эй онкӣ ба ҷавр аз ту тбро натавон кард

ای آنکه به جور از تو تبرّا نتوان کرد

Бе ранҷи ту роҳати з мудово натавон кард

بی رنج تو راحت ز مداوا نتوان کرد

Гар ҳалқаи бозори балои зулф ту набӯд

گر حلقهٔ بازار بلا زلف تو نبوَد

Сармояи ҷон дар сар савдо натавон кард

سرمایهٔ جان در سر سودا نتوان کرد

Он рӯз ки аз субҳи висол ту занад дам

آن روز که از صبح وصال تو زند دم

Рӯзии сет ки андеша фардо натавон кард

روزی ست که اندیشهٔ فردا نتوان کرد

Гӯям ба сагати рози дили хеши валикин

گویم به سگت راز دل خویش ولیکن

Худро ба сари кӯии ту расво натавон кард

خود را به سر کویِ تو رسوا نتوان کرد

эй дил чу шудӣ сокини кӯяш , ғами фирдавс

ای دل چو شدی ساکن کویش، غم فردوس

Бигзор ки қалбӣ ба ҳама ҷо натавон кард

بگذار که قلبی به همه جا نتوان کرد

Афсӯс аз он рӯзи хаёлӣ ки хаёлаш

افسوس از آن روز خیالی که خیالش

Пинҳон шавад аз дида ва пайдо натавон кард

پنهان شود از دیده و پیدا نتوان کرد