷи биёбони фироқ

ای خیالی چه غم از رنج بیابان فراق

Муҳаррамон дар ӯро ки муқӣми ҳурманд

محرمان درِ او را که مقیم حرمند