Тарки чашмат бе сипоҳи ҳасан ханҷар ме занад

ترک چشمت بی‌سپاه حُسن خنجر می‌زند

То ҳануз аз ҷониби рӯят чаҳ сар бар ме занад

تا هنوز از جانب رویت چه سر بر می‌زند

Дил ки маҳбӯсаст бе рӯй ту дар зиндони ғам

دل که محبوس است بی‌روی تو در زندان غم

Май кушояд чун хаёли оризат дар ме занад

می‌گشاید چون خیال عارضت در می‌زند

Соғар май мезанад бар шишаи тазвири санг

ساغر می می‌زند بر شیشهٔ تزویر سنگ

Офарин бар дасти устодӣ ки соғар ме занад

آفرین بر دست استادی که ساغر می‌زند

Гар сабуии бода аз шарми гунаҳ бо дард нест

گر سبوی باده از شرم گنه با درد نیست

Аз чаҳ ҳарҷо менишинад даст бар сар ме занад

از چه هرجا می‌نشیند دست بر سر می‌زند

Гавҳари ашки хаёлии гуҳи гуҳ аз айни ниёз

گوهر اشک خیالی گه‌گه از عین نیاز

Гар занад обӣ ба рӯй зарди мо зар ме занад

گر زند آبی به روی زرد ما زر می‌زند