Ишқ мегуфт аз карамҳои ҳабиб

عشق می‌گفت از کَرَم‌های حبیب

Ғами насиб тест гуфтам ё насиб

غم نصیب تست گفتم یا نصیب

Мо ба доғи синаи сӯз худ хушем

ما به داغ سینه‌سوز خود خوشیم

Ту мабар дарди сари хеш эй табиб

تو مبر دردِ سرِ خویش ای طبیب

Ғам набошад ҳеҷ аз ин даврӣ агар

غم نباشد هیچ از این دوری اگر

Ваъдаи васл ту бошад анқариб

وعدهٔ وصل تو باشد عنقریب

Гар бипурсӣ аз ғарибон давр нест

گر بپرسی از غریبان دور نیست

Набӯд аз асли карами инҳо ғариб

نبود از اصل کرم این‌ها غریب

Бо рахт дорад хаёлии улфатӣ

با رخت دارد خیالی الفتی

Қадари гули некӯи шиносади андалеб

قدر گل نیکو شناسد عندلیب