Дар азали меҳри ту бо ҷони рақам ғам ме зад

در ازل مهر تو با جان رقم غم می‌زد

Дили ошуфтаи зи савдои хатат дам ме зад

دل آشفته ز سودای خطت دم می‌زد

Вақти моро ки таманнои рахт хуш ме дошт

وقت ما را که تمنّای رُخَت خوش می‌داشت

Бози савдои сари зулфи ту бар ҳам ме зад

باز سودای سر زلف تو بر هم می‌زد

То илм баркашад аз олами ҷони фитнаи ишқ

تا عَلَم برکشد از عالم جان فتنهٔ عشق

Сарви қадати илми фитна ба олам ме зад

سروِ قدّت علَم فتنه به عالم می‌زد

Пеш аз он рӯз ки ҷон дам занад аз шаҳри вуҷӯд

پیش از آن روز که جان دم زند از شهر وجود

Хештанро сипаҳи ишқ бар одам ме зад

خویشتن را سپه عشق بر آدم می‌زد

Ҳиндӯии зулфи ту дишаби зи хаёлӣ ба ситам

هندویِ زلف تو دیشب ز خیالی به ستم

Дили ҳамеи барад ба сад шӯъбада ва хам ме зад

دل همی‌برد به صد شعبده و خم می‌زد