Дар чамани сабзаи сероб ба ҳарҷо ки расед

در چمن سبزهٔ سیراب به هرجا که رسید

Монад брбўии хати сабзи ту чандон ки дамид

ماند بربوی خط سبز تو چندان که دمید

Оби дӯш аз ҳаваси оризу қадати ҳамаи шаб

آب دوش از هوس عارض و قدّت همه شب

Дар қадамҳои гулу сарв ба сар ме ғалтид

در قدمهای گل و سرو به سر می غلتید

Даии гулу лолаи ҳамеи чид касе дар бустон

دی گل و لاله همی چید کسی در بستان

Чун рахт дид аз онҳо ҳамаи домани дрчид

چون رخت دید از آنها همه دامن درچید

Пеши соҳиби назарон дар сифати оризи ту

پیش صاحب نظران در صفت عارض تو

Ашк ҳар нукта ки гуфт аз суханаш об чакид

اشک هر نکته که گفت از سخنش آب چکید

Мо ба хок дар ту роҳ набардем валек

ما به خاک در تو راه نبردیم ولیک

Ашк ҳар фикр ки мекард дар ин боби давид

اشک هر فکر که می کرد در این باب دوید

Гуфтаам ғайрати ма рӯй туро нодида

گفته ام غیرت مه روی تو را نادیده

То нгўинди хаёлии рухи он маро дид

تا نگویند خیالی رخ آن مه را دید