Рӯй ту таъна бар гул сероб ме занад
روی تو طعنه بر گُل سیراب میزند
Лаъли ту ханда бар шукр ноб ме занад
لعل تو خنده بر شکر ناب میزند
Сунбули шикастаи хотир аз онаст дар чаман
سنبل شکسته خاطر از آن است در چمن
Каз рашки сабзаи хати ту тоб ме занад
کز رشک سبزهٔ خطِ تو تاب میزند
Хуши вақти наргиси ту ки дар айни сархушӣ
خوش وقت نرگس تو که در عین سرخوشی
Пайваста дар миёнаи гул хоб ме занад
پیوسته در میانهٔ گل خواب میزند
Дар орзӯии хайли хаёли ту ҳар шабӣ
در آرزوی خیل خیال تو هر شبی
Борони ашки хонаи чашм об ме занад
باران اشک خانهٔ چشم آب میزند
Рӯй аз дараш мтоби хаёлӣ ба ҳеҷ боб
روی از درش متاب خیالی به هیچ باب
Чун марди ишқи лоф аз ин боб ме занад
چون مرد عشق لاف از این باب میزند