Боз берун шудӣу навбат ҳайронӣ шуд

باز بیرون شدی و نوبت حیرانی شد

Зулф барҳам задӣу вақт парешоне шуд

زلف برهم زدی و وقت پریشانی شد

Қадамӣ на сӯии кунҷи дилам аз ганҷи мурод

قدمی نه سوی کنج دلم از گنج مراد

Ки зи даврии ту наздик ба вайронӣ шуд

که ز دوریّ تو نزدیک به ویرانی شد

То ба пеши лаби ҷонпарвар ту чашмаи Хизр

تا به پیش لب جان پرور تو چشمهٔ خضر

Чаҳ хато гуфт ки мансӯб ба ҳайвонӣ шуд

چه خطا گفت که منسوب به حیوانی شد

эй дил аз васвасаи нафас ҳазар кун ки маро

ای دل از وسوسهٔ نفس حذر کن که مرا

Ба ҷамолаши ҳаваси суҳбат рӯҳонӣ шуд

به جمالش هوس صحبت روحانی شد

Чанд бар хок наҳй пеш батон пешонӣ

چند بر خاک نهی پیش بتان پیشانی

Узри пеши ор ки ҳангом пушаймонӣ шуд

عذر پیش آر که هنگام پشیمانی شد

эй хаёлӣ чу лабаши бӯса ба ҷонии бФрўхт

ای خیالی چو لبش بوسه به جانی بفروخت

Ғам ифлос махӯр беш ки арзонӣ шуд

غم افلاس مخور بیش که ارزانی شد