Дилам аз зулфи ту пои баста савдо омад

دلم از زلف تو پا بستهٔ سودا آمد

Бе дар васли туами ашк ба дарё омад

بی دُر وصل توام اشک به دریا آمد

Гуфта будӣ ки бипарҳез зи тири назарам

گفته بودی که بپرهیز ز تیر نظرم

Чун нарафтем пай гуфт ту ?бурма омад

چون نرفتیم پیِ گفت تو برما آمد

Обро аз назари андохти равони мардуми чашм

آب را از نظر انداخت روان مردم چشم

Сӯй ӯ муждаи хоки қидмат то омад

سوی او مژدهٔ خاک قدمت تا آمد

Калаки наққоши қадар чун сувар ҳасан кашид

کلک نقّاش قدر چون صور حُسن کشید

зи он миёни нақши даҳони ту чаҳ гуё омад

ز آن میان نقش دهان تو چه گویا آمد

эй хаёлии гила аз шеваи он чашм макун

ای خیالی گله از شیوهٔ آن چشم مکن

Ин балоҳо ҳама бар мо чу з боло омад

این بلاها همه بر ما چو ز بالا آمد