Дил дар он зулф шуд ва рӯй дил афрӯз надид

دل در آن زلف شد و روی دل افروز ندید

Ваа ки ҳеҷ аз сари зулфи ту касе рӯз надид

وه که هیچ از سر زلف تو کسی روز ندید

Вақти дил гарм нашуд то зи ғам ишқ насӯхт

وقت دل گرم نشد تا ز غم عشق نسوخت

Авд хушбӯӣ нашуд то ?илам сӯз надид

عود خوشبوی نشد تا الم سوز ندید

Хешро бар сафи ушшоқ задани ком дил аст

خویش را بر صف عشاق زدن کام دل است

Ақлро ишқ дар ин маърака фирӯз надид

عقل را عشق در این معرکه فیروز ندید

Дидаи устодтар аз чашми ту дар даври қамар

دیده استاد تر از چشم تو در دور قمر

Ҳиндӯии арбадаи ҷӯй ситам омӯз надид

هندوی عربده جوی ستم آموز ندید

То хаёлии тарафи ғамзаи шӯх ту гирифт

تا خیالی طرف غمزهٔ شوخ تو گرفت

Чаҳ ҷафоҳо ки аз он новак длдўз надид

چه جفاها که از آن ناوک دلدوز ندید