Сипоҳи ишқ аз он лаҳзаи хайма боло зад

سپاه عشق از آن لحظه خیمه بالا زد

Ки сарви қомати ҷонони илм ба саҳро зад

که سرو قامت جانان علَم به صحرا زد

Бабор бар серум эй абри марҳамати нафасӣ

ببار بر سرم ای ابر مرحمت نفسی

Ки барқи шавқи ту оташ ба хирман мо зад

که برقِ شوقِ تو آتش به خرمن ما زد

Асири зулфи ту з он шуд дилам ки рӯзи нахуст

اسیر زلف تو ز آن شد دلم که روز نخست

Ба нақди қалб дар он ҳалқаи лоф савдо зад

به نقد قلب در آن حلقه لاف سودا زد

Лабат ба нуктаи ширини чунон схндон шуд

لبت به نکتهٔ شیرین چنان سخندان شد

Ки ханда бар дами ҷонпарвар масеҳо зад

که خنده بر دم جان پرور مسیحا زد

Гуҳӣ расед хаёлӣ ба каъбаи маънӣ

گهی رسید خیالی به کعبهٔ معنی

Ки аз манозили даъвии дам тбро зад

که از منازل دعوی دم تبرّا زد