Ҳар хабар каз саркашӣ гуяд сабо

هر خبر کز سرکشی گوید صبا

Сарв қадат мерибоед аз ҳаво

سرو قدّت می رباید از هوا

Сарв то шуд бандаи нахли қадат

سرو تا شد بندهٔ نخل قدت

намебарояд гирди боғи озоди по

می برآید گرد باغ آزاد پا

Зад бунафша бо хати сабзи ту лоф

زد بنفشه با خطِ سبز تو لاف

Зон забонашро кашиданд аз қафо

زان زبانش را کشیدند از قفا

Дай ба дашномии саги кӯии туам

دی به دشنامی سگِ کوی توام

Дар чаҳ корӣ гуфт гуфтам дар дуо

در چه کاری گفت گفتم در دعا

Бар дар дили дӯш дар мезад яке

بر درِ دل دوش در می زد یکی

Кист пурсидам ғамат гуфт ошно

کیست پرسیدم غمت گفت آشنا

Соили ашки хаёлиро з рӯй

سایل اشک خیالی را ز روی

Чанд ронӣ нест охир рӯй мо

چند رانی نیست آخر روی ما